İtiraflarım
Lev TolstoyYazar:
Lev Tolstoy
Çevirmen:
Ebru Eren
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
2018
İlk Yayın Tarihi:
1880
Yayınevi:
İlgi Kültür Sanat Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Исповедь [Ispoved]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786052022511
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
65 diğer baskı · Tümünü Göster
İtiraflarım
13,2bin okunmaAntik Kitap · Nisan 2016 · 96 s.
İtiraflarım
4.714 okunmaKarbon Kitaplar · 2017 · 94 s.
İtiraflarım
1.674 okunmaRen Kitap · 2018 · 128 s.
İtiraflarım
1.265 okunmaDorlion Yayınevi · Mayıs 2019 · 76 s.
İtiraf
1.142 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Kasım 2022 · 104 s.
İtiraflarım
593 okunmaVenedik Yayınları · 21 Mayıs 2018 · 95 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tolstoyun, felsefenin cevap aradığı sorulardan varlık üzerine yazdığı harika bir otobiyografisi.
Kitapta yazarın gençlik yıllarından itibaren hayata ve ölüme dair sorularını ve bu sorulara cevap bulmak için bilime, felsefeye, dine bakışını görüyoruz. Kitaba Tolstoy un felsefe kitabı olarak bakılabilir. Harika bir eser okumanızı kesinlikle tavsiye ediyorum.
TolstoyEdebiyat
İlk defa 1882'de Russkaja Myslj adlı bir dergide yayınlanan İtiraflarım adlı bu eseri Tolstoy, elli yasında geçirdiği manevi krizden sonra kaleme almış. Ahlaki ve dini gelişmeleri anlatmış. Çokça nasıl, niçin, ne, niye sorularının bol olduğu bir kitap. Bazen Tolstoy, "Hayatın anlamı ne?" Diye bir soru yönelttiğinde kitabı bırakıp cevabı bulmaya çalıştığım, beni fazlasıyla düşündüren bir kitaptı.
Tolstoy neredeyse intiharı bile düşünmüş. Ve bu yüzden odasında bulunan ipi yanında gezdirmiş ve uzunca bir süre ava gitmemiş kendimi vururum diye. Ortodoks Kilisesine mensup olan Tolstoy, düşüncelerine ters düştüğü için kendini aforoz ettiriyor. Kendi mezarında haç işareti de yoktur. Ve ölmeden önce Hz. Muhammed'e hayranlığı olduğu söyleniyor bu yüzden de kitap yazdığı ve bu kitabın Rusya'da bile yasaklandığını okumuştum.
Artık içinde hangi inançla öldüğünü bilemem. Fakat bu kitabı beni düşünmekten yoran bir kitap oldu .
Başlarda hayatı normal bir şekilde devam eden, belli uğraşlarla meşgul olan Tolstoy, birçok cevaplanması zor soruyla birlikte bir dönem farklı -olumsuz- duygulara kapılıp inişli çıkışlı düşüncelere dalıyor. Sadece düşünmekle yetinmiyor, uğraşlarını da değiştiriyor. Araştırıyor, irdeliyor, sorguluyor...zamanla neredeyse sadece bu içsel uyanış ile ilgileniyor. İstediği cevaba ulaşamıyor ve olumsuz duygulardan ziyade olumsuz düşüncelere kapılıp iyice dibe batıyor. “Yiyordu, içiyordu, uyuyordu, uyanıyordu; ama yaşamıyordu.” Bir süre sonra, pes etmeyip kurcalamaya devam eden Tolstoy, sonunda bir ışık görüyor ve oraya gidiyor -o cevaplara-. Arada yine kararıyor bulunduğu ışıklı ortam fakat aydınlandıkça, ışığı yanmaya devam ettikçe eskinin aksine pozitif bir kafa yapısına sahip oluyor. Işığı bulduğu için sorgusunu bırakmıyor, arada gelen karartılarla da ilgileniyor. En sonunda bir rüya görüyor Tolstoy, “bak ve hatırla” ve sonunda, uyanıyor.
