Yazar:
Lev Tolstoy
Çevirmen:
Leyla Soykut
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
253
İlk Yayın Tarihi:
1912
Yayınevi:
E Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Хаджи-Мурат [Khadzhi-Murat]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
78 diğer baskı · Tümünü Göster
Hacı Murat
12,5bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 6 Mayıs 2019 · 165 s.
Hacı Murat
977 okunmaCan Yayınları · 2019 · 160 s.
Hacı Murat
927 okunmaArmoni Yayıncılık · Ağustos 2001 · 160 s.
Hacı Murat
293 okunmaVenedik Yayınları · Mart 2018 · 142 s.
Hacı Murat
287 okunmaİletişim Yayıncılık · 2017 · 248 s.
Hacı Murat
262 okunmaAntik Kitap · Ağustos 2013 · 174 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Anlatımıyla okuma iştahınızı arttıracak o eser
Kitap başından sonuna kadar sizi alıp götürüyor. Bu sürükleyicilik acaba ne olacak merakından kaynaklanmıyor. Tolstoyun dili öyle lezzetli ki bir kaşık daha bir kaşık daha diyerek biten dondurma gibi sizi alıp götürüyor. Ayrıca Tolstoyun ölümüne yakın yazdığı bu kitaba ustalık eseri demek mümkün. Okumanızı tavsiye ederim.
Lev Tolstoy ’un 
Hacı Murat ’ı, büyük bir imparatorlukta azınlıkta kalmış bir halkın din ve yaşam için verdiği direnişi, trajik bir kahraman üzerinden anlatıyor. Hacı Murat, umutları ve çaresizliğiyle, bireyin özgürlük arzusunun devletin mutlak gücüyle çarpışmasını simgeliyor. Tolstoy, savaşın acımasızlığını ve insanın onurla ayakta kalma mücadelesini yalın ama sarsıcı bir dille aktarıyor.
Kitabı okurken en çok hissettiğim şey, insanın sıkışmışlığı oldu. Hacı Murat bana özgürlüğün bedelini ve gururun bazen en ağır yük olabileceğini hatırlattı.
Bununla birlikte, önsöz ve sonundaki uzun makale kitaba neredeyse gereksiz bir ağırlık yüklemişti. Tolstoy’un imzası elbette değerli, fakat bana göre Hacı Murat, onun hayata ve karakterlere verdiği derinlik bakımından en “tolstoyvari” eseri değil. Tolstoy okumamış birinin Tolstoy’u bu kitap üzerinden değerlendirmesi yanıltıcı olabilir. Bu gerçek bir hayattan uyarlama olduğu için fazla dokunuş yapmadığını düşünüyorum.
“Direnmenin” alegorisi “Devedikenidir”Düşünce
Puan vermedi·165 syf.·
2024 100. kitabı
Yazarlığın samimi ve ahlaki yönüyle en güçlü kalemlerden birisi olan Lev Tolstoy (1828-1910) insanlığa verdiği en önemli mesajlarından birisi “kötüye şiddet kullanarak karşı koymayın” olan mütefekkirin şiddet duvarlarında açtığı gediklerden çıkan mana okura nefes veriyor. Tolstoy şiddetin malik olma isteğinden doğduğu bilinciyle bütün evrendeki etnik eşitsizlikleri, toplumsal meselelerdeki çıkar ilişkilerini insan odaklı değil, özü maliklik olan “güce sahip olma ve mahlukat-ı beşerin maliklik çabası” olduğunun farkındalığıyla tüm eşitsizliklerin kökenini buna yoruyor. Tolstoy’un öğretisi 
Hacı Murat ile kolonyal ve etnik eşitsizliği bir “deve dikeninden” yola çıkarak okuyucusuna sunuyor.
Yazar hayattayken kırım savaşının izlerini gerçek olaylardan esinlenerek 1896–1904 yılları arasında kaleme alıyor fakat Hacı Murat yazar’ın vefatından sonra 1912 yılında yayınlanıyor. Gerçek olaylardaki örgüsünü Rus kimliği üzerinden objektif bir dille anlatması hayran olunası bir ferasetin izlerini taşıyor..
O Hacı Murat’la yazar epik panoramanın dersini veriyor. Gerçek olayların örgüsünü yazınsallık eşliğinde ikna edici bir anlatımla sunmasıyla kitapta karakter analizlerinin yoğunluğunu hissettiriyor. 
