Yazar:
Platon (Eflatun)
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 20 dk.
Sayfa Sayısı:
400
Basım Tarihi:
Şubat 2014
Yayınevi:
Antik Yayınları
Orijinal Adı:
Grekçe: Πολιτεία [Politeía]
Orijinal Dil:
Yunanca
Orijinal Ülke:
Yunanistan
ISBN:
9789944184083
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
82 diğer baskı · Tümünü Göster
Devlet
26,9bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 30 Ocak 2019 · 372 s.
Devlet
1.116 okunmaEma Kitap Yayınları · Haziran 2017 · 367 s.
Devlet
993 okunmaAkvaryum Yayınları · 2005 · 240 s.
Devlet
406 okunmaİskele Yayıncılık · 3 Ekim 2006 · 223 s.
Devlet (2 Cilt Takım)
281 okunmaKapra Yayıncılık · Kasım 2020 · 432 s.
Devlet
215 okunmaTutku Yayınevi · · 307 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Felsefeyi ve derin düşünmeyi seven herkesin okumasını tavsiye ediyorum. Kitap gerçekten ağır bir anlatım içeriyor. Bazı yerleri dönüp tekrar tekrar okudum. Sindire sindire okunması altı çizilmesi gerekiyor. Bana kalırsa belirli aralıklarla yeniden okunup tekrar edilmeli. Anlattığı her konuyu tam olarak anladım diyemem ama , okurken altını çizdiğim bana kattığı pek çok düşünce oldu... Özellikle eğitimin ve eğitimsizliğin hayatımıza etkisini "Mağara Alegorisi" İle örneklendirmesi o kadar yerinde ki... Cehaletle eğitimin ilişkisi ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Ayrıca kitabın sonundaki "Ölüm Sonrası" Bölümü okurken tüylerim diken diken oldu. Bu bölümde sorgulayan ve böyle konulara merakı olanlar için çok fazla ipuçları yatıyor.
Devlet - PlatonFelsefe
Düşünce tarihinin en önemli konularının birçoğunun temelinin atıldığı bu eski kitapta, sokratik diyalog yöntemiyle örülmüş bir beyin fırtınasının içine giriyoruz.
Kitapta Sokrates üzerinden gelen düşüncelerin esas olarak Platon’a ait olduğunu varsayabiliriz. Bu düşüncelerin ana fikrini süzerek her bölüm için ayrı ayrı açıklamaya çalışacağım.
1- Thrasymachus kendinden emin bir şekilde adaletin güçlünün işine gelen bir menfaat olduğunu ve adaletsizliğin adaletten daha kazançlı olduğunu iddia eder. Sokrates ise ironi yaparak ona öyle sorular yöneltir ki sonunda Thrasymachus adaletsizliğin kötü olduğunu ve adil insanın daha mutlu yaşayacağını kabul etmek zorunda kalır.
2- Glaucon söze girer ve adaletin sonuçları bakımından adaletsizlikten daha iyi olduğunu kabul etse bile, adaletin kendisinin daha iyi ve kazançlı bir şey olduğuna inanmadığını söyler. Sokrates bu eleştiriyi kabul eder ve adaletin doğasını incelemek üzere onu devletin doğasını incelemeye davet eder.
3- İdeal devlet üzerine kafa yormaya başlayan bu ikili işe sanatı eleştirmekle başlar. Onlara göre şiir ve müzik insanları yanlış yönlendirme potansiyeline sahiptir ve bazı arzu edilen yönlerde kullanılmaları haricinde kısıtlanması gerekir.
Ayrıca toplumu oluşturan insanların ruhları arasında, madenler arasındaki fark gibi bir üstünlük ve kabiliyet farkı olduğundan bahsederler.
4- Adimantus karşı çıkar: bu siyasi düzen insanlara onların kendi özgür mutluluklarını yaşama hakkı tanımıyordur. Sokrates ise kendini savunur: bu siyasi yapının amacının toplumun bir kesiminin mutluluğunu değil, bütünün mutluluğunu hedeflediğini söyler.
