Necip G.
@NeGe
Native Content Manager @ Demirören Medya
“Her okur oturduğu koltukta birer Crusoe’dur.” (Alberto Manguel)
"Ben cenneti hep bir çeşit kütüphane olarak düşlemişimdir." (Jorge Luis Borges)
Şu anda okuduğu kitap
4 MART CUMARTESİ SAAT 15 : 001000Kitap
Merhaba ,
4 Mart Cumartesi Saat 15 : 00 'de 
Resul Bulama ağabeyimizin 
Taş Sektirme Ustası kitabı vesilesiyle bir araya geleceğiz. Katılmak isteyenleri bekleriz. Bu vesileyle kitabı okuyan ve okuyacak olanları haberdar etmek adına etiketliyorum. Teşekkürler.
Tarih : 4 Mart Cumartesi Saat 15 : 00
Yer : Yeni Hayat SAHAF & KİTABEVİ
Serasker cad. No : 102 / 2 Kadıköy -
Resul Bulama ağabeyimizin Taş Sektirme Ustası kitabı vesilesiyle bir araya geleceğiz. Katılmak isteyenleri bekleriz. Bu vesileyle kitabı okuyan ve okuyacak olanları haberdar etmek adına etiketliyorum. Teşekkürler.
Tarih : 4 Mart Cumartesi Saat 15 : 00
Yer : Yeni Hayat SAHAF & KİTABEVİ
Serasker cad. No : 102 / 2 Kadıköy -Necip G.
Çok ciddi bir mani çıkmazsa 11 Şubat'ta görüşmek dileğiyle inşallah. Hem kitap konuşalım hem de hasret giderelim:) Sevgiler...
Reklam
"Her şikâyeti ciddiye alamayız. Her şikâyete çözüm aramaya çalışmak bizi nihayetinde bitap düşürür; şikâyetlerin yavaşça bizi kemirdiğini hatta zehirlediğini hissetmeye başlarız. Şikâyetleri yok saymalıyız."
Osman Y. isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Ama yine de herkesin en çok zorladığı kapı bu oluyor. Bazen doz aşımı olduğunda gerçekten de çok bunaltıyor bu şikayet mevzusu...
2023~OCAK
"Okuma insanın iliğine işlemiş bir kurda benzer." 
Lawrence Durrell(Karanlık Labirent #56150626)
1. 
Ağustos Işığı ~ 
William Faulkner : Okuduğum beşinci kitabından sonra gördüm ki Faulkner'ın eserlerini ayrı ayrı değerlendiremiyorum. Faulkner kendine has dili, yaratma evreni, mekanı ve zamansal algısı ile bir bütün. Bir yazardan ötesi ...bir OKUL. Ağustos Işığı'nın adı okuru yanıltmasın. Ortada ışık falan yok. Bilakis zifiri karanlık. Dünyanın en yalnız adamlarından Chirtmas'ın ve onun halkının! zaman dışı destanıydı bu.
2.
Namuscular ~
Kemal Tahir : Kemal Tahir'in 1940'larda yattığı Malatya'dan cezaevi notları. Tahir, hapishanedeki insanları bir bilim insanı titizliği ile incelerken kendi has yaklaşımlarıyla da bir devrin panoramasını çıkarıyor. Edebiyat-sosyoloji-politika-din... Birçok açıdan eser çok kıymetli.
3.
Günübirlik Hayatlar~
Irvin D. Yalom : Şairin "Yaşamak ağrısı asıldı boynuma." Dediği yeri kurcalayan psikanaliz öyküleri. Yalom'un aktarım tarzını seviyorum, empati duygusu çok yüksek.
4.
Valizdeki Mektup~
Menekşe Toprak: Yazarın kendine has imzasını göremediğim ortalama öyküler. Bana işleyen tek öykü, kitaba adını veren öykü oldu.
5.
