Selim
@Earnest
So this is how liberty dies, with thunderous applause...
79 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
En büyük zalimler kafası kesilmemiş mazlumlar arasından çıkarEdebiyat
Birisinin idealden, gelecekten, felsefeden içten bir şekilde söz ettiğini, emin bir ses tonuyla ‘biz’ dediğini, ‘diğerlerini’ andığını duymam; kendini onların tercümanı olarak gördüğüne şahit olmam onu kendime düşman görmem için yeterlidir. Onda bir tiran müsveddesi, aşağı yukarı bir cellat görürüm; tiranlar kadar, büyük cellatlar kadar nefrete müstahaktırlar. Her iman edişin bir tür terör icra etmesindendir bu ve bunu yerine getirenin saf kişiler olması her şeyi daha da ürkütücü hale getirir. Kurnazlara, düzenbazlara, serserilere güvenilmez; hâlbuki tarihteki hiçbir büyük çaplı kargaşa onlara isnat edilemezdi; onlar hiçbir şeye inanmadıkları için ne yüreklerinize ne de düşüncelerinize karışırlar; sizi kendi gevşekliğinizin, ümitsizliğinizin ya da yararsızlığınızın eline bırakırlar; insanlık yaşadığı azıcık refah anlarını onlara borçludur: Fanatiklerin işkence ettiği ve idealistlerin batırdığı halkları kurtaran onlardır. Doktrinsizdirler, sadece kaprisleri ve çıkarları vardır; ilkeleri olan despotizmin yol açtığı yıkımlardan bin kere daha dayanılır olan, çok daha uyumlu zaaflardır bunlar. Zira, hayattaki bütün kötülükler bir hayat anlayışından ileri gelir. Olgunlaşmış bir siyaset adamı, eski Sofistlerin çalışmalarını derinleştirmeli ve diksiyon dersleri almalıdır; – bir de yolsuzluk dersleri!
Fanatik ise yolsuzluğa kapılmaz: Bir fikir uğruna öldürüyorsa, onun için pekâlâ ölebilir de; her iki durumda da, tiran veya şehit de olsa, bir canavardır. Bir inanç için acı çekmiş olandan daha tehlikeli varlık yoktur: En büyük zalimler, kafası kesilmemiş mazlumlar arasından çıkar. Acı, güç iştahını azaltmak şöyle dursun, onu azdırır; zihin de kendini bir soytarının meclisinde bir kurbanınkinden daha rahat hisseder; onu, bir fikir için ölünen gösteriden daha fazla tiksindiren
Apollon mu, Dionysos mu?Felsefe
Dithyrambos, eski Yunan'da tanrılar için söylenen ilahilere verilen isimdir.
Eserin ismi neden Dionysos Dithyrambosları (İlahileri)? Nietzsche'nin Dionysos ile ne alakası var? Yazarın eserlerini, Özellikle Tragedyanın doğuşu adlı eserini okuyanlar bilecektir ki Nietzsche Batı felsefesinin ve medeniyetinin Antik Yunan filozoflarını ve düşünce tarzını kopyalayarak ilerleyişini, dini yorumlarda bile baz alınanın Antik Yunan felsefesi olmasını uzun uzun eleştirmiş, hatta bu meseleyi kişiselleştirirerek nefrete kadar ilerletmiş ve bu eleştirilerini antik Yunan’a aşık bir medeniyet olan Almanlara anlatmak için de Dionysos ve Apollon’u metaforlaştırıp yüzleştirmiştir.
Dionysos, genel kültürde şarap tanrısı olarak bilinir fakat Nietzsche için Dionysos’un en dikkat çekici özelliği ıstırap çekmeye mahkum edilmiş olmasıdır. Üzümün şaraba dönüşme sürecinde yakıcı güneşte pişerek olgunlaşması ve akabinde insanlar tarafından ezilip parçalanılarak şıra haline getirilmesi gibi, Dionysos da Hera tarafından lanetlenerek her hasat döneminde paramparça edilir ve her sonbahar döneminde yeniden dirilerek sonsuza kadar acı çekmeye devam eder. Dionysos kendisine inananlara lezzet ve keyif bahşetse de, aynı zamanda vurucu bir delilik de verebilirdi. Zavallı Orpheus’u paramparça eden Dionysos müridi Maenadlar gibi delirebilir ya da neşe ve zevk içinde de yaşayabilirdi müridleri… Bir nevi şarap mecazı vardır burada. Az içen kişi rahatlar, gevşer ve gülerken; çok içen kişi kendisini kaybedip saldırgan bir tavır bürünebilir, kendisine bile zarar verebilir…
Nietzsche felsefesinde Dionysos’un karşısında yer alan Apollon ise ışığın tanrısıdır. Doğrudan sapmaz, yalana kulak asmaz, kaos düşmanı, düzen dostu, güçlü, kuvvetli bir tanrıdır. Anlayacağınız üzere, Dionysos ile pek bir ortak yanı
Dionysos DithyramboslarıFriedrich Nietzsche · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20191,722 okunma
GEÇMİŞİN GÖLGESİEdebiyat
Sahilde, şezlonga uzanırken okuduğum bir kitap oldu, oldukça keyifliydi ve 3 gün içerisinde bitirdim. Tam plajlık oldu, çok derinlere daldırmayan, zevkli bir okuma.
Klasik bir Sherlock hikayesi gibi başlayıp 149. sayfada size sürpriz yapan, tempoyu düşürüp anlatıyı tümüyle değiştiren, bu yönüyle de diğer Sherlock hikayelerinden ayrılan bir eser.
Arthur Conan Doyle gerçekten çok sade, akıcı bir dil kullanıyor ve okuyucuyu merak içinde bırakan olaylar silsilesini ustaca zincirliyor.
Bahsettiğim gibi, 150. sayfada Sherlock ortadan kayboluyor, başka bir zamanda geçen, başka karakterlerin içinde bulunduğu, başka bir hikayeye yelken açıyorsunuz. Aslına bakarsanız, hikayenin aslı Sherlock ile değil, başka birinin yaşadıklarının size aktarılmasıyla aktarılıyor. Korku Vadisi denen yerde yaşananların, yani geçmişte olan bitenin, bugüne etkisini okuduğunuz son birkaç sayfa sizi şoka uğratıyor ve sonunda ulaştığınız iç burkan son okuyucuyu son derece tatmin ediyor.
Tatil sezonunun ortasında, sahilde okumaktan çok zevk alacağınız bir kitap.
Korku Vadisi - Sherlock HolmesArthur Conan Doyle · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 201610,5bin okunma