Yazar:
Thomas More
Çevirmen:
Çiğdem Dürüşken
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
8 Eylül 2014
İlk Yayın Tarihi:
1516
Yayınevi:
Alfa Yayınları
Orijinal Adı:
Utopia
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9786051069173
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
83 diğer baskı · Tümünü Göster
Utopia
16bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 29 Mart 2020 · 249 s.
Ütopya
948 okunmaLibrum Kitap · 16 Kasım 2017 · 214 s.
Utopia
654 okunmaÖteki Yayınevi · 2016 · 148 s.
Ütopya
622 okunmaPanama Yayıncılık · Şubat 2021 · 160 s.
Ütopya
490 okunmaCan Yayınları · Temmuz 2020 · 136 s.
Ütopya
448 okunmaOlympia Yayınları · Mart 2020 · 156 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yok-ÜlkeEdebiyat
Kaç ülke var adaletli yönetimiyle herkesin gıpta ettiği? Ya da kaç tane halk var yaşadığı hayattan, yönetiminden, işinden, ailesinden, eğitiminden memnun? Hatta en önemlisi eşitsizliğin olmadığı ve herkesin bir yerlere hakkıyla geldiği yani torpilsiz kaç hayat var şu dünyada?
Yok! Hiç olmadı! Bu gidişle asla olmayacak!
Ama Ütopya öyle mi, kusursuz sistem ve buna dahil olanlarla kurulan yaşamda neler var neler...
Huthlodaeus ( koca karı masalları anlatan) hayalindeki anayasaya sahip devleti son seyahati sırasında tesadüfen keşfettiği Ütopya adasında bulur.
Bu adanın yönetimi ve yargısı yurttaşların kamu hakları mükemmeldir.
En önemli özelliği tarım ülkesi olmasıdır ve halkın her kesimi ziraat hakkında bilgi sahibidir.
Adanın herhangi bir kentini tanımak diğer kentleri tanımakla eştir çünkü hepsi birbirine çok benzer ve zenginlik ya da fakirlik gibi statü farkı ortaya çıkaran durumlar söz konusu değildir.
Her kentin yöneticisi farklıdır ve ülkede tek bir yönetim söz sahibi değildir. En önemlisi de seçilen bu yöneticiler, toplumda akıl ve ahlak olarak üstün görülen kişilerdir. Ayrıca yönettikleri bölgede en iyi hizmeti vermek temel ilkeleridir.
Toplumda herkes bir aradadır çünkü yaşlı olan kesimin deneyimleri gençlere örnek olmalıdır. Ayrıca toplumdaki ilişkiler yüzeysel değildir ve evlilik kurumuna çok önem verilir, kendilerine ya da topluma zarar verecek boyuta gelmedikçe boşanmalara izin verilmez.
Ütopya da para yoktur ve halk kendi üretimi olan ürünleri bir merkezde toplayarak toplumun her kesimine sunar, böylece dileyen herkes istediği kadar ürünü alabilir ve ortada eşitsiz bir durum oluşmaz.
Halk arasında eşitsizlik yok demiştik bu yüzden köle kavramına çok nadir rastlanır ki bu da çok ağır suç işleyen kişilerle verilen cezadan dolayıdır.
Toplum istediği dine
Kitapta yaşlı bir denizci olan Raphael Hythloday gezilerinde keşfettiği Ütopya adındaki bir adayı More’a anlatmaktadır. Ütopya kelimesi Thomas More tarafından Yunanca ou(yok) ve topos(yer) sözcükleri ile türetilmiştir.
İngiltere’nin o zamanki toplum yapısı eleştirmiş ve insanların mutsuz olmasının sebebinin sınıf ayrımı olduğu bunun da özel mülkiyete, paraya değer vermeyerek çözüleceği ifade ediliyor.
More’un da kitabın sonunda dediği gibi kitapta eleştirebileceğiniz yerler bulabilirsiniz fakat birçok konuda Ütopya’daki birçok özelliği toplumumuzda görmek isteyeceğinize eminim.
İyi okumalar dilerim.
Bu kitabı tavsiye üzerine aldım ve iyi ki aldım okumaya başladım. Kitabı bitirmeden düşüncelerimi paylaşmak istedim başlar başlamaz etkilendim kitap kesinlikle bir devletin nasıl olması gerektiği halini çok güzel anlatıyor. Yazar , Hümanizm'in, mutluluğun, eşitliğin olduğu ,bir ütopya yaratma çabası içinde her sayfası bilincimi açan, sorgulatan ,sürükleyici bir anlatım. İçimdeki sitemim ise gerçekte böyle bir ütopya'ya sahip olamayışımız .