Savaş ve Barış ‘da bu minvalde bir sunuş var ve bu yazarlığını zirveye götüren en önemli etkenlerden birisi olarak öne çıkıyor.
Rus güçlerinin Kırım savaşında Kafkasya cephesinde savaştığı Şeyh Şamil’in önderliğindeki Çeçenler ve Avarlarla olan muharebeyi anlatıyor. Hacı Murat Çeçen Savaşçı, Şeyh Şamil’in sağ kolu olan Hacı Murat bir plan çerçevesinde Ruslara teslim olur. Şeyh Şamil’in idam fermanını verdiği Hacı Murat Rus tarafına geçince ailesinin Şeyh Şamil’in elinde olduğunu ve kurtarılması için Ruslardan yardım ister ve olaylar gelişir. Kitapta Yazar Şeyh Şamil’in Askeri dehasından sıkça bahsediyor.
Lev Tolstoy (1828-1910) insanlığa verdiği en önemli mesajlarından birisi “kötüye şiddet kullanarak karşı koymayın” olan mütefekkirin şiddet duvarlarında açtığı gediklerden çıkan mana okura nefes veriyor. Tolstoy şiddetin malik olma isteğinden doğduğu bilinciyle bütün evrendeki etnik eşitsizlikleri, toplumsal meselelerdeki çıkar ilişkilerini insan odaklı değil, özü maliklik olan “güce sahip olma ve mahlukat-ı beşerin maliklik çabası” olduğunun farkındalığıyla tüm eşitsizliklerin kökenini buna yoruyor. Tolstoy’un öğretisi Hacı Murat ile kolonyal ve etnik eşitsizliği bir “deve dikeninden” yola çıkarak okuyucusuna sunuyor.
Yazar hayattayken kırım savaşının izlerini gerçek olaylardan esinlenerek 1896–1904 yılları arasında kaleme alıyor fakat Hacı Murat yazar’ın vefatından sonra 1912 yılında yayınlanıyor. Gerçek olaylardaki örgüsünü Rus kimliği üzerinden objektif bir dille anlatması hayran olunası bir ferasetin izlerini taşıyor..
O Hacı Murat’la yazar epik panoramanın dersini veriyor. Gerçek olayların örgüsünü yazınsallık eşliğinde ikna edici bir anlatımla sunmasıyla kitapta karakter analizlerinin yoğunluğunu hissettiriyor. Savaş ve Barış ‘da bu minvalde bir sunuş var ve bu yazarlığını zirveye götüren en önemli etkenlerden birisi olarak öne çıkıyor.
Rus güçlerinin Kırım savaşında Kafkasya cephesinde savaştığı Şeyh Şamil’in önderliğindeki Çeçenler ve Avarlarla olan muharebeyi anlatıyor. Hacı Murat Çeçen Savaşçı, Şeyh Şamil’in sağ kolu olan Hacı Murat bir plan çerçevesinde Ruslara teslim olur. Şeyh Şamil’in idam fermanını verdiği Hacı Murat Rus tarafına geçince ailesinin Şeyh Şamil’in elinde olduğunu ve kurtarılması için Ruslardan yardım ister ve olaylar gelişir. Kitapta Yazar Şeyh Şamil’in Askeri dehasından sıkça bahsediyor.
Puan vermedi·165 syf.·
2025 22. kitabı
Ne olağanüstü bir yaşama gücü bu
Tıpkı bir devedikeni (tatar) çiçeği gibi.
Onu koparmak için harcanan onca çabaya rağmen kendini nasıl da savundu ve postunu nasıl da pahalıya sattı..
Ancak Tolstoy gibi usta bir yazar böyle güzel anlatabilirdi kahramanca bir ölümü, Hacı Murat'ın ölümünü..
Tolstoy'un son kahramanı..
Ardında gizemli bir hayat bırakarak, onurlu bir ölümle 1852 yılında ayrıldı dünyadan. Avar kökenli Kafkasyalı bir liderdi ve büyük Çeçen komutanı Şeyh Şamil'in en önemli naibiydi. Adı, Tolstoy'un vefatından sonra yayınlanan son eserine isim oldu.