Bu yüzden çocuklar, gençler ve koruyucuların hepsi toplumdaki kendi amacına göre yetiştirilmeli, buna göre jimnastik ve müzik eğitimi almalıdırlar. Böylece nasıl ki kendisindeki iyi
Yaklaşık 3 bin yıl önce "ideal evlet nasıl olmalı?" konusu masaya yatırılmış. Ünlü düşünürler, filozoflar (özellikle Socrates) ideal devlette neler olmalı? neler olmamalı? bunları tartışıyor, birbirleriyle fikirlerini paylaşıyorlar. Socrates'in bu konu ile ilgili önemli ve kayda değer fikirleri mevcut. Aslında günümüzde de tartışılması gerekirken yeterince tartışılmıyor. Bence bu konu üzerinde durulmalı ve bence ideal devlette; Adalet, sevgi, saygı, yasalar, kurallar, düzen, eşitlik, bilim, kültür, sanat, spor ve ölçülü olduğu müddetçe karşılıklı münazara olabilmelidir.
Felsefe,sosyoloji ve hukuka ilgisi çok olmayanlar için biraz ağır bir kitap.Ancak o zamanda tartışılan tüm değerlerin günümüzde de tazeliğini koruduğunu görünce karşılıklı diyaloglar adeta tenis maçına dönüyor bir o tarafa bir bu tarafa gidiyorsunuz ancak bazı bazı esas sözü söyleyeni ayırt etme zorluğu da oluşuyor.Hukuk fakültesine yeni başlayan tüm arkadaşlara okumaları gereken ilk kitap olarak tavsiye edebilirim.İleriki yıllarda bu kitapta okuduğunuz ve tartışma konusu olan tüm kavramların derslerde ve gelecek tüm yaşantınızda karşınıza çıktığını göreceksiniz
Toplumsal sorunlar eski zamanlarda bile aynı şimdiki kafa yapısına sahip . Bir-çok insan hayla aynı zihniyete . Platon kitap yazmiyor resmen senin düşüncelerine hüküm veriyor. Olaya bakış açısı kazandırmak ve senin düşünce ve fikir konusunda olaya nasıl bakman gerektiği gösteriyor. Her olaya sığ biçimde yaklaşan sığ insanlarin okuyup kendisine bu bakış açısından kurtarmak onlar için büyük bir adım olacak . Soru cevap metoduyla aslında çok iyi savunduğun fikirde bile hiç bir şey bilmedigin açık ve net şekilde ortaya çıkıyor. Olay bazen kopuyor sıkılmadan devamında birleşiyor. Yeni devlet ideal devlet nasıl ve neden gerekli ıste bu burda anlatıyor. Her düşünceye saygı göstermek isteyenler kesinlikle okumalı
Iyi okumalar
Yaşını başını almışlarla sohbet etmeyi ben de severim. Belki bizim de geçeceğimiz yolun yolcusu olmuşlardan bunun neye benzediğini öğrenmeliyiz.
Adaletle ve dindarlıkla geçirmiş biri için şair; insanın yüreğini neşelendiren ve ahir ömrünü besleyen tatlı bir refakatçi, fanilerin değişken zihninin hakimi, yoldaş umut.
Adalet, herkese kendine uygun olanı vermektir.
Yetenekli biçimde koruyan kişi, aynı zamanda o şey çalma konusunda da ustadır.
Adil insan parayı korumada, usta ise çalmada da usta olabilir.
Adalet, bir çeşit hırsızlık gibi bir şey. Ama dostların yararına düşmanların zararına olmak şartıyla.
Hem iyi görünen hem de iyi olan dosttur.
İnsanlar da kendilerine kötülük edildiğinde insana ait ayırıcı bir özellikten dolayı kötüleşir.
Kötülük gören insanlar, eskisinden daha adaletsiz olur.
Bilgi kişiyi terk ettiğinde kişi artık usta değildir.
Hekimlik, Hekimliğin menfaatini değil; bedeninin menfaatini düşünmeli.
Yönetici, yaptığı ve söylediği her şeyde gözlerini; yönettiklerinin menfaatine diker.
