Bu âdem dedikleri, el ayakla, baş değil,
Âdem rûha denilir, surat ile kaş değil.
Beden et ve deridir, rûh bunun serveridir.
Hakkın kudret sırrıdır, rûhsuz kalıp hoş değil.
Âdem gerek,su gibi, temizlenip arına,
Harâmlardan kaçınır, nefsi de serkeş değil.
Âdemdedir emânet,ondandır ilm-ü hikmet.
Hakkın katında âdem,dâne-yi haşhaş değil.
Âdem olan iyi bil, çalışır hep ay ve yıl,
Rûh gıdâsı ilmdir, ekmek ve kumaş değil.
Kendi özün anlıyan, rûh gözün aydınlayan,
Hak sözün pek kavrayan, er olur, ayyaş değil.
Beden hayvanda da var, hissi, onda pek artar.
Kurt gözü keskinse de,nakş görür,nakkaş değil.
Şeyh Gâlib