Yazar:
Friedrich Nietzsche
Çevirmen:
Firuzan Gürbüz
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
15 Aralık 2016
İlk Yayın Tarihi:
1895
Yayınevi:
Alfa Yayınevi
Orijinal Adı:
Der Antichrist: Fluch auf das Christentum
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9786051710198
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
33 diğer baskı · Tümünü Göster
Deccal
2.478 okunmaTutku Yayınevi · Ağustos 2016 · 128 s.
Deccal
324 okunmaSay Yayınları · 2008 · 96 s.
Deccal
263 okunmaErasmus Yayınları · 1 Ocak 2018 · 100 s.
Deccal
234 okunmaSiyah Beyaz Yayınları · Eylül 2016 · 112 s.
Deccal
229 okunmaKırmızı Kedi Yayınevi · Temmuz 2020 · 128 s.
Deccal
176 okunmaOlympia Yayınları · Ocak 2016 · 100 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Bu, en az olanların kitabı. Belki onlardan henüz hiçbiri yaşamıyor bile. Onlar, benim Zerdüşt'ümü anlayanlar olabilir. Kendimi henüz bugünden kulak dikenlerle nasıl karıştırabilirim? Bana ait olan ancak öbürgündür. Kimileri öldükten sonra doğar." Merhabalar sevgili kitap dostlarım. Yine pos bıyıklı-sivri dilli-tatlı kaçık Nietzschem ile sizlerleyim. Bazılarınızın daha şimdiden "yine kimi hedef almış acaba?" dediğini duyar gibiyim. Dolayısıyla sizleri hiç bekletmeden Deccal'in içeriğinden bahsedeyim. Metnin, Nietzsche'nin hemen her metninin can damarı olan ~Apollon-Dionysos~ karşıtlığından yola çıkarak, sert bir retorikle, dar anlamda Hıristiyanlığa karşı "kıyasıya savaş" olduğunu; İslâmiyet ve Budizm'e övgü olduğunu söyleyebilirim. Geniş anlamda ise mîlat, din, kutsal kitaplar, teologlar, özellikle kilise-papaz, kült-mit ve ahlâk, kin, nefret, haset, inanç, sevgi, umut duygularının nedenleri-sebepleri; dört kanonik İncil ( özellikle Matta-Markos'u) ve dahi dört İncil'in pasajlarına (tırnak içinde) karşıt görüşlerini dile getiriyor. Hıristiyanlığın aklın yarı felç olma hali olduğunu söylüyor. Bu bağlamda sırf şüphe ettikleri için başta Descartes olmak üzere, felsefe tarihindeki birçok şüpheciyi (septik) çok ciddiye alıyor, hâttâ yüceltiyor. Ve ekliyor, "Büyük ruhlar kuşkucudurlar. Zerdüşt’de bir kuşkucudur, Descartes'da."
Budizm'i Hıristiyanlıktan yüz kat daha gerçekçi buluyor ve İslâmiyet'in, özellikle de Endülüs medeniyetinin (İspanya-Cordoba) ve tüm 'Doğu'nun kültürel ve entelektüel zenginliğinden mahrum edildiklerini, Hıristiyanlığın asırlardır bu inançlarla ve kültürlerle kaynaşmayı engellediğini söylüyor. "Doğu her yönüyle zengindi, sömürdüler. Haçlı seferleri had safhada korsanlıktan başka bir şey değildi." diyor.
Sizce haksız mı?
Yine camiamızın bilinen
Sıkılmaya ve bunalmaya mı İhtiyacınız var? Aynı şeylerin sakız gibi gereksiz şekilde uzatılmasını, akşam yemeğinin ısıtılıp ısıtılıp önünüze sunulmasını mi istiyorsunuz? Papağan gibi sözlerin tekrar tekrar, tekrarlanmasından haz mı duyuyorsunuz? İşte aradığınız kitap Deccal. Evangelium, Hristiyanlık, rahiplik... Evanjelikler, hristiyanlar, rahipler. Adları batasıcalar. 10/4.
Friedrich Wilhelm Nietzsche’nin sağlığını kaybetmeden hemen önce yazdığı son eseri olarak biliniyor. Daha çok “Böyle Buyurdu Zerdüşt”ün bir parçası/devamı gibi bir izlenim bırakıyor. Zerdüştünün düşüncelerinin şiirsel anlatımları. Çeviriyle anlaşılırlığı azalıyor. Zaten zor/sistemsiz anlatımı olan düşünürün şiirlerinin çevrilişi bir hayli anlamından götürüyor. Yine de önceki kitaplarına bağlı olarak bir bütünlük içinde anlam kazanıyor.
