Yazar:
Nikolay Gogol
Çevirmen:
Elanur Bahar
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 41 dk.
Sayfa Sayısı:
342
Basım Tarihi:
31 Temmuz 2005
İlk Yayın Tarihi:
1842
Yayınevi:
İskele Yayıncılık
Orijinal Adı:
Мёртвые души [Mortvyye dushi]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789759099322
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
111 diğer baskı · Tümünü Göster
Ölü Canlar
20,9bin okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2024 · 479 s.
Ölü Canlar
2.420 okunmaBora Yayıncılık · 2009 · 448 s.
Ölü Canlar
1.339 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 479 s.
Ölü Canlar
315 okunmaAntik Batı Klasikleri · Eylül 2011 · 384 s.
Ölü Canlar
323 okunmaKoridor Yayıncılık · Aralık 2017 · 464 s.
Ölü Canlar
282 okunmaİletişim Yayınları · 2015 · 455 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2022 9. kitabı
#Gogol sipariş üzerine yazdığı #kitabın 1. cildi ve kısmen 2. cildi elimize geçmiş. 3. Cilt yazılamamış. Can "köle" demek. #Çicerov bir dolandırıcı ama aslolan Rusya zenginlerini elestirilmesi. #Yazar okuyucuyla konuşur gibi bir üslup benimsemiş. Bu da samimiyet doğuruyor... 1800lü yıllarda bile Avrupa'da köleliğin devam ettiğini, köylerdeki yaşamın Islâm coğrafyalarına göre ne kadar geri olduğunu fark etmemizi sağlayan bir kitap. O kadar gerçekçi yazmış ki #Gogol, zamanında aşırı derecede eleştirilmiş. Mesela ayakkabısı bile olmayan halk, iğrenç yemeklerle besleniyormuş. Okurken betimlerlerdeki manzaraya motive olmalısınız....
Hepimiz Gogol'un paltosundan mı çıktık orası bilinmez belki ama Çiçikov karakterinden hepimizin içinde biraz olduğu aşikardır. Çiçikov'u yükselmek isteyen bunun için kötü yollara, yalana, hileye başvuran bir karakteri tanıyoruz romanda. Bununla birlikte dönemin Rusyasını da fazlasıyla eleştirel bir üslupla ele almış yazar ve bence bu eleştiri olayları daha gerçekçi bir bakışla incelememizi sağlıyor. Tatilimin son günlerinde kaliteli zamanlar geçirdim Teşekkürler Çiçikov, Teşekkürler Gogol...
Puan vermedi·342 syf.·
2020 41. kitabı
Her ne kadar kölelik "sözde" kaldırılmış olsada aslında sadece ismi değiştiriletek meşrulaştırılmış birçok modern kölelik sistemi var.
Zamanın Rusya'sında yolsuzluğu,Zenginleri daha zenginleştiren fakirleri daha fakirleştiren sistemi eleştiren Gogol'un realist bir romanı olan "Ölü Canlar" kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Hayatları bir çiftlik hayvanından daha değersiz görülen,var olmalarına rağmen yok sayılan,en ağır koşullarda çalıştırılan,tek görevleri çiftlik sahiplerini daha da zenginleştirmek olan, yaşamakta olanlarına köylü yaşamlarına son verilenlere de ölü canlar ismi verilen modern kölelik tüm çıplaklığı ile karşımıza çıkıyor bu kitapta.
Özetle;
Daha göşterişle yaşamak için yaşama hakkı elinden alınan,
Daha güzel giysiler daha iyi yemekler yemek için açlıkla ,yoksullukla imtihan edilmeye çalışılan
Canlar var ve tabi olmazsa olmaz olan emek hırsızları var.
Ölmek kolay yaşamak zorEdebiyat
Yazarımız Gogol, XIX. yy Rusya'sını kendine has kalemiyle bizlere ışık tutmaya çalışıyor ve bunda da gayet başarılı oluyor.
Böylelikle o dönemin Rusya'sını ve Rus'larını da bizlere tanıtmış oluyor.
Ruslar'ın konuk sever olduklarını, yemeği ve içmeyi fazlaca sevdiklerini, ikram ederken cömert davrandıkları gibi sözlerini söylerken yeri geldiğinde bıçak kadar keskin yeri geldiğinde pamuk kadar yumuşak söz kullandıklarını da öğrenmiş oluyoruz.
Yazarımız; genelde ayık kafada olmayan, sözünü çekinmeden söyleyen, ziyafetlere ve gece partilerine bayılan, iri yarılı, hafif şişman, zeki ve akıllı Ruslar'dan da epey bahsetmiş.
