Ene ve Zerre Risalesi
Bediüzzaman Said NursîYazar:
Bediüzzaman Said Nursî
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
2005
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2003
Yayınevi:
Söz Basım Yayın
ISBN:
9799756438533
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Ene ve Zerre Risalesi
242 okunmaSöz Basım Yayın · 2005 · 112 s.
Ene ve Zerre Risalesi
101 okunmaEnvar Neşriyat · Ocak 2005 · 54 s.
Ene ve Zerre Risalesi
42 okunmaUfuk Kitapları · Ekim 2013 · 59 s.
Ene ve Zerre Risalesi
2 okunmaMutlu Yayınevi · Ekim 2003 · 212 s.
Ene ve Zerre Risalesi
3 okunmaHayrat Neşriyat · · 0 s.
Yorumlar ve İncelemeler
Bu risale 30. Sòzde geçen bölümün ayrı bir kitapçıkta toplanmış halidir.
Ene bahsinde -benim okumadan önce tahmin yürüttüğüm gibi- enaniyet/kibir ve bunun yanlışlîğı anlatılmıyor tabi ki.
'Ene/benlik'in insana verilen bir kıyas/òlçü vasıtası olduğu, insanın kendisine verilen ene sayesinde kendi sınırlarını bilebileceği, onu kullanarak 'Buraya kadar benim, sonrası Yaratıcı'nın' hükmüne varabileceği bir emanettir.
Hatta Üstad hz.nin deyimiyle
"Biz emaneti göklere yerlere ve dağlara teklif ettik, hepsi de üstlenmekten kaçındı. Ancak onu insan kabul etti. Şüphesiz insan (eneyi doğru şekilde kullanmadığından) çok zalim ve (emanetin ne olduğunu bilmeden kabul ettiğinden) çok cahildir."
ayetinde bahsi geçen emanetin bir yönüdür.
Kesinlikle çok etkilendiğim risalelerden biriydi. Risaleseverlere tavsiye ederim.
10/10
2025 87. kitabı
Ene ve Zerre Risalesi Bediüzzaman Said Nursî
Bu kitap Risale-i Nurlar'da geçen 30. Söz yani Ene ve Zerre bahsinin ayrı bir kitap haline gelmesinden oluşturulmuştur. Üstadımız Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri bu mevzuda birinci kısım da Ene bahsinde yükselen benlik ve felsefe + felsefeden gelen zararları hatta İbn-i Sina ve Farabi gibi isimlerin durumunu hatta onların haline 
İmam Gazali Hazretlerinin düşüncesi ile destekleyerek anlatıyor.
"İşte felsefenin şu esasat-ı fasidesinden ve netaic-i vahîmesindendir ki: İslâm hükemasından İbn-i Sina ve Farabî gibi dâhîler, şaşaa-i surîsine meftun olup, o mesleğe aldanıp, o mesleğe girdiklerinden; âdi bir mü'min derecesini ancak kazanabilmişler. Hattâ İmam-ı Gazalî gibi bir Hüccetü'l-İslâm, onlara o dereceyi de vermemiş."
Bunun yanı sıra 
Ömer Hayyam gibi edebî çerçeve de zındıklık yapanların da hükmünü vermiştir...
"Hem üdeba-yı İslâmiyenin meşhurlarından, bedbînlikle maruf Ebu'l-Alâ-i Maarrî ve yetimane ağlayışıyla mevsuf Ömer Hayyam gibilerin, o mesleğin nefs-i emmareyi okşayan zevkiyle zevklenmesi sebebiyle, ehl-i hakikat ve kemalden bir sille-i tahkir ve tekfir yiyip; "Edebsizlik ediyorsunuz, zındıkaya giriyorsunuz, zındıkları yetiştiriyorsunuz" diye zecirkârane te'dib tokatlarını almışlar."
Zerre Bahsinde ise Zerre ya da zerrecik felsefesi yani her şey zerre'den yani atomdan oluşur -Haşa- Bir yaratıcı yoktur diyen zerreci görüşe cevap vermektedir, onların bütün savlarını çürütmektedir.
Ağır bir kitap olmakla birlikte İslam Nazarında felsefeye bakış sunduğu ve felsefeye karşı İslam nasıl savunulur, İslami olarak yola çıkıp da sonra felsefeye kayanların akıbetini anlatan çok hoş bir kitap ve mevzu idi...
"Buraya kadar benim, ondan sonra O'nundur."
Bazen insanın kendi kendine ben işte buraya kadarım gücüm yetmez bundan sonrasına dediği olur. İşte bu risale tam o kısımları anlatıyor. İnsana sen acizsin demek yerine acizliğini hissettiriyor hem de bunu ey insan diyerek de yapmıyor. Buradaki zerre her şeydir. Her şey... Emaneti yüklenme cesareti ancak enenin cehlinden gelmiştir diye düşünüyor insan... Ene ve Zerre tefekkür için birebirdir.
