Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 43 dk.
Sayfa Sayısı:
96
Basım Tarihi:
Ekim 2020
İlk Yayın Tarihi:
1968
Yayınevi:
Yordam Kitap Yayınları
Orijinal Adı:
Портрет
ISBN:
9786051723976
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Portre
1.143 okunmaRemzi Kitabevi · Nisan 2019 · 96 s.
Portre
286 okunmaYordam Kitap Yayınları · Ekim 2020 · 96 s.
Portre
31 okunmaDorlion Yayınevi · Haziran 2020 · 80 s.
Portre
12 okunmaHiv Yayınları · Şubat 2000 · 94 s.
Portre
7 okunmaToplumsal Dönüşüm Yayınları · 1995 · 108 s.
Portre
6 okunmaAnkara sanat yayınları · 1968 · 71 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gogol'dan çok güzel bir öykü okudum. Yetenekli bir ressamın yolundan şaşarak paraya yönelmesiyle birlikte hayatının nasıl kötüye gittiği işlenmiş. Çok anlamlı ve düşündürücü idi. Bir solukta okunabilecek, çevirisi başarılı bir eserdi.
Portresiz Şeytanlar Da Var
Puan vermedi·96 syf.·
2021 4. kitabı
Gogol çok sevdiğim, belki de en sevdiğim yazar. Keşke daha çok kitap yazsaymış diyorum, hiç sıkılmadan okurdum hepsini. Gerek absürdlüğüne, gerek bu absürd durumların olağanmış gibi görünmesine, gerek gerçeklerin trajikomikliğinin yansıtılmasına baktığımda Gogol'un anlatımını gerçekten beğeniyorum.
Portre kitabına bakacak olursak ismi ayrıca ilgimi çekti- ilkokulda hayalim ressam olmaktı- ve zaten Gogol'un çok az kitabı olduğu için bu kitabını da almak istedim. İçeriğine baktığımızda bir şeytan tasviri var. Şeytanın etkisi altındaki insanlar hırslı ve paragöz oluyorlar. Aslında bu şeytan insanlara muhtaç, öyle ki tek korkusu insanların görmediği bir tozlu portre olarak kalmak, hatta onu yaşatacak bir portresinin dahi olmaması en büyük korkusu. Günümüze baktığımda şeytanın bir portresi olmadığı için korktuğunu veya üzüldüğünü hiç sanmıyorum. Zira kendisine binlerce canlı beden bulmuş durumda.
Bir Solukta Klasikler serisindendi. Gerçekten de bir solukta bitti.
Fantastik bir portre ve ressamı konu alan kitap.
Gogol’un Palto’su ve bu Portre kitabında da dikkatimi çeken ve hoşuma giden bir noktayı belirteyim. Tercüme eden değerli tercümanlar, yazarlar ve o dönemle ilgili tarihsel bilgi vermişler, kitap içinde bilmediğim yabancı kelime ve kahramanlar hakkında dipnot yapmışlar.
Okunası kitaplar içinde yerini alan Portre tavsiye edebileceğim bir eser.
|kelime: kıskançlık|
Gogol okumak her zaman bir zevktir. Bu kitapta ise sevgili ressamımızın ünlü olma hayalini cinli bir tablo yüzünden nasıl da büyük bir ihtiras, kibir ve kıskançlığa çevirdiğini okuyoruz. Kısacık ama zekice bir kurguydu.
Portrede gizli şeytanEdebiyat
Ün ve söhret insanı ele geçirince amaçlarından nasıl saptığını Gogol çok güzel anlatmış. Gençliğini, herkesin onu övmesiyle geçirmek isteyen Çartkov olağanüstü bir portrenin; gözleri dehşet verici derecede bakan portrenin içinden çıkan altınlarla, yapay bir şekilde bu isteğini gerçekleştirir. Artık herkes onu tanıyordur ve ondan portrelerini yapmasını istiyordur. Fâkat bu portlerer birbirinden farksız ve hepsinin kusurları örtülmüştür. Ressam yavaş yavaş sanatından uzaklaşıp popülerite uğruna bilgi ve yeteneğinden kendini uzaklaşmış bulur. Eski bir dostunun sanat eserini görünce ise artık gençliğinin boş bir şöhretle geçtiğini anlar. "Ün, onu hak etmeyip de çalana zevk veremez; o ancak onu hak edene sürekli bir etki uyandırır..." (S.58) Bu sanat eseri onu kıskançlıga iter ki gördüğü tüm güzel sanat eserlerini alarak onları parçalayıp yok eder. Sonunda delirir ve hastalığa yakalanarak ölür.
Yazarın tablo ve ruh betimlemelerine bayıldım. Bundan önce 
Mayıs Gecesi'ni okumuştum ve hatırladığım kadarıyla yazım diline orada da hayran kalmıştım. Resimden çokça kopmuş biri olarak bu kitap bana biraz kendimi görmemi sağladı. Bu yüzden okurken çok etkilendim. Gidip yarım bıraktığım portremi tamamlama isteği getirdi.
İkinci hikaye ise üstte bahsettiğim olağanüstü portre'nin hikayesi, yani başka bir deyişle ün ve şöhretin mahfettiği; açgözlü ve hırs tutkunu insanların hikayesi. Bu hikayeyi okuyunca ilk hikaye ile kurulan bu bağ, eseri hemen arkadaşlarıma zorla okutturmaya kadar bende bir hayranlık isteği uyandırdı. Zaten ilk hikaye çok iyiydi ve onun mistik arka plan hikâyesini de okuyunca kitap, bekentinin üstünde bir kaliteye ulaştı. Çartkov gibi türlü türlü insan tanıdık ve tablodaki kişinin de belki bir şeytan, yahut içimizdeki kibrin bir eseri olduğu kanısına vardık. Son olarak
Mayıs Gecesi'ni okumuştum ve hatırladığım kadarıyla yazım diline orada da hayran kalmıştım. Resimden çokça kopmuş biri olarak bu kitap bana biraz kendimi görmemi sağladı. Bu yüzden okurken çok etkilendim. Gidip yarım bıraktığım portremi tamamlama isteği getirdi.
