Architect's Apprentice
Elif ŞafakYazar:
Elif Şafak
Çevirmen:Elif Şafak
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 9 dk.
Sayfa Sayısı:
464
Basım Tarihi:
Nisan 2015
İlk Yayın Tarihi:
Aralık 2013
Yayınevi:
Penguin
Orijinal Adı:
Ustam ve Ben
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9780241970942
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gidecek yeri olmayanlar, incinmişler, ruhu yaralılar için...Edebiyat
Bitti,
Bir ömür kadar uzun,
Bir an kadar kısa geldi okurken,
Hindistan'dan Osmanlı'ya nice diyarlara gidip geldim,
Olduğum yerde kalakaldım,
Ruhumla bedenimi ayırdı kitap, son cümlesiyle bitene dek aynı bedende buluşturamadım:
"Öğrenme aşkıyla geçti ömrümüz, aşkı öğrenemesek de..."
"Bütün sevdiklerini gömüp nefes almaya devam etmek, lanettir."
Ah Çota,
Seni tanımadan önce filler hakkında en ufak bir bilgim yoktu. Ve sen Filbaz Cihan, bir hayvan nasıl sevilir, o sevgi insan ömrüne nasıl yayılır senden öğrendim. "Ömür boyu sorumlusun, gönül bağı kurduğun şeyden," diyordu 
Küçük Prens, nasıl bir bağdı o öyle, insanla insan arasında kurulması bile güç olan... Oysa herkes öldürürdü sevdiğini, aslan bakıcısını öldürmedi mi? 16. Yüzyıl... Sultan Süleyman tahta çıkar çıkmaz boğdurmadı mı kardeşlerini birer birer?
Ölüm üzerine kurulu bir dünyaydı...
Kimse kimseyi öldürmese bir veba salgını baş gösteriyor, alıp gidiyordu birer birer.
Bir deprem, hepsini birden!
"İnsanlar topluca ölüp topluca gömüldüler." Sevdikleri birer birer giderken hayatta kalmak da bir lanetti. 6 Şubat dün gibi, daha bugün hatırlattı İstanbul depremi...
"Hayatı yalanlar ve kabuklarla doluydu."
Aytmatov'a ithaf edilen bir söz var: "Gün gelir ve anlar ki insan, yaşadığı her şey bir yalandır. Geriye, vazgeçemediği bir aşk ve kabullenemediği bir yalnızlık kalır." Hayattaki en büyük korku, hayatındaki gerçekleri hayata veda ederken görmek olsa gerek... Sancha, yer ettin yüreğimde: Kadın olduğu halde erkek, söyleyecek çok sözü olduğu halde dilsiz, mimar olduğu halde odalık. Dilsiz çırak, dilim tutuldu seni tanıdıkça... "Beni unutma Yusuf," dedi Cihan. Sancha başını eğdi, "Unutur muyum Hintli." Ve her şeyi bırakıp öylece gitmesi... Bir ömürden kalan ne varsa. Hangimiz yapabiliriz?
"Filler hiçbir şeyi
Küçük Prens, nasıl bir bağdı o öyle, insanla insan arasında kurulması bile güç olan... Oysa herkes öldürürdü sevdiğini, aslan bakıcısını öldürmedi mi? 16. Yüzyıl... Sultan Süleyman tahta çıkar çıkmaz boğdurmadı mı kardeşlerini birer birer?
Ölüm üzerine kurulu bir dünyaydı...
Kimse kimseyi öldürmese bir veba salgını baş gösteriyor, alıp gidiyordu birer birer.
Bir deprem, hepsini birden!
"İnsanlar topluca ölüp topluca gömüldüler." Sevdikleri birer birer giderken hayatta kalmak da bir lanetti. 6 Şubat dün gibi, daha bugün hatırlattı İstanbul depremi...
"Hayatı yalanlar ve kabuklarla doluydu."
