Yazar:
José Saramago
Çevirmen:
Margaret Jull Costa
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
336
Basım Tarihi:
5 Aralık 2019
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2011
Yayınevi:
Vintage Classics
Orijinal Adı:
Claraboia
ISBN:
9781784871857
Dil:
İngilizce
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çatıdaki Pencere
Çatıdaki Pencere
Tamamen dış kapağındaki canlı sarı renk dikkatimi çektiği için almak istemiştim -siz böyle kitap seçmeyin- daha önce José Saramago okumadığım için en popüler kitabı olan 
Körlük 'ün yazarı olduğuna dikkat etmeden seçmiştim, şansıma bu kitap yazara giriş kapısı niteliğindeki kitapmış, buna çok sevindim. Yani siz de bu yazarı tanımak istiyorsanız bu kitaptan başlamanız gerekiyor, bunu sadece ben değil yazarın karısı Pilar del Rio da diyor.
Kitap, 1940'larda Lizbon'da bir apartmanda geçiyor. Apartmanın her dairesine giriyoruz yaşayan herkesin mutluluklarına, hüzünlerine, aldatılmalarına, hayatlarına tanık oluyoruz. Kısaca dairelerde oturanlardan bahsetmek istiyorum. Aşağısı biraz spoi içerecek;
İlk olarak ayakkabı tamircisi Silvestre ve karısı Mariana. Birbirlerini sevmekten başka bir şey yapmayan yaşlı iki insan. Sonrasında Abel, onların bir odasını kiralayarak bir nevi yoldaş oluyor bu çifte. Silvestre ve Abel arasında geçen diyalogları okurken gerçekten çok keyif aldım. Bazı yerlerde duvara bakıp düşündüm.
Başka bir apartman sakinleri ise birlikte yaşayan 4 kadın. Bunlar Amelia, kardeşi Candida ve onun kızları Adriana ve Isaura. Tek zevkleri akşamları bir arada oturup radyodan müzik dinlemek olan 4 kadın ama iki kardeş arasındaki trajik olay biraz tuhaftı.
Justina ile kocası Caetano'nun ilişkisi ise kesinlikle çok rahatsız ediciydi, evlilikte aldatmanın, cinselliğin üzerinde bolca örnekler barındırıyordu.
Aparmanın en üst katında yaşayan çekirdek aile ise Bayan Rosalia, Bay Anselmo ve 19 yaşındaki kızları Maria Claudia'dan oluşuyor. Claudia'nın gençlik hataları, o körpe yanlışları, kararsızlıkları çok iyi işlenmiş. Hepimiz o gibi hissetmişizdir bir dönem.
Bir diğer çekirdek aile de Bayan Carmen, kocası Emilio ve minik oğulları Enrique. Bu çifte de tamamen mutsuz birEdebiyat
Çatıdaki Pencere
Tamamen dış kapağındaki canlı sarı renk dikkatimi çektiği için almak istemiştim -siz böyle kitap seçmeyin- daha önce José Saramago okumadığım için en popüler kitabı olan Körlük 'ün yazarı olduğuna dikkat etmeden seçmiştim, şansıma bu kitap yazara giriş kapısı niteliğindeki kitapmış, buna çok sevindim. Yani siz de bu yazarı tanımak istiyorsanız bu kitaptan başlamanız gerekiyor, bunu sadece ben değil yazarın karısı Pilar del Rio da diyor.
Kitap, 1940'larda Lizbon'da bir apartmanda geçiyor. Apartmanın her dairesine giriyoruz yaşayan herkesin mutluluklarına, hüzünlerine, aldatılmalarına, hayatlarına tanık oluyoruz. Kısaca dairelerde oturanlardan bahsetmek istiyorum. Aşağısı biraz spoi içerecek;
İlk olarak ayakkabı tamircisi Silvestre ve karısı Mariana. Birbirlerini sevmekten başka bir şey yapmayan yaşlı iki insan. Sonrasında Abel, onların bir odasını kiralayarak bir nevi yoldaş oluyor bu çifte. Silvestre ve Abel arasında geçen diyalogları okurken gerçekten çok keyif aldım. Bazı yerlerde duvara bakıp düşündüm.
Başka bir apartman sakinleri ise birlikte yaşayan 4 kadın. Bunlar Amelia, kardeşi Candida ve onun kızları Adriana ve Isaura. Tek zevkleri akşamları bir arada oturup radyodan müzik dinlemek olan 4 kadın ama iki kardeş arasındaki trajik olay biraz tuhaftı.
Justina ile kocası Caetano'nun ilişkisi ise kesinlikle çok rahatsız ediciydi, evlilikte aldatmanın, cinselliğin üzerinde bolca örnekler barındırıyordu.
