Yazar:
Panait Istrati
Çevirmen:
Nuriye Yiğitler
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
184
Basım Tarihi:
1997
İlk Yayın Tarihi:
1923
Yayınevi:
Yeryüzü Yayınları
Orijinal Adı:
Mikhaïl
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Mihail
686 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2022 · 148 s.
Arkadaş
360 okunmaMitra Yayınları · Haziran 2013 · 160 s.
Arkadaş
296 okunmaVarlık Yayınları · Aralık 2012 · 158 s.
Mihail
170 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Haziran 2022 · 152 s.
Mihail
96 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 152 s.
Arkadaş
86 okunmaDestek Yayınları · Mayıs 2019 · 200 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gönül Kendine Benzeyen Gönüle Akar Edebiyat
Bazı insanlar vardır, bulundukları ortama ayak uyduramaz, yabancı kalır bir çok şeylerine..
Onların amaçları ve araçları kendisine komik ve anlamsız gelir. Belki de, kendi gayesi, o toplumun gayesinden çok yüksek ve anlamlıdır bilemeyiz.
Ancak bir arayış içinde olduğu muhakkaktır. Zira hiç kimse boş yere boşluğa düşmez. Kendi içinde kurduğu dünyanın sakinleri ile dış dünyada muhattab olduğu kişilerin hiç bir alakası olmadığında insan, çaresiz bir şekilde kendini o boşlukta buluverir.
Ve o boşluk en ağır yüktür belki de.
Evet, Andrien de böyle biridir, çevresinde başıboş gezen bı aylak bilinen ve pek sevilmeyen biridir.
Bakmayın siz aylak aylak gezdiğine onun, bir dost arar da arar farkında olmadan.
Arkadaş demiyorum bakın, DOST diyorum; hataları düzelttiren/düzelten, sebepsiz yere değer veren, samimi seven, ben gittim bu sefer sıra onda demeyip vefanin somut adresi olan, ne kadar ayrı kalsa da tekrar bı buluşmada, yaptıkları son muhabbetin küllerinden alevler yükselten, yanındayken güvende hissettiren ve sevgisinden şüphe ettirmeyen kişidir.
Aynı dilden aynı soydan olan kişidir..
Aynı soydan diyorsam, aynı ırktan değil kastim.
Soydaş demek, aynı şeyleri sevmek demektir masumca..
Andrien'in farkında olmadan aradığı böyle biri var mıydı? Vardı. MİHAİL..
Mihail, pasmal, saçları bitli, belli olan düzene başkaldıran, son derece bilgi sahibi ve bunun yanında altı dil bilen ve ortamına aykırı olan biridir.
Bir fırında çalıyordur. Bir gün Fransız bir eseri okuduğu sırada Andrien'in göz izleri kalır üstünde. Ona hayranlıkla bakar durur ve sanırım ilk görüşte dostluk başlamıştır artık Andrien için. Başlar artık peşinden koşmaya MİHAİL'in kaçan kovalanircasina...
İlk başlarda Andrien'in samimiyetinden şüphe duysa da Mihail, sonrasında inanır o yüce muhabbete.
Hz Ali nin
“Balkanlar’ın Gorkisi” olarak anılan Panait Istrati'nin Mihail kitabı ile geldim bugün.
Kitap yorumuna başlamadan önce bir soru sormak istiyorum: Başınız sıkıştığında, bir çare bulamadığınızda ilk arayacağınız dostunuz kimdir? Soruya anında cevap verenler, dilinizden dökülen o isim, aynı zamanda gönlünüzden de dökülmüştür. O isim sizin gerçekten dostunuzdur.
Dostluk deyince aklıma ilk bu roman gelir. Adrian ve Mihail'in dostluğu sahicidir, yani tek çıkarları birbirlerinin fikirlerini paylaşmak ve birbirlerinin fikirleri ile beslenmektir. En etkilendiğim nokta ise; birbirlerini aylarca görememelerine rağmen bir gün yine yolları kesiştiğinde sanki daha dün görüşmüşler gibi davranmaları olmuştu.
