Yazar:
Jean-Jacques Rousseau
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
22 Ekim 2022
İlk Yayın Tarihi:
1762
Yayınevi:
Dorlion Yayınevi
Orijinal Adı:
Émile ou de l`éducation
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9786254195549
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
13 diğer baskı · Tümünü Göster
Émile
1.997 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ekim 2022 · 760 s.
Emile - Bir Çocuk Büyüyor
1.072 okunmaSelis Kitaplar · Eylül 2014 · 254 s.
Emile
164 okunmaSay Yayınları · 2009 · 848 s.
Emile Ya Da Çocuk Eğitimi Üzerine
156 okunmaKilit Yayınevi · Ekim 2015 · 230 s.
Emile ya da Eğitim Üzerine
34 okunmaAlfa Yayınları · 27 Haziran 2019 · 864 s.
Emile ya da Eğitim Üzerine
31 okunmaYason Yayınları · 2016 · 231 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi
“Comme celle de la nature, la sollicitude maternelle ne se supplée point." (Doğanınki gibi, annenin şefkatinin yerini hiçbir şey tutamaz.)
Anne ve babalar en çok çocuğunun fiziksel hastalıklara maruz kalmasından korkar; ancak insanı ümitsizliğe düşüren ruhsal hastalıklardır.
Emile "Bir Çocuk Büyüyor"
Yazar eserinde, kendisine hayali bir öğrenci seçip onun eğitimi ile ilgileniyor ve bu süreci 5 başlık altında inceliyor. Bakalım çocuk eğitimi için neler söylemiş.
1.Doğuştan İlk Çocuğun Sonuna Kadar (0-2 yaş)
Yazar bu bölümde, kundaktaki bebeğin özgürlüğünün kısıtlanmasının doğru olmadığını, çocuğun annesinin çocuğa bakmakta isteksiz olursa çocuk için facia oluşturacağını, çocuğun hastalanmasının doğal olduğunu, bebeğin yıkanma ve uyku saatlerinden, çocukların ağlamasının nedensiz olmadığını, çocuğun acı çekmeyi bilmesi gerektiğinden, çocuğun dişleri çıkarken sert cisimleri ağzına götürmemesine ve çocuğun konuşmasında acele edilmemesi gerektiğine değiniyor.
2. Konuşan Çocuk Çağı (2-6 yaş)
Bu bölümde de: Çocuğun sevilmesi gerektiğinden, ağlamayla isteklerini elde etmeye çalışmasının yanlış olduğundan, bu dönemde çocuğun konuştuğundan, iyiliği, kötülüğü, mutluluğu bilmesi gerektiğinden, çocuğun hareketlerine karışılmaması ve özgür yetiştirilmesi gerektiğinden, ayrıca çocuğun iradesinin kontrolünün ebeveynin elinde olmasından, çocuğun ne buyurgan ne de uysal yeriştirilmesini, isteklerini ağlayarak elde etmemesini, çocuklara şımarıklığın zarar verdiğini, çocuğun her isteğinin kabul edilmemesini, çocuklara kullanmayacağı bilgilerin verilmemesini, çocuklara zamanından önce bilgi verilmemesini, çocukta öfke kontrolünü, çocuğa kır havası iyi geldiğinden, dersleri ezberleyerek öğrenmemesini, masalların çocuğa göre seçilmesini, çocuğun okumayı öğrenmesini, çocukların kural koymadan idare edilmesini, kat kat üst üste giydirilmemesini,
çocukta uyku düzenini, çocukların acıya neşeyle katlanmasını, çocukların tehlikelere karşı hazır olmasını, karanlık korkutucu gölgelerin çocukları korkuttuğundan, beslenmelerinden ve çocukların zevklerinden
Émile, hakkında tek cümle kurmak gerekseydi, evlilik planı yaptığınız kişiye de okutup karşılıklı mütalaa etmedikçe o kişiyle evlenmeyin derdim. Bazı kitaplar vardır, devletin her vatandaşına okutması gerekir. 
Beyaz Zambaklar Ülkesinde böyle bir kitap mesela. Émile de bunun gibi her bireyin okuması gerekli diye düşünüyorum.
Rousseau bu eserinde hayalinde bir çocuğu bebeklikten alıp evlilik çağına kadar yetiştiriyor. Her ne kadar çok uzun ve yer yer sıkıcı olabilen bir eser olsa da altını çizerek okunması gereken bir başucu kitabı bence. İlk bölüm bebeklik dönemi, beşinci bölüm ise émile'nin evliliğe hazırlandığı ve yuva kurduğu dönem. Aradaki bölümlerde de çocukluk ve ergenlik dönemleri üzerinde duruluyor.