Aparmanın en üst katında yaşayan çekirdek aile ise Bayan Rosalia, Bay Anselmo ve 19 yaşındaki kızları Maria Claudia'dan oluşuyor. Claudia'nın gençlik hataları, o körpe yanlışları, kararsızlıkları çok iyi işlenmiş. Hepimiz o gibi hissetmişizdir bir dönem.
Bir diğer çekirdek aile de Bayan Carmen, kocası Emilio ve minik oğulları Enrique. Bu çifte de tamamen mutsuz birÇatıdaki Pencereİnsan ve Toplum
José Saramago'nun "Çatıdaki Pencere" (Clarabóia) romanı, yazarın gençlik döneminde kaleme aldığı ancak uzun yıllar yayımlanmamış bir eserdir. 1940'lı yılların sonlarında yazılan bu roman, Saramago'nun ölümünden sonra, 2011 yılında okuyucularla buluşmuştur. Yazar, eserin yayımlanmasını hayattayken istememiştir; çünkü bu romanın, daha sonra yazdığı eserlerde ele aldığı temaları yeterince yansıtmadığını düşünmüştür.
Roman, Lizbon'da bir apartmanda yaşayan altı farklı ailenin günlük yaşamlarını ve içsel çatışmalarını konu alır. Her dairede farklı bir hikâye, farklı bir yaşam mücadelesi vardır. Karakterler arasında yaşlı bir kunduracı ve karısı, evliliklerinde sorun yaşayan çiftler, dul kadınlar ve genç bir adam gibi çeşitli profiller bulunur. Bu karakterler aracılığıyla, dönemin sosyal yapısı, aile ilişkileri, aşk, yalnızlık ve insan doğasının çeşitli yönleri işlenir.
Saramago'nun bu ilk romanı, daha sonraki eserlerindeki özgün anlatım tarzından farklıdır. Dil daha sade ve gelenekseldir; yazarın ilerleyen yıllarda benimsediği noktalama işaretlerini minimal kullanma gibi stilistik özellikler bu eserde görülmez. Ancak, karakter derinliği ve insan psikolojisine dair gözlemleri, Saramago'nun edebi yeteneğinin erken dönem örneklerini sunar.
Eleştirmenler, "Çatıdaki Pencere"yi Saramago'nun edebi yolculuğunun başlangıcı olarak değerlendirir. Eser, yazarın daha sonra geliştireceği temaların ve anlatım tekniklerinin izlerini taşır. Bu nedenle, Saramago'nun edebi gelişimini anlamak isteyen okuyucular için önemli bir kaynaktır.
Sonuç olarak, "Çatıdaki Pencere", Saramago'nun edebi kariyerinin erken dönemine ışık tutan, insan ilişkileri ve toplum yapısı üzerine derinlemesine gözlemler sunan bir romandır. Yazarın daha sonraki eserlerine kıyasla farklı bir anlatım tarzı sunsa da,
Yaşar Kemal gibi Jose Saramago da, uzun zaman okumayınca kendini özleten yazarlardan bence. Çatıdaki Pencere, yaklaşık bir yıldır kütüphanemin bekçilerindendi. Çünkü, özellikle de külliyatın tamamlanmasına bu kadar az kalmışken, bitmesin istiyorum Saramago'dan aldığım keyif. Öte yandan öyle özlemişim ki, tadı damağımda kaldı yine. Üstelik Saramago'nun erken dönemlerine ışık tuttuğu ve alışık olduğumuz Saramago tarzının dışında (imla kurallarına ve noktalama işaretlerine uygun) olduğu için fazladan hayret ve beğeniyle doldum. 1952 Lizbon'unda, sıradan bir apartmanın sakinlerine konuk oluyoruz. Konukluğumuz birkaç ayı geçmediği halde, her birinin hayatında kendilerince önemli olan gelişmelere tanık oluyoruz. Karamsar bir kapanış yaptığını düşünsem de, aslında baştan aşağı umuda buluyor okuyucusunu ince ince. Kesinlikle okunması gereken eserlerden biri, haliyle yıldızlı tavsiyemdir. =)
Saramago “Ölmek varolmuş olmak ve artık olmamaktır. “ der. Bu eser yazarın erken yazarlık döneminde yazdığı eserlerinden olmasına rağmen müthiş bir bilgelik müthiş bir ustalık ve kusursuz bir kurguya sahip. İyi okumalar var olun
Selam okur dostum Canım ciğerim Saramago’nun karısı tarafından “Saramago’ya giriş kapısıdır ve her okur için bir keşif olacaktır.” dediği kitabı Çatıdaki Pencere yorumum ile geldim. Saramago bu kitabı yazarlığının en erken döneminde yazmış fakat ölümünden sonra basılmış. Eşinin anlatımına göre basılması için yayınevine gönderdikten sonra tekrar eline geçememiş. Aradan çok uzun yıllar geçtikten-Saramago diğer kitaplarını yayınlatıp sevildikten, sonra dosyayı bulmuş fakat bu kez de kendisi basılmasını istememiş. Saramago şunları söylüyor: “Kimse kimseyi sevmek zorunda değildir, fakat herkes birbirine saygı göstermek zorundadır.” “Yayınevi heyecanla ve umutla cevap bekleyen yazar adayına olumsuz da olsa bir yanıt vermek zorundadır.” “O taslaklar bir harf yığınından ötedir, içinde tüm aklı ve duyarlılığıyla bir insan barındırır.” Yani kalp kırgınlığıyla bu kitabın basılmasını istemememiş.
