Derviş Hüneri
Nuri PakdilYazar:
Nuri Pakdil
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
Temmuz 2014
Yayınevi:
Edebiyat Dergisi Yayınları
ISBN:
9789757013013
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nuri Pakdil'in "Okumadığın gün karanlıktasın." sözü beni her zaman okumaya motive etmiştir. Beni bu kadar motive eden bir sözün yazarını okumamak içimde derin bir sızıydı. Bundan dolayıdır ki yeni yıla Nuri Pakdil ile girmeye karar verdim.
Aldığım kitaplar içinde dikkatimi çeken "Derviş Hüneri" oldu. Derviş, tasavvuf yolunda olan kimse anlamına gelirken hüner ustalık, beceri demekti. O zaman sorulmalı, dervişlik ustalık gerektiren bir şey midir?
Sorumu sordum ve açtım kitabı, beni bir ayet karşıladı: " İnsan, başıboş bırakılacağını mı zanneder?" Daha ilk sayfadan başladık düşünüşlere, sorgulamalara hadi bakalım...
Kitap günlük tarzında, yazarın kendi iç muhasebesinden, arayışından, düşünüşlerinden ve sorgulamalarından oluşuyor. Aynı zamanda İstanbul'la bir vedalaşma söz konusu.
Kitapta dikkatimi çeken ve beni oldukça düşündüren bir soruya denk geldim: "Kendi kendime yaslanabilecek miydim?" Üzerine felsefe yapılacak bir soru değil mi?
Kendini ara,
Kendini bul,
Kendini bil,
Ve şimdi ise kendine yaslan.
Peki ben hangi basamaktaydım, oturdum düşündüm bunu. Dedim ya kitap düşündüren, sorgulayan bir kitap. Bir derviş edasıyla okuyup düşünce hünerinizi göstermeniz gerekecek.
İyi okumalar..
Hayatı tatlılaştıran acı dersleridir...·80 syf.·Edebiyat
10/10
2019 36. kitabı
Selamün Aleyküm Dostlar,
Kitabı şimdi bitirmiş olmanın coşkunluğu ve heyecanıyla bir inceleme kaleme almak istedim. Çok uzatmadan, buyrunuz satırlarıma geçelim.
Nuri Pakdil artık bende bağımlılık hissi uyandırıyor. Okumadığım gün O'nun deyimiyle "Karanlıkta" kalıyorum...
Kitap bitmesin diye yavaştan almaya çalıştım ancak yine tadı damağımda kaldı.
Hani günlük hayatta karşılaştığımız, çok nadir, içinde ayrı bir dünya inşa eden, kainatı özüyle kavrayan, sessizliğinde bakışlarıyla çok şey anlatan fakat kimseciklerin anlamaya mukabil olmadığı insanlar vardır. Heh işte çoğu zaman bu insanların iç dünyasını merak etmişimdir. İşte bu eser merak ateşimi bir nebze dindirdi. Tam manasıyla anlamaya muvaffak olur muyuz bilmiyorum ancak herkesin bu satırlarda kendisini bulacağına eminim.
Arayış, ayrılık, gurbet hayatımızın vazgecilmez kelimeleridir. Peki bu süreçler bizi hünerli bir insan mı yapıyor yoksa toy halimizle bunca acının altında ezilip
hayat safhasından siliniyor muyuz?
Kitabın içerisinde bu soruya yol gösterici satırlar mevcut.
Şu cümleyi sanki uzun zamandır bekliyormuşum gibi heyecanla okudum:
"Daima bana inanmalısın.' diyor içim."
Hmm, bu muydu heyecanlandığın cümle, ne var bunda diyebilirsiniz. Ancak biraz düşünmenizi istiyorum.
Kendimize gerçekten inanıyor muyuz?
Ve birde şu alıntıyı direkt olarak kendimize soralım:
"Kendi kendime yaslanabilecek miydim?"
(Kitap boyunca bu iki satır arasında gidip geldim.)