Herkes okusun isterim ancak okuyamacak kişiler için aklımda kalan birkaç meseleyi yazmak istedim.
Öncelikle Émile'nin erkek çocuk olduğunu söylemek gerekir. Biraz gelenekçi gelebilir size ama insanın doğası gereği değerlendiriyor yazar sürekli durumu. Bu yüzden diyor ki bebeklikten çocukluğa kadar erkek çocuğun bakımından annesi sorumludur. Çocuklukla birlikte çocuğun asıl sorumlusu babasıdır. Çünkü toplumdaki yerini alana kadar babası rol modeli olacak.
Bu yüzden eşler arasında iş bölümünü gözetmek önemli.
Çocukluk döneminde çocuğa sadece nesneleri tanıtmak ve oyun oynatmak gerekir. Kullanmayacağı hiçbir bilgiyi öğretmeyin diyor. Oyun dönemini çok iyi kullanması gerektiğini söylüyor. Ayrıca bedenen çok kuvvetli yetişmesi, çok aktif bir çocuk olması gerekir diyor. İlk dönemlerde anlamayacağı ahlaki konuları açmayın diyor. Aklı ermeye başlayınca tamamen karakter ve beden eğitimi verin diyor. Güzel ahlâkı sizi taklit ederek öğrenecek çocuk. Siz baskıcı olursanız yalana teşvik olabilir, utangaç olabilir vs.
Yaşı daha ilerleyince sizin tercihinize göre güzel ahlâki ilkeleri dinden
Beyaz Zambaklar Ülkesinde böyle bir kitap mesela. Émile de bunun gibi her bireyin okuması gerekli diye düşünüyorum.
Rousseau bu eserinde hayalinde bir çocuğu bebeklikten alıp evlilik çağına kadar yetiştiriyor. Her ne kadar çok uzun ve yer yer sıkıcı olabilen bir eser olsa da altını çizerek okunması gereken bir başucu kitabı bence. İlk bölüm bebeklik dönemi, beşinci bölüm ise émile'nin evliliğe hazırlandığı ve yuva kurduğu dönem. Aradaki bölümlerde de çocukluk ve ergenlik dönemleri üzerinde duruluyor.
Herkes okusun isterim ancak okuyamacak kişiler için aklımda kalan birkaç meseleyi yazmak istedim.
Öncelikle Émile'nin erkek çocuk olduğunu söylemek gerekir. Biraz gelenekçi gelebilir size ama insanın doğası gereği değerlendiriyor yazar sürekli durumu. Bu yüzden diyor ki bebeklikten çocukluğa kadar erkek çocuğun bakımından annesi sorumludur. Çocuklukla birlikte çocuğun asıl sorumlusu babasıdır. Çünkü toplumdaki yerini alana kadar babası rol modeli olacak.
Bu yüzden eşler arasında iş bölümünü gözetmek önemli.
Çocukluk döneminde çocuğa sadece nesneleri tanıtmak ve oyun oynatmak gerekir. Kullanmayacağı hiçbir bilgiyi öğretmeyin diyor. Oyun dönemini çok iyi kullanması gerektiğini söylüyor. Ayrıca bedenen çok kuvvetli yetişmesi, çok aktif bir çocuk olması gerekir diyor. İlk dönemlerde anlamayacağı ahlaki konuları açmayın diyor. Aklı ermeye başlayınca tamamen karakter ve beden eğitimi verin diyor. Güzel ahlâkı sizi taklit ederek öğrenecek çocuk. Siz baskıcı olursanız yalana teşvik olabilir, utangaç olabilir vs.
Yaşı daha ilerleyince sizin tercihinize göre güzel ahlâki ilkeleri dinden
Bir eğitimci olarak yorumlayınca katıldığım, çok haklı gördüğüm oldukça doğru bilgi barındırmasına karşın katılmadığım görüşler mevcut (gereksiz detaylar, yanlış genellemeler, fazla natüralist bakış açısı gibi) fakat kendi yazıldığı döneme göre düşününürsek bazı görüşler kabul görebilir(ailedeki roller gibi) hatta döneminin ilerisinde olan görüşleri var(eğitime dair), birçok görüşünün ise bu dönemde bile geçerliliğini koruduğunu düşünüyorum.
Teşekkürler.
EMİLE-JEAN -JACQUES ROUSSEAU,760 sayfa
Öncelikle şunu belirtmek isterim.Muhteşem bir kitap.Öyle okunup kütüphane rafına konacak bir kitap değil,açıp açıp defalarca okunacak bir baş ucu kitabı.Bütün eğitimcilerin,anne babaların okuması gereken bir başyapıt.Yazarın bazı düşüncelerine katılmadığım yerler de var,özellikle kadınlar ile ilgili bazı yerlerde abartmış ve bazı bölümler de gereksiz uzatılmış.Yani kadınla ilgili görüşler her dönemde aynı nedense..