Aytmatov'a ithaf edilen bir söz var: "Gün gelir ve anlar ki insan, yaşadığı her şey bir yalandır. Geriye, vazgeçemediği bir aşk ve kabullenemediği bir yalnızlık kalır." Hayattaki en büyük korku, hayatındaki gerçekleri hayata veda ederken görmek olsa gerek... Sancha, yer ettin yüreğimde: Kadın olduğu halde erkek, söyleyecek çok sözü olduğu halde dilsiz, mimar olduğu halde odalık. Dilsiz çırak, dilim tutuldu seni tanıdıkça... "Beni unutma Yusuf," dedi Cihan. Sancha başını eğdi, "Unutur muyum Hintli." Ve her şeyi bırakıp öylece gitmesi... Bir ömürden kalan ne varsa. Hangimiz yapabiliriz?
"Filler hiçbir şeyi
Elif Şafak, Cihan’a atfettiği “öğrenme aşkıyla geçti ömrümüz, aşkı öğrenemesek de…” cümlesiyle kitabı bitirmektedir ve arkasından yazarın notu başlıklı bölümde de Mimar Sinan’ı farklı bir cepheden anlatmak istediğini, romanın akışı içinde sürekliliği sağlamak amacıyla bazı tarih kaydırmaları yaptığını ve gerçek karakterlerin arasına yerleştirdiği kurmaca karakterleri anlatmakta. Kitap Şafak’a göre gerçeklerden beslenen, kat kat inşa edilen bir öte evren, başından sonuna kadar sadece bir düş......
Kalbime Dokunan Fil: Ustam ve Ben
Ustam ve Ben kitabını okurken kendimi sanki bir romanın içinde değil de, zamanın akışına karışmış bir ruh gibi hissettim. Sayfaları çevirdikçe, 1500’lerin İstanbul’u ağır ağır gözümün önünde canlandı; taş sokaklar, çarşıların uğultusu, camilerin kubbelerinde yankılanan sessizlik… Ve tüm bu görkemli dünyanın ortasında bir filin, Çota’nın, masum ve kırılgan kalbinin sıcaklığına dokundum.
Çota’nın hikâyesi benim için sıradan bir anlatı değildi.
Onu okurken içimde bir yer yumuşadı…
Sanki bir hayvanın değil, dünyanın yükünü sırtında taşıyan bir çocuğun hikâyesiydi bu. Yabancı bir ülkeden getirilmiş, insanların arasına bırakılmış, ama kalbinde hâlâ o sevgiye aç tazeliği taşıyan bir çocuk gibi…
Ve karşısına ustası çıktı.
Bir insanın bir hayvana böylesine sevgiyle yaklaşması, ona gözleriyle, elleriyle, sabrıyla öğretmesi… beni çok etkiledi. Usta-çırak ilişkisini hep insanlar arasında düşünürdüm ama bu kitap bana gösterdi ki bazı ruhlar birbirini dil olmadan da eğitebilir. Bazen bir bakış, bir dokunuş, bir sabır, bir sessizlik bir hayatı değiştirebilir.
Usta, Çota’ya yalnızca nasıl davranması gerektiğini değil, dünyayı nasıl taşıması gerektiğini de öğretiyordu.
Ve Çota da ustasını gözlerinin içine bakarak takip ediyordu.
Bu bağlılık, bu sadakat… içime işledi.
Bir hayvanın sevgisi bile bazen insandan daha temiz, daha duru olabiliyor diye düşündüm.
Hikâyenin arkasında bir dev daha vardı: Mimar Sinan.
Onun gölgesi, onun zekâsı, onun sabrı hep hissediliyor.
Her kubbesiyle, her kemeriyle, her yapısıyla bir dua gibi yükselmiş bir adam.
Onun dünyasına Çota’nın gözünden bakmak, beni tarihe karşı daha derin bir hayranlığa sürükledi.
Sanki taşlar bile nefes alıyordu Sinan’ın elinde…
Ve kitabı okurken şöyle düşündüm:
Bazen insanlar şehirleri değil; şehirler insanları büyütür.