Rusların özünü kaybettiğini batıya düşkünlüğü karakterler üzerinden kendince sitem etmekte birlikte hatta bir çok kez biz okurlara Ruslar hakkında yanlış şeyler düşünmeyelim diye açıklama yapmakta ve bizimle sohbet etmekten de geri kalmamaktadır.
Yazarımız, efendilerinin menfaatleri için çalışan canların yani esirlerin veya diğer bir değişle kölelere pek kıymet verilmediği gibi canların ölmeleri durumunda dahi vergi verdiklerinden epeyce yakınmaktadır.
Merkezde resmi işlerle uğraşanların bu işleri nasıl hallettiklerini de göz önüne sermekte. Namuslu bir memurun sonunda doğru yoldan sapacağını, ve yaptığı her yanlışa kılıf uyduracağını, herkesin bu yolda ruhunu kirleteceğini, hakkıyla iş yapmanın anormal görüleceği, düzenin bozukluğunu açıkça dile getirmiştir.
(Tabiki o dönemin insanları hakkında yazılanlar Rus'ların hoşuna gitmemiş olacakki yasaklanması ve yok edilmesi istenmiş.)
Eğitim sisteminin bozukluğundan tutunda, merkezin kanunsuz iş yapmalarına, canların beş para etmediği, yaşarken ölüden farkı olmayan bu canların haklardan mahrum oluşu, efendilerinin ihtirasları, doymak bilmeyen aç gözlü oluşları yazarımızın bize açık yürekle ve cesaretle
kitap 342 sayfa çiçikov adlı bir rus orta sınıf insanı'nın yalancı düzenbaz olan bir hayatını anlatıyor.
19 yy yıl rusyasında rüşvet yalancılık dolandırıcılık sorunlarının ne kadar üst seviye ye çıktığının ve dolandrıcılık yapanların hep üst düzey savcı,polis,memur,vali gibi üst sınıf kesiminden olduğunu anlatan bir kitap,
Gogol'u ve Rus Edebiyatını anlatmaya gerek yok. Hikayeler ve karakterler çok iyi sunulmuş. Merak uyandıran ve akıcı bir roman. Rus edebiyatının en önemli yazarlarından olan Gogol kesinlikle okunmalı.
Kitapla ilgili düşüncelerime geçmeden önce Gogol'un eseri hakkındaki düşüncesini aktarayım: Kalemimden öyle canavarlar fırlıyor ki ben de şaşırıyorum. Bunu kim görse korkudan titrer, demiştir.
Gogol'un bu kitabındaki canavar zannımca Çiçikov. Gogol Çiçikov'u çok güzel betimleyip duygu ve düşüncelerini açık bir şekilde kitapta yansıtmıştır.
Çiçikov; çiftlik hayali kuran, güzel bir aile sahibi olup gerisinde soyunu devam ettirecek asil çocuklar bırakmayı isteyen ve bu uğurda çeşitli oyunlara başvuran bir karakter. Zengin olmak için soylu görünüp etrafındaki statü sahibi insanları tatlı diliyle ve ince zekasıyla kandırmaya çalışan bir dolandırıcı diyebiliriz.
Yüzyılları aşan bu roman bence hâlâ güncelliğini koruyor çünkü Çiçikovlar hiçbir zaman ölmez. Gogol'un dediği gibi " Acaba bende de, Çiçikov'dan bir parçacık yok mu ?"Bence hepimizde olan ya da hepimizin illaki tanıdığı bir Çiçikov vardır.
Özetle kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum. Eğlendirirken düşündüren bir kitap. En son Donkişot'u okuduğumda çok gülmüştüm bazı yerlerde . Gogol'un da mizahı oldukça başarılı. Son olarak Çiçikov bana Cingöz Recai'yi anımsattı.Size kimi anımsatacağını merak ediyorum doğrusu.
Keyifli okumalar..
Ölü canlar okunmadı gereken çarlık döneminin sorgulanmadı gereken ve insana verdiği değeri anlatmaktadır . Asıl beni düşündüren sosyolist veya komunizimi rçen toplumların çok ağır bedel ödedikten sonra seçmeleri .