Ütopya İncelemesi
Ütopya aslında bir kitap isminden çok daha fazlasıdır. Bir düşünceye, bir akıma ismini veren bir eserdir. Ütopya birçok felsefeciyi, yazarı etkilemiş birçok esere esin kaynağı olmuştur. Düşün dünyasında öyle bir çığır açmıştır ki karşı ütopya, yani distopya diye bir tür ortaya çıkmıştır. Zira evrende her şey karşıtı ile mevcuttur. Hatta distopya öyle popüler olmuştur ki, distopik bir kurgu içeren nice eser halen en fazla okunan eserler arasındadır; 
1984 , 
Biz , 
Cesur Yeni Dünya
Ütopya kelime anlamı olarak ou (iyi) – topos (yer) kelimelerinin birleşmesinden oluşmuştur, Var Olmayan Yer anlamına gelir. Ütopya bir tasarıdır. İdeal toplumun nasıl olması gerektiğini anlatır. Ütopya ’da insanlar en büyük korkularından arınmıştır. Nedir bu korkular? Aç kalmak, barınamamak, güvende olamamak, sağlık hizmetlerinden yararlanamamak, eğitim olanaklarının olmaması veya zayıf olması…Aslında bu saydıklarım devletin sağlaması gereken asgari görevler. Ütopya ’da ise bütün bunlar halka aittir. Elde edilen ürünler halka ait depolarda saklanır. İsteyen istediği kadar alır. Kimsenin kendine ait evi yoktur. Her on senede bir ailelerin kalacağı evle kura ile belirlenir. Eğitim, sağlık zaten ücretsizdir. Mülkiyet kavramı olmadığı için insanların kaygıları yok denecek kadar azdır.
Ütopya ülkesinin özelliklerini kısaca maddelemek istedim:
- Yukarıda yazdığım gibi özel mülkiyet yok. Evler on seneden bir kura ile belirleniyor. Evlerde kalan aileler eve iyi bakmak zorunda. Özellikle bahçe bakımı çok önemli. 
Güneş Ülkesi 'nde ise ev ya da aile kavramları yoktur. İnsanlar birlikte yatakhanelerde kalırlar.
- Bir tür demokrasi var. Her kent kendi temsilcisini (syphograntus – phylarchus) seçiyor ve o temsilci ölene kadar bu görevi sürdürüyor.
- Tarım çok önemli. Her yurttaşınFelsefe
Ütopya aslında bir kitap isminden çok daha fazlasıdır. Bir düşünceye, bir akıma ismini veren bir eserdir. Ütopya birçok felsefeciyi, yazarı etkilemiş birçok esere esin kaynağı olmuştur. Düşün dünyasında öyle bir çığır açmıştır ki karşı ütopya, yani distopya diye bir tür ortaya çıkmıştır. Zira evrende her şey karşıtı ile mevcuttur. Hatta distopya öyle popüler olmuştur ki, distopik bir kurgu içeren nice eser halen en fazla okunan eserler arasındadır; 1984 , Biz , Cesur Yeni Dünya
Ütopya kelime anlamı olarak ou (iyi) – topos (yer) kelimelerinin birleşmesinden oluşmuştur, Var Olmayan Yer anlamına gelir. Ütopya bir tasarıdır. İdeal toplumun nasıl olması gerektiğini anlatır. Ütopya ’da insanlar en büyük korkularından arınmıştır. Nedir bu korkular? Aç kalmak, barınamamak, güvende olamamak, sağlık hizmetlerinden yararlanamamak, eğitim olanaklarının olmaması veya zayıf olması…Aslında bu saydıklarım devletin sağlaması gereken asgari görevler. Ütopya ’da ise bütün bunlar halka aittir. Elde edilen ürünler halka ait depolarda saklanır. İsteyen istediği kadar alır. Kimsenin kendine ait evi yoktur. Her on senede bir ailelerin kalacağı evle kura ile belirlenir. Eğitim, sağlık zaten ücretsizdir. Mülkiyet kavramı olmadığı için insanların kaygıları yok denecek kadar azdır.
Ütopya ülkesinin özelliklerini kısaca maddelemek istedim:
- Yukarıda yazdığım gibi özel mülkiyet yok. Evler on seneden bir kura ile belirleniyor. Evlerde kalan aileler eve iyi bakmak zorunda. Özellikle bahçe bakımı çok önemli. Güneş Ülkesi 'nde ise ev ya da aile kavramları yoktur. İnsanlar birlikte yatakhanelerde kalırlar.
- Bir tür demokrasi var. Her kent kendi temsilcisini (syphograntus – phylarchus) seçiyor ve o temsilci ölene kadar bu görevi sürdürüyor.
- Tarım çok önemli. Her yurttaşın
" Bu size anlattığım devlete,bütün dünya memleketlerinin kavuşmasını candan dilerim".
Gerçeklikle ilgisi olmayan siyasal ve toplumsal düzen tasarımı.