Mesela;
“Kadınlar kendi kendilerine karar verecek durumda olmadıklarından,babaların ve kocaların kararını Kilise’nin kararı gibi kabul etmelidirler.”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
“Zaten erkeklerin yargısına bağlı olan kadın,onların saygısına da layık olmalıdır. Özellikle de kocasının saygısını kazanmalıdır.Kocasına yalnızca kişiliğini sevdirmekle kalmamalı,tutumunu da beğendirmelidir.Herkesin karşısında kocasının yaptığı seçimin doğruluğunu göstermeli,kadın olarak kendisine gösterilen saygıdan ötürü kocasını onurlandırmalıdır….”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Yazarın 1762 yılında yazdığı ve hâlâ günümüzde bir çok insanın eğitim konusunda yetersiz kaldığı,özgüvenli çocuk ile saygısız çocuğun farkına varamadığı,eğitim adına yaptığı yanlışlıkların öğrenilebilmesi için eğitim üzerine kaynak oluşturacak,ders niteliğinde okunması gereken bir kitap.
Her anne baba adayının,her ebeveynin,her öğretmenin okuması şart olan bu kitap 18.yüzyılda yazıldığı halde bence 21.yüz yılda şu anda bozulmuş toplumumuzun ,eğitim sistemimizin tekrar toparlanması için kitap içinde muazzam bilgiler mevcut.Her sayfasında birbirinden güzel,aklı sorgulayan,ben nerede hata yaptım dedirten alıntılar bulunuyor.İnsana çok şey katıyor ve katmaya da devam edecektir.Kitapta verilen bilgiler sadece eğitimle de alakalı değil.Çocuğun doğduğu anda
Jean-Jacques Rousseau’nun çocuk eğitimi ile ilgili biz okurlara bıraktığı değerli bir kitap: 
Émile
Çocuk eğitimi üzerine olan kitap, sanki bizim yaptığımız hataları görüp özellikle Türk halkına yazılmış gibi adeta. Çocukluktan nokta atışıyla başlıyor. Bebekleri kundağa sarıp onların el kol hareketlerini kısıtlamak, onların özgürlüğünü kısıtlamaktır diyor. Bunun sonucunda işte o büyüyen bebekler, yani bizim neslimiz; özgürlüğü kısıtlandığı için ya özgüveni eksik kalmış kişilerden; ya da anlamı çözülemeyen bir gergin yapıya sahip insanlardan oluşuyor. Tabi ki bir kişilik, karakter tek bir hareket ile belirlenemez, ama bu husus etkenlerden yalnızca birisi. Bebek kendine zarar vermesin diye onu kat kat beze hapsetmek nasıl bir mantık ve adettir, anlamak çok güç.
“Benim oğlum/kızım büyüyünce doktor olup beni iyi edecek…” Bir başka yapılan yanlış da çocukların geleceğini kendi isteklerimize göre belirlemeye çalışmak. O çocuklar ya büyüdüğünde gerçekten doktor olabiliyor ama hastasını azarlayan mutsuz bir doktor olarak kalıyor. Ya da doktor olamayıp hasta olup tüm topluma zarar veriyor. Verdiğim örnek tamamen benzetme amaçlıdır. Bu durum da biziz toplumuzda sıkça rastlayabileceğiniz bir özelliktir, etrafımıza baktığımızda rahatlıkla görebiliriz. Yazar, çocuk yetiştirmede en önemli hususun, çocukları özgür bırakmak olduğunu defaatle vurguluyor. “Onu tek başına özgür bırakın ve kendisine hiçbir şey söylenmeden nasıl davranacağını görün, yapacaklarını ve bunları nasıl yapacağını düşünün”
“Bak İrfan Amca’nın oğlu Serkan’a, Türkiye 49.su olmuş…” Diğerleri ile kıyaslama, yine en çok yapılan işlerden. Yazar bununla ilgili duruma da şu cümlesi ile noktayı koymuş: “Hiçbir zaman başka çocuklarla kıyaslamayın, yarışlarda bile rakip olmamalı: Ben yalnızca kıskançlık ya da gurur yüzündenKitabı okuyup da fikri olan var mı?1000Kitap
Bana çok şey kattığına inandığım bir eser oldu, fakat uzun bir süreçti.. Yazarın vermek istediği bir çok öğreti ve mesajları bir yana bırakıp size sormak istiyorum. Kitapta yazar hayali bir emile karakteri ve onun eğitimini ele almış. Düşünceleri ve yapmak istedikleri, yaptıkları o kadar hoş ki.. Aslında dediğim gibi bu dünya için çok ütopik bir hayal. Gerçekler ve hayaller çoğu zaman birbiriyle örtüşmüyor malesef. Sizce emile'nin sahip olduğu bir mürebbiye sahip olabilir miyiz? Öyle bit yaşantımız olabilir mi??
