Slaughterhouse-Five
Kurt VonnegutYazar:
Kurt Vonnegut
Basım Tarihi:
3 Kasım 1991
İlk Yayın Tarihi:
1969
Yayınevi:
Bantam Doubleday Dell Publishing
Orijinal Adı:
Slaughterhouse-Five, or, The Children's Crusade: A Duty-Dance with Death
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9780440180296
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Mezbaha Beş
1.291 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2021 · 208 s.
Mezbaha No:5
646 okunmaApril Yayıncılık · Eylül 2015 · 184 s.
Mezbaha No. 5
111 okunmaDost Kitabevi · 2007 · 192 s.
Mezbaha No:5
47 okunmaE Yayınları · 1975 · 276 s.
Slaughterhouse-Five
26 okunmaBantam Doubleday Dell Publishing · 3 Kasım 1991 · 0 s.
Slaughterhouse-Five
18 okunmaDial Press · 12 Ocak 1999 · 275 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Zamanda yolculuk temasını çok sevdim ama ingilizce okuduğum için kaçırdığım yerler -anlamadığım- olabilir. Benim sorum Billy Pilgrim gerçekten zamanda yolculuk yapıyor muydu yoksa Trout'un kitaplarındaki hikayeleri önceden okuduğu için zaman yolculuğu yaptığını mı zannediyordu? Yani bu zaman yolculuğu tamamen Billy'nin kendi kafasının içinde geçiyor olabilir. Ama tabi hangi tarihte öleceğini bilmesi benim teorimi çürütüyor. Ayrıca Billy Pilgrim'de çok pasif, kolay manipüle edilebilen, sümsük biri ya. Sinir oldum. Savaşta zaten oradan oraya sürüklenip bu kafayla ölmemesi bir mucize. Roland'a kafa tutabilirdi. Yalnız Roland'da hayatımda karşılaştığım en gereksiz insanlardan. Başka işi yok Lazarro'ya Billy'i öldürmesini istemişmiş. Bir de Valencia ile evlenmek istemediğini dile getirememesi. Hayatı boyunca oradan oraya sürüklendi resmen. Neyse sevdiğim şeylerden bahsedeyim. Zamanda yolculuk yaparken geçmiş, şuan ve gelecek gidip gelme düşüncesi güzeldi. Billy, neden beni seçtiğiniz dediğinde Trafalmadorelilerin 'çünkü yaşadığımız bu an var sadece bir nevi bu ana sıkıştırılmış gibiyiz' diyorlar. Ve donup kalıyorsun yani? Anlamıyorsun.. Billy'nin sürekli geçmiş-şimdiki zaman arasında gidip gelmesi ve yaşananların aynı şekilde gerçekleşmesi bu yüzden. Acaba neler olacağını da bildiği için mi bezginlik var Billy'de???Bilemiyorum. Neyse uzaylı arkadaşlarımız Trafalmadoreliler bizlere-Earthlings- hayatımızda yapmamız gerekeni şu şekilde iletiyorlar:
"Ignore the awful ones and concentrate on the good ones''
DRESDEN BOMBARDIMANI NEYDİ , NASIL ANLATILABİLİRDİ ?1000Kitap
“çok değerli insanlar binalara doluyorlar, çok değerli
her şeyden kolay etkileniyorum, belgeseller çok acıklı
çarpıcı bir şey yazmak istiyorum, aklıma bir şey gelmiyor
ne zaman aklıma bir şey gelmese, içimden bir ses :
start tabancasıyla intihar eden adamı düşün”
Osman Konuk
...
Kurt Vonnegut henüz 23 yaşında bir gençken , Amerikan ordusuyla katıldığı 2. Dünya Savaşında Dresden katliamına şahit olur. Almanya'nın bu küçük sayılabilecek tarihi şehri 2 günde neredeyse yok olur..
Kendisi kurtulur fakat ruhu öyle bir yara alır ki artık bir daha iflah olmaz. Geri kalan hayatını bu olayı biraz olsun anlatabilmek için geçirir.
Bugün bile can kaybının tam olarak bilinemediği , 135 bin kişinin öldüğünün tahmin edildiği bu facia , muhtemelen insanlık tarihinin en kısa sürede en çok can kaybı yaşanan katliamıdır.
…
Peki bu kitabın merkezinde ne var ?
Dresden odaklı gibi görünse de aslında , anlatılan şu : “Bir insan , bilinciyle birlikte nasıl yaşar?”
Böylece bize öyle bir kurgu sunar ki , zamanda yolculuk eden bir adamın hikayesini okuruz. Aslında bu bir metafordur , zamanda değil , bir insanın bilincindeki yolculuğu anlatır.
