Yazar:
Aristoteles
Çevirmen:
Bilgesu Babacan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
Mart 2022
Orijinal Adı:
Peri Poietikes
Orijinal Dil:
Yunanca
Orijinal Ülke:
Yunanistan
ISBN:
9786258488050
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
20 diğer baskı · Tümünü Göster
Poetika
2.190 okunmaCan Yayınları · 2007 · 120 s.
Poetika
1.391 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2025 · 114 s.
Poetika
319 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 132 s.
Poetika
225 okunmaRemzi Kitabevi · Aralık 2013 · 104 s.
Poetika
176 okunmaPharmakon Kitap · Eylül 2017 · 135 s.
Poetika
147 okunmaCan Yayınları · 2018 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
• Poetika, sanatta edebiyat ve dil konularını ele alan, günümüze ulaşmış en eski felsefi araştırmadır. Aristoteles bu metinde komedya, tragedya, hiciv ve epik şiir kategorilerini ayrı ayrı ele alır. Tüm bu türlerin ortak özelliği, taklit yani mimesis unsurunu barındırmalarıdır.
• Aristoteles’in şiir sanatı ve tiyatroya yönelik tespitleri bugün bile sanat felsefesi alanında yararlanılabilecek niteliktedir. Bu bakımdan Poetika, yalnızca şiir ve tiyatroyla değil, genel olarak sanatla ilgilenen herkes için önemli bir kaynaktır.
• Herkese keyifli okumalar diliyorum..!
Aristoteles 
Poetika kitabında, basit anlamda dil ve edebi metinlerde olması ve olmaması gereken konuları; bunların nasıl ele alınıp değerlendirmesi gerektiğini anlatıyor.
Kitabın büyük bir kısmında hatta tamamına yakınında 
Homeros 'un 
İlyada ve 
Odysseia yapıtlarını merkeze alarak bu eserlerin, mükemmelliğe en yakın eserler olduğunu ve yazarınında diğer şairlerden üstünlüğünü okuyucuya hissettiriyor.
Aldığım notlardan yaptığım çıkarımlar şu şekilde:
- Aristoteles bu eserinde insanları ahlâkî açıdan alt ve üst sınıf olarak ayırsa da, şairleri eserlerine göre ağırbaşlı ve değersiz şairler olarak ayırıyor. Bunda ise ağırbaşlı olarak tanımlanan şairlerin iyi ve soylu insanları, tanrıları ve ünlü kişileri övdüğü için , değersiz olanları ise kötü ve bayağı insanları alaya aldıkları için bu şekilde sınıflandırıyor.
- Türler arasında ise tragedyayı epik, hiciv ve komedya türlerinden üstün görmesi öne çıkıyor. Bunları artı ve eksileri ile anlatmaya çalışmış.
- Tragedya hâlâ günümüzde üst tabakanın ilgisini çekmeye devam ediyor. Bu türün eserlerini yazanlar, oynayanlar v.s. her kim ne görev alırsa alsın kendilerini ya bu sınıftan ya da bu sınıfa denk görüyorlar.
- Komedya türünde ise izleyende, sahneleyende hâlâ aynı sınıftan; yani alt tabaka, avam olarak göze çarpıyor. Her iki kısımda birbirini yadırgamıyor, veya birbirine üstünlük kurma çabasında değilmiş gibi görünüyor.
- Hem tragedya hem de komedya ortaya çıktıkları andan bu zamana değin hitap ettikleri sınıfın kapıları ardında kalmış sanki.
-kitabın ortalarında sayfa 41' den yapmış olduğum ( #231227087 ) alıntı da dikkatimi çeken bir diğer ve kitabın konusu ile alakalı olmayan nokta kadınlarla ilgiliydi. Kadınlara atfedilen özellikler günümüzden asırlar önce bile aynıymış. Bu düşüncelerin değişip
Puan vermedi·80 syf.·
2024 28. kitabı
Tesadüfen aldığım bir kitaptan çok şey öğreneceğim aklıma gelmezdi. Tiyatro, şiir ve sanat hakkında felsefik öğretilerle donatılmış 80 sayfalık bir kitap. Tek sıkıntısı okurken çabuk sıkılıyor olmanız.
Şairlerin karakterlerine göre şiir sanatı iki yöne ayrılır.
Ağırbaşlı şairler, iyi insanları ve onların soylu eylemlerini taklit ederler. Daha değersiz şairler ise bayağı karakterli insanları ve onların eylemlerini taklit ederler.
İlki tanrılara ilahiler yazıp ünlü kişilere övgüler sunarken ; ikincisi hicivler yazıp onlarla alay etmiştir. (s:14)
Aslında bir takım bölümleri kayıp ve eksik olan yazarın şiirler ve şairler hakkındaki eleştirileri ve değerlendirmeleri, şair olmak isteyenlere tüyolar vermesi, Homeros'un İlyada ve Odysseia kitapları üzerinden verdiği örneklerle, şiir ve tiyatroya yönelik tespitleriyle az sayfada güzel bir düşünce dizesinden oluşturduğu eser; Poetika.