KitapRoman
Ustam ve Ben kitabını okurken kendimi sanki bir romanın içinde değil de, zamanın akışına karışmış bir ruh gibi hissettim. Sayfaları çevirdikçe, 1500’lerin İstanbul’u ağır ağır gözümün önünde canlandı; taş sokaklar, çarşıların uğultusu, camilerin kubbelerinde yankılanan sessizlik… Ve tüm bu görkemli dünyanın ortasında bir filin, Çota’nın, masum ve kırılgan kalbinin sıcaklığına dokundum.
Çota’nın hikâyesi benim için sıradan bir anlatı değildi.
Onu okurken içimde bir yer yumuşadı…
Sanki bir hayvanın değil, dünyanın yükünü sırtında taşıyan bir çocuğun hikâyesiydi bu. Yabancı bir ülkeden getirilmiş, insanların arasına bırakılmış, ama kalbinde hâlâ o sevgiye aç tazeliği taşıyan bir çocuk gibi…
Ve karşısına ustası çıktı.
Bir insanın bir hayvana böylesine sevgiyle yaklaşması, ona gözleriyle, elleriyle, sabrıyla öğretmesi… beni çok etkiledi. Usta-çırak ilişkisini hep insanlar arasında düşünürdüm ama bu kitap bana gösterdi ki bazı ruhlar birbirini dil olmadan da eğitebilir. Bazen bir bakış, bir dokunuş, bir sabır, bir sessizlik bir hayatı değiştirebilir.
Usta, Çota’ya yalnızca nasıl davranması gerektiğini değil, dünyayı nasıl taşıması gerektiğini de öğretiyordu.
Ve Çota da ustasını gözlerinin içine bakarak takip ediyordu.
Bu bağlılık, bu sadakat… içime işledi.
Bir hayvanın sevgisi bile bazen insandan daha temiz, daha duru olabiliyor diye düşündüm.
Hikâyenin arkasında bir dev daha vardı: Mimar Sinan.
Onun gölgesi, onun zekâsı, onun sabrı hep hissediliyor.
Her kubbesiyle, her kemeriyle, her yapısıyla bir dua gibi yükselmiş bir adam.
Onun dünyasına Çota’nın gözünden bakmak, beni tarihe karşı daha derin bir hayranlığa sürükledi.
Sanki taşlar bile nefes alıyordu Sinan’ın elinde…
Ve kitabı okurken şöyle düşündüm:
Bazen insanlar şehirleri değil; şehirler insanları büyütür.
Kitap
"İstanbul dediğin unutkanlıklar şehri. Orada her şey suya yazılmış."
Elif Şafak, her kitabı beni şaşırtıyor. Yazarın dili, kurgusu çok güzel olmasına rağmen bir kitabı çok iyiyken diğeri kötü de olabiliyor.
Siyah Süt kitabını okurken çok sıkılmıştım. Kitaba ihanet edeceğimi düşünmesem yarım bırakacaktım. Ancak Ustam ve Ben güzel olmuş. Tabi ki tarihi araştırmalar güvenilir, doğru mu bile miyorum?
Romandaki olaylar, Kanuni Sultan Süleyman, 2.Selim ve 3.Murat dönemlerinde geçiyor. 16. yüzyılda, hem Çota adlı beyaz bir filin bakıcısı hem de Mimar Sinan’ın çıraklarından biri olarak Topkapı Sarayı'nda yaşayan Cihan'ın hikayesi anlatılmaktadır.
Romanda benim en çok dikkatimi çeken; saray dışındaki halkın yaşayışları, sokakları, geçim sıkıntıları hakkında bilgi vermesi oldu. Çünkü bu konuda çok kaynağa rastlamadım. Kitaplarda yada filmlerde genelde Saray hayatından bahsediliyor. Özellikle nedense daha çok da Harem hayatı...
Kitapta, Osmanlı tarihinin derinliklerine doğru şaşırtıcı bir yolculuğa çıkıyoruz. Karşılıksız bir aşk, iktidar kavgaları, yobazlığın ortasında yeşeren sanat ve beklenmedik bir ihanet…
Bir tarafta bilime ve öğrenmeye inananlar, bir tarafta gelişmeyi durduranlar...
Olay örgüsü özellikle sonlara doğru heyecan içermeye başlıyor.