İkinci hikaye ise üstte bahsettiğim olağanüstü portre'nin hikayesi, yani başka bir deyişle ün ve şöhretin mahfettiği; açgözlü ve hırs tutkunu insanların hikayesi. Bu hikayeyi okuyunca ilk hikaye ile kurulan bu bağ, eseri hemen arkadaşlarıma zorla okutturmaya kadar bende bir hayranlık isteği uyandırdı. Zaten ilk hikaye çok iyiydi ve onun mistik arka plan hikâyesini de okuyunca kitap, bekentinin üstünde bir kaliteye ulaştı. Çartkov gibi türlü türlü insan tanıdık ve tablodaki kişinin de belki bir şeytan, yahut içimizdeki kibrin bir eseri olduğu kanısına vardık. Son olarakBir solukta okunan güzel bir kitapEdebiyat
Fakir ama kendi sanatının peşinden koşan ressamımızın bir gün satın aldığı portreden çıkan 1000 altınla zengin olmasını anlatan Gogol eseri. Kitabın iki bölümü de ayrı güzeldi. Başta farklı iki hikaye gibi görünse de ilk bölümün ana konusunun hikayesini anlatıyor. Kitabı okuduktan sonra aklımda tek bir soru belirdi. Sahi sanat sanat için midir yoksa şan, şöhret para için mi?
10/10
2023 6. kitabı
Gogol dünya edebiyatın yeri sağlam yazarlardan biridir. Bu yazar özellikle ruh, büyü, cadı vs gibi olguları çocukluğunda dinlediği masallardan alarak muhteşem öyküler oluşturmuştur.
Bu eseri de ilk iki eseriden biridir. Gençlik dönemine ait bu eserinde Gogol yine alışılmışın dışına çıkıp okuru merak içinde bırakıyor.
Doğaüstü olayları anlatmadaki başarısı yazarı bu kulvarda daima öncü yapmaktadır. Viyden sonra okuduğum bu enteresan ve sürpriz dolu kitap, iki kısımdan incelenebilir. Birinci kısım öykünün kendisi ikinci kısım ise öyküye malzeme oluşturan ikinci öykü. Yani sebep ve sonuç
Anlattığı portre insandaki hırsı ve açgözlülüğü kötülüğü ortaya çıkaran bir sembol. Bu portrede insanların üne başarıya ve zenginliğe olan düşkünlüğünü açık bir şekilde okura sunuyor.
İnsandaki olumsuz yanları ortaya çıkaran aslında portre değil bir bakıma dünya hırsıdır. Başarı ve kıskançlık ikilemini bir arada verirken, insanın bu çabasındaki ezici güçsüzlük ve korku eserin arka temasıdır.
"Portre" çok gerçekçi görünen ve insanlar üzerinde farklı tesirlerde bulunan iki portreyi konu alıyor. Her bir Portre ayrı bir hikayenin konusunu oluşturuyor. İki hikaye aslında birbirine yakın görünüyor ancak insan doğasına ve mistisizme atıf yapılan atıflar bakımından birbirinden ayrışıyorlar. Kitabı okurken zaman zaman yoğun bir kasvet duygusu hissettim ki bu da Gogol'un ne kadar başarılı olduğunun kanıtı bence. Çok güzel iki hikâyeydi, tekrar tekrar okunur. Tavsiye ederim.
Portre
Sonuna kadar heyecan verici,düşündürücü, doyurucu bir kitaptı. Lakin Sonu tırt olmuş maalesef . Neyse alınması gereken derslerin alınması için güzel bir kitap tabii ama zaten kitap okuyan insanın bu gibi derslere ve çıkarımlara da pek ihtiyacı yoktur.
Öyküde de geçtiği gibi insan çok defa yaşam içerisinde de şeytan ya da şeytanımsı şeyler ile göz göze gelir ve tabi ki bazen o hissiyat unutulmaz olur . Ün ,para,şöhret tıpkı bir çok sıradan insanın başını döndürdüğü gibi tutkularına yenik düşerken aslında eksildiklerinin farkınında olmayışları vurgulanmış eserde..Sayıca fazla olan bu zaafiyetlerin içerisinde,kendi seçimi bile olamazken ( çünkü aç gözlü imparatorlar öyle buyurmuştur sürtüklerine )bunun içinde sıkışarak yaşıyor olmak zorunda kalışı insanın ahh işte bu bir sanat .
Spoiler içerir
Ressam olan başrol tablolarını zanaat değil sanat kaygısıyla yazdığı için maddi sıkıntılar çekmektedir bir gün bir dükkanda bir tablo görür ve çok etkilendiği için satın alır o gece çok kötü iç içe geçmiş rüyalar görür kirayı almaya gelen polis ve ev sahibi tabloyu incelerken içinden bir paket düşer paketin içinde 1000 altın çıkar ve adamın hayatı değişir bir ev ve bir atölye kiralar ve insanlarin portresini çizmeye başlar iyice zengin olur sanattan bir şey kalmaz bir gün bir sanat eseri görür ve kıskançlıktan çıldırir verem olarak ölür
Meğer o porteyi çok güçlü bir tefeci bir ressama cizdirmiş ölünce tabloya ruhunun gideceğini söylemiş ve öylede olmuş zira mesleğinin ehli olan tefeci basrole verdiği borcu mesleği ve canıyla geri almıştır
İşini ve kimliğini para uğruna arka plana atıp kolaya kaçma
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
