Yazar:
Panait Istrati
Çevirmen:
Onur Çağlayan
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
2013
İlk Yayın Tarihi:
1923
Yayınevi:
Mendirek Yayıncılık
Orijinal Adı:
Mikhaïl
ISBN:
9786056386008
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Mihail
686 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2022 · 148 s.
Arkadaş
360 okunmaMitra Yayınları · Haziran 2013 · 160 s.
Arkadaş
296 okunmaVarlık Yayınları · Aralık 2012 · 158 s.
Mihail
170 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Haziran 2022 · 152 s.
Mihail
96 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 152 s.
Arkadaş
86 okunmaDestek Yayınları · Mayıs 2019 · 200 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kendisin kitaplara adamış, az ile asla yetinmeyen ve bulunduğu dünyaya ait olmadığını ,kendini hep eksik hisseden Adrien 'in Mihail ile tanışıp tamamlanma arzusu beni Mevlana ve Şems hikayesine götürdü. Sanki başka bir ülkede, başka bir dilde, başka bir bedende aynı arayışı okudum. Belki ben farklı bir açıdan gördüm ama kendi deneyiminiz için mutlaka okunmalı diyorum.
"Kendimi mutsuz hissettiğim andan beri dostluğu ararım."1000Kitap
Tek kelimeyle bayıldım.
İyi ki bu kitabı almışım diyorum kendime :) Bu, dostluk üzerine kurulu bir roman. Olaylar Adrien ve Mihail arasında geçiyor, her ikisi de sefalet içinde yaşıyorlar ancak Mihail daha bir sefil Adrien'a göre. Dış görünüşü pis ve bitli olan Mihail'e Adrien yakınlık duyuyor, onun kitap okumasına hayran kalıyor ve böylece ikisinin dostluğu başlıyor. Adrien elalemin ne dediğine aldırış etmeden, dostunu dış görünüşüyle yargılamadan onunla sağlam bir arkadaşlık kuruyor.
Okumanızı tavsiye ederim, tek seferde bitirilecek bir kitap. Panait Istrati 
Arkadaş
Panait İstrati / Arkadaş .
.
Balkanlar’ın Gorki’si olarak anılan yazarın okuduğum ilk kitabı
.
.
Tutunamayanlar’da övgüyle bahsedince Oğuz Atay, mutlaka okumalıyız dedik değerli arkadaşım @1kitapdogaile
.
.
İnsanlığın unuttuğu değerler öyle yalın bir üslupla anlatılmış ki bir çırpıda okudum ve altını çizmediğim satırlar da nerdeyse yok gibi
.
.
Kitaplar vasıtasıyla tanışıp arkadaş olan Adrian ve Mihail’in hikayesiydi ve aslında gerçek arkadaşlığın kıymetini bilen tüm kalplerin de sesi oldu bu eşsiz kitap. Öyle ki dostluk “ İnsanı, tabiatı ve sanatı anlayarak kendini feda edercesine sevmek”şeklinde tanımlanıyor. Sevgi ateşine dayanacak buz yoktur diyor arkadaşının kalbine giden yolu ararken.
.
.
Okuma tutkusu bu iki arkadaşın en önemli ortak noktalarıydı. Öyle ki “ Sizce okumak nedir sorusuna, benim için bir besindir.”diyecek kadar elzem, tutkunun da ötesinde
.
.
Her konuya yer vermişti bu 160 sayfalık kitabımız: İşçi hakları, hayvan hakları, adalet, din, kadın ve erkekhakları. ( Bkz.Erkek hakları )
.
.
Kadınlara da bayağı sevgi dolu göndermeler vardı Kadınlar da kedi gibi dokuz canlıymış da bir kere evlendiniz mi hayatı zindan ederlermiş de ister papaz karısı, ister şeytan karısı olsun kadınlar hep aynıymış daçok şükür İsa evlenme bedbahtlığına uğramamış da neler neler
.
9/10
2020 62. kitabı
Kodin kadar olmasa da etkileyici bir eser. Istratinin en büyük özelliği eserlerinde daima dostluğu abartılı bir şekilde ele alması. Bu eserinde de öyle oldu.