İtiraflarım kitabını Tolstoy, elli yaşında geçirdiği manevi krizden sonra kaleme almıştır. İçine düştüğü bu kriz sonrasında aradığı kurtuluş yollarını ve bu sırada ge- çirdiği fikri, ahlaki ve dini gelişmeleri anlatır. Tolstoy, eninde sonunda ölecek olduğu bu hayatın anlamını bulmaya çalışır. İnsanlığın yaratılıştan beri sorduğu "Ben neden varım?", "Hayatın anlamı ne?", "Ölümlü dünyada tüm bu çaba niye?" sorularına cevap arar. Bu anlam arayışı önce bilimle başlar. Fakat bilimin verdiği cevaplardan tatmin olmaz ve felsefeye yönelir. Sokrates, Hz. Süleyman, Schopenhauer ve Kant gibi önemli düşünürlerin görüşlerine yer verir. Düşünen tüm insanlar gibi Tolstoy'da bu soruların cevabını kesin olarak verememiştir. Çünkü: "Her cevap bireyin kendisinde saklıdır."
İtiraf etmeliyim ki okuduğum en iyi otobiyografilerden. Mutlaka okumanızı tavsiye ederim
"Kalbim çok şey öğrendi ve yaşadı. Ve bu sayede bilgeliği, deliliği, akıllılığı öğrendim. Ama anladım ki, bu da zor bir iş. Çünkü bilgeliğin olduğu yerde fazlaca üzüntü var"
"Ve bütün deliler gibi ben de kendim dışındaki herkesin deli olduğunu düşünüyordum.."
"Ne istediğimi kendim de bilmiyordum; hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum ama gene de hayatta bir şeyler bekliyordum."
Okurken, kendi iç sesimle karşı karşıya geldim. İnanç, anlam arayışı, hayatın boşluğu gibi konuları öyle yalın ama derin bir şekilde ele alıyor ki, her cümlede durup düşünmek istedim. Zihnimde yankılanan sorular, kitabı bitirdikten sonra bile susmadı. İtiraflar, hepimizin bir gün dönüp içine bakması gereken aynalardan biri. Ve bence bugünlerde en çok ihtiyacımız olan şey, tam da bu iç bakış.
Avrupa'da Ateizmin Yükselişi
Ateizm, Tanrı'ya özel vurgu yaparak doğaüstü varlıkların varlığını reddeden bir inanç sistemidir. Ateistler bunun yerine dünya görüşlerini bilim, mantık ve insanların sorunlarını kendi başlarına çözmeleri gerektiği inancıyla tanımlarlar. Ateizmin temel ilkeleri binlerce yıldır var, ancak ateizm Avrupa'da 18. ve 19. yüzyıllarda önemli bir ilgi gördü. Bu fikirler, 
Charles Darwin'in (1809-82) tüm hayvanların doğal seçilimle teşvik edilen evrim yoluyla yaratılmış olabileceğini öne sürdüğü Türlerin Kökeni (1859) adlı kitabının yayınlanmasından sonra hız kazandı. Alman filozof 
Friedrich Nietzsche (1844-1900), her türden dini açıkça reddetti ve nihayetinde insanların kendi kaderlerine hükmedeceklerini savundu.
Leo Tolstoy, Darwin ve Nietzsche'den önce doğdu, ancak yazarları, bilim adamlarını ve filozofları benzer şekilde dinin doğruluğunu ve yararlılığını sorgulamaya sevk eden aynı kültürel değişimden etkilendi. Bir İtiraf'ın başlangıcında Tolstoy, Rus Ortodoks Kilisesi'nden ilk ayrılışının, bir arkadaşının Tanrı'nın varlığının etkili bir şekilde çürütüldüğünü duyurmasıyla teşvik edildiğini açıklıyor. Doğrudan ateizmin yayılan etkisiyle şekillendi ve bu inanç sistemi ancak sonraki on yıllarda güç kazanacaktı. Tolstoy bir yetişkin olduğunda, din hakkında bir zamanlar gizlice fısıldanan aynı şüpheler, hem sınıflarda hem de kahvehanelerde açıkça tartışılmaya başlandı.
Rus Ortodoks Kilisesi
Rus Ortodoks Kilisesi, Rusya'nın hala bir dizi parçalanmış devlet olduğu 10. yüzyılda kuruldu. 988'de Ukrayna'nın büyük şehirlerinden biri olan Kiev'de devlet dini haline geldi. Rusya, 13. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar Moğol İmparatorluğu tarafından yönetildi. Bu imparatorluk Asyalı fatih Cengiz Han
Charles Darwin'in (1809-82) tüm hayvanların doğal seçilimle teşvik edilen evrim yoluyla yaratılmış olabileceğini öne sürdüğü Türlerin Kökeni (1859) adlı kitabının yayınlanmasından sonra hız kazandı. Alman filozof Friedrich Nietzsche (1844-1900), her türden dini açıkça reddetti ve nihayetinde insanların kendi kaderlerine hükmedeceklerini savundu.
