Çeyrek saat sonra Ryuhin eğrez balığının tepesinde büzüşmüş, tam bir yalnızlık içinde oturuyor, artık hayatında hiçbir şeyi düzeltmeyeceğini, unutmaktan başka yapacak şeyi olmadığını anlayıp bunu kendinde de itiraf ederek bir kadehin arkasından diğerini yuvarlıyordu. Öbürleri ziyafet çekerken şair bütün geceyi tüketmişti ve şimdi geri döndürmenin imkansız olduğunu görüyordu. Gecenin geri dönüşsüz biçimde kaybolduğunu anlamak için lambadan başını kaldırıp göğe bakmak yeterliydi.