Kitabın adını aldığı “Ütopya” kelimesi “Olmayan Yer” anlamına gelir. Var olan sistemi “İdeal Toplum” yaratarak eleştirir.
Olanağı düşük ama hatrı sayılır derecede güzel bir düşün gayet akıcı ve açık bir yorumlamayla okurların fikir dünyasında yer tutacak bir eser olduğuna inanıyorum
Hukuk eğitiminin ardından yargıç olan ve bir süre sonra siyasete atılan Thomas More, kralın özel sekreterliğine kadar yükselir. Dindar biridir ve hatta kralın din konusundaki tutumlarını eleştirir. Bu sebeple görevinden ayrılır. Kral ile arasındaki soğukluğa, birtakım siyasi ayrılıklar da eklenince 1535 yılında idam edilir.
Ütopya'da ana karakter, Raphael Hythlodaeus adındaki denizci. Raphael, dünyayı gezmiş, pek çok medeniyeti de yakından inceleme fırsatı bulmuş. Ideal devleti ise Ütopya adasında bulmuş. Eser, Raphael'in orada yaşadığı süre boyunca gördüklerini anlattığı bir sohbete odaklanıyor.
Bu adada birden fazla şehir var ve her şehir kendi prensini seçiyor, bunun tiranlığa dönüşmemesi için ise birçok önlem alınmış. Gerektiğinde doğrudan demokrasi de uygulanıyor, yani insanlar yöneticileri bizzat belirleyebiliyor. Herkes yetenekleri doğrultusunda yapacağı işe yönlendiriliyor. Din konusunda ise, adadaki herkes farklı bir tanrıya inansa da kimse kimseyi bu farklılıktan dolayı ötekileştirme hakkına sahip değil. Bunlar bence buradaki iyi özellikler.
Diğer taraftan, bu adada 'özel' namına bir şey yok. Özel hayat, özel mülkiyet yok. Her şey kamusal. Birey, cemiyetin içinde eritilmiş. Herkes aynı kıyafetleri giyiyor. Hiçbir ailenin kendine ait bir evi dahi yokken, insanların topluca kaldığı evlerin içinde dahi kontrol mekanizmasının işlediğini, bireyin hayatının her alanında izlendiğini düşünün. Açıkçası kitabı okurken, bunların nasıl idealize edildiğine şaşırdım hatta bazı yerlerde korkunç geldi. Devletin bu kadar müdahaleci olması, bizim şu anki bakış açımızla olumsuz olsa da çizilen devlet modelinin iyi yanları da olduğunu göz ardı edemeyiz.
Hayallerdeki Ülke: ÜtopyaEdebiyat
Hayalleri var hepimizin. İleride yapmak istediklerimiz için, yaşadığımız toplum için, sevdiğimiz ya da sevmediğimiz kişiler için; kariyerimiz, çevremiz, arzularımız için; velhasıl ileriye dönük hayaller kuruyoruz, iyi veya kötü.
Bulunduğumuz konuma, hayat anlayışımıza, sahip olduğumuz ilme göre hayallerimiz şekilleniyor. Misal; profesörsek üniversite için veya öğrenciler için yahut yazmak için uğraştığımız eser için hayaller kuruyoruz. Başka misal; girişimci isek tasarladığımız projeler hakkında, gelecekteki konumları hakkında veya yakında olacak ve geleceğimizi etkileyecek toplantı hakkında hayaller kuruyoruz. Yine başka misal; öğrenci isek derslerimiz hakkında, öğrencilik yıllarımızda öğreneceğimiz bilgiler ve yaşayacağımız olaylar hakkında, gireceğimiz sınavlar hakkında hayaller kuruyoruz. Hülasa, yaşadığımız toplumda hangi konumda isek ona göre hayallerimiz şekilleniyor.
***
Ütopya, (kitapta yazdığına göre) yok-şehir anlamına geliyor. Thomas More, bu kavramı hayal edilen şehir gibi bir anlamda kullanıyor. Yani, Thomas More olmayan bir şehir üzerine güzel bir hayal kuruyor ortaya 'hayal edilen ülke' anlamına gelen bir tür, "Ütopya" doğuyor.
Thomas More, yargıçtır. İngiltere'deki en yüksek konumlardan birindedir. Dolayısıyla, mensubu olduğu medeniyetin ve milletin sorunlarına çare bulmak istemektedir ve bunu da; edebiyatla, felsefeyle yapmak istemiştir. İşte bu sayede karşımıza roman-felsefe karışımı bir eser çıkmıştır.
Biz bu eseri okurken aklımızda bazı sorular oluştu. Zira, tüm insanlığa derman olacak çözümler içerdiğini iddia etse de, bu eserde ve bu eserin yazarının mensubu olduğu medeniyette bazı sıkıntılar gözümüze çarptı, ciddi tezatlar bunlar. Bunları iki madde halinde açıklamaya çalışalım.