Leo Tolstoy, Darwin ve Nietzsche'den önce doğdu, ancak yazarları, bilim adamlarını ve filozofları benzer şekilde dinin doğruluğunu ve yararlılığını sorgulamaya sevk eden aynı kültürel değişimden etkilendi. Bir İtiraf'ın başlangıcında Tolstoy, Rus Ortodoks Kilisesi'nden ilk ayrılışının, bir arkadaşının Tanrı'nın varlığının etkili bir şekilde çürütüldüğünü duyurmasıyla teşvik edildiğini açıklıyor. Doğrudan ateizmin yayılan etkisiyle şekillendi ve bu inanç sistemi ancak sonraki on yıllarda güç kazanacaktı. Tolstoy bir yetişkin olduğunda, din hakkında bir zamanlar gizlice fısıldanan aynı şüpheler, hem sınıflarda hem de kahvehanelerde açıkça tartışılmaya başlandı.
Rus Ortodoks Kilisesi
Rus Ortodoks Kilisesi, Rusya'nın hala bir dizi parçalanmış devlet olduğu 10. yüzyılda kuruldu. 988'de Ukrayna'nın büyük şehirlerinden biri olan Kiev'de devlet dini haline geldi. Rusya, 13. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar Moğol İmparatorluğu tarafından yönetildi. Bu imparatorluk Asyalı fatih Cengiz Han
Puan vermedi·112 syf.·
2021 3. kitabı
Hayatı boyunca bir bocalama içinde olan Tolstoy un bütün ruh hallerine rast geleceğiniz bir eser. Derleyip topluyor, araştırıyor , düşünüyor... Bir sonuca varmak için araştırma adına hangi yol varsa deniyor. Bence hiç bir sonuca varamadan bitiriyor ömrünü. Sadece şundan emin olduğunu söylemek mümkün bana göre:" Her şey bir hiçlik ! Mutlu kişi asla doğmamış olandır..."
Her yazdığında bir bilgelik bir estetik var. Bu kısa itiraflarında da hayatı sorguluyor yazarımız. Kafasına takılan soruların cevaplarını arıyor. En büyük muamması ise '' yaşama sebebi ''. Var olma gayesidir. Sorularının cevabını önce kendinde sonra etrafında daha sonra bilimde ve en sonunda da dinde arıyor. Hepsi samimi olan itirafları biraz kasvetli ve melankolik.
Tolstoy felsefeye çok meraklı biri. Hayatı boyunca da hep araştırmış bir şeyler öğrenmek için çırpınıp durmuş. Bu doğrultuda da inancını kaybetmiş. Neye nasıl inanacagini şaşırıyor. Neden yaşıyorum, amacım ne , dünyaya neden geldim diye uzun süre düşünüyor. Bu sebepten intihar etmek bile geçiyor aklından. Hiçbir seyden zevk almıyor ne yazık ki.
Önce bilim ile cevap bulmaya çalışıyor sorularına. Çevresinde eş dost okumus okumamış kısaca her seyde cevap arıyor. Divane olmuş dolaşıyor diyelim kısaca.
Kitap beni yordu biraz. Bir kısmı da daha önceki okuduğum kitabında da geçtiği için aynı şeyleri okumak sıktı beni. Adamın hayatını ezberledim ve doydum yazara sanki. En sevdiğim Rus yazarlarından biridir kendisi.
#parlakmeltemkitapligi
Sevgili Okurlar,
Bugün size Lev Tolstoy ’un 
İtiraflarım kitabından söz edeceğim. Tolstoy, hem gençliğini hem öğreticilik yıllarını hem de hayatının bütün kırılma noktalarını dürüstçe önümüze koyuyor. Onun en büyük inancı mükemmelliğe ve kusursuzluğa olan inancıydı. Entelektüel olgunluğa ulaşmayı denedi, iradesini tamamlamaya, ahlaki olgunluğa erişmeye çalıştı. Ama bu arayış zamanla yerini daha farklı arzulara bıraktı: daha güçlü, daha önemli, daha meşhur, daha zengin olma isteğine… Ve bütün bunları saklamadı, dürüstçe itiraf etti. “Bir zampara ve sahtekârdım” dedi. Sonra çevresine yabancılaşarak, hem çevresindeki insanlardan hem de kendisinden tiksindiğini açık yüreklilikle dile getirdi.
