Aşkın bittiği yerde nefret başlar. Bu sokakları hiç bilmiyordum. Birtakım tepeler, evler evler. Evlerde insanlar, hep insanlar. Sayıları belli değil, hepsi nefret ediyor birbirlerinden.
Bize hiçbir şey yapmadılar. Sadece bizi, en mutlak anlamdaki hiçliğin içerisine yerleştirdiler. Çünkü bilindiği gibi, dünyada hiçbir şey, insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır baskı uygulayamaz.