Babalar ve Oğullar
Ivan TurgenyevYazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Kayhan Yükseler
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
264
Basım Tarihi:
Temmuz 2020
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Turkuvaz Kitap
Orijinal Adı:
Ottsı i Deti
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786057717603
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
129 diğer baskı · Tümünü Göster
Babalar ve Oğullar
40,2bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2025 · 256 s.
Babalar ve Oğullar
3.305 okunmaAkvaryum Yayınları · 1 Ocak 2013 · 293 s.
Babalar ve Oğullar
834 okunmaAslı Yayınları · 1 Ekim 2004 · 319 s.
Babalar ve Oğullar
786 okunmaKoridor Yayıncılık · 2017 · 275 s.
Babalar ve Oğullar
734 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2018 · 264 s.
Babalar ve Oğullar
732 okunmaCan Yayınları · Ekim 2020 · 264 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Babalar
İnsanların duygularını en ince ayrıntısına kadar ele alan hatta sorgulatan bir kitap.Sıkıcı değil ama yeri geldiğinde bunu anlatmaya veya betimlemeye ne gerek var dediğim yerler oldu.Kitap karakterler açısından zengin ve onların karakterlerini anlamamız açısından oldukça iyi ifade edilmiş. 10/7
Turgenyev bu romanı 1862'de yayımladığında Rusya ikiye bölünmüştü: bir yanda geçmişe tutunmaya çalışan toprak sahibi aristokrasi, öte yanda her şeyi yıkıp yeniden kurmak isteyen genç kuşak. Ama Turgenyev bu çatışmayı bir bildiri olarak değil, bir hüzün olarak yazdı. Bu fark her şeydir.
Romanın merkezinde Bazarov durur — tıp öğrencisi, nihilist, keskin dilli, duygusallığı zayıflık sayan biri. Arkadaşı Arkadi'nin ailesini ziyarete gittiklerinde iki dünya birbirine çarpar. Pavel Petroviç ile Bazarov arasındaki gerilim yalnızca fikir çatışması değildir; iki farklı varoluş biçiminin birbirini anlayamamasıdır. Pavel kibarca ama kararlıca direnir, Bazarov ise acımasız bir netlikle her değeri sorgular. Sanat, aşk, gelenek, otorite — hiçbiri onun nazarında kutsal değildir.
Ancak Turgenyev Bazarov'u bir sözcü olarak yazmaz. Onu insan olarak yazar. Ve o insan, kendi felsefesinin tuzağına düşer. Odintsova'ya aşık olduğunda nihilizmi çatlamaya başlar; çünkü aşk tam da reddettiği şeydir: akılla açıklanamayan, denetlenemeyen, insanı savunmasız bırakan bir hal. Bazarov bunu kabullenmek yerine içine gömer — ve bu bastırma onu hem daha trajik hem daha gerçek kılar.
Romanın en güçlü yanlarından biri tarafsızlığıdır. Turgenyev ne eski kuşağı karikatürize eder ne yeni kuşağı yüceltir. Nikolay Petroviç saf ve biraz tutuk biri olarak görünse de ona duyduğumuz sevgi büyür; Pavel ise katı ama kendi içinde tutarlıdır. Arkadi zamanla Bazarov'un gölgesinden çıkıp kendisi olur — bu dönüşüm sessizce gerçekleşir ama derindir. Her karakter eksiktir, her karakter anlaşılırdır. Kimse tamamen haklı değildir.
Sonun getirdiği yalnızlık ise uzun süre insanın içinde kalır. Bazarov'un ölümü dramatik bir sahneyle değil, neredeyse sıradan bir kaza gibi gelir — bu da onun dünya görüşüyle tuhaf bir uyum
Merak uyandırıcı ve düşündürücü bir kitaptı. Kitapta en çok duygulandığım ve üzüldüğüm kısım Bazarov’un ailesinin gösterdiği sevgi ve şefkati geri alamaması oldu. Yine Bazorov için de en son çok üzüldüm onun dışında gayet yalın ve güzel bir dille Nihilizm’i azda olsa anlamış oldum.
Dostoyevski'nin Kıskandığı Yazar1000Kitap
Puan vermedi·264 syf.·
2023 2. kitabı
Turgenyev'in bu eserinde dönemin gelenekçi yaklaşımını sert bir balyozla kırıp parçalayan nihilist Bazarov karakterini tanıyoruz. Aristokratların rus geleneğinin devamını savunmasına karşın Bazarov yeni nesli ve Rus gençlerini temsil ederek onların karşısına nihilizm ile çıkıyor. Genel olarak zamansız bir konu olan kuşak çatışması ve ilk nihilist karakter olan Bazarov kimliğinin diğer karakterlerde bıraktığı izlere şahit oluyoruz. O dönemde büyük yankı uyandıran yazar Dostoyevski ve Tolstoy gibi etkiliyken, zamanla onlar kadar popülerliğini malesef koruyamamış.