Eğer Pakdil okuyorsanız göğe makas atan martılara,
kitaplığın içinden çekilen nehirlere, deriye sıkıştırılmış Filistin'e, kolunuza girip size vapurda yol arkadaşlığı eden 1453'e rastlamanız oldukça mümkün :) Ve elbette masada içine çekilmiş, sessizliğiyle 'Bir Devrim' bekleyen Kudüs'e...
Pakdil, zihnimizin düşünüp de izah edemediği birçok hususu tercüme
Puan vermedi·80 syf.·
2025 9. kitabı
Edebiyatı yaşamak, N. Pakdil'i anlamak, kendini anlamak. 2021'e 2023'e götürüyor beni. Hoş zaten ruh hep aynı...
Elhamdülillah
Aklımda şu dizeler;
Durduramazsın,
Rüzgarlı yelken.
Bir gemi beni bekliyor.
Susturamazsın,
Gök mavi kuş kalem
İşte başlıyor hikayem...
Ah, Şehadet mi, Annem mi ?
Her kitabında bizi bambaşka diyarlara taşıyan Nuri Pakdil, bu eserinde de bizi bizden koparıp farklı mekanlarda, farklı duygular yaşatıyor.
Üstünkörü okuyunca hiçbir şey anlatmıyormuş gibi duran satırlarında derinlere indikçe o anlayamadığımız cümleler asıl mânâsına kavuşuyor. İlgimi çekmesinin temel sebeplerinden biri de bu.
Anlaması zor, anlayınca da bırakması zordur Nuri Pakdil'i.
Okudukça yazarı tanıyorsunuz, tanıdıkça ne demek istediğini daha iyi anlıyorsunuz.
Bu kitabında da yaşamaya çalışan bir insanın hüznünü ele almış. Tabi yine kendi tarzıyla, kendi bakış açısıyla ve kendi iç dünyasıyla.
Yokolunca varolacağız.Edebiyat
İnsan kendini de pusuda beklemeli.
*
Gözyaşımı koyacak yer olmayınca çıkarmadım artık.
*
Yaz geçmez ki! İçimizde bekler bir yerde.
*
İnsanın içinde kurduğu cümlelerin ağırlığını omuzlarında hissettiği vakitleri iyi yaşaması gerekiyor. İçimiz: Büyük şansımızdır çünkü.
*
Varoluş mütemadiyen yaratılıyor.
*
Yazı: Doruk noktasına ulaşmış aşktır.
*
Yokolunca varolacağız.
*
İnsan, geceleyin, yalnızsa, en çok kendini gereksiniyor.
*
Gündüz oynayamadığımız oyunları çoğun geceleri kurarız.
*
Varım yoğum zamanım.
*
Dünyada en güzel seslerden biri de –ilk 5’e girer.- bir yazarın yazı makinesinin sesidir; hele de tuşları kağıdın üzerine düşerken Yaradana yakınlarsa…
*
Sessizliksizlik bence büyük işkencedir.
Bana tereddütsüz bir şekilde bütün kitaplarını okuyabileceğin yazar kimdir diye sorarsanız cevabım Nuri Pakdil olur. Başka hiç bir yazar benim gözümde bu mevkiye ulaşamaz. Anladığınız üzere Nuri Pakdil'in yeri bende ayrıdır. İlk okuduğum kitabı biat serisiydi. Nasıl zevk alarak okuduğumu hala unutamam. Bu kitabını aynı zevkle okudum. Nuri pakdil benim için filistindir, 1453'tür, anadoludur. Her yeri buram buram kokan güzel islamdır. Her kitabinda bu konuları görürsünüz. Filistin gibi yazar Nuri Pakdil. Filistin gibi karanlık gözükür, acı gözükür ama altında cennet vardır. Yazıların altında aydınlık vardır. Filistin gibi serttir, başı diktir ama aynı zamanda size derin bir hüzün verir. Nuri Pakdil 1453 gibi ruhla yazar. 1453 gibi binlerce can verir, şehit verir ama eninde sonunda kalbimizi fetheder. Nuri Pakdil anadolu gibi anlatır. Anadolu gibi mazlumdur, acı doludur ama düşmana karşı merttir. Seni geçmişe götürür, yaptığın hataları gösterir ama sonunda sana en masum duygularla elini uzatır. Nuri pakdil bana bu duyguları çağrıştırıyor. Her okuduğumda mest olmamın nedini "ne yazdı?" sorusu değil "nasıl yazdı?" sorusunun cevabını merak etmem. 1453 gibi mi yazdı yoksa acı dolu filistin gibi mi yazdı. Gerçi nasıl yazarsan yazsın ben yine mest olacağım o ayrı mesele. Okuyun. Okutun. Savaşın olmadığı bir gelecek dileğiyle. Öpüldünüz.