Adalet ve adil kelimesi kelimesine, başkasının yararına olandır; Güçlünün, yöneticinin yararı; fakat kendisine itaat ve hizmet eden tüm tebaanın zararıdır adalet. Yönetici, kelimenin tam anlamıyla, aşağı olanları kendileri için değil; güçlünün menfaatine, güçlüyü mutlu etmek üzere yönetir.
Platon Devlet inceleme yazısıEdebiyat
Tarihte devlet kurumunun ilk temellerinin atildığı döneme iliskin bir eser.
Eser on tane kitaptan oluşmaktadır. Birinci kitap bir önsöz, hazırlık, hazırlama mahiyetindedir.
İkinci kitap ile altıncı kitap ise kurumun/devletin yani siyaset felsefesinin en yoğun olduğu bölümlerdir.
Yedinci ile onuncu kitap ise devlet insan, devlet insan ruhu ve insan metafiziği olarak devam etmektedir.
Günümüzde kullandığımız devlet memuru tabiri o dönemde bekçi olarak kullanılıyor.
Eseri çok sevdiğimi söyleyemem.Tarihi belge niteliginde bir eser.Edebi yönü, sürükleyiciliğinden ziyade tarihi belge olması yönü ile güzel.
Filozof Kral - Platon
Öyle bir kitap düşünün ki günümüzden 2400 sene önce yazılmış olsun buna rağmen içinde yazılanlar günümüzde bile geçerliliğini korusun ve kendisinden sonra gelen tüm felsefecilerin kıblesi olsun...
Devlet kitabı, 
Sokrates'in ağzından söylenmiş öğrencisi
Platon (Eflatun) tarafından yazılmıştır. Benzetmek gerekirse bu kitabın annesi Sokrates, babası Platon'dur. Felsefe tarihine adlarını altın harflerle yazdırmış iki dev isim (Sokrates'in Savunması'nda olduğu gibi) aynı kitapta. Hocası Sokrates'in Atinalılar tarafından öldürülmesinden sonra Platon yazmıştır. Sokrates “Dinsizlik” ve “gençlerin ahlakını bozma” gerekçesiyle mahkeme önüne çıkarılmış ve ölüm cezasına çarptırılmıştır. Semavi dinler bile yokken bir insanın “Dinsizlik” ile suçlanması biraz tanıdık geldi. Sokrates'e verilen ölüm cezası, Cehalet ve Dogmatizmin nasıl kötü sonuçları olduğunun somut göstergesidir.
Sokrates'in ağzından çıkan cümlelerin gerçekte ne kadarı Sokrates'e ne kadarı Platon'a ait olduğu muallaktır. Benim şahsi görüşüme göre Sokrates'e ait olan bir çok ifadenin düzenlenmesi ve geliştirilmesi tamamen Platon'a aittir. Hocasına saygısından dolayı tüm ifadeleri Sokrates'in ağzından çıkmış gibi yazmıştır. Çünkü Sokrates yazılı eser yazmamıştır, konuşmaya önem vermiştir, Platon ise yazılı bir çok eser bırakmıştır. Platon olmasaydı Sokrates'e ait olduğunu öğrendiğimiz bir çok sözden haberimiz olmayacaktı. Hatta Sokrates diye bir felsefeci olduğunu bile dünya bilmeyecekti. O yüzden günümüzden 2400 sene önce bir çok eser yazıp bizlere bıraktıkları için Platon'a ve öğrencisi Aristo'ya sonsuz teşekkürler.
Platon(Eflatun) M.Ö. 427 yılında Atina'da doğmuştur. M.Ö. 347'de ölmüştür.
Kitabın orijinal ismi “Politeia“
Devlet kitabı, Sokrates'in ağzından söylenmiş öğrencisi
Platon (Eflatun) tarafından yazılmıştır. Benzetmek gerekirse bu kitabın annesi Sokrates, babası Platon'dur. Felsefe tarihine adlarını altın harflerle yazdırmış iki dev isim (Sokrates'in Savunması'nda olduğu gibi) aynı kitapta. Hocası Sokrates'in Atinalılar tarafından öldürülmesinden sonra Platon yazmıştır. Sokrates “Dinsizlik” ve “gençlerin ahlakını bozma” gerekçesiyle mahkeme önüne çıkarılmış ve ölüm cezasına çarptırılmıştır. Semavi dinler bile yokken bir insanın “Dinsizlik” ile suçlanması biraz tanıdık geldi. Sokrates'e verilen ölüm cezası, Cehalet ve Dogmatizmin nasıl kötü sonuçları olduğunun somut göstergesidir.
