Yazar:
Ömer Seyfettin
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
158
Basım Tarihi:
2006
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1918
Yayınevi:
prizma yayıncılık
Orijinal Adı:
128
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
39 diğer baskı · Tümünü Göster
Kaşağı
16,7bin okunmaTimaş Çocuk · 22 Aralık 2017 · 96 s.
Kaşağı
789 okunmaMavi Çatı Yayınları · Ağustos 2017 · 82 s.
Kaşağı
620 okunmaKarbon Kitaplar · 2018 · 70 s.
Kaşağı
402 okunmaGün Yayıncılık · 30 Aralık 2006 · 112 s.
Kaşağı
138 okunmaprizma yayıncılık · 2006 · 158 s.
Kaşağı - (Cep Boy)
129 okunmaKarbon Kitaplar · 14 Mayıs 2019 · 64 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ömer Seyfettin-KaşağıEdebiyat
Kitap hakkındaki yorumuma gelmeden önce yazarı tanımayanlar için biraz bilgi vermek istiyorum.
Türkçülük akımının kurucularından olan Ömer Seyfettin, Genç Kalemler dergisinde yazmış olduğu "Yeni Lisan" adlı makalesi ile adını duyurmuş ve Milli Edebiyat hareketinin öncülerinden biri olmuştur. Hikâyeleriyle milli bilinci uyandırmak isteyen yazarımız, eserlerinde tasvir ve ruh çözümlemesinden ziyade olayı öne çıkarmış ve Maupassant tarzı dediğimiz yani olay temelli eserler vermiştir. Konuşma dilini yazı diline uygulamayı amaçlamış, kendi deyimiyle "hakikati görüldüğü gibi, edebiyat yapmadan yazmak" istemiştir. Yazarımız, Maupassant tarzı hikâyeciliği meslek haline getirmiş ve isimlerini buraya yazmakla bitiremeyeceğim kadar çok hikâye yazmıştır. Özellikle eşinden boşandığı dönemde haftada en az bir öykü yazdığı belirtiliyor. Hikâyelerinin birçoğu ölümünden sonra kitaplaştırılmış. Genç yaşta vefat etmemiş olsaydı kim bilir edebiyatımızda daha ne çığırlar açardı.
Kitaba gelecek olursak, düzgün bir derleme yapıldığını düşünmüyorum. Örneğin; Kaşağı isimli kitabın farklı yayınevlerinden çıkan basımlarında aynı hikâyeler bulunmuyor. Benim okumuş olduğumun içindeki öyküler şu şekilde: Kaşağı, Topuz, Forsa, Diyet, Çanakkale'den Sonra, Bomba, Kızıl Elma Neresi, Başını Vermeyen Şehit, And, Müjde, Hürriyet Gecesi, Kütük, Baharın Etkisi, Miras.
Kitaba ismini veren hikâyeyle giriş yapıyoruz. Bu hikâyede yazar, okuyucuya yalan söylemenin ve iftira atmanın zararlarını göstermek ve "pembiş yalan" dediğimizin bile büyük sorunlara yol açabilecegini anlatıyor. Kitaptaki her bir hikâye ders niteliğinde. Birçoğumuzun olduğu gibi benim de ilkokulda okuduğum kitaplar arasındaydı. Hatırlamadığım için tekrar okuma gereği duydum. Ömer Seyfettin'in çocuk hikâyecisi olduğu bilinse de benim düşüncem
cogu kisinin ilkokul zamanlarinda okudugu kitabi daha yeni okuma firsati buldum nedendir bilinmez turk yazar okuma aliskanligim yok daha yeni yeni kazaniyorum bu aliskanligi ve turk edebiyatina yeni baslayan biri icin hos bir baslangic bence.
Çocuk kitapları denince kuşkusuz akla ilk Ömer Seyfettin gelir.
Vatan sevgisi olsun, kültürel miraslar olsun , ahlâkı özellikler olsun çocuklarını gelişiminde hatrı sayılır bir yeri var.
Lâkin yetişkin bir birey olarak bu kitabin içinde yer alan 'Bomba' hikâyesini çocukların okumasıni uygun bulmuyorum.
