Yazar:
Sait Faik Abasıyanık
Editör:
İsmail Afacan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Şubat 2025
İlk Yayın Tarihi:
1952
Yayınevi:
İnkılâp Kitabevi
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789751047786
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
15 diğer baskı · Tümünü Göster
Son Kuşlar
15,6bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2019 · 134 s.
Son Kuşlar
778 okunmaYapı Kredi Yayınları · 1 Ekim 2010 · 102 s.
Son Kuşlar
214 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 144 s.
Son Kuşlar
174 okunmaThe Kitap Yayınları · Nisan 2025 · 128 s.
Son Kuşlar
121 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 144 s.
Son Kuşlar
41 okunmaCan Yayınları · Ocak 2025 · 136 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi
SON KUŞLAR
Sait Faik ABASIYANIK
Sait Faik’e hikayelerini nasıl yazdığı sorulduğunda ne cevap vermiştir dersiniz?
Usta yazar:
“Koştum tütüncüye, kalem kağıt aldım. Oturdum. Adanın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yontuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.”
İşte tam da bu sözlermiş yazarımızın cevabı. Eski yazarlarımızın konuşmaları bile öykü gibi değil mi sayfa dostlarım, sorarım sizlere?
Kitabımızdan bahselim kısaca o zaman. On dokuz öyküden oluşan eserimize adını verdiği gibi başlangıçta biz okurlarını karşılayan Son Kuşlar, bir ada çocuğu olan Sait Faik’in Büyükada’da kaleme aldığı bir öyküdür. Günlük hayatın tekdüzeliğini farklı benzetmeler ve betimlemelerle anlattığı öyküde yazarımızın canını sıkan, adaya son iki yıldır uğramayan kuşlardır. Güz mevsimi kendini belli etmeye başladığında Sait Faik’in yüreği cız eder çünkü adaya gelen kuşları avlayan birileri vardır. Ona göre ufacık, kimseye zararı olmayan, etiyle karın bile doyurmayacak olan aksine uçuştukça insana sevinç ve huzur veren bu canlılara kıymak canilikten başka bir şey değildir.
Öykümüzü okurken insanın tam olarak böyle bir varlık olduğunu bir kez daha anlamış oluyoruz. Güzel olan her şeyi tüketip ileriye hiç bir şey bırakmamak için çabaladığımızın en güzel örneğini Sait Faik bu öyküsüyle anlatıyor bizlere.
Peki diğer öyküler?
Uzun yıllar önce neredeyse tüm eserlerini okuduğum Sait Faik’in, 𝗦𝗼𝗻 𝗞𝘂ş𝗹𝗮𝗿 eserinde ki diğer öykülerini sizlerde merak ediyorsanız muhakkak okuyun derim. Kesinlikle TAVSİYEMdir.
Syf: 128 
Son Kuşlar Sait Faik Abasıyanık 
kitapfisiltisi sevtap
Son Kuşlar Sait Faik Abasıyanık kitapfisiltisi sevtap
Merhabalar dostlar
Bu ay ki ikinci Sait Faik kitabıyla geldim .Son Kuşlar..19 öyküden oluşan bir kitap .Kitap ilk olarak 1952 yılında yayınlanmış ,bu baskısı @inkilapkitavevi tarafindan taze basılmış. Kapağına bayıldım ben .
Diğer Sait Faik kitaplarinda oldugu gibi yine en çok balıkçılar, işçiler, sıradan insanlar başrolde. Orhan Veli ,Sait Faik için "mahalle cocugu " benzetmesi yapmış. Bu benzetmeyi kıtabi okuyunca anliyorsunuz .Gercekten halktan gelen ,halkı bu kadar iyi taniyan bir yazar.
Kitabın adını veren öyküde,Konstantin Efendi, Ada’nın çocukları örgütleyip 1000 tanesi 250 gram etmeyen serçe, saka ve iskete florya avlaması konu edinir. Bu türü avlamalarıyla beraber akşam pilavın üzerine koyarak yerler. Ada’da gezinirken ne zaman kuş sesi duyulsa korkarlar. Çünkü Konstantin Efendi’nin uçan kuşların peşinde olduğu bilinir. Bu kuşlar uzun zaman sonra Konstantin Efendi yüzünden o adaya uğramazlar.Hikayenin kahramanı adada gezerken çimlerin söküldüğünü görür ama müdahale etmez. İşçiler çimleri mühendis Ahmet Bey’in söktürdüğü konusunda konuşurlar. Bu çimler, deri tüccarı Hollandalının bahçesine yerleştirilecektir. Hikayenin kahramanı güzel çimlerin söküldü ve yolların çamur içinde kaldığı için üzülür. Kendisi kuş ve geleceği görmüştür. Fakat gelecek nesiller bunları göremeyecektir.
Bu kitapta çevre sorunlarına değinmiş bol bol yazar .Doga sevgisi insan sevgisi kitabin ana teması...
Kitapla kalın dostlar...