Sokrates'in ağzından çıkan cümlelerin gerçekte ne kadarı Sokrates'e ne kadarı Platon'a ait olduğu muallaktır. Benim şahsi görüşüme göre Sokrates'e ait olan bir çok ifadenin düzenlenmesi ve geliştirilmesi tamamen Platon'a aittir. Hocasına saygısından dolayı tüm ifadeleri Sokrates'in ağzından çıkmış gibi yazmıştır. Çünkü Sokrates yazılı eser yazmamıştır, konuşmaya önem vermiştir, Platon ise yazılı bir çok eser bırakmıştır. Platon olmasaydı Sokrates'e ait olduğunu öğrendiğimiz bir çok sözden haberimiz olmayacaktı. Hatta Sokrates diye bir felsefeci olduğunu bile dünya bilmeyecekti. O yüzden günümüzden 2400 sene önce bir çok eser yazıp bizlere bıraktıkları için Platon'a ve öğrencisi Aristo'ya sonsuz teşekkürler.
Platon(Eflatun) M.Ö. 427 yılında Atina'da doğmuştur. M.Ö. 347'de ölmüştür.
Kitabın orijinal ismi “Politeia“İsmi Bulduk, Mirası Koruyamadık
Kitabın daha başında sahnede Sokrates var ve anlatı Sokratik diyaloglar üzerinden ilerliyor. Yani çürütme, sınama ve ortaya çıkarma yöntemiyle… Sokrates aslında karşısındaki kişiyle değil, karşısındaki kişinin zihnindeki tanımla konuşuyor. Muhatap insan değil, fikirler. Bunu fark edince metnin derinliği başka bir yere taşınıyor.
Yaşadığımız çağda kavramların herkes için bambaşka anlamlara sahip olduğu düşünüldüğünde, sanırım artık bizlerin de Sokratik yöntemle konuşmayı öğrenmesi gerekiyor. Zorlayıcı olsa da, yavaş yavaş, düşünerek ve sorgulayarak okunması gereken bir metin. Çünkü bu kitap hızlı tüketilmek için değil, zihni çalıştırmak için yazılmış.
"Sokrates, sen insana yemediği haltı yedirirsin." S. 20
Platon (Eflatun)’un Devlet’inde sadece yasalar yazılmıyor; adeta bir ruh mimarlığı yapılıyor. Toplumu kurarken, insanın zihnine ilk yerleşen imgeler konuşuluyor, didik didik ediliyor. Çünkü Platon’un derdi yalnızca iyi yasalar koymak değil, iyi insanın nasıl yetişeceğini düşündürmek. Yaptığı şey neredeyse bir psikolojik diseksiyon. İnsanı parçalara ayırıyor, içindeki çatışmaları tek tek gösteriyor ve bunu yaparken şaşırtıcı derecede net gözlemler ortaya koyuyor.
Şunu açık açık söylüyor gibi: İnsan önce hikâyelerle şekillenir, sonra alışkanlıklarla, en son akılla. O yüzden çocukken duyduğun masal, destan, şiir; ileride nelerden korkacağını, neye saygı duyacağını, neyi normal kabul edeceğini belirliyor. Platon da tam bu yüzden edebiyatı, sanatı ve anlatıları “güzel mi?” diye değil, insanı nereye götürüyor? diye tartışıyor.
Bu bölümleri okurken insan ister istemez “ 
Sigmund Freud’un atalarından biri Platon’dur” diye sezgisel bir bağ kuruyor. Çünkü arzuyu, aklı ve öfkeyi birbirinden ayırıp, bunların nasıl çatıştığını gündelik bir hikâyeyle anlatabiliyor. Platon burada sadece filozof
Sokrates var ve anlatı Sokratik diyaloglar üzerinden ilerliyor. Yani çürütme, sınama ve ortaya çıkarma yöntemiyle… Sokrates aslında karşısındaki kişiyle değil, karşısındaki kişinin zihnindeki tanımla konuşuyor. Muhatap insan değil, fikirler. Bunu fark edince metnin derinliği başka bir yere taşınıyor.
