Yazar:
Maksim Gorki
Çevirmen:
Mahir Aydıner
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 20 dk.
Sayfa Sayısı:
400
Basım Tarihi:
Ağustos 2017
İlk Yayın Tarihi:
1906
Yayınevi:
Nilüfer Yayıncılık
Orijinal Adı:
Мать
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786055907716
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yeni bitirdim. Sanırım beklentimin biraz altında kaldı. O dönemin zorluklarını, toplumun çektiği sıkıntıları, zulümleri daha iyi anlatılmasını beni o döneme götürmesini isterdim ama toplumcu gerçekçiliğin ve devrimci kadın tipinin yansıtıldığı en iyi örneklerden biri. Yine de okunması gereken güzel bir kitap.
ANA, Gorki'nin Bolşevik Devrimi öncesi 1905 olayları çevresinde kendisinin de içinde bulunduğu düşünceler etrafında yazdığı bir eserdir. Sosyalizm, işçi hakları, solun alt yapısının hazırlandığı dönemlere denk gelmektedir. Karakater analizi olarak da Ana'nın yani Palageya Nilovna, kırsal kesimde bulunan fabrikaların bulunduğu bir köyde şiddet meyilli kocasının hükmü altında oğluyla beraber yaşamaktadır. Kocası öldükten sonra kendisinin de ölümü bekleyeceği hissedilir ama oğlunun yani Pavel'in içine girdiği yeni düşünce tarzı olan Sosyalizm ve onun uğruna çaba gösteren bir hayata girmesi annesini derin bir şekilde etkiler. Okuma yazmayı bilmeyen Ana, içinde bulunduğu dünyanın sefilliği, yoksulluğunu hissetmektedir. Bunlara rağmen oğlunun "davam" dediği bir yola girmesi ve bu yolun oğlunu bambaşka birine dönüştürmesi Ana'yı çok etkiler. Oğlunun "davam" dediği yola kendisinin de girmesi ve bu uğurda davanın basın yoluyla propaganda ayağını oluşturarak yazılı metinleri çevre sehir ve köylere dağıtması onu çok mutlu etmiştir. Oğlunun tutuklanması ve yargılama sürecinde dedikleri onu çok etkilemiştir. Bu yola baş koymuş bireyleri takip eden taşra yetkilileri bir gölge gibi bunları takip etmektedir ve Ana'nın evine dönüş seyahatinde gözlem altında izlerler ve Ana da bunu farkeder ve sonrasında olanlar olur ve Ana tutuklanarak öldürülür. Oğlundan daha çok yürek bağlamış gibi görünüyor. Benimsediği bu yola okuma yazma ile bağlanmayıp tamamen kendi hissettikleri ve etrafında sezdikleri ile yüreğinden gelenler ile bağlı olduğunu seziyor insan.
Sosyalizmin bir nevi alt yapısını öğrenmek isteyenler için roman havasında okunacak bir eserdir. Keyifli okumalar...
Halkı haklı bir direnişe çağıran bir mücadeleyi anlatıyor bu kitap. İnsanları belki yüzyıllardır süregelen bir tutsaklık durumundan kurtarmak için ayaklanmış insanların efendiler ve zamanla halkın kalıplaşmış değer yargılarıyla olan mücadelesi işlenmiş bu kitapta. Halkı bu haksız dengesizliğe karşı uyandırmak ve bilinçlendirmek biraz zor olsa da artık insanlar yavaş yavaş gerçekleri farkedebiliyordu. Bu fark ediş, verilen canların ve kaybedilen mutlulukların değerini ve haklılığını bir kez daha insanlara hatırlatıyordu.