Son Kuşlar Sait Faik Abasıyanık
Son Kuşlar Sait Faik Abasıyanık
Merhaba kitap severler;
Size durum öyküsü denilince aklıma ilk gelen Sait Faik Abasıyanık'ın birbirinden farklı bağımsız on dokuz adet yeni güncel baskısıyla geldim.
Her hikaye toplumsal mesajlar içerir. İyiliğin yanı sıra hayatı sorgulamanıza sebep oluyor. Akıcı, sade bir dili var lakin sakin bir zamanda okumanızda fayda var. Çünkü günümüz dünyasında benzerlikler farkediceksiniz. Totele bakıldığında aslında hep aynı döngüde olduğumuzu görmek üzücü. Hatta kitaptan örnek vermem gerekirse doğanın katledilişini duyarsız kalmamız gibi...
Kitabın adını ilk öykü "Son Kuşlar" dan alır. Ben her hikayeyi ayrı ayrı sevdim. Ancak "Dondurmacının Çırağı" beni daha çok etkiledi. Çocuk işçi düşünün hiç dinlenmeden çalıştıkları hizmetin karşılığını alamayan bir dondurmacı çırağı... İçlerinden biri bu zulme dayanamayıp gider.
Son olarak, okurken yazarın gözüyle bakış açısıyla değindiği altını çizdiği noktalara bakarak aynı pencereden
S. Faik Abasıyanık'ın anlamaktan geçer.
Tavsiyemdir...
Kitap , ve sevgiyle kalın...
#Sonkuşlar
kitapfisiltisi sevtap
@inkilapkitabevi
#fundaileheryerdeoku
#heryerdeoku#etamin
#fyp#kitapoku
#reklam#değil
#benimkütüphanem
#benimseçkilerim
kitapfisiltisi sevtap
@inkilapkitabevi
#fundaileheryerdeoku
#heryerdeoku#etamin
#fyp#kitapoku
#reklam#değil
#benimkütüphanem
#benimseçkilerim
"SON KUŞLAR"
"Ah, bu insan yüzleri! Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız, istediğimiz kadar bol hasletler, adilikler, iyilikler, kötülükler, delilikler, akıllılıklar, sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri. Yanılsak da zararı yok! Bu yüze olmazsa ötekisine yükleriz saydıklarımızı. Yanılmamız muayyen bir insan içindir, insanlar için değil. O halde yanılmıyor sayılırız.!"
Türk Edebiyatında öykü denince ilk akla gelen isimlerdendir Sait Faik Abasıyanık. Öykülerinin çoğunda gözlemlediklerini kendi bakış açısıyla sunar okuyucuya. Öykülerinin kahramanları hayatlarını bildiği, onlar gibi yaşadığı, aynı ortamlarda bulunduğu kişilerdir çoğunlukta. En çok denizi, balıkçıları, doğayı, küçük dünyalarında yaşama çabası içinde olan, yaşam mücadelesi veren insanları yazar.
Son Kuşlar, yazarın doğaya, insanlara ve özellikle de değişen dünyaya dair duyduğu hüznü ve kırgınlığı yansıtan önemli eserlerinden biri. Kitap, yazarın doğa sevgisini, insan ilişkilerini ve modernleşmeyle birlikte kaybolan değerleri kaleme aldığı derin gözlemler içeren öykülerden oluşmakta.
Yazar, daha çok insana olan sevgisiyle bilinmesine rağmen, insanlardan kaçtığını ve bir yeraltı insanına dönüştüğünden de bahsediliyor satır aralarında. 'İnsansız hiçbir şeyin güzelliği yok. Her şey onun sayesinde, onunla güzel' demesine rağmen 'Senede dört kelime konuşmadığım adama nezaketen gülmeye bile mecbur değilim. Görmemezliğe geliyorum. Başımı çeviriyorum' cümlesini kullanması onun çok yönlü bir anlatıma sahip olduğunu gösteriyor. Her şeye rağmen yine de 'insan'sız yapılamayacağını da biliyor. Yaşamın zevkini emekçi, küçük insanların arasında bulur. Dil, din, millet farkı gözetmeksizin sevgiyle yaklaşır herkese. Öykülerinin vazgeçilmezidir insana ve doğaya duyduğu sevgi.
Kent gezginiydi Sait Faik. Haldun
Kirlenin. Kirlenmek güzeldir…·134 syf.·Edebiyat
10/10
2024 269. kitabı
Samatya çocuğuydu babam . Dedemin dedesinden itibaren başlayan bir İstanbul öyküsü aileminki.Hani şu Ermeni ve Rum komşuları olan, memurların, ortaokul ve liseye başlayan erkek öğrencilerin, takım elbiselerini Rum terziye diktirdiği, ayakkabılarını Ermeni asıllı ayakkabı ustasında tamir ettirdiği eski İstanbul mahallesi. Yeni nesillere masal gibi geliyor bu anekdotlar ama ben bu öykülerle büyüdüm.Sadece anlatmadılar bana aynı zamanda okuttular bana bu öyküleri ailem. Kendi hatıralarını okutur gibi okuttular. Sait Faik ‘bizden’ biriydi. ‘Bizim’ hikayemizi anlatıyordu. Çok erken denilebilecek yaşta tanıştım Sait Faik hikayeleri ile .Daha ilkokuldayken babam işten eve geldiğinde elime Sait Faik kitabı verir sesli okumamı isterdi benden. O eline gazetesini alır ve bir sigara yakar “merak etme kulağım sende, sen oku” derdi. Benim okuma hızımın artacağını da eklerdi mutlaka. Ben gerçekten babamın beni dinleyip dinlemediğini anlamak için hikayelerin bazı yerlerini atlar, bazı cümleleri de değiştirerek okurdum. Anında düzeltirdi beni. “O hikaye öyle devam etmiyor” ya da “sonu öyle bitmiyor” diye beni uyarırdı. “Bir de beni kandırıyor boyuna bakmadan “der bıyık altından gülerdi.Okuduğum bazı bölümlerde gözleri okuduğu gazeteden uzaklara dalardı. Acı acı yutkunduğu olurdu. Ne de olsa;
“Mesutları çok az bir mahallenin çocukları değil miydiler?” 