Nietzsche'nin Deccal'i
Bir Friedrich Nietzsche kitabı okuduktan sonra kafa allak bullak olmuyorsa, bir kaç gün boyunca kitapta geçen yoğun içerikli düşünceler beyni ele geçirip sürekli tekrarlanmıyorsa kitap tam anlaşılmış sayılmaz diye düşünüyorum.
Bu arada kitabın isminden korkup kararsız kalanlar için şunu belirteyim, kitabın içeriği hiç de korkunç değildir ancak biraz serttir, o da Nietzsche'nin imzası olsun :D
Deccal'e geçmeden önce çeviriyle ilgili şu açıklamayı da belirtmek istiyorum. Her sayfası dolu dolu olan, yoğun içerikli Nietzsche kitaplarında çevirmenlerinin daha dikkatli çeviri yapmasının elzem olduğunu düşünüyorum. Kitapta bir çok yerde çok daha basit şekilde çeviri yapılabilecekken çevirmenin devrik cümleler kullanması ve bazı yerlerde kelime fazlalıkları yada eksiklikleriyle kitabın anlaşılmasını zorlaştırdığını düşünüyorum. Avrupa ve Türkçe Dilleri arasındaki gramer farklılığından dolayı bazı çevirmenler bunu yapabiliyor o yüzden bir çok kitapta devrik cümleler ya da tam anlaşılmayan cümleler oluşabiliyor. Normal romanlarda bu durum çok göze batmazken özellikle teknik kitaplarda ve felsefe kitaplarında daha çok göze battığını düşünüyorum.
Kimi insanlar içinde yaşadığı toplum düzenini sorgulamaz, 
Oscar Wilde'nin dediği gibi "Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur."
Friedrich Nietzsche gibi mükemmellik arayan insanlar ise hayatı sürekli sorgular yanlış olan ne varsa onu eleştirir ama sadece eleştirmekle kalmaz çözüm yollarını da gösterir. Ve bu yüzden en yüksek mertebedeki insan modeline de "üstinsan=üstün insan" demiştir.
Kitap Avrupa'da ilk çıktığında sansürlü olarak yayınlanmıştır. Çünkü
Friedrich Nietzsche kitabı okuduktan sonra kafa allak bullak olmuyorsa, bir kaç gün boyunca kitapta geçen yoğun içerikli düşünceler beyni ele geçirip sürekli tekrarlanmıyorsa kitap tam anlaşılmış sayılmaz diye düşünüyorum.
Bu arada kitabın isminden korkup kararsız kalanlar için şunu belirteyim, kitabın içeriği hiç de korkunç değildir ancak biraz serttir, o da Nietzsche'nin imzası olsun :D
Deccal'e geçmeden önce çeviriyle ilgili şu açıklamayı da belirtmek istiyorum. Her sayfası dolu dolu olan, yoğun içerikli Nietzsche kitaplarında çevirmenlerinin daha dikkatli çeviri yapmasının elzem olduğunu düşünüyorum. Kitapta bir çok yerde çok daha basit şekilde çeviri yapılabilecekken çevirmenin devrik cümleler kullanması ve bazı yerlerde kelime fazlalıkları yada eksiklikleriyle kitabın anlaşılmasını zorlaştırdığını düşünüyorum. Avrupa ve Türkçe Dilleri arasındaki gramer farklılığından dolayı bazı çevirmenler bunu yapabiliyor o yüzden bir çok kitapta devrik cümleler ya da tam anlaşılmayan cümleler oluşabiliyor. Normal romanlarda bu durum çok göze batmazken özellikle teknik kitaplarda ve felsefe kitaplarında daha çok göze battığını düşünüyorum.
Kimi insanlar içinde yaşadığı toplum düzenini sorgulamaz, Oscar Wilde'nin dediği gibi "Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur."
Friedrich Nietzsche gibi mükemmellik arayan insanlar ise hayatı sürekli sorgular yanlış olan ne varsa onu eleştirir ama sadece eleştirmekle kalmaz çözüm yollarını da gösterir. Ve bu yüzden en yüksek mertebedeki insan modeline de "üstinsan=üstün insan" demiştir.