Bazen savaştan önceki çocukluğuna gider , bazen savaştan çok sonraki yıllara , bazen Dresden günlerine döner , işte kitabın ismi Mezbaha No :5 de orada yani Dresden'deki katliamda bir grup insanın ve yazarın hayatını kurtaran bir sığınaktır , eski bir mezbahadır. Otobiyografik bir eserdir bu.
…
En çok bilmemiz gerekenlerin bize en çok unutturulduğu bir dünyadayız. Amerika'nın sayısız günahından belki de en büyüğü.. Hollywood görmezden geliyor , İngilizler suskun. Birlikte yok ettiler bir şehri. Görünürdeki sebep , Hitleri durdurup savaşı bitirmek. Asıl sebep ise , Amerika açısından dünyaya gözdağı verip hakimiyetini pekiştirmek , tıpkı birkaç ay sonra
Puan vermedi·208 syf.·
Beğendi
·2022 64. kitabı
#KitapYorumu
#MezbahaBeş
#KurtVonnegut
Savaş karşıtı birçok kitap okudum ancak böylesini okumadım. Yazarı da ilk defa okuyorum, başlarda biraz garip gelse de yazım şekline alıştım, kitap aktı gitti.
Öyle bir kitap ki gülerken ağlıyorsunuz. Ya da tam tersi.
Henüz yirmi yaşındayken orduya yazılan Kurt Vonnegut, Batı Cephesi' ne gönderilir. Neredeyse gider gitmez de Almanlara esir düşerek, savaş tutsağı olarak Dresden'e yollanır. Dresden bombardımanında, mezbaha olarak kullanılan bir yerde et dolabında saklanarak kurtulur. Ömrü boyunca aklından çıkmayan savaş deneyimini Mezbaha Beş adlı kitaba dönüştürür ve savaş karşıtı söylemlerine ölünceye kadar devam eder.
"Dresden büyük bir alevdi. Organik yapıdaki her şeyi, yakan her şeyi yutan dev bir alev"
Billy Pilgrim 2.Dünya Savaşı'na Amerikan ordusuyla katılır. Savaşın her türlü korkunç yüzünü görür. Bir de üstüne esir düşer. Dresden' e gönderilir. Mezbaha olarak kullanılan bir yerde tutulurlar, İngiliz askerler de vardır.
Billy sık sık zaman da yolculuk yapar. Yaşayacaklarını önceden görür. Savaşın ortasındayken hop kızının düğününde. Düğündeyken uzaylıların kaçırdığı Tralfamadore gezegenindedir. Uzaylılar dünyalı eşleri merak ettiklerinden izlerler. (Dünyadan kaçırdıkları bir de kadın vardır, Billy'le çocukları da olur).
Hastane günleri, savaş günleri, ailesi ve çocuklarının arasında sürekli zaman da gider gelir.
İyi bir şey mi bu bilemedim, düşünsenize öleceğinizi bile zamanda yolculukla görüyorsunuz? Ona üzülmeye fırsatınız kalmadan tak diye kan gölünün ortasında savaştasınız, yanınızdaki arkadaşınız vurulmuş,bir başkasının kolu kopmuş, bacağı v. s.
Kitap çok sert, komikte.
Dresden bombardımanında otuz bin sivil ölmüştür, daha fazlası da yazmakta bazı kaynaklarda. Savaşı çıkaranlar görmesin cennet.
Okumanızı
Puan vermedi·275 syf.··
Beğendi
·2020 13. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 07 Haziran 2020 21:29
Mezbaha No:5, 20 Yüzyıl Amerikan edebiyatının en başarılı isimlerinden biri olan Kurt Vonnegut’un en bilinen, en çok satan romanı. Sitede 360 kişi okumuş yaklaşık 190 sayfalık bu romanı. 60-70 binlerin okuduğu Zweig kitaplarıyla karşılaştırınca az geliyor biraz insana. Çeşitli nedenler vardır elbette, pahalı olabilir kitapları telif ücretinden dolayı, ya da Amerikan Edebiyatına olan önyargıyı kıramadığımızdandır belki. Belki de fazla baskısı yoktur, bakalım. 1975 – 2007 ve 2015’de olmak üzere üç kere yayınlanmış ülkemizde farklı çevirilerle. Bendeki versiyonu 2007 yılından, fazla beğenmediğimden çeviriyi (Bilim kurgu yerine hayal bilim diyor mesela) orijinalini bulup oradan okudum kitabı. 2015 çevirisini görmedim ama kitapta 100’den fazla geçen “So it goes” cümlesini “falan filan “diye çevirdiğini öğrenince ondan da soğudum açıkçası. Bugünlerde fazla takıyorum galiba çevirmenlere. Ama basit kitaplarda bile yapılan çeviri hataları ya da kötü cümle kurulması okuma zevkini mahvediyor tamamen ve yazardan soğuyoruz sırf bu yüzden.