Çocuklarınıza ya da küçüklerinize okuturken daha bilinçli olmanızı öneririm :)
Ömer Seyfettin gelir.
Vatan sevgisi olsun, kültürel miraslar olsun , ahlâkı özellikler olsun çocuklarını gelişiminde hatrı sayılır bir yeri var.
Lâkin yetişkin bir birey olarak bu kitabin içinde yer alan 'Bomba' hikâyesini çocukların okumasıni uygun bulmuyorum.
Çocuklarınıza ya da küçüklerinize okuturken daha bilinçli olmanızı öneririm :)Ömer Seyfettin
Ömer Seyfettin'in öykülerini kapsayan bir kitap içinde kaşağı ,forsa, topuz ..gibi öyküler bulunmaktadır.
Sade bir dil ,yalın,anlaşılır bir öyküler mevcut.Her öyküsü anlamlı ve düşündürücü. Nerden... Nereye...
1909-1913'te Makedonya'daki, Balkanlar'daki ulusal kurtuluş mücadelelerini yakından görmesi, onun ulusal bilince ulaşma düşüncesini oluşturmuştur. Bu yıllarda Türkçülük anlayışını destekleyen öyküler yazmıştır.
1917-1920 yıllarında yazdığı öykülerde toplumsal eleştiri ve taşlama vardır. Son dönem öykülerinde ise gülmeceye ağırlık verdi.
Ömer Seyfettin öykülerinde "betimleme ve ruhsal çözümlemelerin yerini olaylar alır. Öykülerini kişi-çevre olay üzerine kurmuştur. Giriş-düğüm-sonuç bölümle mesine göre geliştirmiştir. Halk edebiyatından yarar lanmıştır.
Ömer Seyfettin çok sayıda öykülerin yanında üç de roman yazmıştr. Edebiyatımızda öykü geleneğinin oluşmasın da temel taşlardan biri olan Ömer Seyfettin, savaş sonrası yıllarında umutsuzluk ve karamsarlık içinde yaşayan insanlara iyimserlik aşıladı, umut verdi.
KİTAP TAVSİYEM
ALINTILAR
Beni üzen şeylerin hiçbirini unutmadım...
İnsanlar ne tuhaftır.Fikrine,ümidine, arzusuna muhalif bir şeye rast gelince hemen bozulur...
Anılarım sanki sadece keder ve üzüntü için yapılmış ...
Bu fani hayat içinde kötü olmayan tek şey çocukluk ve anıları…
Ah, on beş sene önceki çocukluk ve şimdiki ben… Tatsız, sevinçsiz, sevgisiz, aşksız ve heyecansız, her şeysiz, boş bir hiçten daha boş geçen yorgunluk dolu soğuk hayat…
Şimdi karmakarışık amaçlarla, hırslarla, gerçekte değersiz olan ulaşılması uzak arzularla; kısacası, sersemliğin bir özeti olan nedensiz ve dayanılmaz kararsızlıklarla yaralanan ruhum, kalbim ve iç dünyam...
Allah, dünyayı kullarına sevdirmek için baharı yaratmış olmalıydı...
İnsanın kendine gizlisi yoktur...
Birçok at, eşek ve köpek doğuyor, yaşıyor ve ölüyordu. Ama hepsi büyük bir hayatları olmadığından ölümleriyle beraber unutuluyorlardı. Kimbilir, dünyadan ne kadar at, eşek, köpek geçmiş ve hiçbir iz bırakmamışlardı. Halbuki kahramanlar öyle miydi? Dört bin yıl önceki bir kahramanın methiyesi bugün okunuyordu...
BOŞ bir hiçten daha boş geçen yorgunluk dolu soğuk hayat…
Hepimiz söylüyor,ama birimiz bile dinlemiyorduk...
Vücudumuz havasız nasıl yaşayamazsa, aşksız ruhun yaşamasına da öyle imkan yoktur...
KİTAP HAKKINDA
Bu kitabı,Ömer Seyfettin hikayelerini okumayan yoktur sanırım.Üzerinde at resmini görünce,oğlum anne bana okur musun?dedi.Ben de hazır okumuşken bir nostalji yapalım,yorum paylaşayım istedim.
