Invisible Cities
Italo CalvinoYazar:
Italo Calvino
Çevirmen:
William Weaver
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
2 Ekim 1997
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 1972
Yayınevi:
Vintage Books
Orijinal Adı:
Le Città Invisibili
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9780099429838
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Görünmez Kentler, edebi bir dehanın elinden çıkan bir metin olduğunu okura iliklerine kadar hissettiren eserlerden birisi. Kitap, 10. yüzyılda yaşamış Venedikli tüccar ve seyyah Marco Polo’nun gezip gördüğü kentleri kendi gözünden Tatar imparatoru Kubilay Han’a anlatımından oluşuyor. Kentler de sohbetler de kurmaca; bu açıdan kitap postmodern bir anlatı.
Kenti muazzam bir metafor olarak kullanmış Calvino: Marco Polo’nun tek tek anlattığı kentler aslında hem evrenin hem de insan zihninin bir mikro modeli. Dış dünya ve dış dünyadaki nesnelerle kurduğumuz ilişki, gerçekliği algılama biçiminiz, arzu ve korkularımızın bu algıyı nasıl etkilediği, aynı şekilde anılarımızın onu nasıl şekillendirdiği, bunların dile nasıl döküldüğü, belleğe nasıl kaydedildiği yani dil ve belleğin gerçeklikle kurduğumuz ilişkiye etkisini anlatıyor bu mikro modeller. Kısacası, gerçeklik, gerçekliğin sonsuz boyutlu; akıl almaz derecede göreceli; algıya, duyulara, belleğe göre kaygan ve değişken tabiatını masaya yatırıyor yazar. Kentleri insan zihninin ve dünyanın bir mikro modeli olarak kullanma fikri nasıl bir hayal gücünün ürünü ve keza bu fikri işleyişi nasıl bir yetenek, hayran kalmamak elde değil.
İtalyan yazar Italo Calvino, şimdiye dek okuduğum her kitabında beni bambaşka bir yönü, dehasının bambaşka bir boyutuyla karşılaştırarak etkileyen ender yazarlardan birisi. Edebi yolculuğunun zenginliği ve çok yönlülüğünü görebilmek açısından Örümceklerin Yuvalandığı Patika gibi ilk eserlerinden başlamak bence iyi bir fikir, Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu (bence en zor kitabı) ve Görünmez Kentler sonraya bırakılsa iyi olur fikrimce. Her ikisi de şüphesiz birer başyapıt ama “en çok şey söylediğime inandığım kitabım” dediği Görünmez Kentler’in yeri bence başka. Postmodern edebiyat sevenler,
Niye Okudum: Aslında Görünmez Kentler klasik anlamda okunan bir şey değil tam olarak. Belli dönemlerde ziyaret ederek tekrar tekrar zevkine varılması gereken bir sanat eseri belki. Bir Boticelli, Bosch ya da Bruegel tablosu gibi. Daha önce tam olarak zevkine varamadan hızlıca tükettiğim bu kitapla yeniden hoşlaşma şansını da - 1001 kitap yazıları sayesinde- bu dönemde buldum ben de.
Değdi mi: Mistik bir kitap Görünmez Kentler. İlk andan itibaren sisler içinde yürüyorsunuz Kubilay Han'ın koridorlarında. Marco Polo'nun doğudaki gizemli yolculuğunu, Hanla arasındaki o bilge sohbetleri izliyor ya da binbir gece masallarındaki o esrarengiz havayı soluyorsunuz bir şekilde. Ama aynı zamanda bir Calvino kitabı okuyorsunuz. Burası onun dünyası, Polo'nun değil. O'nun zekası, matematiksel mükemmelliği sislerin arasında yol gösteriyor sinsice. Bu da ne diyebileceğiniz çok şey var şu küçücük kitapta, zihni sonuna kadar uyanık tutan. Yani eskiden de değmişti bir şekilde. Şimdi de değiyor benim için. Sizin ne beklediğinize bağlı ama.
Sevmedim: Bir iki şehirde Calvino güncel romanlara kayarak okuyucuyu şaşırtmak için twist koyuyor öyküye gereksizce . Bunlar kitabın o bahsettiğim mistik tarzını baltalıyor bana göre.