Olaylar,1905 devrimi öncesinde sosyalizm için verilen mücadele çerçevesinde gelişiyor. Bu yolda mücadele veren Pavel’in annesidir Ana. Ana oğlunu dinledikçe mücadeleye hak verir ve mücadeleye dahil olur. Arka kapak yazısında Ana’nın sonunun ne olacağı yazıyordu. Bunu bilerek okumak hiç hoşuma gitmedi. Yine de akıcıydı. Yine de tavsiye eder miyim?Tavsiye etmem. Arka kapak yazısını okumak bence o dört yüz sayfayı okumaktan daha mantıklı bir karar. Karakterler yeterince derinlemesine ele alınmamış. Bu yüzden onlarla hiçbir bağ kuramadım. Sanki olaylar ve kişiler yazarın sosyalizmi anlatabilmesi için öyle yüzeysel bir şekilde dizilmiş bir şekilde. Damağımda biraz edebiyat tadı kalmalı değil mi?
Yorumsuz kusursuz bir devrim kitabi. Bazi gerçekleri cok iyi anlatan ve bizi o dönemin içine götüren bir kitap Ruhunuza işleyecek bir kitap olduğunu düşünüyorum tavsiye ederim :)
#tbEdebiyat
-İdamla yargılanırken ''Neye gülüyorsun" diye soran hakime ''Duvarda adalet yazıyor, ona gülüyorum'' diyen Deniz geldi aklıma, kitabın en çok son kısımlarında.
"Ben ülkemin bağımsızlığı ve halkımın mutluluğu için bir defa ölüyorum. Sizler, bizi asanlar şerefsizliğinizle her gün öleceksiniz. Biz halkımızın hizmetindeyiz. Sizler Amerika'nın hizmetindesiniz. Yaşasın devrimciler! Kahrolsun faşizm!" diyen Yusuf Aslan, 'Ben şahsi hiçbiɾ çıkaɾ gözetmeden halkımın mutluluğu ve bağımsızlığı için savaştım'' diyen Hüseyin İnan ve bizim gibi sessiz kalmayan nice yiğitler geldi aklıma....
Sustukça yok oluyoruz ve birlik olup 'güçlenmedikçe', sanırım susmaya, susturulmaya devam edilecek! ...
SUSMAYAN devrimcilere selam olsun....
.
.
"Ben ne bir adam öldürdüm, ne de kimsenin malını çaldım. Ben sadece toplumun bugünkü gidişine karşıyım. Ve insanların birbirlerini öldürmelerine de karşıyım. Ben insanların birbirlerini sömürmelerine karşıyım, bunu önlemek istiyorum"
.
'Eskiden hırsızlık yapanları, dolandırıcıları içeri atarlardı şimdi ise doğru söyleyenleri, doğru işler yapanları' .
'Başımıza ne geliyorsa, korktuğumuz için geliyor. Bizi yönetenler korkumuzdan yararlanıyorlar, bu daha da çok korkutuyor bizi'
.
''İnsanların ruhunu öldürüyorlar anne. İşte asıl cinayet bu… Utanılacak bir cinayet… Bir takım silahlar çıkartıyorlar, insanları öldürüyorlar ve bunu yapanlara devlet diyorlar.
Evlerine, sosyal statülerine ve paralarına hiçbir zarar gelmesin diye garip insanları harcıyorlar. Anlıyorsun beni değil mi anne? Halkın ruhunu kurutuyorlar ve hiç bir şey anlamaz hale getiriyorlar"
Maksim Gorkinin Yaşadıklarını ve o dönemdeki kapitalist sistemi çok ince ayrıntılı bir biçimde anlattığı bir kitap...
İnsanın ömründe bir defa Ana’yı okumasını isterim.
Düşünmenin mücadeleye dönüşümüEdebiyat
Eşi öldükten sonra üzerindeki baskı ve şiddettin sona ermesiyle düşünmeye, anlamaya ve mücadele etmeye başlayan yaşlı bir annenin hikayesi. Annenin oğlu ile arasındaki bağ gittikçe artıyor ve oğlunun sevgisini hissetmek kadının ruhuna çok iyi geliyor. Sosyalist değerler için büyük sorumluluklar almaya, varını yoğunu feda etmeye cesaret gösteriyor. Tüm bunları biraz da oğlunun onayını, sevgisini görmek için yaptığını düşünüyorum. Hiç ilgi görmemiş bir kadın için oğlu yegane sevgi kaynağı. Sosyalist harekete hizmetinden sonra etrafındakilerin de ilgisiyle özgüveni ve cesareti artıyor kadının. Edebi açıdan dilin biraz kuru kaldığını söylemeliyim. Vermek istediği mesaj ise yalın bir şekilde anlaşılıyor.