Otoriter ve sevgisini pek belli etmeyen bir baba ile sık sık İstanbula giden anne babanın iki güzel oğlu vardır.Hasan ve abisi çiftliklerinde yaşayan çalışanlarla,ailelerinden daha arkadaştır.Seyis Dadaruh,çiftlikte atlarla ilgilendiği kadar,çocukların da en iyi dostudur.Çiftlikte hizmetli olan Pervin de en iyi
Çocukluk Geçer, Vicdan Kalır
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2026 32. kitabı
·17 saatte okudu
·Okunma: 11 Nisan 2026 15:50
Çocuk kitabı olarak geçse de, bence herkesin okuması gereken bir öykü kitabı bu. Akıcı, anlaşılır ama etkisi düşündüğünden daha derin. Okurken insanı alıp çok basit bir ana götürebiliyor; çocukken yaptığı küçük bir hataya, yüzleşmekten kaçtığı bir ana… Belki de bu yüzden yer yer karamsar bir tarafı var. Ama burada asıl soru şu: Yazar bunu özellikle mi yapıyor?
Okuru vicdanla baş başa bırakmak, yaptığı bir şeyin peşini yıllarca bırakmayacağını hissettirmek… Bireyin kendi iç mahkemesini kurmasını sağlamak ve ahlaki sorumluluğu, vicdanı daha en baştan, hissettirerek öğretmek gibi. Basit bir nezaket eğitiminden ziyade, çocukken yapılan bir hatanın bedelinin bir ömür boyu ruhun karanlık bir köşesinde nasıl taşınacağını göstererek bizi erkenden uyandırıyor.
Kaşağı bu anlamda kitabın en vurucu hikâyesi. Sadece çocuklara değil, yetişkinlere de dokunan bir tarafı var. İnsan ister istemez kendi geçmişine dönüyor; “Ben de böyle bir şey yaşadım mı?” diye düşünmeden edemiyor. Belki de bu yüzden bir “vicdanla hesaplaşma hikâyesi” demek yanlış olmaz. Hangimizin çocukken hatası olmadı ki?
İlk Namaz ise bambaşka bir yerden yakalıyor. O çocukluk saflığı, o ilk duygular… Ve sonrasında gelen o kırılma. Özellikle şu düşünce çok çarpıcı: geçmişteki o saf hâl ile bugünkü insan arasındaki uçurum. İnsan okurken sadece bir anıyı değil, kaybettiği bir hissi de fark ediyor.
İlk Cinayet ise vicdan üzerine can sıkıcı bir darbe. Dört yaşındaki bir çocuğun bilinçli olarak bir martı yavrusunu öldürmesi ve bunu “ilk cinayetim” diye hatırlaması… Düşünsenize, çocukken yaptığınız bir şeyi yıllarca unutamamak ne büyük bir acı.
Ant ise tam anlamıyla bir nostalji hikâyesi. Çocukluk, arkadaşlık, verilen sözler… O yaşta edilen yeminlerin ne kadar saf ama bir o kadar da güçlü olduğunu hatırlatıyor. Birinin
Kaşağı her kardeşin okuduğunda kalbini yaralayacak,kahramanın yerinde olmadığı için şükrettirecek türden bir hikaye.
Ufakcık bir çocukken bu hikayeyi okumak ve şüphesiz etkilenmek ne büyük bahtsızlık.
Ömer Seyfettin, olay öykülerinde kahramanları günlük hayattan hepimizin bildiği ,aşina olduğu karakterlerden seçiyor ve oldukça yalın bir Türkçe ile yazıyor.
Genelde öykülerini çocuk yaşta okumaya başlarız.Kolay okunması bunun bir sebebi belki,ama çocukluk çağı bu hikâyeler için biraz erken.
Gerek seçtiği konular,gerekse toplumsal aksayışlara yaptığı vurgular sebebiyle eserlerini yetişkin kategorisi içinde değerlendirmek gerekiyor .
Olay hikâyeciliğinin Türk edebiyatında akla gelen ilk ismi Ömer Seyfettin... Kendisinin okuduğum ilk kitabı ve okumaya da devam edeceğim bir yazar oldu.