Neyse kitaba döneyim diğer konuları fazla zorlamadan. Zaten diğer incelemelere göz attıysanız ya da kitabın arkasından (Daha yeni fark ettim, burayı da oldukça eğlenceli yazmışlar:) bunun farklı bir roman olduğunu anlamışsınızdır. Açıklamaya çalışayım. Öncelikle bir nevi anı roman bu – Kurt Vonnegut’un İkinci Dünya Savaşında yaşadıklarını andırıyor bir nevi. Kurgu ağırlıklı tabii. Bu aynı zamanda bir savaş romanı oluyor dolayısıyla, türün klasiklerinden çok farklı ama. Savaş karşıtı roman diyelim o zaman. Ama sadece savaşı ya da karşıtlığını içermiyor ki? Dönem romanı? Ama hangi dönem, yazar kitap boyunca bir yıldan başkasına atlıyor. Bu bildungsroman olayını da geçersiz kılıyor bir parça. Nasıl yapıyor bunu peki, uzaylılar kaçırmamış mıydı
#1001kitap~~~Edebiyat
Kurt Vonnegut'dan okuduğum ve bu tarzda da yani savaş karşıtı okumalarımda da 2.kitap olan ""Mezbaha Beş"" yine vahim durumlara komik halleri ekleyerek gülümserken düşündüren cinstendi ki diğer okuduğum savaş karşıtı kitap da yine öyleydi kara mizahla ya da ben Vonnegut u hep öyle düşündüğüm için bana öyle geliyor yazdıkları :-)))
İkinci Dünya Savaşı deneyimlerinden yaşadıklarını yansıtan Mezbaha Beş te bombardımanı yaşayan yazarın detaylı hayatına baktığımızda da aynı durumları göreceğiz muhtemel, savaşın anlamsızlığını iç içe geçen zaman kavramlarında anlatıyor. Kitabın başkişisi Billy'yle boşluktaki yaşamı, yaşadıklarından oluşan o tedirginliği ve savaşın anlamsızlığı düşünülünce tüm bu durumlar geçmiş, şimdi, gelecek, değişmeden devam eder der tüm bu durumlar ve zamanlar içinde. Oyuzden Billy'nin zaman içindeki halleriyle yaşadıkları arasındaki geçişleri belirsiz kılarak Vonnegut, ""insan eliyle oluşturulmuş bu felaketi"" anlatması, tüm zamanların en büyük savaş karşıtı romanlarından 1i saymaktadır Mezbaha Beş i...
Bilinmezlik içindeki 1zaman gezgini olan Billy; nereye gideceğini kontrol edemiyor ve seyahatleri eğlenceli de değil, hayatının hangi kısmında kendini oynayacağını önceden bilemediğinden, sürekli ""sahne korkusu"" çeken kahramanın öyküsündeki bu kısımlar resmen ince detaylarla işlenerek ki benim de edebiyatta en sevdiğim konular olduğundan :-))) kitapta en çok sevdiğim bölüm oldu. Yazılanlar hemen hemen yaşanan durumlardan kesitler olduğundan anlıyoruz ki "Mezbaha Beş" hayatın anlamını arayan fakat bulmaya korkanların hikâyesi olmuştur...
Kitapta geçen Amerika, hayaller ülkesinin fakir halkı için söylevleri ve İngiliz düşüncesindeki yaşayan ve ölü kalıbı içindeki durum tam İngilizvari 1durumdu,, bu kısımlar benim için düşündürücü ve asıl gerçek
Mezbaha BeşEdebiyat
Okurken dilin sadeliği ve anlatılan olayların ağırlığı sarsıcı bir etki yapıyor. Her iki üç cümlede bir tokat yemiş gibi hissediyorsunuz. Edebiyat böyle bir şey işte dedirtiyor. İnsanı iliklerine kadar sarsıyor. Okududuktan sonra uzun süre etkisinde kalınacak bir eser olmuş.