Ana
Maksim Gorgi'nin Çocukluğum, Ekmeğimi Kazanırken, Benim Üniversitelerim eserlerinden sonra şimdi gelelim Ana'ya..
Pavel'in babası fabrikada ağır şartlar altında çalışan bir işçidir. Çok çalışır ama emeğinin karşılığını alamaz. Akşam işten eve dönüp geldiğinde patronlarına olan öfkesini karısından çıkarır durmadan, onu döver, hırpalar. Yanlız "Pavel'in babası mı?" bu durumda dersiniz. Tabii ki de hayır. Fabrikada çalışan işçilerin hemen hemen hepsi, akşam eve geldiklerinde içip içip karılarına şiddet uyguluyorlardır.
Baba bir gün vefat eder. Artık tüm sorumluluk evin geçimi Pavel'in omuzlarına binmiştir. "Şimdi ne olacak?" dersiniz.. Bu kez babası ölünce, Ana'ya şiddeti Pavel mi uygulayacak?
Gel zaman git zaman.. Pavel de babası gibi fabrikada çalışmaya başlar. Eve gelip tüm kazancını annesinin eline sayar. Annesine her gün nazik bir şekilde, hak ettiği gibi davranır. Ana şaşkındır. Benim oğlum, neden diğer gençler gibi değil?
Neyse.. Pavel'deki bu değişimin kısa zamanda farkına varır. Oğlu gece geç saatlere kadar okuyor, bilinçleniyordur. Babasının ve çevresindeki işçilerin neden böyle proletaryanın kölesi durumunda izbe
bir yaşam sürdüğünü anlıyor ve içerliyordur.
Ana'sına der; Ana, babamın durumunu ben anlıyorum. İşten gelince onun neden öfkesini sana kustuğunu, yoğun iş yükü altında neden ezildiğini.. Evet evet hepsini biliyorum. Ana, babamın sana kustuğu öfke.. Hakkını alamadığı için..
Ana, yeni öğrendiklerini kanıksamaya çalışır. Peki şimdi ne olacak? Aklından sis perdesini kaldıran Pavel, "şimdi eli kolu bağlı mı duracak?" dersiniz. Hayır.. İşçi haklarının mücadelesi için kendisi gibi düşünen arkadaşlarını da yanına alarak haklarını kazanmak için büyük bir mücadeleye girişicektir. Bu hususta Pavel'e en büyük destek, oğlunu canı gibi seven Ana'dan
Aklı kanla söndüremezsiniz!!!İnceleme
Ezilen, sömürülen, hakları çiğnenen işçilerin var olan düzene karşı çıkışını, ideolojin her ne olursa olsun zalimin değil mazlumun yanında, ezenin değil ezilenin yanında olup, hak, adalet, eşitlik ve özgürlüğün savunulmasını, en aydınınından en cahiline kadar bilinçlenip tek yürek olması gerektiğini dile getiren müthiş bir kitap.
Pavel'in annesi Palegaya, kocası tarafından ezilmiş, dövülmüş ve hep boyun eğmek zorunda kalmış cahil bir kadındır. Kocasının ölümünden sonra da oğlu Pavel babası gibi davranmaya başlamıştır. Ama kısa bir süre sonra davranışları değişmiş. Kitaplara yönelmiş. Babasının ve babası gibi davranışlarda bulunanların ezilip sömürüldüğü için bu kadar sert, öfke dolu olduğunu anlamış ve daha iyi şartlara sahip olsalardı böyle davranmayacaklardı kanaatine varıp, varolan düzene başkaldırış hikâyelerini başlatmışlardır.