Kim Okusun : Calvino'yu sevenler, postmodernizme bayılanlar, gezi yazıları ile ilgili olup gezi yazısı olmayan gezi yazılarını daha çok takip edenler, gezi yazılarını bu işe karıştırdığım için bana saydıranlar, şehirlerde kadın ismini tercih edenler, kadınlarda şehir ismini tercih edenler, okuduğu şeylerde anlam arayanlar, anlamı anlamaya gerek görmeyenler, her şehir için burada paylaştığım alıntıları beğenenler, kitaptaki her şey burada paylaşılır mı diyen ama içten içe kitabı merak edenler, materyalistler, hümanister, sofistler, analistler, yani kısaca herkes.
“Cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak”Edebiyat
Calvino..Bakmak ve görmek arasındaki fakirliğimi fark ettiriyor bana bu adam. Ayrıntılarda boğulmakla ayrıntılara yoğunlaşmak arasındaki beceriksizliğimi..O limana inen kestirme yoldan, berberin çizgili perdesinden bahsederken, ben kendime bakmayı öğreniyorum. Garip, talihli, dingin, mutlu bir ilişki bizimki.
‘Daha iyi anımsanmak için, hep aynı kalmak ve hareketsiz durmak’ gerekirmiş misal. Her şeyin sürekli değiştiği, aynı kalmanın cansız objelere bile bahşedilmediği bir dünyada anımsamak koca bir aldatmaca mı? Her şeye, her seferinde ilk defa görüyormuş gibi bakmanın gereğini yan cebe indiriyorum. Yenilendik iyi mi?
“Bir hikayeden yoksun bir şekilde yığılmış kentleri, düşlenebilir kentlerin sayısından düşmek gerekir.” diyor. Düşüyorum hepsini, kalanlar az, ama hepsi yakışıklı çocuklar iyi mi?
Şey’lerin hikayeleri üzerine düşünürken yakalıyorum kendimi. Yapısını sevdiğim binaları, havasını sevdiğim sokakları, kapıları, ikinci el dükkanlarındaki kitapları, eşyaları, yaşlı ağaçları, kargaları..Hikayeden yoksun her şey ne kadar fakir, ne soluk, gri, koyu gri..Hikayeler ve Calvino..Sahi ya, Calvino, hepimizi, farkında olalım olmayalım, hayata hikayeler toplamaya yollayan edebiyat efendinin sadık bir hizmetkarı. Fark ediyorum, iyi mi?
Yolculuk etmeyi ve keşfetmeyi kim sevmez, e ben de seviyorum. Ama şu cümleyi okumadan önce, kendine yabancı olana dahil olurken, yeni yerlere, başka insanlara bakarken aslında keşfettiğim şeyin kendim olduğunu hiç fark etmediğime inanamıyorum: “Yolcu, sahip olduğu tenhayı tanır, sahip olmadığı ve olmayacağı kalabalığı keşfederek.” Keşfediyorum iyi mi?
Ve zihnimin duvarına asmak için bir yeni yıl hediyesi istiyorum Calvino’dan: “Cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak,
görünmez kentlerDüşünce
Puan vermedi·208 syf.·
2025 195. kitabı
Kitap bir alan; okur içine girmeli, dolanmalı, belki kendini kaybetmeli, ama belli bir noktada bir çıkış hatta birçok çıkış bulmalı. (.10)
Italo Calvino (1923-1985) modern İtalyan edebiyatının oyunbaz ve deneysel kalemlerinden biri olarak alegoriyi matematiksel bir oyun duygusuna yaklaştırıyor, yazdıklarında düşünsel berraklığı, anlatımda netliği ve imgelerde açıklığı kovalıyor. 
Görünmez Kentler dünyadasında kentler sadece mekandan ziyade zihnin mistik parçaları gibi birleşiyor, sanki bir labirent ya da yapboz kurar gibi yazıyor. Bu labirentli ve çoğul yapı, özellikle sonsuzluk ve metin içinde metin oyunlarıyla Borges’in edebi evreniyle akrabalık kuruyor.