Tolstoy, Hacı Murat'ın hikayesini Rus kaynaklara bağlı kalarak anlatmıştır. Romanda Hacı Murat ve Şeyh Şamil arasında Şamil'in, onu kendi liderliği açısından bir tehlike olarak görmesi nedeniyle bir ihtilaf oluşur. Şamil'in, Hacı Murat'ın ailesini yakalayıp tehdit etmesi üzerine Hacı Murat, ailesini kurtarmak ve Şamil'i yenmek için Rus destekli bir ordunun başına geçme planıyla Ruslarla işbirliği yapmak ister. Roman Hacı Murat'ın Ruslara iltica etmesiyle başlayan ve trajik bir ölümle neticelenen bu süreçten bahsetmektedir.
Bununla birlikte farklı tarihsel kaynaklara bakıldığında durum, hiç de Tolstoy'un anlattığı kesinlikte değildir.
Wikipedia'da Hacı Murat'ın Ruslarla ilişkisi şu şekilde geçmektedir:
"Rusya kendi sanayi inkılaplarını gerçekleştirmiştir ve artık ağızdan dolma tüfeklerle Ruslar'a karşı savaşmak Avarlar için zorlaşmıştır. Hacı Murad, Şamil'e Ruslar'a iltica edeceğini böylece geri hatlara sarkıp düşmanı arkadan vurarak Rus birliklerinin dayanak noktalarını yok edeceğini söyler, ama bu fikir Şamil'ce tutulmaz. Hacı Murad yine de Ruslar'a iltica eder, planlarını gerçekleştiremez ve esir hayatı yaşamaya mecbur edilir, esarete dayanamayarak kaçar ama
Kim Bu Hacı Murat ?Edebiyat
Hacı Murat, Tolstoy’un 1896 ve 1904 yıllarında yazdığı fakat yaşıyorken yayınlayamadığı bir eseridir. Eser konusunu 1853 ile 1855 yılları arasında geçen Kırım savaşından almaktadır. Çoğunuzun bildiği gibi Kafkasların bir halk kahramanı olan Şeyh Şamil ve onun en büyük yardımcısı Hacı Murattır. Şeyh Şamil’ in en çok güvendiği gözü pek ve yiğit bir cengâverdir Hacı Murat. Fakat bir rivayete göre Hacı Murat ile Şeyh Şamil aralarında geçen bir fikir ayrılığı nedeni ile birbirlerinden ayrılırlar. Fakat bunun üzerine Şeyh Şamil Hacı Murat’ın ailesini esir alır. Hacı Murat ailesini kurtarmak için birçok plan yapsa da başarısız olur ve bunun üzerine Ruslara sığınarak iş birliği yapar. Ruslardan yardım alarak ailesini kurtarmayı düşünür.
Eserimizde anlatılan konu aşağı yukarı bu şekilde, bir de olayın gerçek tarafı var. Yaptığım araştırmalar sonucu çok fazla argüman bulamasam da elde tutulur birkaç şeyden bahsedeceğim.
Rus arşivlerinde, Hacı Murat’ın Ruslara sığındığı ve orada belli bir zaman kaldığı ve Tolstoy’un eserinde de bahsettiği şekilde hayatını kaybettiği Rus arşivlerinde bulunmaktadır.
Bir diğer konu ise Hacı Murat gerçekten Tolstoy’un hikayesinde anlattığı gibi Şeyh Şamil ile arası bozulduğu için mi yoksa bir casusluk planı için mi Ruslara sığındığıdır. Maalesef ki bu konu sır perdesini koruyor. Fakat, Ruslara en gerçek gelen, Hacı Murat Şeyh Şamil ile anlaşarak casusluk için Ruslara sığındığıdır. Rusların güvenini kazanıp daha sonra Şeyh Şamil e istihbarat vermek istemiştir.
Eser, tarihsel bir kahramanı, Kafkasya bölgesindeki halkı ve Rus askeri yapısı açısında gerçekten de edebi bir yanı olan bir kitap.
Son olarak da eserin giriş kısmında olan deve çiçeğinin hikayesi, beni gerçekten de çok etkiledi ve kitabın sonunu da baştaki deve çiçeği hikayesi ile
Hacı Murat - L. N. TOLSTOY (Savulun Hacı Murat Geliyor!)Edebiyat
Ve bitti!..
Daha bugün acaba nasıl bir kitap diye incelemek için elime almıştım.
Biraz daha, biraz daha derken akşamında son sayfada buldum kendimi...