Yasaklı kitaplar okuyorum ben anacığım. Bizlerin, işçi yaşamımızla ilgili gerçekleri yazdıkları için okumaları yasaklanan kitapları okuyorum. Herşeye boyun eğmeye alışmış olan Ana korkuyor oğluna zarar gelecek diye. Ama oğlu başımıza ne geliyorsa korktuğumuz için geliyor. Bizi yönetenler korkumuzdan yararlanıyorlar, bu daha çok korkutuyor bizi diyor. Ve Ana başlarda her ne kadar korkuyor olsa da sonrasında sadece Pavel'in annesi olmaktan çıkıyor diğer yoldaşların da anası, ablası, kardeşi oluyor. Oğlunu bu dava da yalnız bırakmıyor. Bir de şartlar değişince Ana oğlunun yerine geçip mücadelenin meşalesini devralıyor. Ana Palegaya her ne kadar cahil, herşeye boyun eğmiş biri olsa da verdiği mücadele, bir anne olarak oğlunun yanında yer alması ve cesareti takdire şayan.
Pavele hakim soruyor: itiraf ediyor musunuz suçunuzu? Ve cevap veriyor; **Suçum neymiş ki, itiraf edeyim? Kimseyi öldürmedim, kimsenin bir
Yazar Hakkında
Maksim GorkiYazar · 96 kitap
Aleksey Maksimoviç Peşkov, en çok bilinen adı ile Maksim Gorki, Sovyet Rus yazar, sosyalist gerçekçi yazımın öncüsü politik eylemcidir.
1892 yılında Tiflis'te, Kafkasya Gazetesi'nde çalışmaya başladı. Yoksullukla ve acıyla dolu bir hayat sürdüğü için Rusça'da acı anlamına gelen Gorki takma adını kullanmaya başladı. 1895'te St. Petersburg'da yayınlanan bir dergide çıkan Çelkaş adlı öyküsü ile ünlendi. Ardından Yirmi Altı Erkek ve Bir Kız öyküsü yayınlandı.
Ünü hızla yayıldı. Bu öyküler kadar başarılı olmayan bir dizi roman ve öykü daha yazdı. Gorki'nin 1898 yılında yayınlanan ilk kitabı Hikâye Denemeleri (Очерки и рассказы) çok beğenilir ve yazarlık kariyerinin başlangıcı sayılır. İlk romanı Foma 1899'da basıldı. Bu dönemde sağlam bir olay örgüsü kuramaması ve yaşamın anlamı üzerine uzun felsefik tartışmalara girmesi romanlarının başarısını düşürür. 1906'da yazdığı ve Rus Devrimi'ne adadığı Ana en başarılı romanıdır. 1899-1906 arasında St. Petersburg'da yaşar. Gorki, Çar rejimine açıkça karşı çıkmış ve bu yüzden birçok kez tutuklanmıştır. Çarlık tarafından kontrol ve baskılara maruz kalmıştır. 1901'de Fırtına Kuşunun Türküsü isimli kısa şiiri yüzünden tutuklandı. Kısa sürede serbest kaldı, Kırım'a gitti.
Gorki birçok devrimci ile tanıştı. Lenin'le tanıştığı 1902 yılından itibaren aralarında yakın bir arkadaşlık oluşmuştur.
1902 yılında Rusya Edebiyat Akedemisi'ne seçilir. Ancak Çar II. Nikolas buna izin vermez. Anton Çehov ve Vladimir Korolenko bu tavrı protesto eder ve Akademiden ayrılır.
Başarısız olan 1905 Rus Devrimi sırasında Peter ve Paul Kalesi'nde kısa bir süre daha hapis kalır. Gorki Güneşin Çocukları adlı oyununu yazar.
Oğlunun Mayıs 1935'teki ani ölümünü takiben Gorki de, 1936 yılında Haziran ayında öldü. Her ikisinin de ölümü şüphe altındadır. Zehirlendikleri iddia edilmiş, ama bu iddia hiçbir zaman ispatlanamamıştır. Gorki'nin cenaze töreninde tabutu taşıyanlar arasında Stalin ve Molotov da yer alacaklardır.
1938'de Buharin'in mahkemesinde Gorki'nin NKVD başkanı Yagoda tarafından öldürüldüğü itiraf edilmiştir.