1940’lı yılların Lizbon’unda geçiyor kurgu. Alıştığım Saramago dilinden daha sade ama keskinlikle yine lezzetli Sıradan insanların sıradan hayatlarını bir binada yaşayan apartman sakinleri üzerinden ele almış. Her hanenin çeşitli sorunları ve sorunlarla başa çıkma yollarını, psikolojik betimlemelerle zenginleştirerek aktarmış bize. Ekonomik güç, aile kavramı, özgürlüğe bakış, siyasî görüş, cinsel özgürlük ve tercihler gibi günlük yaşamda hepimizin ortak konularından rahat okunan bir kurgu ile anlatmış. Saramago’yu zaten çok seviyorum, dolayısıyla beklenti ile okumaya başladım ve bu beklentimi karşıladı. Karısının da söylediği gibi Jose Saramago okumaya bu kitapla başlayabilirsiniz.
Tavsiyemdir, okuyun okutun
Kitaba 6 puan az olacağı için 7 verdim. Bir binadaki dairelerin içinde yaşananlar anlatılmış. Sade ve güzel. Ama sonlara doğru daha karışık bağlantılar beklerken bu bağlantılar olmaması beklentimiz karşılamadı. Yazım şekli olarak yazarın önceki kitaplarındaki gibi uzun paragraflar yok normal imla kurallarıyla yazılmış kitap var.
Bir bina… Komşular…Kadınlar, erkekler, çocuklar, genç kızlar ve erkekler…Hepsinin birbirinden kopuk yaşamı aslında hiç farkında olmadıkları kadar birbirine bağlı.
Jose Saramago bu kitabı yazarken ne düşünüp de yazdı merak ediyorum. Sanki günümüz insanını anlatıyor. Belki de o zamanlarda başlamıştır insanlar içindeki bu ayrım. Karşı cinsten değil de kendi cinsinden hoşlanmanın yanlışlığı, bir hayat kadını olmanın çevredeki insanların gözündeki yeri, sevmeden evlenmenin hayatı alt üst eden halleri, yaşam amacını bulamama, bir kadın üstünde otorite kurmanın erkek tarafından rahatlamayla karşılanması ve daha niceleri. Hepsi bir ayrım, bir dışlama, ir kendini üstün görme göstergesi.
Çatıdaki Pencere bir dönem romanı ya da politik bir roman değil de kişilerin romanıdır. Birçok bölümlerden oluşur ve her bir bölümde de bir başkasının hayatına penceren bakmamızı sağlar. O penceren baktığınızda kimi zaman güçlü bir kadın, kimi zaman hayatın anlamını üzerinde düşünen bir ayakkabıcı, kimi zaman da bir otorite görüyorsunuz. Hepsinin içini sıkan şeyler var. Hayatlarından memnun olmadıkları şeyler. Herkes kendi halinde yaşıyor ve sözde komşuluk ilişkileri kuruyorlar. Herkes her şeyin farkında ama kimse kimseye bir söylemeyi düşünmüyor. Onlar böyle devam ederken ayakkabı tamircisi Syvester’in evine Abel adlı bir genç adam taşınıyor. Bence olayların asıl kilit noktası burası. Abel bu binaya geldikten sonra herkesin yaşamında ufak tefek değişiklikler oluyor. Kimsenin en ufak bir sohbette bulunmadığı bir yabancı nasıl oluyor da birden bu kadar bir değişime sebep oluyor? Belki de insanların içindeki bazı duyguların ve düşüncelerin ortaya çıkması için sadece bir sebep olmuştur.
Jose SaramagoDüşünce
“Özgürüm, buna kuşku yok, ama özgürlüğün tadını çıkartacak araçlara sahip değilsem özgürlük neye yarar ki?”