Yaşadığımız çağda kavramların herkes için bambaşka anlamlara sahip olduğu düşünüldüğünde, sanırım artık bizlerin de Sokratik yöntemle konuşmayı öğrenmesi gerekiyor. Zorlayıcı olsa da, yavaş yavaş, düşünerek ve sorgulayarak okunması gereken bir metin. Çünkü bu kitap hızlı tüketilmek için değil, zihni çalıştırmak için yazılmış.
"Sokrates, sen insana yemediği haltı yedirirsin." S. 20
Platon (Eflatun)’un Devlet’inde sadece yasalar yazılmıyor; adeta bir ruh mimarlığı yapılıyor. Toplumu kurarken, insanın zihnine ilk yerleşen imgeler konuşuluyor, didik didik ediliyor. Çünkü Platon’un derdi yalnızca iyi yasalar koymak değil, iyi insanın nasıl yetişeceğini düşündürmek. Yaptığı şey neredeyse bir psikolojik diseksiyon. İnsanı parçalara ayırıyor, içindeki çatışmaları tek tek gösteriyor ve bunu yaparken şaşırtıcı derecede net gözlemler ortaya koyuyor.
Şunu açık açık söylüyor gibi: İnsan önce hikâyelerle şekillenir, sonra alışkanlıklarla, en son akılla. O yüzden çocukken duyduğun masal, destan, şiir; ileride nelerden korkacağını, neye saygı duyacağını, neyi normal kabul edeceğini belirliyor. Platon da tam bu yüzden edebiyatı, sanatı ve anlatıları “güzel mi?” diye değil, insanı nereye götürüyor? diye tartışıyor.
Bu bölümleri okurken insan ister istemez “ Sigmund Freud’un atalarından biri Platon’dur” diye sezgisel bir bağ kuruyor. Çünkü arzuyu, aklı ve öfkeyi birbirinden ayırıp, bunların nasıl çatıştığını gündelik bir hikâyeyle anlatabiliyor. Platon burada sadece filozofDevlet'i Anlamak İsteyenle Buyursun
Bu site için ilk incelemem olacak. Önüme düştüğü için yazıyorum.
İnceleme yazmadan evvel başka arkadaşların incelemelerini de okuyayım dedim. Üzülerek söylüyorum ki çoğu kişi ne Platon'u tanıyor ne de dönem içinde Atina şehrinin yapısını/tarihini biliyor. Dolayısı ile Devlet kitabını da anlayamamış veya yanlış anlamış.
Size bu şekilde yazılan kitapları okumadan evvel kısa bir dönem araştırması yapmanızı tavsiye ediyorum. Fikir vermesi açısından çok basitçe döneme bakalım isterseniz;
1) Bugün Yunanistan dediğimiz topraklarda ve Ege bölgesi ada şehirlerini de içine aldığımız M.Ö.750-150 yaklaşık dönem Antik Yunan dönemi olarak adlandırılır. Bunlardan iki şehir devleti dönem içinde mücadele eder; Sparta ve Atina.
2) Bu bölge ticaretin de gelişmesiyle oldukça gelişmiş ve zenginleşmiş bir bölgedir. Elbette bu şehir devletlerinin yönetim sistemleri bulunmaktadır. Sparta sert bir askeri diktatörlük üzerine kurulu, soylu bir askeri sınıf tarafından yönetilen, köleci ve Totaliter bir rejime sahiptir. Atina ise adaylıkların olduğu, partilerin ve destekçilerinin söz sahibi olduğu, şimdi bizim Demokrasi dediğimiz sistemi yine belli bir "Soylu" azınlığın içinde yaşatan, yani bir gurup seçilmişin ancak oy kullandığı veya seçilebildiği, köleci ve Aristokratik bir rejime sahiptir.