Bazen bir durum, bir olay ne çok şey anlatır insana. Bir anımsamada ne çok şey vardır. Tıpkı 
Cengiz Aytmatov'un 
Gün Olur Asra Bedel'i gibi bu eserde de bir devedikeninin teslim olmayışı asra bedel bir anı anımsattı.
Bir Kafkasya öyküsü...
Öykü dediğime bakmayın!
Tarihi gerçeklerden yola çıkılarak oluşturulmuş bir eser.
Öyle çok şeyi çarpıyor ki yüzümüze...
Şeyh Şamil'i duymuşsunuzdur bir çoğunuz. Belki de Hacı Murat'ı da.
Onun her iki tarafla da dolu dolu mücadelesi...
Hacı Murat mücadelesini verirken rahmetli 
Cüneyt Arkın geldi aklıma...
"Savulun Hacı Murat geliyor!" (s. 30)
Savulun, Battal Gazi geliyor diye okudum neredeyse o satırları.
Hele ki her türlü mücadelenin ortasında durup namazını kılması onu olabildiğince yüceltti bende.
Öyle bir insan ki düşmanları bile büyük saygı duyuyor kendisine...
Öyle bir insan ki düşmanlarının kadınları hayran kalıyor mertliğine...
Dediğim gibi, ben diyeyim Hacı Murat, siz deyin Kara Murat.
Lev Tolstoy
Bizzat Kırım Savaşı'na subay olarak katılmış.
Müthiş gözlem gücünü kullanarak biriktirdiklerini oldukça iyi yansıtmayı başarmış eserine.
Dönemin insanlarının düşünce yapısını, askeri sistemde bozulmaları, yolsuzluğu, içkiyi, kumarı, insanların ruh hallerine göre diğer insanlar üzerinde yaptırım uygulayışını, verilen idamdan beter cezaları olduğu gibi anlatmış.
Öyle bir düzen ki en iyi insanları bile bir süre sonunda kendisine benzetiyor.
Türküleri sever misiniz?
Eserde en çok hoşuma giden şeylerin başında durup durup karşıma çıkan türküler geldi. Ve türkülerin ifade ettiği anlamlar...
Çok sevdiğim bir söz var: "Nerede bir türkü söyleyen görürsen korkma yanına otur. Çünkü kötü insanların türküleri yoktur!"
Hacı
Cengiz Aytmatov'un Gün Olur Asra Bedel'i gibi bu eserde de bir devedikeninin teslim olmayışı asra bedel bir anı anımsattı.
Bir Kafkasya öyküsü...
Öykü dediğime bakmayın!
Tarihi gerçeklerden yola çıkılarak oluşturulmuş bir eser.
Öyle çok şeyi çarpıyor ki yüzümüze...
Şeyh Şamil'i duymuşsunuzdur bir çoğunuz. Belki de Hacı Murat'ı da.
Onun her iki tarafla da dolu dolu mücadelesi...
Hacı Murat mücadelesini verirken rahmetli Cüneyt Arkın geldi aklıma...
"Savulun Hacı Murat geliyor!" (s. 30)
Savulun, Battal Gazi geliyor diye okudum neredeyse o satırları.
Hele ki her türlü mücadelenin ortasında durup namazını kılması onu olabildiğince yüceltti bende.
Öyle bir insan ki düşmanları bile büyük saygı duyuyor kendisine...
Öyle bir insan ki düşmanlarının kadınları hayran kalıyor mertliğine...
Dediğim gibi, ben diyeyim Hacı Murat, siz deyin Kara Murat.
Lev Tolstoy
Bizzat Kırım Savaşı'na subay olarak katılmış.
Müthiş gözlem gücünü kullanarak biriktirdiklerini oldukça iyi yansıtmayı başarmış eserine.
Dönemin insanlarının düşünce yapısını, askeri sistemde bozulmaları, yolsuzluğu, içkiyi, kumarı, insanların ruh hallerine göre diğer insanlar üzerinde yaptırım uygulayışını, verilen idamdan beter cezaları olduğu gibi anlatmış.
Öyle bir düzen ki en iyi insanları bile bir süre sonunda kendisine benzetiyor.
Türküleri sever misiniz?
Eserde en çok hoşuma giden şeylerin başında durup durup karşıma çıkan türküler geldi. Ve türkülerin ifade ettiği anlamlar...
Çok sevdiğim bir söz var: "Nerede bir türkü söyleyen görürsen korkma yanına otur. Çünkü kötü insanların türküleri yoktur!"