günümüzde geçerliliği kalmamış, çağın gerisinde kalmış bir eserdir. öncelikle amacım sadece yermek değil. ben de çok beğendiğim noktaları alıntılayacağım. fakat uç noktada saçmalıklar var ve bu saçmalıklardan da bahsedilmesi gerekiyor.
kitaba geçmeden önce bir konuya değinmek isterim. bunun arada kaynaması hoş olmaz. herkes bilir ki bu kitap kant'ın başucu kitabıdır. fakat ben bu kitabı okurken uzun süre kant bu kitabın neyine vurulmuş lan diye iç geçirip durdum. ta ki 4. bölüme gelene kadar. dördüncü bölüm bence kitabın en dikkat çeken bölümü. en azından kant bence bu bölümden yola çıkarak metafiziğe bakışını temellendirmiş. aynı şekilde bu kitap en çok da bu bölümde geçen dini ifadeler yüzünden taşa tutulmuş. kant'ın prolegomena ve ahlak metafiziğinin temellendirilmesi eserlerini okurken emile'nin 4. kitabını anımsayarak okumalıyız diye düşünüyorum. prolegomena gerçekten kant'ın en ağır kitaplarından biri ve bence bu kitabı yazmasını jean-jacques rousseau bu kitabıyla tetiklenmiş. kant'ın hayata bakışında 4. bölüm önemli bir yer kaplamış diyebiliriz.
neyse gelelim kendi çocuklarının yüzüne bile bakmayan rousseau'nun çocuk eğitimi üzerine yazdığı eserin içeriğine.
- insanın özü neyse odur. eğitim sadece bir alışkanlıktır. eğer biraz özgür kalırsa ve eğitimden uzaklaşırsa alışkanlık durur, doğal olan geri gelir der.
katılmamak mümkün değil.
evet gelelim en vurucu tespitlerinden birine!...
-hekimler vücudu iyileştirse de, cesareti öldürüyor. cesetleri yürütseler bundan bize ne! tehlikelerden korkmamıza yol açan şey tehlikeleri bilmemizdir. "daha ileri gidip diyorum ki, kendim için hiçbir zaman hekim çağırmadığım gibi, çocuğum için de yaşamı açıkça tehlikeye girmediği sürece çağırmam". devam ediyor "korku ve kaygı özellikle de ilaçlar az mı insan
Kendi çocuklarını yetimhaneye vermiş ve kitaplarını daha rahat ortamda yazabilmek için de çocuk yetiştirme ile ilgili kitap yazmış :) ilginç olan yazarın kendi hayatı bence.
Merhaba arkadaşlar..
Genelde Rousseau, özelde Emile hakkında o kadar yazı yazılmış ki, hepsini okumak ömür ister deniyordu bu kitaptan sonra okuduğum Emile şerhinde. Hepsini oku(ya)masak da, Rousseau tanınması gereken bir isim hâlâ ve en azından Emilesi okunarak da olsa bir nebze tanımak gerek. Çünkü Rousseau bu kitapta yalnızca bir çocuğun eğitiminin, ideal durumda, nasıl olması gerektiği konusunda düşüncelerini aktarmıyor bize, aksine dünya görüşü, ahlak anlayışı, din anlayışı, Tanrı, peygamberlik, akıl-inanç ilişkisi vs gibi birçok teolojik ve felsefi konuda değerli fikirlerini açıklayıp kısmen izah ediyor bize.
Din ve felsefe savaşında ortada konumlanan Rousseau kendi zamanının Paris papazı ile de mektuplaşma yoluyla teolojik ve felsefi tartışmaları girmesine rağmen, kitabı güncel din öğretisi ve dünya görüşüne aykırı olduğu için yasaklanmış ve Rousseau hakkında tutuklama kararı çıkmış. Hume'nin daveti üzerine İngiltere'lere kadar bir gezgin ve inkognito yaşam sürmüş ve uzlette eser vermeye devam etmiş. Sonraları Fransa'ya dönen Rousseau ölümün yaklaştığında hiç çekinmeden ve açıkça eşine bunu bildirdiğinde, ağlayamaya başlayan eşine;
"Niçin ağlıyorsun? Ne mutlu bana, huzur içinde ölüyorum. Kimsenin bir kötülüğü için uğraşmadım ve Tanrı'nın merhametini umuyorum.“ diyor.
