Derviş Hüneri

10,0/10  (1 Oy) · 
8 okunma  · 
2 beğeni  · 
538 gösterim
2 Eylül 1983 Öcümü üzerine devsi bir şahmerdan gibi indirebileceğim... şoför aynasından içimi göremez ya; yoksa o dillendirmeyen akımdan mı, herneyse, bereket kaçırdı beni: otobüs burdan geçti mi, iliklerim de önüme düşüp, 'Haydi!' diyor bana. Durakta indim; ama, hucüm halindeyim Edebiyat'ın yerine çıkarken, yokuşta Ey, insan ruhu! Ebedi parolai ebedi parola: (Duydum! Duydum!) Bütün gün içeriği: incirin kökü, zeytinin kökü: kat kat.

(Kitabın İçinden)

Kitaptan 6 Alıntı

''İnsan, geceleyin, yalnızsa, en çok kendini gereksiniyor: zaten, yalnızlığın büyük güç kaynağı oluşu da bundandır: gündüz de öyledir de, geceki yaslanış bambaşkadır.
dağ delirir. Su yokuşa çıkartılır, aşağı boşaltılır.''

Derviş Hüneri, Nuri PakdilDerviş Hüneri, Nuri Pakdil
emine çelikbaş 
23 Şub 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Eminönü'ne doğru; gözlerime İstanbul dola dola; insanın encamı yürüyor iki yanımda: hangisindeyim ben?

Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 23 - encam: son, işin sonu)Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 23 - encam: son, işin sonu)
Ayşenur 
05 Mar 19:18 · Beğendi · 10/10 puan

Gündüz oynayamadığımız oyunları çoğun geceleri kurarız.

Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 63)Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 63)
Ayşenur 
05 Mar 15:09 · Beğendi · 10/10 puan

İstanbul'u terk etmek direnişin hangi yanından görülür ki!

Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 19)Derviş Hüneri, Nuri Pakdil (Sayfa 19)