Kitaptan benim de merak ettiğim bir kısmı sizlerle paylaşmak istiyorum: "İstanbul dediğin unutkanlıklar şehri. Orada her şey suya yazılmış. Ustamın eserleri hariç, onunkiler taşa kazınmış. O taşlardan birine bir sır sakladık. Çok zaman geçti üzerinden, nice alametler birikti ama hâlâ orada olmalı, bıraktığımız noktada. Bilmem bulan çıkar mı? Bulsa bile anlar mı? Ustamdan geriye kalan yüzlerce eserden ve binlerce, binlerce taştan bir tanesi var ki, altında gizli Arzın Merkezi."
Ustam ve Ben kitabını çok beğendim. Kitabı
Öğrenme aşkıyla geçti ömrümüz,aşkı öğrenemesek de...
Elif Şafak'tan okuduğum her eser yazara hayran olmama sebep. Bu ne güzel bir anlatım, ne güzel bilgi ve ne güzel bir kurgu...
Bazı kitaplar vardır, hani okurken sanki sizi de kitabın içinde o anlara şahit kıldıran, karakterlerin arasında dolaştıran, o dönemde, onların arasında onlardan biriymişsiniz gibi bir his verdiren kitaplar...
Ben de işte gerçekle kurgunun iç içe olduğu bu kitabı okurken o hissi doyasıya hissedenlerden oldum.
Bu eser benim için ayrı bir öneme sahip. Kitabı okurken o kadar benimsedim ki her sonuna yaklaştığımda daha yavaş okudum hep devam etsin istedim... Ama maalesef her güzel şeyin sonu olur zaten değil mi? :)
Eser, Mimar Sinan'ın 4 çırağından biri olan Cihan'ın hikâyesi üzerine kurulu. Cihan, hem filbaz hem de mimar kalfası. Mimar Sinan'a karşı sadık, iyi bir öğrenci.
3 Padişah dönemine yer vermiş yazar. Dönemin camileri, insanları, yaşayış biçimleri, iktidar kavgaları, bilime karşı tutumları, dine olan bakış açıları ele alınmış.
Kanuni Sultan Süleyman'ın kızı olan Mihrimah'a âşık Cihan. (Mihrimah, Güneş ve Ay demek. Çok güzel bir isim değil mi?) Adına yaptırılan Mihrimah Sultan Camii'ye de gitmek bir gün nasip olur inşallah.
Kitapla kalın, sevgiler.
Elif Şafak ustam ve ben isimli eseri 16. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu döneminde geçer ve iki ana karakter üzerinden anlatılmaktadır. Mimar Sinan Osmanlı’nın baş mimarı, bilgeliği ve ihtişamıyla hikâyenin “usta”sıdır. Jahan Hindistan’dan İstanbul’a gelen, fil bakıcısı görünümünde bir çocuk; Sinan’ın çırağı olur. Romanın çoğu, Jahan’ın gözünden anlatılmaktadır. Ustalık–çıraklık ilişkisi, aşkın erişilmezliği, güç, iktidar ve saray entrikaları,
sanat ve mimarlık felsefesi gibi temalar üzerinden ilerler. O muhteşem aşk anlatılmaktadır. Okumanızı öneririm.
Cihan ve ÇotaEdebiyat & Roman
Yine harika bir dönem romanı okudum. Tarih okumayı sevdiğim için yakın veya eski dönem romanları tercih ederim. Yazar Elif Şafak 'ın okuduğum beşinci kitabı. Elif hanımın kalemini ve üslubunu seviyorum. Aynı yazarın baba ve 
Baba ve Piç ve 
İskender eserlerini de çok beğenerek okumuştum.