Yeniçeriler ~
Reşad Ekrem Koçu : Yeniçeriler özelinde Osmanlı askeri ve toplumsal tarihine bir bakış gibi olmuş. Yazarın kendine has hikayesel yer yer deneme tadında bir üslubu var. Osmanlı hayatı ile ilgili pek zengin ayrıntılar var. Neden sonuç iliskilileri ve
Lawrence Durrell(Karanlık Labirent #56150626)
1. Ağustos Işığı ~ William Faulkner : Okuduğum beşinci kitabından sonra gördüm ki Faulkner'ın eserlerini ayrı ayrı değerlendiremiyorum. Faulkner kendine has dili, yaratma evreni, mekanı ve zamansal algısı ile bir bütün. Bir yazardan ötesi ...bir OKUL. Ağustos Işığı'nın adı okuru yanıltmasın. Ortada ışık falan yok. Bilakis zifiri karanlık. Dünyanın en yalnız adamlarından Chirtmas'ın ve onun halkının! zaman dışı destanıydı bu.
2.Namuscular ~Kemal Tahir : Kemal Tahir'in 1940'larda yattığı Malatya'dan cezaevi notları. Tahir, hapishanedeki insanları bir bilim insanı titizliği ile incelerken kendi has yaklaşımlarıyla da bir devrin panoramasını çıkarıyor. Edebiyat-sosyoloji-politika-din... Birçok açıdan eser çok kıymetli.
3.Günübirlik Hayatlar~Irvin D. Yalom : Şairin "Yaşamak ağrısı asıldı boynuma." Dediği yeri kurcalayan psikanaliz öyküleri. Yalom'un aktarım tarzını seviyorum, empati duygusu çok yüksek.
4.Valizdeki Mektup~Menekşe Toprak: Yazarın kendine has imzasını göremediğim ortalama öyküler. Bana işleyen tek öykü, kitaba adını veren öykü oldu.
5.Yeniçeriler ~Reşad Ekrem Koçu : Yeniçeriler özelinde Osmanlı askeri ve toplumsal tarihine bir bakış gibi olmuş. Yazarın kendine has hikayesel yer yer deneme tadında bir üslubu var. Osmanlı hayatı ile ilgili pek zengin ayrıntılar var. Neden sonuç iliskilileri veNecip G.
"Ocak ayında satın aldıklarım", " Şubat ayında okuduklarım", "Mart ayında kitaplığıma dizdiklerim" gibi hiç kimseyi ilgilendirmeyen bomboş listeler paylaşmak yerine, okuma deneyimini tıpkı sizin yaptığınız gibi şahsi izlenimlerle besleyerek daha verimli bir hale getirmek ve bu deneyimden her okurun kendince istifade etmesini sağlamak işte bu kadar kolay aslında...
Kendi adıma emekleriniz için teşekkür ederim Gönül hanım.
Bu arada, Reader'ın filmini henüz seyretmediyseniz öneririm kesinlikle. Ben de kitabını okumadım ama anladığım kadarıyla film, kitaptan daha etkili:) Kate Winslet'ın da 2. defa en iyi kadın oyuncu oscarı aldığı filmdi yanlış hatırlamıyorsam...
Keyifli okumalar...
Cebimizdeki safiri denizde sektirebildiğimiz gün...Öykü
“Yaraların hissedilmesi için tanımlanmaya ihtiyaçları yoktur” der Amin Maalouf. Yaralarımız, varoluşumuzun kanıtı gibidir. Yara nerede açıldıysa bütün benliğimiz yüzünü o yana çevirir. Çünkü sancının konuştuğu yerde başka hiçbir sesi duyamazsınız…
İşte 
Resul Bulama ‘nın kaleminde hayat bulan Taş Sektirme Ustası da, sancısının sesini dinlerken hayata sağır kesiliverenlerden... Ne baba nasihatı, ne ana ricası, ne dost uyarısı, ne de yârin kucağı çare olamamış, bir merhem sürememiş bu yaraya. Cebinde bir avuç taşla her gün yaşadığı kasabanın sahilini revir bellemiş kendine… Zaman desen, günbatımı akrep, son vapurun düdüğü yelkovan… O en sert dediğin taşı hamura çeviren derya, derdi de söküp alamaz mı derinine?
