Yazar:
Honore de Balzac
Çevirmen:
Cabbar Məcnunbəyov
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
1965
İlk Yayın Tarihi:
1834
Yayınevi:
Azərbaycan Dövlət Nəşriyyatı
Orijinal Adı:
Séraphita
Ülke:
Azerbaycan
Dil:
Azerbaycanca
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Dünya bir insandırEdebiyat
"...Yalnızlık sayesinde dünyanın bayağılıklarından korunmuş soylu ruhlara..."
Honore de Balzac
Bu kitap derin anlamlar içeriyor. Okurken düşündüren ve uzun tasvirlerden sıkılabilirsiniz ama bence
10/10
Beğendi
·2022 86. kitabı
Bu inceleme yazısını Fragmanlar şeklinde yazmak istiyorum. Zira bütün olarak konuyu toparlayamayabilirim. Şunu da belirteyim yoğun istek üzerine yazıyorum.. 2 kişi talep etti, beklediler.. Nasıl.. 2
Séraphita yada Séraphitus. Bazen zarif, güzel bir genç kız, bazense duyarlı ve yakışıklı bir erkek. Kimseler anlayamaz cinsiyetini çünkü o bir meleksi ve göksel kahraman. Tanrı, inanç, dünya, kadın ve erkek ilişkileri vb birçok konu hakkındaki yorumları ile aydınlatıyor kuzey ışıkları ülkesindeki insanları ve şöyle sesleniyor: " Elveda granit, çiçek olacaksın. Elveda çiçek, güvercin olacaksın. Elveda güvercin, kadın olacaksın. Elveda kadın, ıstırap olacaksın. Elveda erkek, inanç olacaksın. Elveda hepiniz, ki saf sevgi ve dua olacaksınız!"
Keyifli okumalar dilerim.
Seraphita
#okudumbitti
Değişik bir kitaptı. Séraphita, Minna , Wilfrid ve Minna'nın babası olan Rahip Becker arasında geçen felsefik konuşmalar var.Ayrıca Séraphita isimli kişi hem dişi hem erkek gibi özellikleri olan bir varlık David isimli yardımcısı ile bir şatoda yaşıyor.
Biraz beğendim biraz anlamadığım bölümler oldu felsefe ile ilgili kısımları pek anlayamadım zor bölümleri vardı ilgilisine öneririm.
9/10
2022 132. kitabı
"Seraphita" 1835 yılında yayınlanan bir roman ve Balzac'ın "İnsanlık Komedyası" adlı serisine dahil. Kitap, İskandinav mitolojisinden etkilenerek yazılmış mistik bir eser. Balzac, bu eserinde hayat, ölüm, cinsiyet ve Tanrı'nın varlığı gibi konuları işler.
Roman, Norveç'teki Fjordland bölgesinde geçer. Hikaye, tanrısal bir varlık olan Seraphitus'un öyküsünü anlatıyor. Seraphitus, hem erkek hem de kadın özelliklerine sahip bir varlıktır ve sadece ruhsal dünyada var olan bir varlık olduğu düşünülüyor. Bu karakter, insanlara düşünce ve davranışlarıyla rehberlik eder ve aynı zamanda insanların zihinlerindeki sınırlamaları kaldırmalarına yardımcı oluyor.
Seraphitus, insanların kendilerini aşmaları için rehberlik ederken, aynı zamanda onların zihinlerini de sorgulamalarını sağlar. Romanın ana fikri, insanın sınırlamalarının, düşüncelerinin ve inançlarının ötesine geçebilmesi için ihtiyacı olan cesaret ve özgürlüktür.
Balzac'ın dil ve tarzı oldukça ağır ve karmaşıktır. Ayrıca kitap, mistik ve felsefi konuları ele aldığı için anlaşılması zor olabilir. Ancak, Balzac'ın kullandığı dil ve yazım tarzı, okuyucuyu hikayeye daha da bağlar ve mistik ve felsefi konular üzerinde düşünmeye teşvik ediyor.