Hacı
"Dizlerinin üzerinde yaşamaktansa ayakta ölmek yeğdir"
Açıkçası Hacı Murat, diğer Lev Tolstoy romanlarından biraz daha farklıydı. Kitabın olay örgüsü ve karakterlerin sayısı sınırlıydı. Ancak bu yine de romanın etkisini hiç azaltmadı.
Romanın ana karakteri Hacı Murat, Kuzey Kafkasya'da yaşayan bir Çeçen lideridir. Hacı Murat'ın hikayesi, Rus İmparatorluğu'na karşı olan mücadelesini ve sonunda Ruslara karşı koymak için onlarla ittifak yapmaya karar vermesini anlatır.
Lev Tolstoy'un zengin atmosfer betimlemeleri, Kafkas dağlarının zorlu ve çekişmeli dünyasını canlı bir şekilde gözlerimin önüne serdi okurken.
Romanın sayfaları arasında gezinirken, hem karakterlerin hem de mekanların canlılığını hissettim.
"Hacı Murat", sadece savaş hikayesi anlatan bir roman değildir. Lev Tolstoy, olayların ötesine geçerek insanlığın doğasını, savaşın kötülüklerini ve insanların çıkarları uğruna nasıl manipüle edildiğini sorgular. Roman, Rus İmparatorluğu'nun Kafkasya halkları üzerindeki etkisini eleştirirken, aynı zamanda insanların içsel çatışmalarını ve ahlaki sorumluluklarını da irdelemektedir.
Lev Tolstoy, savaşın insanlara nasıl acımasızlık ve yıkım getirdiğini, toplumun nasıl çürüdüğünü ve insanların ne pahasına olursa olsun güç arayışından hiç vazgeçmeyeceğini bir kez daha anlamamı sağladı.
Sonuç olarak Hacı Murat için bir başyapıt diyemesek de tarihi ve sosyal önemiyle okunması gereken bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Hacı Murat, diğer Lev Tolstoy romanlarından biraz daha farklıydı. Kitabın olay örgüsü ve karakterlerin sayısı sınırlıydı. Ancak bu yine de romanın etkisini hiç azaltmadı.
Romanın ana karakteri Hacı Murat, Kuzey Kafkasya'da yaşayan bir Çeçen lideridir. Hacı Murat'ın hikayesi, Rus İmparatorluğu'na karşı olan mücadelesini ve sonunda Ruslara karşı koymak için onlarla ittifak yapmaya karar vermesini anlatır.
Lev Tolstoy'un zengin atmosfer betimlemeleri, Kafkas dağlarının zorlu ve çekişmeli dünyasını canlı bir şekilde gözlerimin önüne serdi okurken.
Romanın sayfaları arasında gezinirken, hem karakterlerin hem de mekanların canlılığını hissettim.
"Hacı Murat", sadece savaş hikayesi anlatan bir roman değildir. Lev Tolstoy, olayların ötesine geçerek insanlığın doğasını, savaşın kötülüklerini ve insanların çıkarları uğruna nasıl manipüle edildiğini sorgular. Roman, Rus İmparatorluğu'nun Kafkasya halkları üzerindeki etkisini eleştirirken, aynı zamanda insanların içsel çatışmalarını ve ahlaki sorumluluklarını da irdelemektedir.
Lev Tolstoy, savaşın insanlara nasıl acımasızlık ve yıkım getirdiğini, toplumun nasıl çürüdüğünü ve insanların ne pahasına olursa olsun güç arayışından hiç vazgeçmeyeceğini bir kez daha anlamamı sağladı.
Sonuç olarak Hacı Murat için bir başyapıt diyemesek de tarihi ve sosyal önemiyle okunması gereken bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
HACI MURAT-LEV N.TOLSTOY,152 sayfa
Tolstoy’un, üzerine uzun yıllar çalıştığı, binlerce sayfa tarihî belgeyi inceleyerek yazdığı Hacı Murat ölümünden sonra yayınlanmıştır.
Tolstoy, Şeyh Şamil'in gözde komutanlarından Hacı Murat'ı anlatmaktadır kitabında.
Kitap ,kitabı anlatan karakterin kırlardan eve dönerken çevresinde gördüğü envai çiçekten yaptığı demetin içine koymak için muhteşem renkteki devedikeniyle yaptığı mücadele ile başlıyor.Devedikeni o kadar inatçı ve topraktan ayırması o kadar güç ki koparmayı başarsa da sapı mahvolmuş,çiçeğin önceki tazeliği, güzelliği gitmiş vaziyettedir. Bu kaba,çirkin haliyle narin kırçiçeklerinden oluşan bukete hiç yakışmamaktadır.