Pencereden dışarıya bakıp bulutsuz güzel havayı göstererek; " Ne kadar berrak ve sevecen bir gökyüzü, en ufak bir bulut bulandırmıyor onu. Umarım Tanrı beni oraya, katına kabul eder" diyor...
Rousseau'yu çok sevdim, kendime yakın hissettim. Tüm eserlerini okumaya ve tanınmayan değer büyük bir düşünür kesinlikle.
Ya Emile?
Rousseau gibi çok tartışmalı. Eğitim konusunda şüphesiz değerli bir kitap ama haklı olarak ütopizm ile suçlanmış. Rousseau'ya göre bir çocuğun egitiminin temel şartı bir tek
Yazar Hakkında
Jean-Jacques RousseauYazar · 28 kitap
İsviçre'nin Cenevre kentinde doğmuştur. Bir saatçinin oğludur. Babası Topkapı Sarayı'nda saat tamirciliği yapmıştır. On yaşında eğitimine bir din adamının yanında başlayan Rousseau, daha sonra bir gravürcü ustasının yanında çalışmıştır. 1728-1738 yılları arasında, sekreterlik, müzik hocalığı ve tercümanlık yaparak, Fransa, İtalya ve İsviçre'de dolaşmıştır. Fransa'da yazıları yasaklanınca daha sonra aralarının açıldığı dostu David Hume'un daveti üzerine İngiltere'ye gitti. Daha sonra Batı İsviçre'de Neuchatel'e sığındı. Kalvenist olarak vaftiz olmuştu. Torino'da Katolikliğe geçti, daha sonra tekrar Kalvenist oldu. Bu sebeple doğduğu şehir olan Cenevre'de ateist suçlamalarına mâruz kaldı. 1749'da Ansiklopedinin müzik bölümünü kaleme almıştır.
Jean-Jacques Rousseau'nun yapıtlarındaki karmaşıklık onun; doğal hukuk kuramcısı, doğal hakları yadsıyan biri, aydınlanmacı, aydınlanma ilkelerini yerle bir eden biri, demokrasinin inançlı savunucusu, demokrasiyi ayaklar altına alan biri, burjuva liberal devriminin hazırlayıcısı, öte yandan böyle bir devrimin olumsuzluklarını çok önceden gösteren, hatta reformculuğu bile benimseyen biriymiş gibi birbiriyle çelişen ve çatışan çok karşıt düşüncelerle yorumlanmasına sebep olmuştur. Bu sebeple Rousseau anlaşılması güç bir düşünür olmuştur. Kendisini hep halktan birisi olarak görmüş, halktan kişiler arasında daha rahat etmiştir.
Rousseau, doğru bir siyasal toplumun temellerini ortaya koyabilmek için olguların bir yana bırakılması gerektiğini belirtir. Çünkü ona göre salt olgulardan hareket edildiğinde, çıkarlar, yararlar ön plana yerleştirilmekte ve böylece adalet, hukuk ayaklar altına alınmaktadır. Rousseau, güçlünün haklı kabul edildiği, siyasal toplumun kökenine olguları yerleştiren, olgusal verileri ve kuramları eleştirmektedir. Yurttaşı, ortak benliği, halkı, devleti yaratan bir toplum sözleşmesini ve bu sözleşmeye toplumdaki her bireyin dahil olması gerektiğini savunur. Halk olmanın temelinde egemenliğin var olması gerektiğini düşünür. Yasaların olmadığı bir yerde devletten söz edilemeyeceğini savunmuştur. Yasaların, halkın tümü için geçerli olması gerektiğini düşünmektedir.
Halk sayısı arttıkça, yönetici sayısının azalması gerektiğini savunan Rousseau, demokrasi, aristokrasi, monarşi şeklindeki sınıflandırmayı benimsemiştir. Rousseau'ya göre demokrasi biçimindeki hükümette yönetici, halkın tamamı ya da büyük bir kısmıdır. Aristokrasi biçimiyse küçük bir azınlığın yönetimidir. Monarşik hükümette ise yönetme yetkisi tek bir kişidedir.
Rousseau'ya göre yurttaşlar olmadan erdem, erdem olmadan özgürlük, özgürlük olmadan devlet olamaz. Ayrıca devletin temelinde dinin de olması gerektiğini savunur. Rousseau; devletin iktidara değil, halka ait olduğunu savunmuş ve ulus-devlet anlayışını benimsemiştir.