Ustam ve Ben romana gelirsem. Osmanlı hanedanlığında 16. Y.Y da Kanuni Sultan Süleyman, Hürrem Sultan sonrasında Sultan Selim, Sultan Murad ve o dönemin sermimarı (mimarbaşı) Mimar Sinan zamanına dayanan beyaz bir Fil Çota ve onun eğitici(terbiyecisi) Hintli Cihan ın İstanbul da, bazı entrikalarla dolu hayat hikayelerini anlatır. Ayrıca Cihan İstanbul a geldikten sonra zekası ve kabiliyeti sayesinde mimar Sinan ın dört çırağından biri olmuştur. Mimarla beraber dörtyüzden fazla cami, medrese, köprü yapmışlardır. Cihan Sultan Süleyman ve Hürrem Sultan ın kızı Mihrimah Sultan aşık olur. Tabii imkansız aşk Mihrimah İ bir Filbaz 'a elbette vermezler. Öyle bile olsa Chan Mihrimah İ her daim sevmiştir. Yine o zamanda Diyarbakır valisi olan Rüstem Paşa ile evlenir Mihrimah ve onunla çok mutlu olduğu da söylenemez. Yazar değinmemiş ama benim başka kaynaklardan öğrendiğim ve duyduğuma göre. Mimar Sinan da Mihrimah İ istemiş. Ama ondan yaşça çok büyük olduğu ve başkaca eşleri de olduğu için babası Sultan Süleyman Mimar Sinan a vermemiştir kızı. Mihrimah la evlenince Rüstem Paşa sadrazam oldu ve Sinan la pek anlaşamıyorlardı..Çota emektar Fil uzun yıllar inşaatlarda Osmanlı ya hizmet ettikten sonra yaşlandı haliyle hayatı sonlandı. Cihan a ne mi oldu? İçinde can dostum dediği arkadaşlarının ihanetine uğradı ve çeşitli saray entrikaları başına geldi.. Hatta ben bile şaşırdım çok yerde aaa!. bunu yapan bu kişimiymiş vs. diye..
Roman iyi ve ustaca kurgulanmış döneme uygun Arapça, Farsça
Baba ve Piç ve İskender eserlerini de çok beğenerek okumuştum.
Ustam ve Ben romana gelirsem. Osmanlı hanedanlığında 16. Y.Y da Kanuni Sultan Süleyman, Hürrem Sultan sonrasında Sultan Selim, Sultan Murad ve o dönemin sermimarı (mimarbaşı) Mimar Sinan zamanına dayanan beyaz bir Fil Çota ve onun eğitici(terbiyecisi) Hintli Cihan ın İstanbul da, bazı entrikalarla dolu hayat hikayelerini anlatır. Ayrıca Cihan İstanbul a geldikten sonra zekası ve kabiliyeti sayesinde mimar Sinan ın dört çırağından biri olmuştur. Mimarla beraber dörtyüzden fazla cami, medrese, köprü yapmışlardır. Cihan Sultan Süleyman ve Hürrem Sultan ın kızı Mihrimah Sultan aşık olur. Tabii imkansız aşk Mihrimah İ bir Filbaz 'a elbette vermezler. Öyle bile olsa Chan Mihrimah İ her daim sevmiştir. Yine o zamanda Diyarbakır valisi olan Rüstem Paşa ile evlenir Mihrimah ve onunla çok mutlu olduğu da söylenemez. Yazar değinmemiş ama benim başka kaynaklardan öğrendiğim ve duyduğuma göre. Mimar Sinan da Mihrimah İ istemiş. Ama ondan yaşça çok büyük olduğu ve başkaca eşleri de olduğu için babası Sultan Süleyman Mimar Sinan a vermemiştir kızı. Mihrimah la evlenince Rüstem Paşa sadrazam oldu ve Sinan la pek anlaşamıyorlardı..Çota emektar Fil uzun yıllar inşaatlarda Osmanlı ya hizmet ettikten sonra yaşlandı haliyle hayatı sonlandı. Cihan a ne mi oldu? İçinde can dostum dediği arkadaşlarının ihanetine uğradı ve çeşitli saray entrikaları başına geldi.. Hatta ben bile şaşırdım çok yerde aaa!. bunu yapan bu kişimiymiş vs. diye..