Sonuç olarak, "Seraphita" okuyuculara hayat, ölüm, cinsiyet ve Tanrı'nın varlığı gibi konuları sorgulatan mistik bir eserdir. Balzac'ın karmaşık ve ağır dil ve tarzı, kitabı okumayı zorlaştırsa da, okuyucuyu hikayeye bağlar ve düşünmeye teşvik eder.
insanın olgunluk dönemlerinde daha iyi anlayabileceğini düşündüğüm bir eser.
Honore de Balzac dünyayı ve insanı en iyi tanıyan insanlardan biri değilse de en iyi yazanlardan biridir kesinlikle.
Adorno'nun dediği gibi bir taşralı olarak dışarıdan baktığı dünyayı harika hayal gücü ile resmetmiştir.
Bu kitapta Seraphita isimli bir melek var. Melek olmanın gereği olarak bazen erkek bazen kadın olarak bize dünyanın çözülmemiş ve çözülecek gibi durmayan hallerini anlatıyor.
#serephita #balzac // Balzac diyor ki; "Seraphita benim ustalık eserim olacaktır. Bir Goriot Baba her gün yazılabilir ama Seraphita gibi bir yapıt bir ömürde ancak bir kez ortaya çıkar." Balzac gibi bir usta, kendi kitabı için böyle bir söylemde bulunuyorsa o eser elbette okuyucuda büyük merak uyandırıyor.
Biz tabi 6.yaramaz çocuktan sonra okuyunca araba farı görmüş tavşan gibi kalakaldık kızlarla. Kızgın kumlardan serin sulara atlayınca buharlaştık :) Arka arkaya farklı tarzlarda okuyayım diyenler için biçilmiş kaftan, iki uç kutup.
Balzac denince aklınıza direk şu gelsin; muazzam bir tasvir gücü, olağanüstü bir hayal gücü. On dokuzuncu yüzyılın başlarında Norveç dağlarının eteklerinde bulunan bir köyde geçiyor hikaye. Mistik öğelerle bezeli, doğa üstü bir varlığı konu edinen, edebi bir kurgu okuyoruz Balzac’tan. Köyün güzel kızı Minna, yakışıklı delikanlısı Wilfrid ve Minna’nın babası Rahip Becker’ın ortak noktası her birinin farklı duygu ve düşüncelerle Seraphita’ya (doğaüstü varlık) olan bağlılıkları. Rahip duruma daha sorgulayıcı yaklaşsada, Wilfrid ve Minna’nın hayranlıkları oldukça güçlü. Din, dünya, öteki dünya, varoluş ve dünyevi alışkanlıklar üzerine kaleme alınan, kişiyi sıkça düşünmeye sevk eden, ruh görüsünün maddeden ve varlıktan ayrılması gerektiğini vurgulayan, dolu dolu bir kitap.
Çok dikkatle, sakin bir yerde okunması gerekiyor, diğer türlü kavramsal bütünlüğü yakalamak zor. Oku-geç kitaplardan değil.
7/10
2021 125. kitabı
"Ne mutlu acı çekenlere!
Ne mutlu safdillere!
Ne mutlu sevenlere!"
#honoredebalzac bu eserinde, toplumun etiketlerine göre cinsiyete karşı kalıplaşmış yargıları ve beklentileri yıkıyor.
Séraphita/Séraphitus, hem bir kadın hem de bir erkek olan, androjen, mükemmel bir insan. Balzac için androjen, bütünlüğün formülüdür. Bu bağlamda böyle bir varlığın neden mükemmel olabilecek kadar şanslı olduğu sorusunu ele alıyor. Roman sadece erkek-kadın ayrımı ile ilgili değil. Her insanın iki tabiattan oluştuğuna, ruh olan iç varlık ve gördüğümüz dış varlığa da değiniyor.