Kitap günlük tarzında yazılmış. Bazı sayfalarda kelimelerin yazımıyla ilgili dipnot düşülmüş. Akıcı bir kitap.İnsanın çektiği sıkıntılara derviş bakış açısıyla bakıyor.
Kudüs şairi Nuri Pakdil burada da Küdüs'e olan sevdasından bahsetmiş (aslın konusu İstanbul) . Günlük tarzı çok güzel bir kitap bir çırpıda okunur. Yazar, İstanbula taşınama telaşını ve hikayesini anlatıyır. İlk sayfasına ayrı bir güzel başlamış ' İnsan, başı boş bırakalacağını mı zanneder (kur'an - ı kerim 75/36 Allah rahmet eylesin.
"İnsan başıboş bırakılacagını mı zanneder?(Kıyamet Suresi 36.Ayet)Günlük
Puan vermedi
"Gözyasımı koyacak yer olmayınca çıkarmadım artık."
"İnsan başıboş bırakılacagını mı zanneder?(Kıyamet Suresi 36.Ayet)
Eğer sağlam bir Nuri Pakdil okuyucusu iseniz ne yazdığından çok yazarken ne hissetti sorusunu kendinize sorarsınız.Kitabi okurken zaten kısa okuyayım hemen hızlı hızlı bitsin deyip ilk turda sadece içeriğine odaklanırsanız anlamaz ve bir daha okumak istemezsiniz.Ama her cümlesini didik didik ederek, kısa cümlelerin bile altında yatan anlamları sorgularsanız Nuri Pakdil hayranı olur çıkarsınız.
Boşuna Kudüs Aşığı denmez kendisine.Boşuna her kitabında İstanbul, Kudüs, Anadolu yer almaz kitaplarında.Bir yanıyla direnişin timsali Filistin Olur, bir yanıyla umudun temsili İstanbul oluverir Nuri Pakdil yazılarında.Filistin gibi olduğunda acı yansır merceğinden.Acı verir, hüzün verir satırlar size ama altında sabır ve sebatla hayatını idame eden bir şehre has Aydınlığı, umudu ve cenneti görürsünüz.
Yazılarında hep bir sefere çıkan kumandan edası hissedilir.1453 gibi silahını(kalemini)kuşanıp fethe çıktığında can verir, şehit verir ama kalbinizi fetheder en nihayetinde...
Demem o ki Nuri Pakdil "Ne yazdı" diye okunacak bir yazar değildir.Nuri Pakdil "Yazarken Ne Hissetti?" diye okunacak bir yazardır.Günce türünde kaleme aldığı bu eserde yazar sizi bir göç hikayesine eşlik ettirirken el sallarsınız onunla birlikte geçtiği güzergahlara.Bir yazarın en derin kaygısının "Yazmak"olduğunu hissettirir yazdıkları size...Bir yazı makinesi ve her daim önünde duran havadan çekilmiş bir Kudüs fotoğrafı detayı "Yazmak" eyleminin önemini, ne için yazılması gerektiğini vurgular size.
"Dünyada en güzel seslerden biri de bir yazarın yazı makinesinin sesidir.Hele de tuşları kağıdın üzerine düşerken Yaradana yakınlarsa..."
Daima kendinize yaslanmanız gerektiğini, kendi
Çelik adam: kahramanın adı: bakalım nereye kadar gidecek?Nuri Pakdil in okuduğum ilk kitabı. Günlük yazılar şeklinde. Belki de bir günce. Hissi anlatımı ile bize iç dünyasını aktarıyor. Bize göre durgun bir insanın içi, neyle darmadağındır, nasıl bir kalabalıkla nasıl bir duygu tufanıyla baş eder, onu gösteriyor. Cümlelerini defalarca okuduğum, harika bir kitaptı.