Roman iyi ve ustaca kurgulanmış döneme uygun Arapça, Farsça
Bu kitabı okumamın üzerinden biraz zaman, birkaç kitap geçmesine rağmen hala bazı zamanlarda masa başında çalışıyorken, müşteriyle toplantıdayken, yeni bir projeye başladığımda, bir projeyi bitirirken bir anda aklıma kitaptaki şu cümle geliyor ve durup yaptığım şeyin, o anın keyfini çıkarıyorum:
"Yaptığın işi gönlünde hissedersen, ırmaklar çağlar içinde." :)
Elif Şafak'ın kitaplarını kurgusu için değil; üslubu, kaleminin (bence) güzelliğinden ötürü okuduğum için kurgudan bağımsız benim için yine keyifli bir romandı. Ama Elif Şafak okumaya başlayacaklar için de bu kitap kurgunun akıcılığı anlamında doğru bir ilk tercih olabilir. Kitapta Mimar Sinan'ın hayatı ve bulunduğu dönemi kurgu bir karakter üzerinden anlatıyor.
Benim gibi kent tasvirlerini okumayı seviyorsanız, bu dönemin veya herhangi bir dönemin İstanbul'unu da yine bana göre en güzel anlatan yazarlardan birisi Elif Şafak.
Bir kitaba başlarken ki siz ile bitirdiğimizdeki siz asla aynı değilsiniz. Bir şeyler eksilirken bir şeyler ekleniyor size. Böylesine esrarengiz böylesine güçlü bir akıntı da sürüklenmek sanırım hayatta ki duraklarımdan en güzeli.
Oldukça iz bırakan güzel bir romandı. Herkesin kitap dimağına uymayabilir ama bende güzel bir tat bıraktı. Yazarın kalemine sağlık.
Elif Şafak, çok sevilen ve bir o kadar da eleştirilen bir yazar. En popüler zamanları en çok kitap okuduğum zamanlara denk geldiğinden ben de birkaç kitabını okudum. İçlerinde en sevdiğim ise Ustam ve Ben...
Kitap Mimar Sinan'ın hayatı, eserleri ve çırağı ile ilişkisini konu alıyor. Bir de tabi en büyük yardımcıları olan fili.
Okurken hem güldüm hem ağladım hem de bolca düşündüm. Mimara olan hayranlığım artarken yazarın başarısından ve dili kullanma kabiliyetinden de çok etkilendim.
Herkesin okuması gereken, içinize işleyecek bir öykü...
Tavsiye 10/10...
Yazar Hakkında
Elif ŞafakYazar · 29 kitap
Elif Şafak (d. 25 Ekim 1971, Strazburg) Türk romancı. İlk romanının yayımladığı 1997'den beri peş peşe eserler vermekte olan ve geniş bir okur kesimince tanınan sanatçı, 2009'da yayımlanan Aşk adlı romanı ile Türk edebiyat tarihinin en kısa sürede en çok satan edebi eserinin yazarı ünvanına sahip olmuştur. Ayrıca kitapları otuzdan fazla dile çevrilmiştir.
25 Ekim 1971 günü, babasının o sırada doktora yapmakta olduğu Strazburg'da dünyaya geldi. Babası sosyal psikolog ve akademisyen Nuri Bilgin, annesi diplomat Şafak Atayman'dır. Doğumundan kısa bir süre sonra anne ve babası ayrıldı, annesi tarafından büyütüldü. Soyadı olarak annesinin adını kullandı.
Ortaokulu annesinin görev yaptığı Madrid'de, liseyi Ankara Atatürk Anadolu Lisesi'nde tamamladıktan sonra, ODTÜ Uluslararası İlişkiler Bölümünü bitirdi. Yüksek lisansını aynı üniversitede Kadın Çalışmaları Bölümünde yaptı. "Bektaşi ve Mevlevi Düşüncesinde Döngüsel Evren ve Kadınsılık Anlayışı" üzerine master tezinin ardından; ODTÜ Siyaset Bilimi bölümünde doktorasını tamamladı. Doktora tezi, "Türk Modernleşmesinin Kadın Prototipleri ve Marjinaliteye Tahammül Sınırları" başlığını taşıyordu. Elif Şafak'ın İslamiyet, kadın ve mistisizm hakkındaki yüksek lisans tezi Sosyal Bilimler Derneği tarafından ödüllendirildi.