Karakter diyor ki;” onu koparmak için harcadığım çabayı anımsayarak ,ama nasıl hayat enerjisi, sıkı sıkıya yaşama bağlanma azmi vardı ! Kendini nasıl da savundu,hayatını nasıl da kararlılıkla muhafaza etmeye çalıştı.” diye düşündüm.
Tolstoy bundan yola çıkarak romanını ilk olarak Deve Dikeni adıyla yazmaya başlamıştır. Günlüğünde, deve dikeninin yaşamaya dair tutkusunu, kuvvetini gördüğünde aklına Hacı Murat’ın geldiğini ifade etmiştir.Yazar daha sonra eserini Hacı Murat adıyla genişletmiş,sekiz yıl üzerinde çalışmıştır. Hiçbir eserinde savaşı tasdik etmeyen usta yazar, bu eserinde de kahramanının yani Hacı Murat’ın insani özelliklerine odaklanmış, deve dikeni örneğindeki gibi yaşama bağlılığını yitirmemiş biri olarak kaleme almıştır.
Hacı Murat, bir askeri plan gereği Ruslara teslim olmuş ve onlarla anlaşmış gözükerek Şeyh Şamil'e karşı bir harekete komutanlık etmiştir. Tolstoy; imanlı, inançlı,aile bağları kuvvetli ve cesur savaşçının Ruslarla olan mücadelesini, askeri dehasını konu etmektedir.
Kitap sadece Hacı Murat’ı anlatmamaktadır.24 bölümden oluşan eserde,her bölümde farklı kişiler ve
Kahramanlığın Gölgesinde Bir İnsan Hacı Murat1000Kitap
Tolstoy’un Hacı Murat’ını okurken kendimi bir tarih kitabının içinde değil, insanın en derin yaralarıyla yüzleştiğim bir hikâyenin ortasında buldum. Daha ilk sayfada anlatılan ezilmiş ama dimdik duran diken, kitabı kapattığımda da aklımdan çıkmadı. Çünkü o diken aslında Hacı Murat’tı, belki biraz da her insandı: hayata, acıya, ihanete rağmen ayakta kalmaya çalışan.
Hacı Murat’ın hikâyesi bende büyük bir ikilem uyandırdı. O bir kahraman mıydı, yoksa hain mi? Tolstoy buna net bir cevap vermiyor, belki de vermek istemiyor. Çünkü hayat o kadar keskin çizgilere sığmıyor. Ben okurken onun en çok “insan” oluşunu hissettim: ailesini özleyen bir baba, onurunu korumak isteyen bir adam, ama aynı zamanda yalnız ve çaresiz bir savaşçı.
Kafkasya betimlemeleri beni çok etkiledi. Dağlar, karlar, köyler… Hepsi öyle canlıydı ki, sanki satırların arasından dağ rüzgârını hissettim. Ama doğanın güzelliğiyle savaşın kanlı yüzü yan yana duruyordu; bu da bana hayatın hep böyle çelişkilerle dolu olduğunu düşündürdü.
Son sayfalarda içim burkuldu. Hacı Murat’ın ölümü, bana kahramanlık denen şeyin aslında bir zafer değil, ağır bir bedel olduğunu hatırlattı. Kitabı kapattığımda uzun süre sessiz kaldım. İçimde buruk bir saygı, derin bir hüzün ve Tolstoy’un sözcüklerine duyduğum hayranlık kaldı.
Hacı Murat benim için kısa ama unutulmaz bir okuma deneyimiydi. Beni düşündürdü, duygulandırdı ve en çok da insanın kader karşısındaki yalnızlığını hissettirdi.
Hacı Murat - Lev Tolstoy1000Kitap
"Savaş bazı insanların kaderidir. Tıpkı inanmasa da taraf olmak zorunda kalmak gibi. Asıl olansa direnmek. Her koşulda direnmek ve ayakta kalmak."