Odysseia ve İlyada kitabı okumayanlar için kafa karıştırıcı biraz. Ben de olduğu gibi.
Fakat hakikaten yazmak isteyen herkese güzel tespitlerde bulunuyor Aristoteles.
Alışveriş merkezinde dolaşırken kitaplara ratgeldiğim geniş bir alanda, mutlaka bir kitap almadan çıkmamalıyım dediğim vakit gözüme çarpan ve çok sevdiğim birinin benim için seçip "Bunu okumalısın" dediği anlamlı bir kitap, kendi adıma.
Aynı zamanda yazarla tanıştığım ilk kitabım.
Kitabın arka kapağı ilgimi çekse de ilk sayfalarda "ne almışım ya" dediğim, ardından tespitleri ve verdiği güzel bilgileriyle "iyi ki almışım" dediğim güzel bir kitaptı benim için.
Almazsanız ne kaybedersiniz bilmiyorum. Zira önce Homeros'u okuyup sonra cevabı bulabilirim sanıyorum.
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar..
PoetikaFelsefe
Kitap güzel okunabilir ama bundan önce bir kaç felsefi kitap okunmazsa dili ağır gelebilir bu yüzden öncesinde bir kaç kitaba ihtiyaç var gibi geliyor bana
FİLOZOFTAN SANATFelsefe-Düşünce
İnce olunca hızlı okunacağını düşüneceğim bir kitaptı ama öyle olmadı. Genel olarak bilgi içerikli bir kitap olması şu dönemdeki alışkanlığa dönmemi zorlaştırdı ama nihayet sessiz ve ara vermeden okuyarak kaldığım yerden devam ederek kitabı bir gün içinde okudum.
Kitap genel hatlarıyla şiir, tiyatro ve akımları, edebiyatı konu alan tanımlarını, ölçülerini, nasıl kullanılması gerektiğini anlatan bir kullanım kılavuzu denebilir. Özellikle şiirin ölçü ve detaylarının nasıl yazılması gerektiğini dönemin yazarlarının işleri ile de pekiştirilmiş, hatta bazı noktalarda bazı sanatçıların işlerini de pek ala eleştiriyor.
Tiyatro kısmı benim daha çok dikkatimi çeken kısımları oldu; trajedi ve dram kısmı özellikle değinilen konular.
Genel hatlarıyla kitap sanat ve sanatla ilgilenen, daha spesifik bir alana koyarsak sanat tarihi üzerine çalışan akademik kişilerin okumama şansı olmadığını düşünüyorum. Benim gibi daha çok roman tarzı okuyanlar için bu tarz bir kitap sert bir başlangıç olabilir ama buna rağmen benim bile ilgimi çekip not aldığım kısımlar oldu, o yüzden okurken bunları göz önünde bulundurarak okuyun lütfen.
Hepinize keyifli okumalar diliyorum.
Kitabın arka kapağında yer alan kısmı aynen paylaşıyorum:
Poetika, sanatta edebiyat ve dil konularını ele alan, günümüze ulaşmış en eski felsefi araştırmadır. Aristoteles bu metinde komedya, tragedya, hiciv ve epik şiir kategorilerini ayrı ayrı ele alır. Tüm bu türlerin ortak özelliği, taklit yani mimesis unsurunu barındırmalarıdır. Taklit nesneleri, taklit biçimleri, şiirin doğası ve ilkeleri, anlatımda açıklık, şiirde ölçü, olay örgüsünde bütünlük, tragedya ile epik şiir arasındaki benzerlikler ve farklılıklar gibi pek çok konu da Poetika'da yer alır.
Aristoteles büyük oranda drama üzerinde durur ve tragedyanın analizi, araştırmasının çekirdeğini oluşturur. Homeros, Empedokles gibi önemli isimlerden örnekler vermesi de anlatımı ilgi çekici kılmaktadır.
Aristoteles'in şiir sanatı ve tiyatroya yönelik tespitleri bugün bile sanat felsefesi alanında yararlanılabilecek niteliktedir. Bu bakımdan Poetika, yalnızca şiir ve tiyatroyla değil, genel olarak sanatla ilgilenen herkes için önemli bir kaynaktır.
Antik Dönem Yunan sanatının temelini oluşturan trajedya ve epik şiir konularında Aristoteles’in görüşlerini içeren bir sanat eleştirisi kitabı…
Aristoteles; trajedya,komedi,epik şiir vd. edebi türlerin özelliklerine değinmekle kalmıyor. Bugün dahi bir metinde olması gereken özelliklere değiniyor. Doğru bir kompozisyon oluşturmada gerekli unsurlardan bahsediyor.
Bir Baş YapıtFelsefe
Antik dünyaya ait bir sanat eleştirisi. Bu yapıtta Aristo'nun şiir, tragedya ve komedya üzerine eleştirileri yer alıyor. Beni en çok etkileyen özelliği ise bu kadar zaman önce böyle bir yapıtın varlığı oldu. Kitap içerisinde eleştirilerin yanında aynı zamanda dil bilgisi öğeleri de bulunuyor. Ders niteliğinde bir yapıt. Hem felsefe hemde edebiyat meraklılarının mutlaka okuması gereken bir kitap.