Yüksek lisans çalışması sırasında Kem Gözlere Anadolu (1994) adlı öykü kitabını ve ilk romanı Pinhan'ı (1997) yayımladı. Bu eserle Kombassan Vakfı tarafından verilen 1998 Mevlana Büyük Ödülü'nü kazandı.
Doktorasının ardından İstanbul'a taşındı ve Şehrin Aynaları'nı (1999) yazdı. Bir süre İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde "Türkiye ve Kültürel Kimlikler", "Kadın ve Edebiyat" konularında dersler verdi.
2000 yılında Türkiye Yazarlar Birliği Ödülü'nü kazanan Mahrem romanı ile geniş okur kesimi tarafından tanındı. Bunu iki yıl ara ile yayımlanan Bit Palas (2002) ve İngilizce olarak yazdığı Araf (2004) adlı kitapları izledi.
Sanatçılara verilen bir bursla doktora sonrası çalışması için ABD'ye giden Şafak, çeşitli üniversitelerde dersler vermiştir. 2003-2004 akademik yılı boyunca Michigan Üniversitesi'nde yardımcı doçent olarak bulundu ve ders verdi. Ardından Arizona Üniversitesi Yakın Doğu Araştırmaları bölümünde yardımcı doçent olarak görev yaptı. "Edebiyat ve Sürgün", "Bellek ve Politika", "Müslüman Dünya'da Cinsellik ve Toplumsal Cinsiyet" konulu dersler verdi.
Şafak, 2004 yılında beş yazarın (Murathan Mungan, Faruk Ulay, Elif Şafak, Celil Oker, Pınar Kür) ortak kaleme aldığı bir roman projesinde yer aldı, bu roman Beşpeşe adıyla yayımlandı.
2005'te Med Cezir adlı kitabında kadın, kimlik, kültürel bölünme, dil ve edebiyat hakkında yazılarını bir araya getirdi. Aynı yıl Referans Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Eyüp Can Sağlık ile Berlin'de evlendi.
2006'da yayımlanan "Baba ve Piç" adlı romanını İngilizce olarak kaleme aldı. Türk-Ermeni ilişkilerini inceleyen bu roman nedeniyle hakkında Türklüğe hakaret ettiği gerekçesi ile dava açıldıysa da, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat etti. Aynı yıl Şehrazat Zelda isimli kızı dünyaya geldi. Doğum sonrası yaşadığı depresyonu, İngilizce olarak kaleme aldığı Siyah Süt adlı otobiyografik romanda anlattı. İki yıl sonra oğlu Emir Zahir'i dünyaya getirerek ikinci kez anne oldu.
2009 yılının Mart ayında yayımlanan AŞK isimli roman, Türk edebiyat tarihinin en kısa sürede en çok satan edebi eseri ünvanına sahip olmuştur.
2009 yılı sonunda, sekiz romanı ve ilk deneme kitabı Med Cezir'den seçilmiş paragrafları bir araya getirdiği Kağıt Helva adlı kitabını yayımladı.
2010 Kasım ayında Firarperest adlı deneme türündeki ikinci eseri piyasaya çıktı. Eserin içindeki illüstrasyonlar M. K. Perker'e aittir.
2011 yılında Doğan Kitaptan "İskender" isimli eseri piyasaya çıkmıştır. Kitabın kapak resminde, makyajla erkek haline gelen Elif Şafak'ın kendi fotoğrafı vardır.
Sanatçı, Türkiye'de çeşitli günlük ve aylık yayınlarda yazmaya devam etmektedir. 1 Mayıs 2009 tarihinden bu yana Habertürk gazetesinde ve aynı gazetenin "HT PAZAR" adlı ekinde yazılarını yayınlamayı sürdürür. Bu gazetede yayımlanan deneme türündeki yazılarından oluşan bir seçki, M.K Perker illüstrasyonlarıyla birlikte 2012 yılında Şemspare adıyla yayımlandı.