ELHASIL: Birinci Söz'de denildiği ve isbat edildiği gibi; her şey "Bismillah" der. İşte bütün mevcudat gibi herbir zerre ve zerratın herbir taifesi ve mahsus herbir cemaati, lisan-ı hal ile "Bismillah" der, hareket eder.
Ene Zerre - 53
Puan vermedi·59 syf.·
2022 30. kitabı
Esselamü aleyküm karîler..
Üstâd'ın yalnızca bu risalesine dair değil ama genel olarak kaleme alıp neşrettiği umumi risalelere dair bir iki kelâm etmek istiyorum.
Öncelikle kendimde şunu fark ettim ki, risaleleri biri bana sesli bir şekilde okuduğunda, sanki anlamı tam oturmuyor ya da bana açılmıyor gibi.. Bunun sebebi, sadece okuyanın istifade ettiği anlamı almam da olabilir. Üstâdın yazdıklarını sessiz bir şekilde şahsi okuduğumda ise sanki daha fazla istifade ediyorum. O yüzden risaleleri birilerinden dinlemektense, kendim okuyarak tefekkür yapmayı daha çok seviyorum, elhamdülillah.
Allah insanın kalbini bir mânaya açtığı zaman hakiki bir şekilde istifade ediyor elhamdülillah. Üstâd'ın risalelerinde de bunu görebilirsiniz. Okurken kelimelerin tek tek ne demek istediğine takılınca, onun vermeye çalıştığı anlamdan uzaklaşmış olursunuz, yani detaylara takılmaktan, hakikati bulamayabilirsiniz. O yüzden, risalelerde hep derler, kelimelerin tek tek anlamlarına odaklanma, genel itibariyle anlamaya çalış diye. Şimdi çok daha iyi anlayabiliyorum neden öyle dediklerini. Aslında umum bir tefekkür vesilesi oluyor risaleler. Öğretirken, bir yandan da düşündürüyor. Düşündükçe, o mâna hem akılda, hem kalpte daha çok yer ediyor elhamdülillah.
Üstâdı seviyorum, Allah da onu çok sevsin, Allah ondan razı olsun. Halis bir niyetle kaleme aldığı bu risaleleri bize daha çok istifadeli kılsın İnşallah. Üstâd Bediüzzaman'ın vesilesiyle pek çok insanın kalbine pek çok hakikatler nakşoldu elhamdülillah. Allah daha da istifade ettirsin, ilmimizi arttırsın. Bize hayırlı ve hakiki bir ilim versin İnşallah, amin.
Vesselâm..
İslâm Ve FelsefeDin
Üstadın bu eserinde Yüce İslam'ın felsefeye karşı olan üstünlüğünü mükemmel bir şekilde anlatıyor. Çok yerinde tespitlerle ve kıyaslarla felsefeyi alt ediyor. Bir çok dünyaca ünlü felsefeciden ve İslamiyette ki felsefeciden dem vururak yaptıkları hataları belirtiyor.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum.
Said-İ Nursi
Havanın her bir zerresi her canlının vücuduna her bir çiçeğin her meyvesini her yaprağın içine girip işleyebilir halbuki onların oluşum kanunları farklıdır başka başka başka yaratılış hususiyetleri vardır bir incirin fabrikası mesela Çuha makinesi gibiyse bir narın fabrikası da şeker makinesi gibi olacaktır o varlıkların o cisimlerin program programları birbirinden farklıdır ama bir hava derecesi onların hepsine gider veya girebilir vazifesini gayet hikmetle ustaca ve kusursuzca görür çeşitli haller alır vazifesi bittikten sonra da oradan ayrılır
"Hazreti Âdem zamanından şimdiye kadar iki büyük cereyan, iki fikir silsilesi her tarafta, insanlığın her tabakasında dal budak salmış iki büyük ağaç hükmündedir: Bunlardan biri, peygamberlerin kılavuzluğundaki dinler; diğeri ise felsefe silsilesidir. Böyle gelmiş, gidiyor. Bu iki silsile ne zaman uyum içinde, birlikte yürümüşse yani felsefeciler ne zaman din dairesine girerek dinin emirlerine uyup ona hizmet etmişlerse, insanlık parlak bir saadet devri geçirmiştir. Ne zaman bu iki silsile ayrı gitmişse bütün hayır ve nur, peygamberler silsilesinin ve dinin tarafına toplanmış; şer ve dalâlet ise felsefenin etrafında birikmiştir.”
Puan vermedi
Ene ve Zerre Risalesi kitabını okurken açıkçası başta biraz ağır olabileceğini düşünmüştüm. Çünkü yazarı olan Bediüzzaman Said Nursi genelde derin ve felsefi konulara değinen bir alim. Ama okudukça aslında anlatmak istediği şeyin insanın kendini ve evreni anlamasıyla ilgili olduğunu fark ettim.