----------------------------
Rousseau’nun dediği gibi özgür doğduk hepimiz. Fakat zincire vurulduk her yerde… Bu öyle bir zincir ki, ucu bucağı görünmez oldu bir yerden sonra. Bize öğretilen her şey, bir halka daha ekledi zincire. Kalan zamanımızı da bu halkaları çıkarmak için beyhude bir çaba içinde geçiriyoruz. Dahası, öğütler veriyoruz birbirimize… Öğüdü veren de prangalı, alan da… Sanıyorlar ki, yara bandıyla iyileşiyor yaralar. Oysa biliriz ki, yara bandı yarayı kapatır sadece. Kusuru saklar. Taş sektirme ustasına divane diyenlerin bir ‘kusur saklama ustası’ olduklarından haberleri var mı acaba?
Bana sorarsanız, insanın tek derdi kendi günahları olmalı… Günah sizin için bir anlam ifade etmiyorsa, kusurları diyelim o vakit. Ve bu kusurlardan tam takım arınmak mümkün olamayacağı için dertsiz insan diye bir şey de söz konusu olamaz haliyle… Bu nazarla bakıldığında, dert sahibi insan kendini bilen insandır. Niyazi Mısrî’nin meşhur dizelerindeki gibi “derdine derman ararken, dermanı derdinde
Resul Bulama ‘nın kaleminde hayat bulan Taş Sektirme Ustası da, sancısının sesini dinlerken hayata sağır kesiliverenlerden... Ne baba nasihatı, ne ana ricası, ne dost uyarısı, ne de yârin kucağı çare olamamış, bir merhem sürememiş bu yaraya. Cebinde bir avuç taşla her gün yaşadığı kasabanın sahilini revir bellemiş kendine… Zaman desen, günbatımı akrep, son vapurun düdüğü yelkovan… O en sert dediğin taşı hamura çeviren derya, derdi de söküp alamaz mı derinine?
----------------------------
Rousseau’nun dediği gibi özgür doğduk hepimiz. Fakat zincire vurulduk her yerde… Bu öyle bir zincir ki, ucu bucağı görünmez oldu bir yerden sonra. Bize öğretilen her şey, bir halka daha ekledi zincire. Kalan zamanımızı da bu halkaları çıkarmak için beyhude bir çaba içinde geçiriyoruz. Dahası, öğütler veriyoruz birbirimize… Öğüdü veren de prangalı, alan da… Sanıyorlar ki, yara bandıyla iyileşiyor yaralar. Oysa biliriz ki, yara bandı yarayı kapatır sadece. Kusuru saklar. Taş sektirme ustasına divane diyenlerin bir ‘kusur saklama ustası’ olduklarından haberleri var mı acaba?
Bana sorarsanız, insanın tek derdi kendi günahları olmalı… Günah sizin için bir anlam ifade etmiyorsa, kusurları diyelim o vakit. Ve bu kusurlardan tam takım arınmak mümkün olamayacağı için dertsiz insan diye bir şey de söz konusu olamaz haliyle… Bu nazarla bakıldığında, dert sahibi insan kendini bilen insandır. Niyazi Mısrî’nin meşhur dizelerindeki gibi “derdine derman ararken, dermanı derdindeNeşe isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Neşe hanım çok teşekkür ederim. Belli bir süre karşılaşmadığımızda üzüldüğüm, endişe ettiğim nadir insanlardan birisiniz. Keşke daha sık görüşebilsek. Neyse ki, koşturmaca içinde dediğiniz gibi bazen güzel kitapların vesile olduğu duraklar bulabiliyoruz kendimize. Muhabbetin olduğu yerde taş dökmek de, taş toplamak da, taş sektirmek de çok keyifli ve çok değerli benim için. En kısa zamanda görüşmek dileğiyle... Sevgiler...
Cebimizdeki safiri denizde sektirebildiğimiz gün...Öykü
“Yaraların hissedilmesi için tanımlanmaya ihtiyaçları yoktur” der Amin Maalouf. Yaralarımız, varoluşumuzun kanıtı gibidir. Yara nerede açıldıysa bütün benliğimiz yüzünü o yana çevirir. Çünkü sancının konuştuğu yerde başka hiçbir sesi duyamazsınız…
İşte Resul Bulama ‘nın kaleminde hayat bulan Taş Sektirme Ustası da, sancısının sesini dinlerken hayata sağır kesiliverenlerden... Ne baba nasihatı, ne ana ricası, ne dost uyarısı, ne de yârin kucağı çare olamamış, bir merhem sürememiş bu yaraya. Cebinde bir avuç taşla her gün yaşadığı kasabanın sahilini revir bellemiş kendine… Zaman desen, günbatımı akrep, son vapurun düdüğü yelkovan… O en sert dediğin taşı hamura çeviren derya, derdi de söküp alamaz mı derinine?