İnanç, din, mitlerin dünyanın başlangıçtaki bütünlüğünü nasıl tanımladığını ve şimdi dünyanın nasıl cinsiyetlere bölündüğünü çokça mistisizm ile harmanlamış bir eser.
Önceden de belirttiğim konuların yanı sıra, Balzac’tan bu kadar fantastik bir eser beklemiyordum. Ön yargılarımı da böylece bir kenara bırakmış oldum :)
Konusunu sevenlere ya da ilgilenenlere önerebilirim.
#okudumbitti diyorum ama bunu söylemek gibi bir çırpıda ifade edemiyorum duygularımı. Bazen zarif bir kız bazen de büyüleyici genç bir erkek olarak görünen Seraptiha aracılığıyla Balzac, eşsiz bir mistik yolculuk sunmuş bizlere. Kadın ve erkek ilişkileri, maddi ve manevi dünya gibi konuların bolca geçtiği ve iredelendiği bu kitapta son sayfalarda bir de dünyayı şiddetle ele geçiren ve sömüren krallara/kraliçelere bir serzeniş de var. Maddi dünyanın ve uğraşlarının, manevi dünyaya yönelmek yanında boş hevesler olduğunu sürekli ifade eden Seraphita, gönlünde ve tüm ruhunda yalnızca Tanrı'yı hisseder ve ona göre yaşar. Dünyanın sunduğu tüm geçici hazlar karşısında o sonsuz nimetleri ve sonsuz sevgiyi seçer. Ayrıca yaşadığı süre zarfında hayatına girmiş olan insanlara da kendi bilgeliği aracılığıyla esas sevgiyi anlatmaya çalışır. Balzac kaleminden çıkmış ve efsane bir mistik eser okumak isterseniz Seraptiha müthiş bir seçim.
"Benim ustalık eserim olacaktır." dediği Seraphita'sını okudum, Balzac'tan. Belki de yıllar sonra. Çünkü en son üniversitede Karşılaştırmalı Edebiyat dersinde okumuştum. Goriot Babası'nı... Seraphita'sı da hasret gidermek için küçük bir fırsat oldu benim için.
Onun ustalık eserim dediği kitabında diğer eserlerinin tadını alamasam da onlardan çokça farklı yanları vardı.
Okurken durup düşündüğüm, ne diyor bu Balzac dediğim, ilginç ama gerçek tespitlerini takdir ettiğim bir kitap oldu. Çünkü diğer eserlerine nazaran daha felsefi bir yapısı vardı. Öyle bir oturuşta bitirilecek bir kitap değilmiş, aksine uzun vadeli ama kopmayan bağlantıyla okunmalı.
Kitabına isim konusu olan kahramanın varlığı, bu varlığın haklı ikilemleri, çabası... Hepsinin de birbirinden uç noktaları.
Düşünsel yönüne bakınca kadın-erkek ikileminin izlerini görüyorum. Çünkü bu eserinden önce yazmış olduğu eserlerinde ya erkek vardı, ya da kadın. Ya kadın metaforunun içine işleniyordu, ya da erkek. Ama çoğunlukla kadınındı. Çünkü Balzac, kadın ruh tahlil ve tasvirlerinde oldukça başarılı bir kaleme sahipti.
Bu yönlerini biraz geri plana atınca anlatımınında da sertlik ve keskinlik vardı. Fakat ironik olsa da bir o kadar yoğun manalara gark ediyordu.
Birkaç gün boyunca elimde gezen bir kitap oldu. Bazen hakimiyeti kopardım, bazen işte sarıldım dedim. Ancak genel bir yorum yapacak olursam bu kitabı tekrar okuyacağım.
ÇÜNKÜ!
Goriot Babası'nı geçemedi bu kitap benim gönlümde.