Görünmez Kentler, tam da bu yaklaşımla, zamandan taşmış ve tarihsizleşmiş şehirlerde okurunu hem bir kimlik arayışının hem de varoluşun sonsuz biçimlere bölünüşünün içinde dolaştırıyor. Calvino bu dünyayı, 29 Mart 1983’te Columbia Üniversitesi Writing Division yüksek lisans öğrencilerine yaptığı ve daha sonra Columbia dergisinde Italo Calvino on Invisible Cities başlığıyla yer alan konferansında açıyor, burada kitabın yapı mantığını, Marco Polo–Kubilay Han diyaloğunun ardındaki düşünsel tasarımı ve kent imgeleri üzerinden hafıza ile kimlik arasındaki örgüyü biçimde anlatıyor.
Hikayeleri klasik anlamda doğrusal bir olay örgüsünü takip etmiyor. Venedikli gezgin Marco Polo, Tatar–Moğol imparatoru Kubilay Han’a imparatorluğunun kentlerini anlatıyor. Her kenti kısa fakat yoğun bir anlatım olarak sunuyor ve bunları Kentler ve anı, Kentler ve arzu, Kentler ve göstergeler, İnce kentler, Sürekli kentler, Gizli kentler gibi başlıklar altında topluyor. her bölümde yeni bir şehirle ve yeni bir düşünce katmanıyla karşılaştırıyor.
Bölümler arasına serpiştirilen kısa konuşma kısımlarında Marco Polo ile
Italo Calvino (1923-1985) modern İtalyan edebiyatının oyunbaz ve deneysel kalemlerinden biri olarak alegoriyi matematiksel bir oyun duygusuna yaklaştırıyor, yazdıklarında düşünsel berraklığı, anlatımda netliği ve imgelerde açıklığı kovalıyor. Görünmez Kentler dünyadasında kentler sadece mekandan ziyade zihnin mistik parçaları gibi birleşiyor, sanki bir labirent ya da yapboz kurar gibi yazıyor. Bu labirentli ve çoğul yapı, özellikle sonsuzluk ve metin içinde metin oyunlarıyla Borges’in edebi evreniyle akrabalık kuruyor.
Görünmez Kentler, tam da bu yaklaşımla, zamandan taşmış ve tarihsizleşmiş şehirlerde okurunu hem bir kimlik arayışının hem de varoluşun sonsuz biçimlere bölünüşünün içinde dolaştırıyor. Calvino bu dünyayı, 29 Mart 1983’te Columbia Üniversitesi Writing Division yüksek lisans öğrencilerine yaptığı ve daha sonra Columbia dergisinde Italo Calvino on Invisible Cities başlığıyla yer alan konferansında açıyor, burada kitabın yapı mantığını, Marco Polo–Kubilay Han diyaloğunun ardındaki düşünsel tasarımı ve kent imgeleri üzerinden hafıza ile kimlik arasındaki örgüyü biçimde anlatıyor.
Hikayeleri klasik anlamda doğrusal bir olay örgüsünü takip etmiyor. Venedikli gezgin Marco Polo, Tatar–Moğol imparatoru Kubilay Han’a imparatorluğunun kentlerini anlatıyor. Her kenti kısa fakat yoğun bir anlatım olarak sunuyor ve bunları Kentler ve anı, Kentler ve arzu, Kentler ve göstergeler, İnce kentler, Sürekli kentler, Gizli kentler gibi başlıklar altında topluyor. her bölümde yeni bir şehirle ve yeni bir düşünce katmanıyla karşılaştırıyor.
Bölümler arasına serpiştirilen kısa konuşma kısımlarında Marco Polo ile“Bende Karşılık Bulamadı, Belki Sende Bulur”
Italo Calvino’nun Görünmez Kentleri, Venedikli gezgin Marco Polo’nun Moğol hükümdarı Kubilay Han’a anlattığı hayali şehirlerden oluşuyor. Her kent, bir düşüncenin ya da duygunun temsili; zaman, hafıza, arzu, ölüm gibi kavramların alegorik bir yansıması. Ancak roman, klasik bir hikâye değil. Olay örgüsünden çok, bir düşünce zinciri biçiminde ilerliyor.