Babalar ve Oğullar -2 perde- Melih Cevdet Anday uyarlamasıEdebiyat
Melih Cevdet Anday' ın oyunlaştırdığı eseri okudum. 2 perde ve çok temiz bir uyarlama. Klasik Rusya ortamı kimin eli kimin cebinde belli değil :)
Eserde babalara acıyorsunuz,hem petrovic hemde ivanyiç kendince kral gibi yaşıyorlar.
Oğullarsa Arkady manitaya açılırken son anda kardeşine yön değiştirerek işin içinden sıyrılıyor :)
Borozov sa tam bir sevimsiz nihilist doktor adayı,hem sevimsiz hemde behlül makinesi ayağınıza geldi modunda. Sondaki ölürken attığı tirad bir günah çıkarma gibi. Oyununsa en başarı tiradı ona ait tabii.
Babalar ve Oğullar, yalnızca bir aile hikâyesi değildir; bir toplumun dönüşüm sancılarının, ideolojik kırılmalarının ve insan doğasının çelişkilerinin incelikli bir resmidir. Özellikle Bazarov’un trajik çizgisi, romanı unutulmaz kılar.
İvan Turgenyev’in Babalar ve Oğullar romanı, eski ve yeni nesil arasındaki düşünce çatışmasını ele alan güçlü bir eserdir. Kitap, 19. yüzyıl Rusya’sında geçen bir hikâye üzerinden, geleneksel değerlerle modern fikirlerin karşı karşıya gelişini işler.
Roman, iki genç arkadaş olan Bazarov ve Arkadiy’in, Arkadiy’in ailesinin malikanesine yaptığı yolculukla başlar. Bazarov, sert ve soğukkanlı bir nihilisttir; dine, sanata, toplumsal kurallara ve duygulara değer vermez. Arkadiy ise Bazarov’un fikirlerinden etkilenmiş gibi görünse de, zamanla kendi içindeki yumuşak ve daha geleneksel yanları keşfeder.
Malikane, eski nesli temsil eden iki karakterle doludur: Nikolay Kirsanov (Arkadiy’in babası) ve Pavel Kirsanov (amcası). Nikolay, oğlunu anlamaya çalışan iyi niyetli bir baba iken, Pavel, Bazarov’un fikirlerine açıkça karşı çıkar ve onunla sık sık tartışır.
Hikâyenin ilerleyen bölümlerinde, gençler yeni insanlarla tanışır. Anna Odintsova, Bazarov’un ilgisini çeken, güçlü ama mesafeli bir kadındır. Bazarov her ne kadar duyguları reddeden biri olsa da, Anna’ya duyduğu aşk karşısında sarsılır. Ancak bu aşk, onun karakterine uygun bir sonuca ulaşmaz.
Roman, Bazarov’un trajik sonuyla tamamlanır. Nihilizme sıkı sıkıya bağlı bir karakterin, hayatın gerçekleriyle yüzleşmesini izleriz. Sonunda, ne bilim ne de felsefe onu kurtarabilir ve Bazarov, kendi inançlarının içinde kaybolur.
Sade ama etkileyici anlatımıyla, insan ruhunun çelişkilerini ve değişen dünya karşısında bireyin bocalayışını işler. Bir yanda akıl ve mantık, diğer yanda duygu ve gelenek arasında sıkışmış karakterler, okuyucuya derin bir düşünme alanı sunar.
YAŞAYAN KARAKTER “Bazo”Ivan Turgenyev’e kitap yazmayı bıraktıran kitabın karakteri “BAZAROV” . Hangi karakter onu yaratanın önüne bu kadar geçer ve hayatını, kariyerini etkiler?
Bazarov: Nihilizm akımının (ki yazıldığı dönemlerde tam içi dolmamış bu akımın) öncüsü, kendini beğenmiş, her şeyi bildiğini düşünen, kendi düşünceleri hariç tüm düşünceleri saçma ve yok sayan, aile, arkadaşlık bilmeyen, patavatsızca yaşayan, hiç bir otorite ve prensibi, ahlak anlayışı olmayan kısacası hiç bir şeyi olmayan kendisi “var olan” karakter.