Öncelikle türünün asla çocuk kategorisine girmesine katılmıyorum. Yetişkinlere hitap eden ve çocuk psikolojisini etkileyebilecek hikâyeler bulunduruyor. Bunun haricinde içerisinde 6 tane ayrı ayrı öyküler var. Her biri etkileyici ve ders çıkartma niteliğindeydi . Özellikle "Kaşağı"içerisinde kahramanın yaptığı iftiradan dolayı, kardeşinin geldiği durumun vicdan azabını ben bile çektim. İftiranın getirebileceği en uç şeyi kahramanımız kötü bir şekilde yaşıyor, yerinde olmak istemezdim şahsen. Bu hikâyeye ek olarak milli benlik duygularının yoğun bir şekilde işlenildiği "Primo Türk Çocuğu Nasıl Doğdu?" ve "Primo Türk Çocuğu Nasıl Öldü?" öyküleri de beni cezbetti. İçerisinde ki Primo bir diğer adıyla Oğuz karakterinin Türklere karşı yapılan durumda gösterdiği cesaret, milli benliğine bağımlılığı, yetiştirilme tarzı her ne kadar farklı bir etnik kökene uygun olsa da bir zaman sonra aslında içerisinde bulundurduğu Türklük kanının babası sayesinde de farkına varması ve ilkesine bu denli bağımlı hâle gelmesi çok etkiledi beni. Uzun lafın kısası her hikâyeden kendi hayatınıza uyarlayacağınız kısımlar bulunuyor. Kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ediyorum. İyi okumalar.
Ömer Seyfettin’in “Kaşağı” adlı hikâyesi, çocukluk döneminde işlenen küçük bir yalanın nasıl büyük bir trajediye dönüşebileceğini çarpıcı bir şekilde ortaya koyan bir eserdir.İki kardeşin arasındaki kıskançlık ve çekişme üzerinden ilerleyen olay örgüsünde, küçük kardeş ağabeyinin yaptığı bir hatayı gizlemek için suçu onun üzerine atar. Bu masum görünen yalan, babalarının sert tepkisiyle birleşerek ağabeyin hastalanmasına ve sonunda ölmesine yol açar. Yazar, sade ve akıcı diliyle dürüstlüğün önemini, pişmanlığın insan ruhunda bıraktığı derin izleri ve çocuklukta yapılan hataların telafisi olmayan sonuçlar doğurabileceğini güçlü bir şekilde vurgular. “Kaşağı”, kısa olmasına rağmen Türk edebiyatında unutulmaz bir yere sahip olmuş, hem duygusal etkisi hem de ahlaki mesajıyla nesiller boyunca ders kitaplarında okutulan ve üzerinde düşünülen bir klasik olarak değerini korumuştur.
Yazar Hakkında
Ömer SeyfettinYazar · 178 kitap
Ömer Seyfettin (d. 11 Mart 1884 Gönen Balıkesir, – ö. 6 Mart 1920 İstanbul), Türk edebiyatının önde gelen hikâye yazarlarındandır. Asker, şair ve güçlü bir edebi yeteneği olan bir öğretmendir. Türk kısa hikâyeciliğinin kurucu ismidir. Ayrıca edebiyatta Türkçülük akımının kurucularındandır. Türkçede sadeleşmenin savunucusudur. Kısa ömrüne pek çok sayıda eser sığdırmıştır.
1884 yılında Gönen'de (Balıkesir) doğdu. Yüzbaşı Ömer Şevki Beyle, Fatma Hanımın ikisi küçük yaşlarda ölen dört çocuğundan birisidir. Öğrenimine Gönen'de bir mahalle mektebinde başladı. Ömer Şevki Beyin görevinin nakli dolayısıyla Gönen'den ayrılan aile İnebolu ve Ayancık'tan sonra İstanbul'a geldi. Ömer Seyfettin, önce Mekteb-i Osmanîye, 1893 ders yılı başında da Askerî Baytar Rüştiyesine kaydedildi. Bu okulu 1896'da tamamlayarak Edirne Askerî İdadîsine devam etti. 1900'de İdadî'yi bitirerek İstanbul'a döndü. Burada Mekteb-i Harbiye-i Şahâne'ye başladı. 1903 yılında Makedonya'da çıkan karışıklık üzerine "Sınıf-ı müstacele" denilen bir hakla imtihansız mezun oldu.