Sınıf farklılıkları üzerinden dünyanın adalet sistemine bir isyan gibi bir dostluğun güzelliğini ele alan eserde yazar kahraman yaratmadan dostluğu ve dostluğun, iyiliğin ve güzelliğin dünyayı kurtarabilecek yeganr kudret olduğunu ıspatlıyor yazar.
Eser bir çok yönden etkisini gösterirken, özellikle insanların dış görünüşlerine aldanan bir toplumun Önyargılarını kırmayı hedef almış. Milliyet, dil, kültür, sosyal konum gibi insanı insandan ayıran bir çok özelliği dostluğun ateşinde eritip birbirine harmanlamış yazar.
Akıcı ve insanı sıkmayan olay örgüsüyle esere okuru çivilerken yazar, kestirip atmış gibi eseri sonlandırması ise bende hayal kırıklığı yarattı. Ve sırlarla biten bir kitabı da hiç sevemedim açıkçası...
10/10
2020 202. kitabı
Öncelikle kitap beklentimin üzerindeydi. Farklı bir bakış açısı ve her şeye rağmen kendi inançlarına göre hareket eden üç insanın hikayesi diyebilirim. Adrien ve onun tüm toplum baskısına rağmen yaptığı seçimler (arkadaş seçimi), yaşı daha on sekiz olmasına rağmen cesurca inandıklarının peşinde gitmesi çok güzel kaleme alınmış. Sürükleyici ve anlatım dili çok akıcı bir kitap. Birçok alıntı yapılacak cümle olması da kitabı daha cazip hale getirdi diyebilirim.
Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok;
Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok." Hz.Mevlânâ
Süslü elbiseleri olmayan Mihailin kitabı… İnsanın içini ısıtan, dumanı tüten, isi tozu bulaşan bi hikaye… Bu cümleyle başlamak istedim yorumuma. Öyle güzel anımsattı ki dostluğu, koşulsuz sevgiyi . Bu konuda Mihail kadar Adrien’ inde hakkını vermek gerek… Adrien’ın kitap okuyan birini(Mihail) görünce başlayan hikayeleri. Kararlı , vazgeçmeyen, hisseden , birbirini anlamak isteyen , sevmeyi bilen bi hikaye… Son satırları okurken keşke devam etseydi birazda eksik kalmış gibi dediğim , sonrasında belki de birini tanımak için soyunu, nereden geldiğini bilmenin anlamsızlığını anlatmak istediğini düşündürdü… Keyifle okuduğum 7 den 70 e herkese önerebiliceğim bi kitap okumanın keyfiyle sonlansın sözcükler madem :)
Sevgi, gerçekten anlamaya dayanmadıkça iyileştirici olmaz.İnsan ve Duygular
Mihail, yoksulluğun ve aşağılanmanın bir insanda açtığı iç yarayı anlatan bir kitap. Açlıktan çok, anlaşılmadan yaşamanın insanı nasıl yorduğunu gösteriyor.
Mihail acıya alışmış ama sevgiye alışamamış biri bu yüzden iyilik bile ona tehdit gibi geliyor. Okurken yer yer Mihail’e kızdım kendini sabote ettiğini düşündüm ama empati kurunca anladım ki toplum tarafından anlaşılmamış ve aşağılanmış bu yüzden Adrien’in sevgisine direniyor. Acıma duygusunun getirdiği bir sevgiyi istemiyor bu ona borç gibi geliyor.
Kitabın başlarında beni rahatsız eden şey ise Adrien’in neredeyse kendini Mihail’e adaması ve bunu onu gördüğü andan itibaren yapması. Bu orantısız sevgisi Mihail’i rahatsız eden o “acıma” hissini besledi.
Okurken düşündürdü, bitirdikten sonra ise duvarı izletti.
Ben genel olarak kitabı çok sevdim, birçok yerin altını çizdim yazarla tanıştığım kitaptı diğer eserlerini de mutlaka okuyacağım.