Savaş karşıtı romanların en etkileyicilerinden biri Mezbaha No.5. Bunda yazarı Kurt Vonnegut’un 2. Dünya Savaşı’nın o korkunç kıyımını Avrupa’da yerinde görmüş olması da etkili, romanında başarı ile kullandığı sarkastik dil de…
Savaşın bitmesine çok yakın dönemde, Almanya’nın yenileceğinin artık belirdiği bir tarihte İngiliz ve ABD orduları Dresden’e yangın bombaları ile saldırırlar. Saldırı o kadar büyük ve o kadar vahşi olur ki, içinde hiçbir askeri garnizon ya da askeri sanayi bulundurmayan, resim gibi güzel bir şehir olan Dresden bir gecede toza dönüşür; büyük yangınlar evlerin altındaki sığınakları da etkilediğinden neredeyse tümü sivil 135.000 kişi o gecede ölür, yangının şiddetinden metaller ve camlar erir, kaçmayı başarabilmiş bir avuç sivil de ABD ve İngiliz uçaklarından açılan makinalı tüfek ateşi ile avlanırlar. Yaşanan büyük bir katliamdır -Hiroşima’da atom bombası ile ilk etapta öldürülen sivil sayısının 71.000 olduğu göz önüne alındığında kıyımın büyüklüğü daha iyi anlaşılır.
Romanın kahramanı, bir orta sınıf bireyi olan Billy Pilgrim. Aptal, yeteneksiz, sessiz, hayata karşı duyarsız bu genç, ancak annesinin org çaldığı kilisede papaz yardımcısı olarak iş bulabiliyor. ABD savaşa dahil olup Avrupa’ya birliklerini gönderince beraberlerinde cenazeler için dua edecek papaz ihtiyacı da doğuyor elbette. Billy işte böyle bir papazın yardımcısı sıfatıyla, eğitimsiz, silahsız, apar topar cepheye yollanıyor.
Hani Allahın kimi sevgili kulları vardır; çevrelerindeki tehlikeler onları hep es geçer. İşte Billy de onlardan. Onca aptallığına ve umursamazlığına karşın çevresindeki pırıl pırıl, yetenekli yüzlerce genç pisi pisine ölürken o önce Almanlara esir düşüyor, sonra meşhur Dresden bombalamasından -yazarımızla birlikte- sağ kurtuluyor, akabinde burnu kanamadan
Savaş karşıtı eserler arasında önemli bir yere sahip Mezbaha Beş, yazar Kurt Vonnegut’un İkinci Dünya Savaşı sırasında başından geçenlerden yola çıkarak kaleme aldığı muazzam bir hiciv. Kitap, 2. Dünya Savaşı’ndan dönen ve Dresden Bombardımanı’na tanıklık eden bir askerin bu katliamla ilgili bir kitap yazma fikriyle başlıyor ve sonrasında bu kitabın kurgusu aktarılıyor. Kitapta, Billy Pilgrim isimli karakterimiz, hayatının farklı dönemlerine ileri-geri yolculuk yapıyor ve bu yolculuklarla hayatından kesitler aktarıyor. Savaşın anlamsızlığı ve yıkıcılığının yanında, Vonnegut, dünya düzeni, kapitalist sistem, gelir adaletsizliği ve insanların buna karşı tutumları, medyanın ve tarihin yanıltıcılığı, savaşın insanlara sinema ve edebiyat aracılığıyla ‘pazarlanması’ ve hayvan hakları gibi birçok önemli konuda eleştirilerini aktarıyor. Kitabın başlarında, daha önce Vonnegut okumadıysanız afallayabilir, ‘Ne okuyorum ben?’ diye düşünebilirsiniz; ancak ilk 30-40 sayfadan sonra tarzına alışınca elinizden bırakamadan okuyacağınız kitaplardan. Vonnegut’un keskin zekasına, hayalgücüne, farklı yaklaşımına hayran kaldım. Muazzam bir kara mizah örneği. Mutlaka okuyun derim. Yakın zamanda Kedi Beşiği’ni de okumayı planlıyorum.
MuazzamEdebiyat
Benim gibi bilimkurguyla mesafeli bir okura bile kendini bu kadar sevdirecek bir kitap varmış demek ki.
Mezbaha Beş, II. Dünya Savaşı’nda Dresden Bombardımanı’na tanıklık eden Billy Pilgrim’in hikâyesi. Ama bu “savaş romanı” tanımı aldatıcı; Vonnegut’un yaptığı şey, savaşın içinden geçen – ya da belki daha doğru ifadeyle, savaşın içinden geçtiği – bir insan zihninin haritasını çıkarmak.
Billy, zamanın çizgisel akışından kopuyor; geçmişe, geleceğe, çocukluğuna, evliliğine, Tralfamador adlı hayalî bir gezegene savruluyor. Başta edebi bir oyun gibi görünüyor ama hayır, travmanın insan zihnindeki ayak izleri Vonnegut’un izlediği.