Ömer Seyfettin, mezuniyetten sonra piyade asteğmeni rütbesiyle, merkezi Selanik'te bulunan Üçüncü Ordunun İzmir Redif Tümenine bağlı Kuşadası Redif Taburuna tayin edildi. 1906'da İzmir Jandarma Okuluna öğretmen olarak atandı. Bu, Ömer Seyfettin için önemlidir; zira bu vesileyle İzmir'deki fikrî ve edebî faaliyetleri takip edecek ve bunlar içerisinde yer alan gençlerle tanışacaktır. Nitekim batı kültürünü tanıyan Baha Tevfik'ten Fransızca bilgisini artırmak için teşvik gördü; Necip Türkçüden ise sade Türkçe ve millî bir dille yapılan millî edebiyat konusunda önemli fikirler aldı.
Ömer Seyfettin Ocak 1909'da Selanik Üçüncü Orduda görevlendirildi. Selanik'te çıkmakta olan Hüsün ve Şiir dergisinin ismi Akil Koyuncunun istek ve ısrarı üzerine Genç Kalemlere çevrildikten sonra 11 Nisan 1911'de Ömer Seyfettin'in Yeni Lisan isimli ilk başyazısı imzasız olarak yayımlandı. Genç Kalemler yazı heyetini oluşturanlar Balkan Savaşının başlaması üzerine dağılmak zorunda kaldı. Ömer Seyfettin yeniden orduya çağrıldı, Yanya Kuşatmasında esir düştü. Nafliyon'da geçen 1 yıllık esareti sırasında sürekli okumuştu. "Mehdi", "Hürriyet Bayrakları" gibi hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hikâyeleri Türk Yurdunda yayımlandı. Esareti süresince gerek okuyarak, gerekse yaşayarak yazarlık hayatı için önemli olacak tecrübeler kazandı.
Ömer Seyfettin 1913'te esareti bitince İstanbul'a döndü. 23 Ocak 1913'te Enver Paşanın organize ettiği Babıali Baskınına katıldı. Daha sonra askerlikten ayrıldı, yazarlık ve öğretmenlikle hayatını kazanmaya başladı. Türk Sözü dergisinin başyazarlığına getirildi ve burada Türkçü düşüncenin sözcülüğünü yapan yazılar yazdı. 1914 yılında Kabataş Sultanisinde öğretmenlik görevine başladı ve bu görevini ölümüne kadar sürdürdü.
1915'te İttihat ve Terakki Fırkası ileri gelenlerinden Doktor Besim Ethem Beyin kızı Calibe Hanımla evlenmiştir. Bu evlilik Güner isimli bir kız çocuğuna rağmen bozulunca tekrar yalnızlığına döndü. 1917'den ölüm tarihi olan 6 Mart 1920'ye kadar geçen zaman birçok acı ve sıkıntıya rağmen verimli bir hikâyecilik dönemini içine alır. Bu dönemde 10 kitap dolduran 125 hikâye yazdı. Hikâye ve makaleleri Yeni Mecmua, Şair, Donanma, Büyük Mecmua, Yeni Dünya, Diken, Türk Kadını gibi dergilerle Vakit, Zaman ve İfham gazetelerinde yayımlandı. Bir yandan öğretmenlik yapmayı sürdürdü.
Hastalığı 25 Şubat 1920'de artınca yazar, 4 Martta hastahaneye kaldırıldı. 6 Mart 1920'de hayata gözlerini yumdu. Önce Kadıköy Kuşdili Mahmut Baba Mezarlığına defnedilir. Daha sonra mezarı buradan yol geçeceği veya araba garajı yapılacağı gerekçesiyle 23 Ağustos 1939'da Zincirlikuyu Mezarlığına nakledildi.
En yakın arkadaşı Ali Canip Yöntem, onun hayatını ve mizacını anlatan, en kuvvetli hikâyelerini içeren Ömer Seyfettin ve Hayatı adlı bir kitap yazdı ve bu kitap 1935 yılında yayımlandı. Kısa bir süre sonra da bütün hikâyeleri bir kitap serisi halinde basılmıştır ve bu hikâyeler günümüzde de okunmaktadır.
Detaylı bilgi ve kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Ömer_Seyf...