Tek dostu kitapları olan, annesiyle yaşayan Adrien hayatını sevgi üzerine inşa eden bir insandır. Mihail ise Adrien gibi kitap okumayı seven, altı dil bilen, fırında çalışan ama insanlara hep mesafeli olan birisidir. Üzerindeki kıyafetler yırtık pırtık hatta bitlidir. Ama Adrien onu Fransızca bir kitabı okurken görür ve daha ilk anda kendisine yakın hissedip dostluğunu ister ve Mihail'in peşine düşer fakat bu hiç de kolay olmayacaktır.
Arkadaşlık, dostluk, dış görünüşler üzerine olan fikirlerinizi sorgulatacak, pek çok cümleyi iki ya da daha fazla sayıda okumanıza sebep olacak bir eser.
Dili yalın ve akıcı olan Panait Istrati'den, Adrien ve Mihail'in bilgi ve sevgi üzerine kurdukları dostluklarını anlattığı romanı. Kaliteli çevirisiyle, kitaba kendinizi kaptırıp en kısa vakitte bitireceğinize dair şüpheniz olmasın.
dost dost diye diye...Edebiyat
Okurken Adrien mi Mihail mi olmak isterdim diye bir çok kez kendinize soru sormanızı sağlayacak bir kitap. Aynı zamanda gerçek hayatınızdaki arkadaşlarınızı gerçekten dost muyuz biz diye de düşündürtecek bir kitap. Fikrimce onlar sadece birer tanıdık, dost bambaşka bişey... Bunu bir kez daha anlamamı sağladı Mihail ve Adrien arasındaki bağ.
Yargılamadan seni sen olduğu için seven ve onu o olduğu için sevebileceğiniz dostların hayatlarınıza denk gelmesi, yalnızlıklarınızın son bulması ümidiyle...
İyi okumalar
#okudumbitti
Dostluklarda sınıf farkının, ekonomik seviye farkının önemli olmadığını, aynı düşünce yapısına sahip olan insanların gerçek dostlukları kurduklarını yazar çok güzel anlatıyor.
Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok;
Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok." Hz.Mevlânâ
Süslü elbiseleri olmayan Mihailin kitabı… İnsanın içini ısıtan, dumanı tüten, isi tozu bulaşan bi hikaye… Bu cümleyle başlamak istedim yorumuma. Öyle güzel anımsattı ki dostluğu, koşulsuz sevgiyi . Bu konuda Mihail kadar Adrien’ inde hakkını vermek gerek… Adrien’ın kitap okuyan birini(Mihail) görünce başlayan hikayeleri. Kararlı , vazgeçmeyen, hisseden , birbirini anlamak isteyen , sevmeyi bilen bi hikaye… Son satırları okurken keşke devam etseydi birazda eksik kalmış gibi dediğim , sonrasında belki de birini tanımak için soyunu, nereden geldiğini bilmenin anlamsızlığını anlatmak istediğini düşündürdü… Keyifle okuduğum 7 den 70 e herkese önerebiliceğim bi kitap okumanın keyfiyle sonlansın sözcükler madem :)
Sevgi, gerçekten anlamaya dayanmadıkça iyileştirici olmaz.İnsan ve Duygular
Mihail, yoksulluğun ve aşağılanmanın bir insanda açtığı iç yarayı anlatan bir kitap. Açlıktan çok, anlaşılmadan yaşamanın insanı nasıl yorduğunu gösteriyor.
Mihail acıya alışmış ama sevgiye alışamamış biri bu yüzden iyilik bile ona tehdit gibi geliyor. Okurken yer yer Mihail’e kızdım kendini sabote ettiğini düşündüm ama empati kurunca anladım ki toplum tarafından anlaşılmamış ve aşağılanmış bu yüzden Adrien’in sevgisine direniyor. Acıma duygusunun getirdiği bir sevgiyi istemiyor bu ona borç gibi geliyor.