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan tek şey, Marco Polo ve Kubilay Han’dı. Ne şehirler ne anlatılan hikâyeler, ne de semboller... Başladığım gibi bitirdim diyebilirim. Bir ara “Acaba yanlış bir dönemde okudum da o yüzden mi bağ kuramadım?” diye düşündüm. Bu sebeple ara verdim, tekrar denediğimde meselenin zaman değil, metnin yapısında olduğunu fark ettim. Görünmez Kentler, hikâye ya da roman gibi görünse de aslında bir düşünce akışı diyebiliriz. Benim gibi olay örgüsü ya da duygusal bağ arayan biri için fazlasıyla soyut.
Calvino’nun kurduğu dünya zekice ama mesafeli. Şehirlerin her biri bir fikir, bir metafor, hatta bazen bir düş gibi; ama hiçbiri zihnimde yankılanmadı. Her bölümde bir şey anlatılıyor ama akılda hiçbir şey kalmıyor. Sanki derin ama aşırı yoğun bir metinle karşı karşıyayız; sayfalar ilerledikçe okur kendini bir hikâyenin değil, birbirini tekrarlayan düşüncelerin içinde buluyor. Bir noktada ben bile “Tam olarak ne okuyorum?” diye düşündüm. Bu durum kitabı anlamaktan çok, çözümlemeye çalıştığın bir şifreye dönüştürüyor.
Görünmez Kentler, duygusal bağ kurmak isteyen okur için zorlayıcı bir deneyim. Fikir düzeyinde etkileyici olsa da insani sıcaklığı eksik. Metafor sever biri olarak anlatının dünyasına adım atamadığım için belki de çok şey kaçırdım, bilemiyorum. Yine de Calvino’ya tamamen sırt çevirmemek adına, ilerleyen zamanlarda Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu romanına şans vermeyi düşünüyorum.
Görünmez Kentler, Marco Polo’nun Kubilay Han’a sunduğu bir dizi gezi notudur.
Görünmez Kentler, bildik Kentler değil, kurmaca kentlerdir. Calvino bu kentlerin her birine bir kadın adı vermiş, kitabın kahramanı Marco Polo’ya , bu kentleri kısa kısa tasvirlerle anlattırmış, bir nevi masala benzer bir edebiyat oluşturmuş.
Italo Calvino, modern dünyanın masal anlatıcısı olarak kabul ediliyor. Kitap fena değildi. Polo’nun anlattığı kentlere bir ziyaret yapmış oluyor, yeni bilinmeyen, görünmeyen bir kent gezmiş oluyorsunuz :)
Keyifli okumalar..
GÖNÜL GÖZÜ;Edebiyat
Bu kez İtalyan Edebiyatı yolculuğuma eşlik etti.Ne iyi etti de geldi. Hesapta kitapta olmayan canım Aslıcığımın önerisiyle okuyalım diyenlerle bir araya geldiğimiz bir eserdi bu harika kitap.
Adından da anlaşılacağı gibi, görünmez kentleri okuyoruz.Var olma felsefesini kentler üzerinden işlemiş yazar.Gerçekten var mı bu şehirler yoksa yok mu? Belki de var ile yok arasında bir çizgi...
Okurken içine öyle dokunuyor ki bu şehirler hadi kalkıp gidip göreyim diyorsun.Sonra yok canım nereye gidiyorsun otur oturduğun yerde.Kimisi gerçek kimisi masal belki de komple hayal...bu hayaller arasında git- gellerin yaşandığı satırlar arkadaş oluyor okuyan bizlere...
Gezi kitaplarını oldum olası çok sevmişimdir.Oturduğunuz yerden kitabı yazan yazar, ruhunu alıp kaç şehri gezdirir ve yine aldığı yere teslim eder ruhunu.Hayal aleminde gidip gelirsiniz..
Bu eserin ne olduğunu hayal mi gerçek mi,var mı ya da yok mu? Bu kentler kurulmuş mu ya da kurulmamış mı? Bu belirtilen topraklara gerçekten ayak basılmış mı basılmamış mı?
Heyyy! Okuyucu arkadaşım sana sesleniyorum.Soruların cevabı sende saklı kalsın.
Zaman zaman görünmez olup çevremizde ki insanları hayalet olup onları izleme fırsatımız olsaydı ben bu fırsatı asla kaçırmazdım.
Var olsunlar gönül gözleri açık olan Canım İnsanlar...