Kitapta özellikle “ene” yani insanın benlik duygusu üzerinde duruluyor. Said Nursi’ye göre insanın içindeki bu benlik aslında Allah’ın sıfatlarını anlamak için bir ölçü gibi verilmiş. Yani insan kendisindeki sınırlı özellikleri düşünerek Allah’ın sonsuz güç ve kudretini anlamaya çalışabiliyor. Ama eğer insan bu benliği yanlış kullanırsa kendini her şeyin sahibi gibi görmeye başlayabiliyor.
Kitabın bir diğer önemli kısmı da “zerre” yani evrendeki en küçük varlıklar üzerine olan bölüm. Burada yazar evrendeki en küçük parçaların bile tesadüf eseri var olamayacağını, hepsinin bir düzen ve irade ile hareket ettiğini anlatmaya çalışıyor. Yani aslında küçük bir zerreden bile büyük bir yaratılış düzeninin anlaşılabileceğini söylüyor.
Okurken benim dikkatimi çeken şey, kitabın hem insanın iç dünyasından hem de evrendeki düzenlerden örnekler vermesiydi. Yani sadece teorik bir anlatım yok; insanın kendisini ve etrafındaki dünyayı düşünmesini sağlayan bir anlatım var.
Tabii anlatım dili bazı yerlerde biraz ağır gelebiliyor çünkü hem eski kelimeler kullanılıyor hem de oldukça derin konular ele alınıyor. Ama buna rağmen üzerinde düşünerek okunduğunda oldukça farklı bir bakış açısı kazandırabiliyor.
Benim genel düşüncem şu: Eğer insanın benliği, varoluşu ve evrendeki düzen gibi konular ilgini çekiyorsa okunabilecek bir eser. Çok hızlı okunacak bir kitap değil ama insanı hem kendisi hem de inancı üzerine düşünmeye yönelten bir tarafı var. Bu yüzden özellikle dini ve felsefi konulara ilgi
Şu Söz iki maksaddır. Birinci Maksad, "Ene"nin mahiyet ve neticesinden; İkinci Maksad, "zerre"nin hareket ve vazifesinden bahseder......................................
Gün 77
80 günə 100 kitab
Gün 77.
Kitab 97.
Risalenin “Ene” hissəsində insanın mənlik duyğusunun müstəqil bir varlıq deyil, Allahın sifətlərini anlamaq üçün verilmiş ölçü vahidi olduğu izah edilir. Səid Nursi “mən”in sahiblənildiyi zaman təkəbbür və azğınlığa, doğru istifadə edildikdə isə təvazö və iman dərinliyinə səbəb olduğunu vurğulayır.
“Zərrə” bölümündə isə kainatdakı ən kiçik hissəciklərin belə başıboş olmadığı, hər bir zərrənin ilahi bir nizam və iradə ilə hərəkət etdiyi əsaslandırılır. Bu baxış kainatda təsadüfə yer olmadığını, hər şeyin hikmətlə idarə olunduğunu göstərir.
Reklam
Yazar Hakkında
Bediüzzaman Said NursîYazar · 173 kitap
Bediüzzaman Said Nursî (Mart 1878, Bitlis - 23 Mart 1960, Şanlıurfa), İslam alimi, düşünürü.
1892'de Bitlis'te Şeyh Emin Efendi ve diğer İslam alimlerinin de bulunduğu ilim meclisinde yapılan imtihan ve münazara sonunda Molla Fethullah tarafından Bediüzzaman unvanı verilmiş; diğer alimler tarafından da kabul görmüş ve bu isimle anılmaya başlanmıştır.
I. Dünya Savaşı'nda gönüllü alay komutanı olarak Kafkas Cephesi'nde mücadele etti. Savaş sırasında birçok öğrencisi ölmüş, kendisi ise gazi olmuştur. Başarılarından dolayı kendisine Harp madalyası verildi. Ordu-yu Hümâyun'un tavsiyesi ile Dar'ül-Hikmet'ül İslamiye azası olarak atandı. 1922'ye kadar görevini yerine getirdi.
1923 yılında TBMM'nin daveti üzerine Ankara'ya gelen Nursî, Ankara'da aradığı atmosferi bulamaz. Van'a dönerek inzivaya çekilir ve daha sonraları bu dönüşünü Yeni Said'in başlangıcı olarak nitelendirir. Bu dönemde sosyal ve siyasi meselelerden uzaklaşır. En önemli vazifenin imanı kuvvetlendirmek olduğunu söyler. Şiddetle karşı çıktığı ama silah çekmediği Cumhuriyet idaresi tarafından bu dönem zarfında uzun yıllar sürgün, gözetim ve yer yer hapis hayatı yaşatılacak ve zorunlu ikamete tabi tutulacaktır. Büyük çoğunluğunun Isparta Barla'da yazıldığı Risale-i Nur külliyatının yazımı ve Nur Cemaati'nin oluşumu bu dönemde yaşanmıştır.
23 Mart 1960'ta Şanlıurfa’da vefat etti.
Detaylı bilgi: tr.wikipedia.org/wiki/Said_Nursî