Tolstoy gerçeği keşfetmek istiyordu. Ama hangi gerçeği? Ve sonunda vardığı nokta şuydu: hayatın hiçbir anlamı yoktu.
Peki, siz hiç kendinize sordunuz mu? Her insanın ruhunda yatan, hayatı mümkün kılan o en temel soruyu: Bugün yaptıklarımın ve yarın yapacaklarımın sonu ne olacak? Hayatımın tamamının sonunda ne olacak? Tolstoy bu soruları sordu. Biz de onunla birlikte sorduk. Ve onunla birlikte cevaplar aramaya başladık.
Bu soruları sorarken, Süleyman’dan Sokrates’e, Schopenhauer’den kutsal kitaplara, bilimden felsefeye kadar pek çok kapıyı araladı. Onunla birlikte biz de bu dünyalara girdik. Ama şunu da gördük: Bilginin alanlarında yaptığı gezintiler onu mutsuzluktan kurtarmadığı gibi, daha da derin bir umutsuzluğa sürükledi. Hayatın anlamını bulmaya çalışırken, çoğu zaman yeni soruların, yeni çıkmazların içine düştü. Ve bütün bunları da dürüstçe önümüze koydu.
Sorular çoğaldı:Tanrı var mı? Ben neden varım? Ben neden yaşıyorum? Bugün yaptıklarımın sonu ne olacak? İnsanlığın henüz bilmediği yönleri neler? Bir insan, kendisi gibi ne olduğunu bilmeyen insanlardan oluşan bir topluluğun
Lev Tolstoy ’un İtiraflarım kitabından söz edeceğim. Tolstoy, hem gençliğini hem öğreticilik yıllarını hem de hayatının bütün kırılma noktalarını dürüstçe önümüze koyuyor. Onun en büyük inancı mükemmelliğe ve kusursuzluğa olan inancıydı. Entelektüel olgunluğa ulaşmayı denedi, iradesini tamamlamaya, ahlaki olgunluğa erişmeye çalıştı. Ama bu arayış zamanla yerini daha farklı arzulara bıraktı: daha güçlü, daha önemli, daha meşhur, daha zengin olma isteğine… Ve bütün bunları saklamadı, dürüstçe itiraf etti. “Bir zampara ve sahtekârdım” dedi. Sonra çevresine yabancılaşarak, hem çevresindeki insanlardan hem de kendisinden tiksindiğini açık yüreklilikle dile getirdi.
Tolstoy gerçeği keşfetmek istiyordu. Ama hangi gerçeği? Ve sonunda vardığı nokta şuydu: hayatın hiçbir anlamı yoktu.
Peki, siz hiç kendinize sordunuz mu? Her insanın ruhunda yatan, hayatı mümkün kılan o en temel soruyu: Bugün yaptıklarımın ve yarın yapacaklarımın sonu ne olacak? Hayatımın tamamının sonunda ne olacak? Tolstoy bu soruları sordu. Biz de onunla birlikte sorduk. Ve onunla birlikte cevaplar aramaya başladık.
Bu soruları sorarken, Süleyman’dan Sokrates’e, Schopenhauer’den kutsal kitaplara, bilimden felsefeye kadar pek çok kapıyı araladı. Onunla birlikte biz de bu dünyalara girdik. Ama şunu da gördük: Bilginin alanlarında yaptığı gezintiler onu mutsuzluktan kurtarmadığı gibi, daha da derin bir umutsuzluğa sürükledi. Hayatın anlamını bulmaya çalışırken, çoğu zaman yeni soruların, yeni çıkmazların içine düştü. Ve bütün bunları da dürüstçe önümüze koydu.
Sorular çoğaldı:Tanrı var mı? Ben neden varım? Ben neden yaşıyorum? Bugün yaptıklarımın sonu ne olacak? İnsanlığın henüz bilmediği yönleri neler? Bir insan, kendisi gibi ne olduğunu bilmeyen insanlardan oluşan bir topluluğun
Yazar Hakkında
Lev TolstoyYazar · 205 kitap
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