Kim bilir, sokakta rastgeldiğimiz biri belki de ÇELİK ADAM'dır. İçinden geçenlerin binbir hayretiyle, ayrılıyordur İstanbul'undan. Bir şiir oluyordur elvedası "Göç: patlaması mütemadiyen geciken bomba mı?" (s.22)
Sessiz sessiz otururken, içinin trafiği onu incitiyordur. "Bazen, başımı ayrı mı taşısam, diye de düşündüğüm oluyor; çünkü, aşırı gürültüyle dolu içi." (s.41) serzenişiyle bir çare mi arıyordur?
"Filistin'i biraz daha sıkıştırdım derimde." (s.19) derken şehre doğru yürüttüğü davanın yekpare dirilişidir belki.
Bu adam, kaleminden çıkanlarla kahraman olmuş, "kalem kalesi"nin muhafızı. "Hayat ağırsıklettir: daima her şeyden ağır çeker." (s.35) der. Türlü yarayı içinde barındırır. "Varolan düğümleri daha da kördüğümleştirmeden geçinebilecek miyim?" (s.33) dese de daima kendine inanır.
ÇELİK ADAM, dili döndüğü kadar susar. Bir daha dinler içini. Onda "Yazı: doruk noktasına ulaşmış aşktır." (s.29)
Günlük telaş ve kargalaşalar içinde kalmıştır. Ayıklamaya çalışır gündüz tortularını, fakat daha çok dibe çöken kendidir.
"Çelik adam, başını kalbine iyice yaslamak istiyor." (s.48) Zaten dervişlik kalbin hüneri değil mi?
Nuri Pakdil in okuduğum ilk kitabı. Günlük yazılar şeklinde. Belki de bir günce. Hissi anlatımı ile bize iç dünyasını aktarıyor. Bize göre durgun bir insanın içi, neyle darmadağındır, nasıl bir kalabalıkla nasıl bir duygu tufanıyla baş eder, onu gösteriyor. Cümlelerini defalarca okuduğum, harika bir kitaptı.
Kim bilir, sokakta rastgeldiğimiz biri belki de ÇELİK ADAM'dır. İçinden geçenlerin binbir hayretiyle, ayrılıyordur İstanbul'undan. Bir şiir oluyordur elvedası "Göç: patlaması mütemadiyen geciken bomba mı?" (s.22)
Sessiz sessiz otururken, içinin trafiği onu incitiyordur. "Bazen, başımı ayrı mı taşısam, diye de düşündüğüm oluyor; çünkü, aşırı gürültüyle dolu içi." (s.41) serzenişiyle bir çare mi arıyordur?
"Filistin'i biraz daha sıkıştırdım derimde." (s.19) derken şehre doğru yürüttüğü davanın yekpare dirilişidir belki.
Bu adam, kaleminden çıkanlarla kahraman olmuş, "kalem kalesi"nin muhafızı. "Hayat ağırsıklettir: daima her şeyden ağır çeker." (s.35) der. Türlü yarayı içinde barındırır. "Varolan düğümleri daha da kördüğümleştirmeden geçinebilecek miyim?" (s.33) dese de daima kendine inanır.
ÇELİK ADAM, dili döndüğü kadar susar. Bir daha dinler içini. Onda "Yazı: doruk noktasına ulaşmış aşktır." (s.29)
Günlük telaş ve kargalaşalar içinde kalmıştır. Ayıklamaya çalışır gündüz tortularını, fakat daha çok dibe çöken kendidir.
"Çelik adam, başını kalbine iyice yaslamak istiyor." (s.48) Zaten dervişlik kalbin hüneri değil mi?Yazar Hakkında
Nuri PakdilYazar · 43 kitap
1934 Maraş doğumlu. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. İlk çalışmalarını, şiir ve deneme türlerinde Maraş'ta, Demokrasiye Hizmet gazetesinde yayımladı. Lisedeyken Hamle adında bir dergi çıkardı (1954/55). İstanbul'da bir haftalık dergide sanat sayfaları düzenledi (1964). Edebiyat dergisini (Şubat 1969) ve Edebiyat Dergisi Yayınları'nı (1972) kurdu. Nuri Pakdil'in ve Edebiyat Dergisi Yayınları'nın ilk kitabı Batı Notları'dır. Edebiyat Dergisi, kimi aralıklarla uzun yıllar sürdürdüğü yayınına, Aralık 1984'te ara verdi. Edebiyat Dergisi Yayınları, 1972-1984 yılları arasında, 18'i Nuri Pakdil imzasını taşıyan, 45 kitap yayımladı.