1-Aile Sorunu
Biliyorsunuz,
Bugün ütopya dediğimiz her ideal toplumun kökeninde bu eser vardır. Ütopya’da halk meclisleri, seçimle gelen yöneticiler vardır. Bu yönüyle modern demokrasinin ilk düşünce deneyi diyebiliriz. Özel mülkiyetin yoktur, Marx’tan çok önce dillendirilmiş bir proto-sosyalist fikir gibidir. Bu kitaptan sonra aslında ütopyacı sosyalistler akımının temsilcilerini görüyoruz. Marksizmin temelini aldığı Saint Simon, Robert Owen gibi düşünürleri okumadan evvel muhakkak okunması gereken bir kitap.
Yediden yetmişe herkesin okuyup ders alabilecegi, bazı kisimlarina belki katilmasaniz da cogu kismina imrenerek bakabileceginiz kurallari olan Utopya uygarliginin cesitli yonlerden incelemesi olan bu kitap essiz bir okuma zevki sunuyor.
Yazar Hakkında
Thomas MoreYazar · 4 kitap
Thomas More, (7 Şubat 1478 - 6 Temmuz 1535) İngiliz yazar, devlet adamı ve hukukçu. Yaşamında önde gelen bir hümanist bilgin ünvanına kavuşup bir çok kamu görevi üstlendi. Eseri Ütopya ile edebiyatta yeni bir nesil yarattı. 1516'da yazdığı Ütopya'da ideal hayali bir ada ülkenin siyasi sistemini tarif ediyordu. More'un Kral Henry VIII'in İngiliz kilisesinin başına geçme niyetine ilke olarak karşı çıkması, kendi siyasi kariyerinin sonunu hazırlayıp hain olarak idam edilmesine sebep oldu. Ölümünden 400 yıl sonra, 1935'de Papa Pius XI tarafından aziz ilan edildi.
7 Şubat 1478'de, Londra'da doğmuştur. Babası dönemin önemli bir yargıcı olan Sir John More'dur. Eğitim için Oxford Üniversitesi'ne girdi. Oxford'da geçirdiği 2 yılda yazmaya başladı. Antik Yunan ve Latin edebiyatına ilgisi de bu dönemde oldu. Daha sonra Londra'ya geri döndü ve 1496 yılında hukuk öğrenimi görmeye başladı. 1501 yılında avukat oldu. Hukuk öğrenimi gördüğü yıllarda manastır yaşamı yaşamakta ve bir rahip olmak isteğiyle yanıp tutuşmaktaydı. Yine de zamanla bu duygusu söndü ve ruhu ülkesine hizmet etmek isteğiyle doldu. Bunun üzerine 1504 yılında parlementoya girdi. Bu sıralarda ünlü Hollandalı yazar Erasmus ile olan arkadaşlığı iyice gelişti ve Erasmus 1509'da basılan ünlü eseri Encomium Moriae`yi (Deliliğe Övgü) Thomas More'a adadı. 1517'de Kral'ın hizmetine girdi. Giriştiği başarılı bir diplomatik görev ardından şövalye unvanı verildi ve yardımcı veznedar ilan edildi. Kralın kişisel danışmanı olarak kariyeri parlamaya devam etti. 1525'de Lancaster Düklüğü'nün bakanı oldu. Kral Henry VIII'in evlilikleriyle ilgili konularda ona yeterince yardım edemeyen Lordlar Kamarası başkanı Kardinal Wolsey'i istifaya zorladıktan sonra yerine Thomas More'u Lordlar Kamarası başkanı ilan etti. Başlarda Kralın düşüncelerini paylaşan More, zamanla Kralın protestanlığa olan artan ilgisi ve kiliseye olan negatif düşüncelerinden rahatsız oldu. Kişisel olarak protestanlığı sevmiyor ve doğru bulmuyor, dönemin katolik kilisesini benimsiyor ve önemsiyordu. Protestanlığı eleştiren kitaplarıyla Kral ile olan ilişkisini gerdikten sonra 1531'de Krala bağlılık yemini etmeyi reddetti. Daha sonra hastalığı bahane ederek 1532'de görevlerinden ayrıldı. 1533'de Anne Boleyn'in İngiltere Kraliçesi olarak ilan edildiği taç giydirme törenine katılmayı reddedince şimşekleri üzerine çekti. Yalan davalar ve dedikodular başladı.
Parlementonun Anne Boleyn'i İngiltere'nin kraliçesi olarak ilan edebileceğini kabul etmesine rağmen, bağlılık yemini etmeyi reddetti zira bu Papa'ya karşı bir davranış olurdu. Bu yüzden tutuklandı. Daha sonraları Kralı kilisenin başı olarak görmediği için ölüm cezasına çarptırıldı. 6 Temmuz 1535'de idam edildi.