Herkesin dilinden anladığını ve konuştuğunu sanarken Rus köylüleri tarafından soytarı diye damgalanan.
Aşk karşısında hiçliğini kaybeden, çaresiz kalan bir Bazorov tanımaya ne dersiniz! Kitap dili ile konuşan arkadaşlar “Çok Bazosun” ya da “Bazorov gibi biri işte” diyerek saatlerce anlatmaya çalışacağı şeyi tek bir karaktere sığdıracaklar.
Kuşaklar arası çatışmayı gösteren ve kitap yazıldığı dönemde ilerici ve gericilerin olduğu ve Rus ilerici gençlerini Bazarov karakteri ile anlattığı için anti kahraman üzerinde tepkiler olması ve kitaptan 55 yıl sonra ilericilerin yani Bolşeviklerin ihtilal yapması…
Önemli uyarı: Kitabı iletişim yayınları üzerinden Storytel’den dinledim. Başında kitapla ilgili önemli inceleme yer almaktadır. Ve spoiler da vermektedir. Benim şevkimi kırdı ama yinede sonunu getirdim. Sonunda ise Ivan Turgenyev kendini savunması var kesinlikle o kısmı dikkatle irdeleyiniz.
Kitapta ve incelemeler, makaleler sadece Bazorav üzerinden yapılmış ve nihilist olması üzerine yoğunlaşılmıştır. Ben ek yapmak istiyorum okuyanlar ve okuyacaklar narsist bir kişilikte bulacaktır.
Kitap ve karakter o dönemlerde linç edilen, yıllar geçtikçe yaşayan ve yaşayacak karakter. Kalemine sağlık #y:146.
Ivan Turgenyev’e kitap yazmayı bıraktıran kitabın karakteri “BAZAROV” . Hangi karakter onu yaratanın önüne bu kadar geçer ve hayatını, kariyerini etkiler?
Bazarov: Nihilizm akımının (ki yazıldığı dönemlerde tam içi dolmamış bu akımın) öncüsü, kendini beğenmiş, her şeyi bildiğini düşünen, kendi düşünceleri hariç tüm düşünceleri saçma ve yok sayan, aile, arkadaşlık bilmeyen, patavatsızca yaşayan, hiç bir otorite ve prensibi, ahlak anlayışı olmayan kısacası hiç bir şeyi olmayan kendisi “var olan” karakter.
Herkesin dilinden anladığını ve konuştuğunu sanarken Rus köylüleri tarafından soytarı diye damgalanan.
Aşk karşısında hiçliğini kaybeden, çaresiz kalan bir Bazorov tanımaya ne dersiniz! Kitap dili ile konuşan arkadaşlar “Çok Bazosun” ya da “Bazorov gibi biri işte” diyerek saatlerce anlatmaya çalışacağı şeyi tek bir karaktere sığdıracaklar.
Kuşaklar arası çatışmayı gösteren ve kitap yazıldığı dönemde ilerici ve gericilerin olduğu ve Rus ilerici gençlerini Bazarov karakteri ile anlattığı için anti kahraman üzerinde tepkiler olması ve kitaptan 55 yıl sonra ilericilerin yani Bolşeviklerin ihtilal yapması…
Önemli uyarı: Kitabı iletişim yayınları üzerinden Storytel’den dinledim. Başında kitapla ilgili önemli inceleme yer almaktadır. Ve spoiler da vermektedir. Benim şevkimi kırdı ama yinede sonunu getirdim. Sonunda ise Ivan Turgenyev kendini savunması var kesinlikle o kısmı dikkatle irdeleyiniz.
Kitapta ve incelemeler, makaleler sadece Bazorav üzerinden yapılmış ve nihilist olması üzerine yoğunlaşılmıştır. Ben ek yapmak istiyorum okuyanlar ve okuyacaklar narsist bir kişilikte bulacaktır.
Kitap ve karakter o dönemlerde linç edilen, yıllar geçtikçe yaşayan ve yaşayacak karakter. Kalemine sağlık #y:146.hayatımızı öyle düzenlemeliyiz ki, onun bütün anıları bir anlam taşısın!Edebiyat
Babalar ve Oğullar kitabı 1862 yılında yayınlanmış, bir çok dünya klasiğinden önce yazılmış. Genel olarak iki farklı kuşağın düşünce çatışmasını ele alıyor.
İvan Sergeyeviç Turgenyev’in okuduğum ilk kitabı, oldukça kolay ve keyifli bir okumaydı. Yazarın dilini yalın, anlatımını akıcı buldum. Tam ilk gençlik döneminde okunacak klasiklerden biri.