Yakın zamanda yazar 
Pelin Batu söyleşisinden sonra kısa bir ayaküstü sohbeti ile öneri olarak aldım bu kitabı. İyi ki de aldım ve okudum.
Farklı bir şeyler okumak istiyorsanız tercih edebilirsiniz ama bir koşulu var. Sabırlı bir okuyucu olmayı da gerektiriyor. Çünkü sakin bir okuma gerektiriyor. Marco Polo’nun Kubilay Han’a gezdiği gördüğü ülkeleri imgesel, masalsı bir kıvamda kısa kısa anlatmasını içeriyor. Tane tane okuyup zihinde tasvir edince bütünlüğü yakalayabiliyorsunuz. Müthiş bir edebi zenginlik var ve çevirisi de iyi yapılmış. Yeni bir şeyler okuduğunuz hissettiriyor ve ufku açıyor. Keyifli okumalar.
Pelin Batu söyleşisinden sonra kısa bir ayaküstü sohbeti ile öneri olarak aldım bu kitabı. İyi ki de aldım ve okudum.
Farklı bir şeyler okumak istiyorsanız tercih edebilirsiniz ama bir koşulu var. Sabırlı bir okuyucu olmayı da gerektiriyor. Çünkü sakin bir okuma gerektiriyor. Marco Polo’nun Kubilay Han’a gezdiği gördüğü ülkeleri imgesel, masalsı bir kıvamda kısa kısa anlatmasını içeriyor. Tane tane okuyup zihinde tasvir edince bütünlüğü yakalayabiliyorsunuz. Müthiş bir edebi zenginlik var ve çevirisi de iyi yapılmış. Yeni bir şeyler okuduğunuz hissettiriyor ve ufku açıyor. Keyifli okumalar.Görünmezi Görünür Kılan Şey
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza İtalyan yazar Italo Calvino’nun “Görünmez Kentler” kitabı ile geldim. Yazardan okuduğum ilk kitap oldu. Bu kitabı çok sevdiğim bir arkadaşım kütüphanesinden hediye etmişti. İlk o zamanlar okudum. Yaklaşık 5-6 sene oldu. İkinci okumamın ardından sizlere kitabın yorumunu paylaşmaya karar verdim.
Kitap, Marco Polo’nun, Tatar Hanı Kubilay Han’a gezip gördüğü kentleri anlatması ile oluşmuş bir anlatı kitabı. Marco Polo’nun anlattığı bu kentler bir özelliği var. Bu kentlerin hepsi hayali. Yani Marco Polo daha önce gezip gördüğü yerlerden esinlenmiş olabilir yada hayal aleminde kurgulamışsa olabilir. Ama kitapta bu kentlerin Venedik şehirlerinden izler taşıdığı belirtiliyor. Ayrıca Marco Polo bu kentlerin herbirine kadın isimleri veriyor. Kentlerin bazıları sanki cennetten bir yer gibi güzel,manzaralı,bereketli. Hemen gidip görmek istiyoruz. Bazıları ise sanki cehennemden bir yer gibi kötü, kasvetli, ürkütücü. Bazı kadınlar yeryüzünün cenneti bazı kadınlarsa yeryüzünün cehennemi mi ? Acaba diye bir soru aklıma düşmedi değil
Kitapta bana ilginç gelen şeylerden biri de Marco Polo ve Kubilay Han’ın aynı dili konuşmadan nesnelerde iletişim kurmalarıydı. Demek ki neymiş konuşabilmek için aynı dili bilmeye gerek yokmuş. Aynı dili konuştuğumuzda anlaşamadığımız çok insan olduğu gibi. Aynı derde,ilgiye,alakaya ortak olmak yetermiş.
Detayların,tasvirlerin bol bol olduğu bu kitabı,ben sakin kafayla kitap okurum ve iyi bir okuma alt yapım olduğunu düşünüyorum diyen herkese öneriyorum. Çünkü alışılmışın dışında kafası çalışan bir yazarın, alışılmışın dışında bir kitabı.
Herkese iyi okumalar..