Annesinin ve mahallelinin, hayatta iyi bir yer edinmesi yönündeki baskılarına baş kaldıran; okumaya, gezmeye ve düşlerine tutkuyla bağlı olan genç Adrien, hiç tanımadığı yoksul bir adamın ruhunun güzelliğini görerek ona derin bir dostluk ile bağlanır. Pastanede çırak olan Mihail, başkalarına muhtaç olmadan yaşamayı seçmiş olan ve dostluğuna ortak olmak isteyenlere kalbini hemen açmayı reddeden gizemli bir adamdır. Dostluk üzerine yazılmış güzel bir kitaptı benim için.
Yalnızlığın yalınlığı...İnsan
İnsanın çoğullukları ile çıktığı yaşam yolculuğundaki aldatmacalı çokluklarından arınışının beden bulmuş hali Mihail...Yoksulluk mu, yoksa yoksunluk mu getirir bu bilgeliği bilinmez ama yalnızlığındaki yalınlığı keşfetmiş bu adamın esrarengizliğine kapılan Adrien in yolculuğu ise dostluk tanımlamasına ışık tutacak nitelikte der arınmalı okumalar dilerim :)
Anlamını yitirmişliğin, hiçliğin ortasında salınan bir kelime; arkadaş!Edebiyat
"Çünkü o bir hiçle yetinen ebediyetten bir parçadır...."
Panait Istrati'nin adını ilk kez, Cüneyt Arkın'ın Radikal'de yayınlanan söyleşisinde duydum.Şöyle diyordu Cüneyt
Yazar Hakkında
Panait IstratiYazar · 23 kitap
Romanya'nın bir liman kenti olan İbrail'de doğan yazar, gençliğini, aralarında İstanbul'un da olduğu pek çok Osmanlı kentinde geçirdi. Babası Yunandır. Mısır'ı, Lübnan'ı, Suriye'yi gezdi. Bu dönemde, bulduğu bir sözlük sayesinde Fransızca öğrendi. 1921 yılında, Fransa'nın Nice kentine giderken, yalnızlığı dolayısıyla intihar girişiminde bulundu. O sırada üzerinde Romain Rolland'a yazılmış fakat henüz göndermemiş olduğu bir mektup bulunuyordu.
İlk romanı Kira Kiralina (Yaşar Nabi Nayır tarafından Türkçeye çevrilmiştir) 1923 yılında Romain Rolland'ın yazdığı önsözüyle birlikte basılmıştır. Panait Istrati tüm eserlerini anadili olan Rumence değil, Fransızca olarak yazmıştır. Türkçeye de çevrilmiş önemli eserleri arasında, Arkadaş (Mihail), Akdeniz, Sokak Kızı (Nerantsula), Angel Dayı, Kodin, Baragan'ın Devedikenleri, Uşak (Méditerranée) ve Sünger Avcıları gelir.
Gençlik yıllarında devrimci hareketlerin etkisine kapılmış olan Istrati, 1929'da Komünist Partinin daveti üzerine Sovyetler Birliği'ni gezdikten sonra umutsuzluğa kapılmış ve politik mücadelenin dünyada bir şeyleri değiştirmek için yetersiz olduğu fikrini edinmiştir. Pek çok romanında da politikadan, politik mücadeleden çok insanı insan yapan değerler üzerinde durması bu yüzdendir. Panait Istrati romanlarının çoğunda yaptığı yolculukları anlatır. Fakat gezdiği ülkeler değil, tanıdığı insanlar ön plandadır. Istrati'nin eserlerinde gerçek bir insan sevgisi hissedilir. Bu karşılıksız ve koşulsuz sevginin hikâyesindeki kahramanların başına getirdiği belalar kadar, onlara yaptığı katkı da nesnel bir biçimde anlatılır.
Panait Istrati'nin şaheseri olarak Arkadaş (Mihail) adlı kitabı gösterilebilir. Bu kitapta, Panait Istrati'nin pek çok başka romanındaki başkahramanı da olan Adrian Zografi ile Mihail'in arkadaşlığı anlatılır. Bu arkadaşlık, ideal bir sevgi görüşünü simgelemek için kullanılmıştır. Istrati birçok başka eserinde de arkadaşlık temasını kullanmıştır. Hatta bu eserlerin çoğunda büyük, efsanevi aşklar bile arkadaşlıklar uğruna feda edilmişlerdir.