Nuri Pakdil, 28 Şubat 1997 tarihinde Edebiyat Dergisi Yayınları'ndan yeniden kitap yayımlamaya başladı. Sitemizin güncellendiği tarihe kadar, daha önce yayımlanan 5 kitabın yeniden çalışılmış basımı ve 12 yeni kitabın ilk basımları yapıldı.
Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü'ne layık görüldü. Kasım 2014'te Necip Fazıl Saygı Ödülü'nün ilkini aldı. Aynı yıl yaptığı bir açıklamada "muhafazakar değilim devrimciyim" ifadesini kullanarak sağcı veya solcu olmadığını belirtip "İslamcı" olduğunu niteledi. "Özgürlükçü, emekten yana olan dinden yanayım." şeklinde ifadeleri de mevcuttur. Pakdil, marksizme ve komünizme yakınlık hissetmediğini fakat ilgiyle izlediğini de açıkladı.
Yazarlığı boyunca 16 müstear isim kullanan Nuri Pakdil'in en çok tercih ettiği ise "Ebubekir Sonumut" olmuştur.
85 yaşında üst solunum yolları enfeksiyonu nedeni ile tedavi gördüğü Ankara Şehir Hastanesi'nde vefat etti.
Kitapları
Harikalar Tablosu / Prevert, Oyun/Çeviri, Temmuz 1974.
Ay Operası / Prevert, Şiir/Çeviri, Nisan 1975.
Biat II, Deneme, Ocak 1977.
Bağlanma, Deneme, Şubat 1979.
Bir Yazarın Notları II, Deneme, Aralık 1980.
Put Yapımevleri, Oyun, Nisan 1980.
Biat III, Deneme, Nisan 1981.
Anneler ve Kudüsler (Şiir)
Bir Yazarın Notları III, Deneme, Mayıs 1981.
Kasırganın Çatırtıları / Guillevic, Şiir/Çeviri, Mayıs 1981.
Bir Yazarın Notları IV, Deneme, Eylül 1982.
Kalbimin Üstünde Bir Avuç Güneş, Oyun, Haziran 1982.
Edebiyat Kulesi, Deneme, Şubat 1984.
Sükût Sûretinde, Şiir, Şubat 1997.
Derviş Hüneri, Deneme, Mart 1997.
Batı Notları, Gezi-İzlenim, Mart 1997.
Arap Saati, Deneme, Mayıs 1997.
Umut, Oyun, Haziran 1997.
Ahid Kulesi, Şiir, Haziran 1997.
Korku, Oyun, Ağustos 1997.
Klas Duruş, Deneme, Ekim 1997.
Arap Şiiri (Güldeste) I, Şiir/Çeviri, Haziran 1998.
Arap Şiiri (Güldeste) II, Şiir/Çeviri, Haziran 1998.
Kalem Kalesi, Deneme, Ekim 1998.
Bir Yazarın Notları I, Deneme, Mart 1999.
Osmanlı Simitçiler Kasîdesi, Şiir, Temmuz 1999.
Otel Gören Defterler 1: Çarpışan Sesler, Deneme, Aralık 1999.
Otel Gören Defterler 2: Yazının Epik Resmi Çekildiği Sırada, Deneme, Mayıs 2000.
Otel Gören Defterler 3: Büyük Sorgu, Deneme, Kasım 2001.
Otel Gören Defterler 4: Simsiyah, Deneme, Nisan 2002.
Otel Gören Defterler 5: Ateş Hattında Harf Müfrezeleri, Deneme, Ocak 2003.
Otel Gören Defterler 6: Yazmak Bir Mûcize, Deneme, Haziran 2005.