Calvino'dan Dantel Gibi Dokunmuş KentlerEdebiyat
Calvino’nun kendi ifadesiyle “Görünmez Kentler, Marco Polo’nun Tatar İmparatoru Kubilay Han’a sunduğu bir dizi gezi notu…” . Çağdaş İtalyan yazınının bu büyük ustası, insan ile nesne arasındaki yaşam kavgasını bu başyapıtında şiirsel bir dille sunar bizlere. Kitaptaki metinler Venedikli Gezgin Marco Polo ve tüm ağırlığı ile dünyanın ve insanlığın üzerine çökmüş bir imparatorluğun başındaki Kubilay Han’ın; görünürde kentleri konu aldıkları, aslında insanı, doğayı, iktidarı sorgulayan konuşmalarından oluşur.
Anlatılan yerler, her birine bir kadın ismi verilmiş kurmaca kentlerdir. Calvino, anlatıyı göstergeler üzerine kurmuştur ve kitap göstergebilim açısından temel yazınsal yapıtlar arasında yer alır. Yapıtta, diyalektik ikili karşıtlıklar ön plandadır. Göstergebilim hakkında da şöyle bir makale buldum, merak edenler için linki yorumlarda bulabilirler.
Görünmez Kentler'de zaman ve mekan hem iç içe geçip birbirine karışarak kendine özgü ve aynı zamanda bütüncül bağlamını yaratır, hem de bu bağlam içinde çözünerek kendini bağlamından koparır. Böylelikle Görünmez Kentleri görmeye çalışan okuyucu, hem bunları akıl yoluyla var etmeye çalışırken, hem de görünen/var olan kentleri, birer imge haline getirerek buharlaştırır. Calvino belirli bir kurgu üzerine oturtmuş yapıtını. Marco Polo’nun anlattığı kentler ayrı bir sıra izlerken, Marco Polo ile Kubilay Han’ın felsefi içerikli söyleşileri yine ayrı bir biçimde şiirsel metinler olarak sunuluyor. Benim en sevdiğim kısımlar da bunlardı açıkcası. Kentlerle bağlantısı yokmuş gibi görünen bu metinler aslında kentlerle bir bütünlük oluşturuyorlar.
“Görünmez Kentler” insanı, yaşadığımız evreni, içsel dünyamızı irdelemeye, sorgulamaya itiyor. Okurdan da katkı bekliyor bir bakıma, yer yer düşünecek, yer yer de gözlerinizi kapatıp
Reklam
Yazar Hakkında
Italo CalvinoYazar · 56 kitap
Italo Calvino, 15 Ekim 1923'te Küba'nın Santiago de las Vegas kentinde doğdu. Genç yaşta Küba'dan İtalya'ya göç eden Calvino, kurmaca yazarlığının yanı sıra, Komünist Parti üyeliği, Einaudi Yayınevi'ndeki görevi, gazetelerle çeşitli dergilerdeki yazıları aracılığıyla, II. Dünya Savaşı sonrası İtalyan kültürünün en önemli adlarından biri oldu. İlk yapıtlarından başlayarak İtalya'nın en önemli yazarları arasına giren Calvino, İtalya'da birçok edebiyat ödülü kazanmış ve 1960 yılında yayınlanan I nostri antenati(Atalarımız) adlı kitabında yer alan fantastik öyküleriyle uluslararası bir ün kazanmıştır.
1950'lerde fantezi ve alegoriye yönelen Calvino, yazdığı üç anlatıyla dünya çapında adını duyurdu: İkiye Bölünen Vikont, Ağaca Tüneyen Baron ve Varolmayan Şövalye. Calvino'nun, bilinç akışı yöntemiyle yazdığı ve evrenle insanların yaratılışını konu alan Kozmokomik Öyküler'den Marco Polo-Kubilay Han ilişkisi çerçevesinde arzu, bellek, yaşam, ölüm gibi temaları büyük bir incelik ve şiirsellikle işlediği Görünmez Kentler'e; yazma ve okuma etkinliğini, okurun anlatı sanatıyla karmaşık ilişkisini ele aldığı Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu'dan, İtalyan masallarını derlediği ve kendisi açısından bir tür anlatıda ekonomiklik alıştırması olan Fiabe Italiane'ye (İtalyan Masalları) birçok yapıtı içeren yazarlık yaşamının son ürünü Amerika Dersleri'dir. Calvino, 19 Eylül 1985'te, geçirdiği beyin kanaması sonucu Siena'da ölmüştür.