Kitabın merkezinde gerçek bir felaket var. Dresden’de 135 bin insan ölmüş. Yüz otuz beş bin. Böyle bir katliamı yaşayıp “kurtulan” biri olmak ne kadar zor olmalı. Ama zaten sormamız gereken asıl soru şu değil mi: Gerçek anlamda kurtulmak mümkün mü?
Vonnegut’un bu kitapta zamanla kurduğu ilişki, her şeyi anlatıyor aslında. Tralfamadorlu uzaylılar aracılığıyla zamanı bir hat gibi değil, bütün bir tablo gibi düşünmeye çağırıyor. Yaşanıp bitmiş bir geçmiş yok; her an, hâlâ bir yerde duruyor. Bu bakış açısı, savaşların, travmaların, kayıpların tek bir zaman diliminde yaşanmadığını; insanın ömrü boyunca onunla birlikte yaşamaya devam ettiğini söylüyor. Ama başka bir şey daha söylüyor: Sevdiklerimizi, anılarımızı da hiçbir zaman kaybetmiyoruz. Yaşadığımız hiçbir şey geçmişin tortusuna dönüşmüyor. İşte bu yüzden iyileşemiyor, işte bu sayede yaşamaya devam ediyoruz.
“Oluyor işte.”
Mizahı bir kalkan gibi kullanıp altındaki yaraları açıkça gösteren, hem komik hem trajik, hem sade hem çok katmanlı, hem insanı gülümseten hem de hüzünlendiren muhteşem bir kitap bu.
Sıra dışı üslubu ve diliyle biraz şaşırtan daha çok sersemleten bir yazar Kurt Vonnegut.
Okumaya karar verirseniz naçizane önerim ara vermeden mümkünse bir solukta okumanız. Aksi takdirde anlaşılması oldukça zor olabilir. Yazar 1922 ABD doğumlu. İkinci Dünya Savaşı sırasında Avrupa 'da askerlik yapıyor. Dresden şehrinin bombalamasına şahit olduğunda ise savaş esiri olarak bir mezbahada bulunuyor. Savaştan önce biyokimya eğitimi alan Vonnegut, savaştan döndükten sonra antropoloji okuyor ancak vaktinin çoğunu yazarlığa ayırıyor.
Kitap fazlasıyla otobiyografik özellikler gösteriyor. Savaşın anlamsızlığının ve ölçüsüzlüğünün metaforik bir anlatımı. Savaş karşıtı veya İkinci Dünya Savaşı' ni konu alan pek çok kitap okumuş olabilirsiniz ancak hiçbiri bu kadar yoğun değildir muhtemelen. Yaklaşık 200 sayfalık bir kitapta yaşam, ölüm, eşitlik, din, zaman algısı gibi pek çok noktaya değiniyor. Açıkçası kitabı okurken #k:13273kitabini hatırladım sıklıkla. İkinci Dünya Savaşı'ni konu aldığı için değil bu anımsama, insanın en zor şartlarda hayatına bir anlam katması veya hayatta kalmak için farklı çıkış yolları bulma çabasıydı.
Kitap atölyemizde ocak ayı kitabımızdı.Biz genel olarak sevdik. Sıradışı bir üslup ve yazar okumak isterseniz tavsiyedir. Keyifli okumalar
Yazar Hakkında
Kurt VonnegutYazar · 26 kitap
Kurt Vonnegut Jr. (11 Kasım 1922 - 11 Nisan 2007), ABD'li hümanist yazardır.
Kurt Vonnegut, 1922 yılında ABD'nin Indianapolis şehrinde dünyaya geldi. Cornell Üniversitesi'nde biyokimya okuduktan sonra II. Dünya Savaşı'ndaAvrupa'da asker olarak hizmet verdi. Almanya'da savaş esiri olarak ele geçirildi ve Dresden şehrinin (Almanya) müttefik kuvvetler tarafındanbombalanmasına şahit oldu. Bu olay Vonnegut'u derinden etkiledi ve sonucunda en başarılı romanı, Slaughterhouse-Five'ı (Mezbaha No 5), yazdı. Bu kitap sayesinde çağdaş Amerikan yazarlarının başta gelenlerinden biri oldu.
Savaş sonrası, yazarlığa zamanının çoğunu ayırmadan önce, Şikago Üniversitesi'nde antropoloji dalında uzmanlaştı. Başlangıçta bilim-kurgu üzerinde yoğunlaştı ve ilk yayınlanan romanı, Player Piano (Otomatik Piyano), bu dalda Vonnegut'a büyük övgü kazandırdı. Sonraki zamanlarda her ne kadar bilim-kurgu dalıdan uzaklaştığını belirtse de, yazdığı kitaplarda etkileri halen görülebilir.