Bugün Saramago’nun kayıp kitabı “Çatıdaki Pencere”den bahsetmek istedim. Yazarın gençlik döneminde kaleme aldığı bu eser yayınevine teslim ettikten sonra kaybolmuş ve çok sonra bulunmuştur. Yazar, hayattayken kitabın basılmasına karşı çıkmıştır çünkü “kayıp eser” olarak kalan kitap ancak 31 yılın sonunda ortaya çıkmış ve geçmişte yanınevinin bu konuda açıklama yapmamış olması yazarın gururunu kırmıştır. Kendisinin ölümünden sonra eser eşi tarafından basılmıştır.
Kitap 1952 Lizbon’unda, her bölümde bir daire olmak üzere sıradan apartman sakinlerinin yaşamına konuk ediyor bizi. Bu ortalama insanların mutlulukları, telaşları , tasaları, kavgaları, sevmeleri, sevilmemeleri ve hatta sevilmek istememeleri genç Saramago tarafından çok güzel anlatılmış. Yazarın alışık olduğumuz anlatımı bu kitapta mevcut olmasa da beni oldukça doyuran bir eser oldu. Okumaya başladığım andan itibaren kitabı elimden bırakmam mümkün olmadı, bittiğinde de “keşke okuyacak 300 sayfa daha olsaydı ve şu an kitabın yarısında olsaydım” diye düşündüm.
Eğer çeşitli hayatlara yer veren, farklı pencerelerden bakma imkanı sunan kitapları seviyorsanız ve benim gibi Saramago aşığıysanız bu kitaba kesinlikle bayılacaksanız. İyi okumalar.
Saramago yolculuğuna devam ediyorum paylasimlarimda gördüğünüz üzere.Filin yolculuğundan sonra Catidaki Pencere bana ilaç gibi geldi.1 gün içerisinde de bitirdim zaten .Catidaki Pencere birbirinden farkli apartman sakinlerinin yaşamlarını konu alır.Daha önceki kitaplarında gördüğümüz politik,ideolojik konular yoktur.(Arasıra Silvestre ile Abel 'in konuşmalarında hissetsemde )Bu haliyle kitap psikolojik ve sosyolojik yönü agir basan ,bambaşka bir Saramago okuyormusum izlenimi verdi nedense.☺☺☺ Apartman sakinlerinin birbiri ile olan iliskilerinin yanısıra kendi dünyalarında yaşadıkları problemleri okuyacak ,ustalıkla verilmiş mesajları alacaksınız.
Yazarinda dediği gibi__"Kimse kimseyi sevmek zorunda değildir,ama hepimiz birbirimize saygı göstermek zorundayız." Eğer Saramago okumaya korkuyorsanız ilk bu kitapla baslamanizi tavsiye ederim.Çok kolay okunabilir ve konusu ile sizi saracak bir kitap farklı bir Saramago bana göre.Tavsiye ederim mi bu kitabi?
jose saramoga'nın yazdığı ama yayın evleri tarafından beğenilmeyen kitabıdır.Kitabın yayınlanmasını ancak öldükten sonra yayınlanmıştır
Yazar Hakkında
José SaramagoYazar · 34 kitap
Lizbon kentinin kuzeyindeki küçük bir köy olan Azinhaga'da (Ribatejo) doğdu. Yoksul bir köylü ailenin oğlu olarak büyüdü. Ailesiyle birlikte taşındığı Lizbon'da öğrenim gördü. Öğrenimi sırasında kırsal kesimde çalıştı. Ekonomik sorunları nedeniyle okulu bıraktı. Makinistlik eğitimi aldı. Teknik ressamlıktan redaktörlüğe, editörlüğe ve çevirmenliğe kadar birçok işte çalıştı.
Bir yayınevinde, yayın hazırlığı ve üretim departmanında görev yaptı. Diario ve Lisboa gazetelerinde kültür editörü olarak çalıştı. Siyasi yorumlar yazdı. Portekiz Yazarlar Birliği'nin yönetim kurulunda görev üstlendi. 1976'dan sonra kendini tümüyle kitaplarına verdi.
1993'te Kanarya Adaları'nda Lanzarote'ye yerleşti. Pilar del Rio ile evlendi. İlk romanı Günah ülkesi (Terra do Pecado) 1947'de yayınlandı.
Yazarın romanları ve denemelerinin yanı sıra iki şiir kitabı ve oyun kitapları da vardır. Saramago, 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
Yazarın biçemi gayet dikkate değerdir. Düz yazılarında, noktalama işareti olarak nokta ve virgülden başkasını kullanmaz. Anlatım dili de oldukça muzipçedir; bu da, okuyucuyu yazara bağlayan bir diğer etkendir. Ünlü yazar 87 yaşında hayatını kaybetmiştir.