Kitap Avrupa'da ilk çıktığında sansürlü olarak yayınlanmıştır. ÇünküBütün çıplaklığıyla HristiyanlıkHristiyanlık
Alman düşünür olan Nietzsche 17 yaşına kadar babası ve dedesinin yolundan gidip bir papaz Olmak isterken araştırmalarının sonucunda Hristiyanlıktan çıkmıştır ve hatta Hristiyanlığa karşı kini o kadar büyümüştür ki ''deccal''adlı eserinde bunu bariz bir şekilde görebiliyoruz kitapta İsa'ya karşı herhangi bir kötü söylem bulunmayıp pavlus ve diğer din adamlarına karşı birçok Hiciv yer almaktadır Yüzyıllardır Hristiyanlar insanların beynine bulayarak insanlığa sürülmüş çıkmayan bir kara leke olarak hristiyanlığı tanımlar. Yeni ahitten bölümler vererek aslında ne kadar saçmaladılarını gözler önüne sürer Hatta şöyle bir ifade kurar yalnızca tek bir hoş özellik bulmak için yeni ayeti inceledim ama nafile içinde samimi iyi niyetle güvenilir ve dürüst hiçbir şey yok. hakikat adı altında insanların ne kadar ezdikleri ve kandırdıkları öteki dünyayı sunarak insanları korkutup bilimle uğraşmalarını engelledikleri Hristiyanlığın gerçekte Hristiyan diye bir şey olmadığ hiç 2000 yılından beri Hristiyan denen şey aslında psikolojik bir kendini kandırma durumu idi diye tanımlar. Budizm ve hristiyanlığı Birçok yerde karşılaştırır mesela :Budizm söz vermez, doğrudan yerine getirir; Hristiyanlık hep söz verir ama bunları asla yerine getirmez. Diyerek hristiyanlığı bütün çıplaklığıyla gözler önüne sürer.
Deccal, inanç ve aklı yüksek bir düzlemde uzlaştırmaya çalışmadan, Hıristiyanlığa yöneltilen çok sert bir eleştiridir. Zira bu din, bir kültür yıkıcıdır, insani içgüdüler taşıyan her türlü uygarlığa düşmandır, zayıf ve hasta olanlar içindir... Hayali nedenler ve hayali kavramlarla beslenen din, yalan üstüne kurulu olduğundan, bilgiye düşmandır, kişiye ne huzur ne de mutluluk bahşeder.
..Arka kapaktan ..
..Yazar, hristiyanlık dininde ruhban sınıfı başta olmak üzere sırasıyla hristiyan öğretileri, inancın kendisi ve bunların sonucu konularında iddialı eleştiriler ele alıyor. .
.....Bugünün insanı boğuluyorum onun temiz olmayan nefesinden..S 103
deccalFriedrich Nietzsche 
Deccal Bu kitap Hristiyanlığın çürümüşlük inanç ve sistemine rahiplerin kendi siyasi çıkar ve iki yüzlülüğüne atıfta bulunmuş. Friedrich Nietzsche bilime olan inancına tamamen zıt olan bu inancı resmen hırpalamış yerden yere vurmuş bir kitap. Aslın da Hz. İsa'nın huzurlu, yargısız, tasasız,suçluluk duygusu ve öfkeden uzak bir ruh halinin bulunduğuna inanıyor kitap da konusu geçen budizm tarzında bir hayat aslında ama bunun müritler rahipler tarafından bir güç istenci olarak kendi çıkar doğrultusunda evrilmesi ve Hristiyanlığın bugün kü etine ve kemiğine bürünmüş halini ağır bir dille eleştirmiş. Bir paragrafta aynen şu cümleler yer alıyor. Bu müjdeci yaşadığı gibi öldü, öğrettiği gibi ''insanlığı kurtarmak'' için değil, insanlığa nasıl yaşanacağını göstermek için. Ben okurken keyf aldım okuyacaklara da şimdiden iyi okumalar.Felsefe
Friedrich Nietzsche Deccal Bu kitap Hristiyanlığın çürümüşlük inanç ve sistemine rahiplerin kendi siyasi çıkar ve iki yüzlülüğüne atıfta bulunmuş. Friedrich Nietzsche bilime olan inancına tamamen zıt olan bu inancı resmen hırpalamış yerden yere vurmuş bir kitap. Aslın da Hz. İsa'nın huzurlu, yargısız, tasasız,suçluluk duygusu ve öfkeden uzak bir ruh halinin bulunduğuna inanıyor kitap da konusu geçen budizm tarzında bir hayat aslında ama bunun müritler rahipler tarafından bir güç istenci olarak kendi çıkar doğrultusunda evrilmesi ve Hristiyanlığın bugün kü etine ve kemiğine bürünmüş halini ağır bir dille eleştirmiş. Bir paragrafta aynen şu cümleler yer alıyor. Bu müjdeci yaşadığı gibi öldü, öğrettiği gibi ''insanlığı kurtarmak'' için değil, insanlığa nasıl yaşanacağını göstermek için. Ben okurken keyf aldım okuyacaklara da şimdiden iyi okumalar.