Kitabın türüyle ilgili hayal kırıklığına uğradığım için çok beğenemediğim eser. Antik çağda yazılmış bir sanat eleştirisi olması nedeniyle muhakkak ki önemli bir kitap. Ancak beklentilerim farklı yönde olduğundan biraz keyifsiz okudum. İyi okumalar.
Yazar Hakkında
AristotelesYazar · 36 kitap
Aristoteles ya da kısaca Aristo, Antik Yunanistan'da klasik dönem aralığında yaşamını sürdürmüş olan Yunan filozof, polimat ve bilgedir.
Antik Yunan filozof. Platon ile Batı düşüncesinin en önemli iki filozofundan biri sayılır. Fizik, gökbilim, ilk felsefe, zooloji, mantık, siyaset ve biyoloji gibi konularda pek çok eser vermiştir.
MÖ 384 veya 385'te, günümüzde Athos tepesi olarak adlandırılan tepenin yakınlarında ufak bir Makedonya kenti olan Stageira'da, Makedonya kralı II. Amyntas'ın (Philippos'un babası) hekimi olan Nikomakhos'un oğlu olarak dünyaya gelir. MÖ 367 veya 366 'da 17 yaşında Platon'un Atina'daki akademisine (Akademeia) girmesiyle Platon'un en parlak çömezlerinden biri olur. Tütör yahut yardımcı hoca olarak çalıştığı dönemde, okuma tutkusuyla tanınır; (Platon, belki de bir tür tenezzülle, ona "okuyucu" lâkabını takar) Daha sonraları Akademia'daki öğretime kendisi de katkıda bulunur: kimi zaman Platoncu savları rakip Isokratos okuluna karşı savunmak için geliştiren, hatta zaman zaman da Evdamos ya da Can üzerine (Peri tes Psykhes) yazılarında olduğu gibi, bu tezleri büyükseyen diyaloglar yazar. Gryllos yahut Retorik üzerine Aristoteles'in diyalog yazarlığı dönemine aittir.
Platon MÖ 347'de öldüğünde, Akademeia'nın başına ardılı olarak Spevsippos'u atamıştır. Antik Çağ'dan itibaren yaşamöyküsü yazarları -herhalde kötücüllüklerinden- Platon'un bu seçiminde Aristoteles'in Akademeia'yı terk etmesinin asıl nedenini görüyorlar. Aristoteles'in en azından Spevsippos'a karşı kalıcı bir garez duyduğunu biliyoruz. Aynı yıl, belki de ustasının teşvikiyle, Ksenokratos ve Theophrastos ile bugün Biga Yarımadası olarak anılan Troas bölgesindeki Assos kentine gönderilir. Orada Tiran Atarnevs'li Hermias'ın siyasî danışmanı ve dostu olur. Aynı esnada, özgünlüğünü daha o zamandan belli eden bir okul kurar. Bu okuldaki girişimleri arasında yaşambilim üzerine çalışmaları yer alır. 345-344 yıllarında, belki de Theophrastos'un daveti üzerine, komşu Lesbos (Midilli) adasının Doğu kıyısındaki Mytilene (Midilli) kentine varır. 343'te Pella'daki (Bugün Ayii Apostili) Kral Makedonyalı Philippos'un sarayına, oğlu İskender'in eğitimini üstlenmek üzere çağırılır. 341 yılında Perslerin eline düşen Hermias'ın feci sonunu Pella'da öğrenir, anısına bir ağıt düzer. Gerek Pella'da ikamet ettiği sekiz senelik dönem, gerek eğitmenlik vazifesinin içeriği hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyoruz. Philippos'un ölümüyle M.Ö. 335 İskender tahta oturur. Aristoteles Atina'ya dönüp Akademeia'ya rakip olarak Lykeion'u, ya da diğer adıyla Peripatos 'u (öğrencileriyle içinde dolaşarak tartıştıkları bir tür çevresi sütunlarla çevrili avlu ya da galeri) kurar. Lykeion'lulara verilen Peripatetikoi adı buradan geliyor. Burada on iki sene ders verir. M.Ö. 323'te Büyük İskender'in bir Asya seferi esnasında ölmesi üzerine Atina'da Makedon karşıtı bir tepki dalgası peydah olduğu vakit, aslında Makedonculuk zannı taşıyan Aristoteles'e karşı, dine saygısızlık davası açılması söz konusu olur. Bir ölümlüyü -Hermias'ı- anısına bir ilâhi yazarak ölümsüzleştirmekle itham edilir. Bunun üzerine Aristoteles, Sokrates'in yazgısını paylaşmak yerine Atina'yı terk etmeyi seçer: kendi deyişiyle, Atinalılar'a "felsefeye karşı ikinci bir suç işlemeleri" fırsatını tanımak istemez. Annesinin memleketi olan Eğriboz (Evboia) adasındaki Helke'ye Khalkis sığınır. Ertesi yıl M.Ö. 322'de, altmış üç yaşında hayatını kaybeder.