Yazar Hakkında
Honore de BalzacYazar · 132 kitap
Honoré de Balzac (asıl ismi Honore Balssa; 20 Mayıs 1799, Tours - 18 Ağustos 1850), Fransız yazar.
Hayatı
Asıl adı Honore Balssa'dır. Ancak ismini Balzac olarak değiştirmiş ve soyluluk ifade eden De’ öntakısını eklemiştir. Köy kökenli bir ailenin çocuğudur. Babası tüccardır. 6 yıl Vendome'da College des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı. Burada 2 yıl daha okula gitti. 3 yıl bir avukatın yanında çalıştı. Ama küçük yaşlardan beri edebiyata gösterdiği eğilim ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819'da yazılmış "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanlar yazdı. Bunları değişik adlarla yazdı. Basımcılık, yayıncılık, hatta dökümcülük yaptı. Başarılı olamayınca tekrar edebiyata döndü. Edebiyat hayatında çok başarılı eserler sundu. Birçok ülkede sayılan romanları ve kitapları çok büyük ilgi gördü ve tepkileri üstüne topladı. Edebiyatta başarılı olan Balzac hayatının sonuna kadar edebiyatla uğraştı.
Edebiyat kariyeri
1829'da yazdığı "Les Chouans" isimli tarihi roman tanınmasını sağladı. Bu eser Türkçeye (Köylü İsyanı 1974 ve Şuanlar 1977 olarak) çevrildi. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü. 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830’lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840’ta bu yapıtların hepsine Dante'yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı. 1869-1876 arasında da 24 cilt olarak yayınlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. 1828'de Versailles yakınlarında pahalı bir ev yaptırdı. Borç sorunu nedeniyle Passy'de bir eve yerleşti (Bugün Balzac müzesi). Para kazanmak için tiyatroda başarısız denemeler yaptı. Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.
1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı. 1850'de Eveline ile evlendi Paris'e döndüler. Birkaç ay sonra yaşamını yitirdi. Geride 85’i tamamlanmış, 50’si taslak halinde eser bıraktı. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı olarak kabul edilir. Mantıksal bir sıra izleyen olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı bir biçimde sunulduğu, kuralları belli "klasik roman tekniğini" Balzac'ın kurduğu benimsenir. Olağanüstü bir gözlem yeteneği ve güçlü bir hafızası vardı. Kendisini başka insanların yerine koyup onların duygularını paylaşmayı biliyordu. Eserlerinde nedenselliği ve arka plan ile karakterler arasındaki ilişkiyi açıklamakta ustadır. Bütün bu özellikleriyle "romanın Shakespeare'i sayılır.
1789’la başlayan ve uzun bir süreç alan Fransız Devrimi sırasında gelişen toplumsal değişimi anlatan; çatışmaları, iyiyi kötüyü ortaya koyan, Cumhuriyetçiler ve Kraliyetçiler’in 1830’da ülkeyi bırakıp gitmek zorunda kalan X. Charles’e dek yaptıkları kanlı kansız tüm çekişmeyi özellikle göz önüne seren, bireylerin bu çatışmadaki ulu düşüncelerin altında aslında kendi çıkarlarını nice korumaya çalıştıklarını betimleyen; sevgi, güç gibi evrensel konuları tüm çıplaklığı ve eleştirel bir yaklaşımla inceleyen; günümüz okuruna sıkıcı gelebilecek ama öncelikle Fransa ve demokrasiyi algılayabilmekte yardımcı olması bakımından tüm dünya için önemli bir Roman yazardır. Fransız Devrimi’nin geçmişsel belgesidir kitapları.
İnsalık Güldürüsü, yazarın 1830’da kendi yapıtlarını toplamaya başladığı bir üst yapıttır. Şu anda emin değiliz ama belkide 1830’da Kraliyetçiler’in yenilgisini perçimleyen sürgünden sonra devrimdeki ulu düşüncelerin bir yalan olduğunu düşünerek böyle bir yola gitti.