3) Millet ticaret ile zenginleşince aslında kökende soylu olmayan bir Burjuva (Tüccar diyelim) sınıfı ortaya çıkar. Bunlar "biz neden oy kullanamıyoruz veya seçilemiyoruz?" diye yaygara yapar. Para da olunca yavaş yavaş bazı hakları kazanırlar. Bu süreç sonrası artık Burjuva seçilmeye ve seçmeye başlamıştır. Toplumun çoğunu oluşturan Atina halkı seçilemez veya oy kullanamazdı. Köleler zaten insan bile değildi.
4) Atina devleti artık Burjuva ve Aristokrat soyluların iktidar mücadelesine girdi. Artık
Yazar Hakkında
Platon (Eflatun)Yazar · 59 kitap
Antik/klasik Yunan Filozofu, Matematikçi, Felsefi Diyaloglar Yazarı ve Batı Dünyasındaki İlk Yüksek Öğretim Kurumu Olan Atina Akademisinin Kurucusu
Eski Yunan filozofu (Atina İ.Ö. 428-ay.y.İ.Ö. 348/347). Soylu bir ailenin oğlu olan Eflatun (ya da Platon), parlak bir Öğrenim görerek, sanatın her dalında kendini gösterdi (çok genç yaşta şiirler, trajediler yazdı); Kratilos'tan bilim dersleri aldı. Sokrates'le tanışınca (İ.Ö. 407) felsefeye yönelip, gerek beden, gerek kafa yapısı bakımından siyasete yatkın olmadığından, o karışık yıllarda siyasetten uzak kaldı. Demokrasiyi küçümserken, Otuzlar Meclisi'yle iktidara gelen dostlarının yönetimini daha da beter buldu. Sokrates'in Ölümünden sonra Megara'da Eukleides'in yanına çekildi; sonra yolculuklar yaparak Kyrene'de matematikçi Theodoros'la tanıştı. Mısır'a bir yolculuk yapıp, İtalya'ya giderek Tarento ve Lokroi'deki pyhthagorasçı çevrelerle ilişki kurdu. İ.Ö. 388'e doğru Dionysos'un kaynı Dion tarafından, Syrasos'u pek etkileyemedi. Atina'ya dönerek, Akademi Gymnasionu'nda Yunanistan'ın dört bir yanından gelen Öğrencilere ders verdi. İ.Ö. 367 ve İ.Ö. 361'de iki kez daha Sicilya'ya gittiyse de, Genç Dionysos'u da etkilemeyi başaramadı ve felsefe ile tiranlığı bağdaştırmaktan vazgeçti. Atina'ya dönüp, Akademi'de ders vermeyi sürdürerek, söylentiye göre bir şölen sırasında öldürüldü.
Eflatun'un bütün yapıtları günümüze kalmıştır: Felsefe ve felsefeyle bağlantılı konularda yazılmış 26 diyalog. Karşılıklı konuşmalar biçiminde yazıldıkları için bunlara "diyalog" denirse de, tümünü diyalog diye adlandırmak belki doğru olmaz; çünkü, sözgelimi Sokrates'in mahkemede yaptığı konuşmayı içeren Savunma ve daha birkaç yapıtı, temelde monologdur. Gene de, tarihsel kişilere dayansın ya da dayanmasın, bütün yapıtlarını kişilerin ağzından yapılan konuşmalar biçiminde yazdığı için, tümü bu anlamda tiyatrovaridir. Birkaçı dışında, diyalogların tümünde, Sokrates odak kişidir.
Platon olan isminin neden Türkçede "Eflatun" olduğu:
- Arapçada [p] sesi yoktur. Yabancı dillerden alınan [p] Arapçada daima [f] oluyor.
- Arapçada [o] sesi de yok. Bu da daima [u]ya dönüşüyor.
- Arapçada kelime başında çift sessizi telaffuz etmek imkânsız. Türkçe ispor veya siteyşın gibi, ya başına ya arasına mutlaka bir sesli katıyorlar. Dolayısıyla filozofun Arapça adı "Felâtûn" veya "Eflâtûn". Türkçeye Arapçadan Eflatun olarak aktarılmış.