Hacı Murat
Merhabalar herkese... Lev Tolstoy'un usta kaleminden olgunluk dönemi eseri olan ve öldükten sonra yayımlanan Hacı Murat adlı kitabının kendimce incelemesini yapmak üzere buradayım. Yazarın diğer romanlarına göre farklı bir romandı ve gerçekten karakterleri yerlerine oturtabildiğimizde roman sürükleyici bir hâle geliyor ve akıp gidiyor. Romanda tarihte yaşamış gerçek karakterler yer alsa da genel olarak tarihi kurgusal bir akış izlenimi var.
Kısaca konusuna değinecek olursam; Romanın ana kahramanı Hacı Murat, On dokuzuncu yüzyılda Kafkas halkları arasında efsaneleşen Şeyh Şamil'le davalıdır. Şeyh Şamil, Çeçen ve Dağıstan'ın bağımsızlığı için yıllarca Avar Hanlarıyla ve Rus çarlarıyla savaşmış, 1859'da Ruslarca tutsak edilerek 1871'de serbest bırakılmış, aynı yıl da Mekke'de ölmüştür. Kuzey Kafkasya halklarının siyasi ve dinî önderidir. Hacı Murat en iyi adamı ve naibidir. Fakat aralarında bir husumet gelişir ve artık Şeyh Şamil, Hacı Murat'ın en esaslı düşmanı olur. Hacı Murat Şeyh Şamil'den ayrılır. Artık Ruslar için savaşacağını söyleyerek Rus çarına sığınır. Hacı Murat; yurt edinme, hayata son ana kadar tutunma, özgürlük, esirlik, ihanet ve iktidar sarmalında şekillenen bir davanın arada kalmış bir kahramanıdır aynı zamanda. Çok yiğit ve korkusuz bir savaşçıdır. Ruslar tarafından önce hoşnutlukla karşılansa da daha sonraları casus olduğundan şüphelenilerek esir alınır. Ayrıca ailesi de Şeyh Şamil'in elindedir. Şeyh Şamil, Hacı Murat'ı ailesiyle tehdit eder. Ailesini kurtarmak için Ruslardan da kaçan Hacı Murat ve silah arkadaşlarını nasıl bir son beklemektedir? ( Küçük bir spoi pek iç açıcı bir son
Hacı Murat
Merhabalar herkese... Lev Tolstoy'un usta kaleminden olgunluk dönemi eseri olan ve öldükten sonra yayımlanan Hacı Murat adlı kitabının kendimce incelemesini yapmak üzere buradayım. Yazarın diğer romanlarına göre farklı bir romandı ve gerçekten karakterleri yerlerine oturtabildiğimizde roman sürükleyici bir hâle geliyor ve akıp gidiyor. Romanda tarihte yaşamış gerçek karakterler yer alsa da genel olarak tarihi kurgusal bir akış izlenimi var.
Kısaca konusuna değinecek olursam; Romanın ana kahramanı Hacı Murat, On dokuzuncu yüzyılda Kafkas halkları arasında efsaneleşen Şeyh Şamil'le davalıdır. Şeyh Şamil, Çeçen ve Dağıstan'ın bağımsızlığı için yıllarca Avar Hanlarıyla ve Rus çarlarıyla savaşmış, 1859'da Ruslarca tutsak edilerek 1871'de serbest bırakılmış, aynı yıl da Mekke'de ölmüştür. Kuzey Kafkasya halklarının siyasi ve dinî önderidir. Hacı Murat en iyi adamı ve naibidir. Fakat aralarında bir husumet gelişir ve artık Şeyh Şamil, Hacı Murat'ın en esaslı düşmanı olur. Hacı Murat Şeyh Şamil'den ayrılır. Artık Ruslar için savaşacağını söyleyerek Rus çarına sığınır. Hacı Murat; yurt edinme, hayata son ana kadar tutunma, özgürlük, esirlik, ihanet ve iktidar sarmalında şekillenen bir davanın arada kalmış bir kahramanıdır aynı zamanda. Çok yiğit ve korkusuz bir savaşçıdır. Ruslar tarafından önce hoşnutlukla karşılansa da daha sonraları casus olduğundan şüphelenilerek esir alınır. Ayrıca ailesi de Şeyh Şamil'in elindedir. Şeyh Şamil, Hacı Murat'ı ailesiyle tehdit eder. Ailesini kurtarmak için Ruslardan da kaçan Hacı Murat ve silah arkadaşlarını nasıl bir son beklemektedir? ( Küçük bir spoi pek iç açıcı bir sonYazar Hakkında
Lev TolstoyYazar · 205 kitap
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