----------------------------
Rousseau’nun dediği gibi özgür doğduk hepimiz. Fakat zincire vurulduk her yerde… Bu öyle bir zincir ki, ucu bucağı görünmez oldu bir yerden sonra. Bize öğretilen her şey, bir halka daha ekledi zincire. Kalan zamanımızı da bu halkaları çıkarmak için beyhude bir çaba içinde geçiriyoruz. Dahası, öğütler veriyoruz birbirimize… Öğüdü veren de prangalı, alan da… Sanıyorlar ki, yara bandıyla iyileşiyor yaralar. Oysa biliriz ki, yara bandı yarayı kapatır sadece. Kusuru saklar. Taş sektirme ustasına divane diyenlerin bir ‘kusur saklama ustası’ olduklarından haberleri var mı acaba?
Bana sorarsanız, insanın tek derdi kendi günahları olmalı… Günah sizin için bir anlam ifade etmiyorsa, kusurları diyelim o vakit. Ve bu kusurlardan tam takım arınmak mümkün olamayacağı için dertsiz insan diye bir şey de söz konusu olamaz haliyle… Bu nazarla bakıldığında, dert sahibi insan kendini bilen insandır. Niyazi Mısrî’nin meşhur dizelerindeki gibi “derdine derman ararken, dermanı derdinde
Resul Bulama ‘nın kaleminde hayat bulan Taş Sektirme Ustası da, sancısının sesini dinlerken hayata sağır kesiliverenlerden... Ne baba nasihatı, ne ana ricası, ne dost uyarısı, ne de yârin kucağı çare olamamış, bir merhem sürememiş bu yaraya. Cebinde bir avuç taşla her gün yaşadığı kasabanın sahilini revir bellemiş kendine… Zaman desen, günbatımı akrep, son vapurun düdüğü yelkovan… O en sert dediğin taşı hamura çeviren derya, derdi de söküp alamaz mı derinine?
----------------------------
Rousseau’nun dediği gibi özgür doğduk hepimiz. Fakat zincire vurulduk her yerde… Bu öyle bir zincir ki, ucu bucağı görünmez oldu bir yerden sonra. Bize öğretilen her şey, bir halka daha ekledi zincire. Kalan zamanımızı da bu halkaları çıkarmak için beyhude bir çaba içinde geçiriyoruz. Dahası, öğütler veriyoruz birbirimize… Öğüdü veren de prangalı, alan da… Sanıyorlar ki, yara bandıyla iyileşiyor yaralar. Oysa biliriz ki, yara bandı yarayı kapatır sadece. Kusuru saklar. Taş sektirme ustasına divane diyenlerin bir ‘kusur saklama ustası’ olduklarından haberleri var mı acaba?
Bana sorarsanız, insanın tek derdi kendi günahları olmalı… Günah sizin için bir anlam ifade etmiyorsa, kusurları diyelim o vakit. Ve bu kusurlardan tam takım arınmak mümkün olamayacağı için dertsiz insan diye bir şey de söz konusu olamaz haliyle… Bu nazarla bakıldığında, dert sahibi insan kendini bilen insandır. Niyazi Mısrî’nin meşhur dizelerindeki gibi “derdine derman ararken, dermanı derdindeMustafa A. isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Mustafa hocam çok teşekkür ederim. Buranın akışı, hayatın özeti gibi. Göstermek istediklerini gösteriyor sadece:) Ancak bununla yetinmeyenler bir şekilde buluyor birbirini. İncelemeler konusundaki durum dün size yazdığım gibi. Biraz daha seçici olmaya başladık ister istemez... Bazen kendiniz yazıyorsunuz, bazen okuduğunuz eser size yazdırıyor. Sizin fikirleriniz, özellikle gözlemleriniz her zaman çok kıymetli. O yüzden ayrıca mutlu olduğumu belirtmek isterim. Daha sık karşılaşmak dileğiyle... Selam ve sevgiler...
Reklam