ölü canlar ve ölü sayfalar.Edebiyat
1) GOGOL' UN RAHATSIZLIĞI VE BUNUN ÖLÜ CANLAR KİTABIYLA BAĞLANTISI
Gogol'un "Manik depresif psikoz" diğer adıyla "Bipolar bozukluk" adındaki bir hastalığı vardı. Bu hastalığın gerek akademik gerek sosyal hayatı ne kadar ciddi bir biçimde etkilediğini hepimiz biliriz. Gogol da bu hastalıktan çok çekti; Manik durumdayken müthiş enerjik oluyordu; sanat gücü, yaratıcı düşünceleri doruğa ulaşıyordu. Ama sarkaç öbür tarafa geçtiğinde her şey kararıyordu. Tabii o dönemde ruhsal hastalıklara tanı koymak çok zor olduğu için Gogol'a tedavi de uygulanmıyordu. Sadece ıslak çarşaflara sarmak, papaz tarafından insafsız bir oruç uygulamak gibi geleneksel ve korkunç yöntemler kullanılıyordu yazarımıza.. Tabii bu yöntemlerin hiçbir faydası olmadığı da ortadaydı.
Yazar, ilk krizini 1840 yılında, 31 yaşındayken Roma'da yaşadı. 1846 yılında durumu öylesine ağırlaştı ki, kendini asmak ya da göle atlayıp boğulmak biricik çıkar yol gibi görünmeye başladı gözüne. Zamanla nöbetler hem sıklaştı hem şiddetlendi.
İkinci krizinde Gogol "Alışılmış" diye adlandırdığı hastalığına yönelik şöyle açıklıyordu durumunu: "Alışılmış, dönemsel hastalığımın tutsağıyım yine: İki üç hafta boyunca odamda kımıltısız kalıyorum. Kafam odunlaşıyor. Dünyayla bütün bağlarım kopuyor." Son krizini ise 1851 yılı Aralık ayı ile 1852 yılının Ocak ve Şubat aylarında yaşadı. İki gün boyunca ağzına tek lokma bir şey koymadan, kutsal tasvirlerin önünde diz çökmüş olarak durdu.
Üzerinde uzun süredir çalıştığı büyük romanı Ölü Canlar'ın ikinci cildi kendisini dehşetli rahatsız ediyordu. İlk cildinde birbiri ardınca olumsuz tipler sergilediği romanının ikinci cildinde olumlu tipler sergilemeyi ve sevgili Rusya'sının geleceğine umutla bakılabileceğini göstermeyi umuyordu. Ama bulamadı romanına koyacak olumlu Rus tiplerini.
Çiçikov vs Rus HalkıEdebiyat
İncelemeye nerden ve nasıl başlasam bilemedim. Çünkü incelemeye başlangıç yapmak zor geliyor bana. Meseleye nerden ve nasıl başlasam diye beyin hücrelerimi adeta falakaya yatıyorum. Zaten bu kitabı bitirdiğim andan beri bir şeyler yazma isteğim var ama nasıl yazacağıma dair bir fikrim yoktu. Hatta dikkat ettiniz mi bilmiyorum, gece Fareler ve İnsanlar'ı okudum. Ölü Canlar'dan sonra bir kitap okumuş olmama rağmen Ölü Canlar'a takılı kaldım. Düşünce çeşmemi açık bırakıp biraz bir şeyler karalamak istedim. Hoş, karalamaktan çok 5.7 inçlik telefonumun o beyaz klavyesiyle uğraşmak istedim desem daha doğru olurdu sanırım ama âdeti bozmayalım en iyisi..
Prosedür gereği benim için pek bir önem arz etmese de konu, kahraman, olay hakkında bilgilendirme yapıp bu bölümü aradan çıkartmak istiyorum.
Ölü Canlar, Ukrayna asıllı orta halli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olan Rus romancısı ve öykü/oyun yazarı Nikolay Vasilyeviç Gogol'un ilk cildini 1842'de tamamladığı ve bitirilememiş romanıdır. Romanın konusunu kendisine Puşkin tarafından önerilmiştir. Üç cilt olarak tasarlanmıştır. Roman, 19. Yüzyıl Rusya’sını ustaca yergiler ve tasvirlerle anlatmıştır. Roman Rusya’da köleliğin kaldırılmasından önce toprak sahiplerinin çalıştırdıkları köylü sayısı kadar vergi ödemek zorunda oldukları gibi devletten para da alabilmelerine olanak tanıyan bir yasanın açığından faydalanarak ölmüş köleleri satın alarak devletten para sızdıran bir sahtekârı ve yaşadıklarını anlatmaktadır. Ölülerin üzerinden devletten para sızdıran bu sahtekâr ne kadar çok ölü köle satın alırsa o kadar çok para kazanmaktadır. Bunun için olabildiğince çok toprak sahibinin yanına gitmekte, onlara kendini önemli bir insanmış gibi tanıtmakta, bu sayede de onların ikramları ile de yaşamış olmaktadır.
Roman karaktersiz,
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