Buyrunuz Deccal..
Nietzsche mi çok öfkeli, yoksa biz mi fazla kabullenmişiz? Bilemiyorum;)
Deccal, Nietzsche'nin en sivri, en saldırgan metinlerinden biri olabilir. :) Öyle ki, kitabı okurken zaman zaman felsefe metni mi, kişisel bir öfke manifestosu mu okuduğunuzu sorguluyorsunuz.
Nietzsch' kişisel olarak ,ne ben onu sevdim ,ne o yollarıma papatyalar sererdi.:) Ama ,şimdi adam sarsmış okuyucuyu:)
Friedrich Nietzsche, 19. yüzyılın en çok tartışılan filozoflarından biri. Yazdıklarıyla sadece dönemin düşünsel yapısını değil, sonraki çağları da kökünden sarsmıştır. “Tanrı öldü” sözüyle tanınır, ama bu, Tanrı’ya değil; Tanrı fikrinin ardında gizlenmiş çürümüş düzenlere bir tepki niteliğindedir. Deccal ise onun elinde, bir felsefe kitabından çok manevi tabut açıcı işlevi görür.
Nietzsche’ye göre Hristiyan ahlakı hayatı değil, ölüm korkusunu kutsar. Cesareti günah, arzuyu tehlike, gücü şeytanlık sayar. Sonra da tüm bu yasaklara “erdem” der. Yani diyebiliriz ki:
"Ahlakı övüyorsun ama yaşama küfrediyorsun. Bu nasıl bir çelişki?"
Sadece Hristiyanlık değil, Nietzsche Deccal’de Budizm’i de tartışmaya açar. Ona göre Budizm, Hristiyanlığa kıyasla çok daha “gerçekçi” ve “soğukkanlı” bir sistemdir. Hatta onu zaman zaman “hastalıkla başa çıkmada daha dürüst bir yöntem” olarak över. Ama yine de yaşamı yücelten değil, acıdan kaçınma odaklı bir öğreti olduğu için eleştirisinin dışında kalmaz. Nietzsche’ye göre her inanç sistemi, insanı yaşamın coşkusundan koparıyorsa, orada durmak gerekir.
İslam konusunda ise diğer dinlere göre daha az şey söyler ama dikkat çeken ifadeleri vardır. Özellikle Hristiyanlıktaki zayıfı kutsama anlayışını eleştirirken, İslam’ı “daha dürüst ve savaşçı bir din” olarak anar. Bu, onun güç ve irade temelli felsefesiyle bağdaştığı için kısmen olumlu bir
İlk defa Nietzsche okuyacaklar, bu kitabıyla biraz geç tanışın, sonlara bırakın mesela.
“Bunca yıllık felsefeciyim böyle kafa görmedim” dediğim bir sürü yer oldu. Ki zaten kendisi bu eserini yazdıktan sonra balataları sıyırmış. Hristyanlığı, inançları ve -bazı toplumlara göre- kutsal olan değerleri eleştirmemiş yerin dibine sokmuş. Tanrının bilim düşmanlığını, dinlerin “kadınlar” üzerindeki söz hakkını, inançlar doğrultusunda kendini aşağılayıp kutsalları yücelten insanı… “Deccal” adıyla hepsine lanet yağdırmış. Hristyanlığı eleştirirken, “Müslümanlar en azından erkeği varsayıyor” diyerek Müslümanlığa da inceden bir laf çarpmış. Ben okurken keyif aldım. Fakat herkesin mutlaka keyifle okuyacağını söyleyemem.
Herkese merhabalar tekrardan! Nasılsınız? Ben iki güneş görüp hemen enerji doldum
Deccal, çok uzun zaman boyunca elimde süründü bildiğiniz üzere... Ama en nihayetinde bitirebildim, kendimi tebrik ediyorum bu yüzden
Felsefi okumalar başımı ağtıttığı için pek soğuğumdur kendilerine ama ne yazık ki sevmeye çalışmak zorundayım Deccal da bu nedenle bana biraz ağır geldi fakat anlatılmak isteneni fark edince biraz da olsa kolaylaşıyor.