Kitabın başlarında beni rahatsız eden şey ise Adrien’in neredeyse kendini Mihail’e adaması ve bunu onu gördüğü andan itibaren yapması. Bu orantısız sevgisi Mihail’i rahatsız eden o “acıma” hissini besledi.
Okurken düşündürdü, bitirdikten sonra ise duvarı izletti.
Ben genel olarak kitabı çok sevdim, birçok yerin altını çizdim yazarla tanıştığım kitaptı diğer eserlerini de mutlaka okuyacağım.
Annesinin ve mahallelinin, hayatta iyi bir yer edinmesi yönündeki baskılarına baş kaldıran; okumaya, gezmeye ve düşlerine tutkuyla bağlı olan genç Adrien, hiç tanımadığı yoksul bir adamın ruhunun güzelliğini görerek ona derin bir dostluk ile bağlanır. Pastanede çırak olan Mihail, başkalarına muhtaç olmadan yaşamayı seçmiş olan ve dostluğuna ortak olmak isteyenlere kalbini hemen açmayı reddeden gizemli bir adamdır. Dostluk üzerine yazılmış güzel bir kitaptı benim için.
Yalnızlığın yalınlığı...İnsan
İnsanın çoğullukları ile çıktığı yaşam yolculuğundaki aldatmacalı çokluklarından arınışının beden bulmuş hali Mihail...Yoksulluk mu, yoksa yoksunluk mu getirir bu bilgeliği bilinmez ama yalnızlığındaki yalınlığı keşfetmiş bu adamın esrarengizliğine kapılan Adrien in yolculuğu ise dostluk tanımlamasına ışık tutacak nitelikte der arınmalı okumalar dilerim :)
Anlamını yitirmişliğin, hiçliğin ortasında salınan bir kelime; arkadaş!Edebiyat
"Çünkü o bir hiçle yetinen ebediyetten bir parçadır...."
Panait Istrati'nin adını ilk kez, Cüneyt Arkın'ın Radikal'de yayınlanan söyleşisinde duydum.Şöyle diyordu Cüneyt Arkın:"Eskişehir ortaokulunda hep pencere kenarında oturup uzak dağlara baktım. Eskişehir Lisesinde başka bir dünya bulmuştum. Kitaplar, kitaplar... Sait Faik, Orhan Veli, Panait Istrati. Ara sıra yazıyor, dergilere gönderiyor ve boyumdan büyük hayaller kuruyordum. " diyerek dikkatimi çekip okuyup başlamıştım. Anlamını yitirmişliğin, hiçliğin ortasında salınan bir kelime; arkadaş! Fedakarlığın, iyi niyetin, samimiyetin ortasında olması gerekirken, tüm çıkarların ve kaypaklığın kanına bulanmamış birkaç anlam; arkadaş kelimesi benim anlattıklarım günümüzde olanken kitaptaki olması gereken şekli. Ön yargılardan uzak, olduğu gibi kabul eden ve koşulsuz kabulün anlamını bulduğu bir şekli... Toplumun sınırlarına karşı bile dik durabilen bir dostluk ile birine bağlanmak...Hangi arkadaşımızı gerçekten tanıyoruz? Kaç arkadaşımızın geçmişini, yaşadıklarının ona olan etkisini, tam anlamıyla biliyoruz? Kayıpları, korkuları, sevinçleri neler? Onuruna, gururuna dokunmadan sevebiliyor muyuz? Bencilliklerimiz içinden sıyrılıp gerçek bir arkadaş olabiliyor muyuz? okuduktan sonra yukarıdaki sorular kafanızın içinde dönüp duracak ve hatta telefona sarılıp (gerçekten gerçekleri varsa ve ihmal etmişseniz) arkadaşlarınızı arayasınız gelecek ama en önemlisi şuna cevap bulmaya çalışın; " Hayatta hangisi olarak yaşıyorum? Adrien mi, Mihail mi? Ve buna değer mi?" :))
size çok şey katacağını düşündüğüm güzel kitap yolculuk esnasında okuyacağınız bir e-kitap olabilir diye düşünüyorum.keyifli okumalar dilerim ... #okudumbitti.