Turgenyev kitap boyunca anlatım temposunu hiç düşürmüyor. Kitabın hiçbir bölümü okuyucuyu boğmuyor. Özellikle fikir çatışmalarının olduğu bölümler münazara havasında geçiyor.
Kitabın asıl kahramanı nihilizm yanlısı olan Bazarov. Benim için unutulmaz kitap karakterlerinden biri oldu. Bazarov’un duygusal çatışmaları kitabın en etkileyici bölümleriydi.
Bazarov karakteri için Turgenyev o dönem çok fazla eleştiri almış. Turgenyev bu eleştiriler için “Bir köyde çalışan bir doktor tanıdım, onunla sohbet ettim, beni çok şaşırttı. Böyle bir karakter için neden roman yazılmasın, dedim ve yazdım.” demiş. Kitap okuyucusu ile buluştuktan sonra içinde barındırdığı ağır toplum eleştirisi sebebiyle Turgenyev ülkesinden ayrılmak zorunda kalmış.
Kitap kuşak çatışması altında aile kavramını çok güzel anlatmış. Aile olmak koşulsuz sevgi içerir. İnsan ne yaparsa yapsın (doğru ya da yanlış) ailesinin onun yanında olduğunu ve her durumda ona olan sevgilerinin azalmayacağını bilir. Hata yaptığında ailesinin ona kucak açacağını ve yargılamayacağını bilir. Aile olmak da tam olarak budur. Birey seninle aynı fikirde değil diye ondan uzaklaşmazsın, yanında olursun. Kitap bunu çok güzel anlatıyor. Bana göre kitabın temel fikri kuşak yada fikir çatışmasının sonucunda sevgi bağlarını koparmamak.
Dönemin Rusya’sının kırsal yaşantısı hakkında da bilgi sahibi oluyoruz okurken. Ama bunu Turgenyev metnin satır aralarına o kadar güzel yaymış, hikayeye katmış
Öfkeli gençlerin melodramı ; Babalar ve Oğullar·264 syf.·
10/10
2022 2. kitabı
Bana kalırsa yenilik, ancak ve ancak bireyin iç dünyasından başlarsa kendisi için bir şey ifade edebilir. Çünkü kendini toplumun tahakkümünden sıyıramamış insanın yenilik adına söyleyebileceği şeyler ne yazık ki oldukça sınırlıdır.Burda birey kabuğundan çıkmak için onu kırmakla mükellef bir civcive benzer.Herkes kendi kabuğunu kendi kırmalıdır, edilgen roller üstlenenler ne yazık ki kendi dar kabuğunda boğulur ve gerçek hayatla tanışmaya vaki olamaz.Tabi bu, sizin de takdir edeceğiniz gibi toplumda bir nevi sivil bir isyan hareketidir....Çünkü toplum kendi doğru ve yanlışlarına karar verirken kişilerin bireyselliğinden gelen farklılıkları gözetmekten çok kendi homojen yapısını korumayı amaçlar.Her türlü farklılığın bir tehdit unsuru gibi algılandığı bu homojen yapıyı korumakla yükümlü en küçük teşkilatsa, bizim kutsallık nişanesini aklıevvel bir iyimserlikle teslim ettiğimiz ailedir.
Totaliter devlet modelindeki hükümdar; kutsal metinlerdeki mutlak yaratıcı; ailedeki koruyucu baba.Aynı orduda görev aldığı halde rütbeleri farklı olan askerlere benzetebileceğimiz bu roller yukarıdaki amaca hizmet eden, sarsılmaz otorite figürleridir.Dört bir yandan kuşatılmış bireyin kendi varolma mücadelesi ise bu dişlinin kendisine en yakın halkasıyla, yani, babası ile başlayacaktır.Tıpkı Olimpos’un egemenliği için babasıyla giriştiği mücadelesini galibiyetle taçlandıran mitolojideki Tanrı Zeus gibi.
Aile ve baba konusundaki haklı öfkemin tezahürü olan bu eleştirilerimden sonra söz konusu eserin de bu mücadelenin epik şekli olduğunu söylemem çok yanlış olmaz.Babalar ve Oğullar arasındaki bu mücadele eski ile yeninin, değişime direnen ile onu başlatanın arasındaki fikri çatışmaları konu alıyor.Sadece aile içindeki çatırdamaları değil, Rus Köylüsü ile toprak sahipleri arasındaki bütün
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