Nietzsche, Hristiyanlık ve onun ilkelerini ele alıyor bu eserinde. Tabi bunu yaparken mutluluk, iyi, kötü, ve üst insan kavramlarına rastladığımız bir eleştiri sunuyor bize. Kilisenin baskısını göz ardı ederek cesaret dolu yorumları, kendinden sonra gelen düşünürlere de büyük ölçüde ilham kaynağı oluyor kanımca.
Hristiyanlığın toplum bilinci ve yapısına karşı gösterdiği olumsuz etkileri yüzümüze yüzümüze vuruyor tabiri caizse. Nasıl ki güçlü yaşamaya çalışıyorsak bir o kadar da boyun eğmeyi bırakmalıydık. Bunları okuduğum zaman anladım bir şeyleri bize yanlış aşıladıklarını, aktardıklarını. Sadece burada dini odaklı değil öğretilmek istenen şey, toplumsal horgörü de söz konusu ve bu duvarları bir yolunu bulup yıkmamız gerektiği vurgulanıyor kitabın her satırında.
•
Yeni okuyacaklar için bende olduğu gibi biraz ağır kaçabilir ama mutlaka hatta tekrar tekrar okunacaklar arasında bulunacak bir eserdi.
Keyifli günler
Yazar Hakkında
Friedrich NietzscheYazar · 71 kitap
Alman filolog, filozof, kültür eleştirmeni, şair ve besteci. Din, ahlâk, modern kültür, felsefe ve bilim üzerine metafor, ironi ve aforizma dolu bir üslupla eleştirel yazılar yazmıştır. Nietzsche'nin kilit fikirlerini Apollon-Dionysos ikiliği, Perspektivizm, Güç İstenci, "Tanrı'nın ölümü", Üstinsan ve bengi dönüş oluşturur. Felsefesinin merkezini oluşturan şey, kişinin coşkun enerjisini sömüren her türlü öğretinin, toplumsal olarak ne kadar geçerli olursa olsun sorgulanarak "hayatın olumlanması"dır. Hakikatin değeri ve nesnelliği üzerine yürüttüğü kökten sorgulaması, geniş çaplı yorumların odağını oluşturur ve etkisi özellikle kıta felsefesi geleneğinde varoluşçuluk, postmodernizm ve postyapısalcılık da dâhil olmak üzere devam etmektedir.
Nietzsche, kariyerine felsefeye dönmeden önce klasik filolog (Yunan ve Roma metin eleştirmeni) olarak başladı. 1869 yılında yirmi dört yaşındayken Basel Üniversitesinde klasik filoloji kürsüsüne, bu yeri alan en genç kişi olarak atandı. 1879 yazında, hayatının büyük bölümünde kendisine dert olacak olan sağlık sorunları yüzünden istifa etti. 1889'da kırk dört yaşında zihinsel yetilerinin tamamının kaybıyla sonuçlanan bir çöküş yaşadı. Çöküşü sonraları, üçüncü devre sifilis hastalığının yol açtığı, nadir görülen bir genel pareziye yoruldu; fakat bu teşhiste soru işaretleri vardı. Nietzsche, kalan yıllarını 1897'de ölümüne kadar annesinin, 1900'de kendi ölümüne kadar kız kardeşi Elisabeth Förster-Nietzsche'nin bakımında geçirdi.
Bakıcısı olarak kız kardeşi, Nietzsche'nin el yazmalarının idareciliğini ve editörlüğünü üstlendi. Förster-Nietzsche, tanınmış bir Alman milliyetçisi ve antisemitist olan Bernhard Förster ile evliydi ve Nietzsche'nin yayımlanmamış yazılarını, kocasının ideolojisine uyarlamak üzere, Nietzsche'nin belirttiği, antisemitizm ile milliyetçiliğe sert ve bariz biçimde karşı çıktığı görüşlerine genellikle ters düşecek biçimde yeniden düzenledi. Förster-Nietzsche'nin yaptığı değişiklikler sebebiyle Nietzsche'nin adı, sonraları yirminci yüzyıl bilim insanları Nietzsche'nin fikirlerinin yanlış yorumlanmasına karşı harekete geçmiş olsalar da, Alman militarizmi ve Nazizm ile birlikte anılır olmuştur.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Friedrich_...