NOT: Cüneyt Arkın'ın ilgili söyleşisi aşağıdaki linkte
Panait Istrati ’nin 
Mihail adlı eseri, insan ruhunun karmaşıklığını ve dostluğun gücünü ele alan etkileyici bir kitaptır. Yazar, karakterlerin içsel dünyalarını ve yaşadıkları zorlukları samimi bir dille anlatıyor. Özellikle insan ilişkilerinin derinliklerine inerek, hayatın farklı yönlerini keşfetmeye davet ediyor.
Kitap, dostluk, sadakat ve insanın kendini arayışı üzerine güçlü mesajlar barındırıyor. Istrati, okuyucuyu karakterlerin dünyasına çekerken, onların içsel çatışmalarını ve yaşam mücadelesini ustalıkla aktarıyor. Anlatımındaki sıcaklık ve samimiyet, okuyucuyu hikayeye daha da yaklaştırıyor.
Mihail, hayatın zorluklarına rağmen insan ruhunun direncini ve iyiliğin her zaman bir çıkış yolu olabileceğini gösteren bir eserdir. Istrati’nin akıcı dili ve canlı anlatımı, kitabı okunmaya değer kılıyor.
Yazar Hakkında
Panait IstratiYazar · 23 kitap
Romanya'nın bir liman kenti olan İbrail'de doğan yazar, gençliğini, aralarında İstanbul'un da olduğu pek çok Osmanlı kentinde geçirdi. Babası Yunandır. Mısır'ı, Lübnan'ı, Suriye'yi gezdi. Bu dönemde, bulduğu bir sözlük sayesinde Fransızca öğrendi. 1921 yılında, Fransa'nın Nice kentine giderken, yalnızlığı dolayısıyla intihar girişiminde bulundu. O sırada üzerinde Romain Rolland'a yazılmış fakat henüz göndermemiş olduğu bir mektup bulunuyordu.
İlk romanı Kira Kiralina (Yaşar Nabi Nayır tarafından Türkçeye çevrilmiştir) 1923 yılında Romain Rolland'ın yazdığı önsözüyle birlikte basılmıştır. Panait Istrati tüm eserlerini anadili olan Rumence değil, Fransızca olarak yazmıştır. Türkçeye de çevrilmiş önemli eserleri arasında, Arkadaş (Mihail), Akdeniz, Sokak Kızı (Nerantsula), Angel Dayı, Kodin, Baragan'ın Devedikenleri, Uşak (Méditerranée) ve Sünger Avcıları gelir.
Gençlik yıllarında devrimci hareketlerin etkisine kapılmış olan Istrati, 1929'da Komünist Partinin daveti üzerine Sovyetler Birliği'ni gezdikten sonra umutsuzluğa kapılmış ve politik mücadelenin dünyada bir şeyleri değiştirmek için yetersiz olduğu fikrini edinmiştir. Pek çok romanında da politikadan, politik mücadeleden çok insanı insan yapan değerler üzerinde durması bu yüzdendir. Panait Istrati romanlarının çoğunda yaptığı yolculukları anlatır. Fakat gezdiği ülkeler değil, tanıdığı insanlar ön plandadır. Istrati'nin eserlerinde gerçek bir insan sevgisi hissedilir. Bu karşılıksız ve koşulsuz sevginin hikâyesindeki kahramanların başına getirdiği belalar kadar, onlara yaptığı katkı da nesnel bir biçimde anlatılır.
Panait Istrati'nin şaheseri olarak Arkadaş (Mihail) adlı kitabı gösterilebilir. Bu kitapta, Panait Istrati'nin pek çok başka romanındaki başkahramanı da olan Adrian Zografi ile Mihail'in arkadaşlığı anlatılır. Bu arkadaşlık, ideal bir sevgi görüşünü simgelemek için kullanılmıştır. Istrati birçok başka eserinde de arkadaşlık temasını kullanmıştır. Hatta bu eserlerin çoğunda büyük, efsanevi aşklar bile arkadaşlıklar uğruna feda edilmişlerdir.