Semaver
“Kınalıada’da bir ev” hikayesini ne zaman okusam acı acı gülümserdi. 1964 kararıyla diğer Rumlar gibi İstanbul’dan göç etmek zorunda kalan, mahallelerindeki çocukluk aşkı Rum kızını mı hatırlıyordu bilmiyorum.:)
“Onu vapurda ikinci mevkiin tahtaları üzerinde Rumca konuşurken dinlerim. Rumca bir kelime anlamadan ne söylediklerini bilir gibiyimdir.”
Dedem özellikle Sait Faik hikayeleri yayımlanıyor diye Varlık dergisi alır ve
Semaver
“Kınalıada’da bir ev” hikayesini ne zaman okusam acı acı gülümserdi. 1964 kararıyla diğer Rumlar gibi İstanbul’dan göç etmek zorunda kalan, mahallelerindeki çocukluk aşkı Rum kızını mı hatırlıyordu bilmiyorum.:)
“Onu vapurda ikinci mevkiin tahtaları üzerinde Rumca konuşurken dinlerim. Rumca bir kelime anlamadan ne söylediklerini bilir gibiyimdir.”
Dedem özellikle Sait Faik hikayeleri yayımlanıyor diye Varlık dergisi alır ve
Türk edebiyatında öykü denince ilk akla gelen isimlerdendir Sait Faik Abasıyanık. Öykülerinin çoğunda gözlemlediklerini kendi anlayışıyla sunar okuyucuya. Öykülerinin kahramanları hayatlarını bildiği, onlar gibi yaşadığı, aynı ortamlarda bulunduğu kişilerdir.
En çok denizi, balıkçıları, doğayı, küçük dünyalarında yaşama çabası içinde olan insanları yazar.
"İnsansız hiçbir şeyin güzelliği yok. Her şey onun sayesinde, onunla güzel." diyecek kadar sevgiyle yaklaşır insanlara. Yaşamın zevkini emekçi, küçük insanların arasında bulur. Dil, din, millet farkı gözetmeksizin sevgiyle yaklaşır insanlara. Öykülerinin vazgeçilmezidir insana ve doğaya duyduğu sevgi.
Son Kuşlar kitabındaki öykülerin çoğu yazarın yaşadığı Burgazada'da geçer. Deniz baş aktörüdür öykülerin. Balıklar, balıkçılar, ada da yaşayanlar, doğa ve insan vardır öykülerde. Son Kuşlar öyküsünde sanki bugünleri haber verir gibi seslenir okuyucusuna
"Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikayesi."
Hürriyet sevdalısıdır. "Küçücük hürriyetler değil, olabildiğine yüz verilmiş bir çocuk hürriyeti" ister.
Yazmamaya kendine söz verse de gördüğü haksızlık karşısında çok bilinen cümleler dökülür kaleminden
"Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da bir hırstan başka ne idi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim; hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde
Son Kuşlar - Dikkat spoiler içerebilir!
Sait Faik bana kalırsa bir edebiyat balonudur. Şuan içinizden kızdığınızı biliyorum ama bu benim düşüncem. Okuduğum kitapları genellikle küçük küçük bir sürü hikayeden oluşuyor. Bu eseri de öyle yirmi tane küçük hikayeden meydana gelmiş. Her hikayede abartılı betimlemeler var. Okuyucunun kafasında hayal kurmasına izin vermemiş kendisi bizim yerimize düşünmüş. Hâlbuki kitapla sinemanın arasındaki en büyük fark da bu değil mi. Biri hazır düşünmeni sağlar diğeri okuduğunla hayal kurmanı sağlar. Ben çok artistik lafları sevemiyorum. Umarım linç yemem benim gibi düşünen birileri de vardır.
En beğendiğim hikayecik "haritada bir nokta" oldu. Tüm eserlerinin telif hakkını Darüşşafaka'ya bağışlaması ve Mark Twin cemiyetine Atatürk'den sonra seçilen tek Türk yazar olmasından ötürü her zaman saygım vardır bunu da belirtmek isterim.
Ayrıca burdan Sait Faik'in Abasıyanık kitabı diyen kıza selâm göndermeyi bir borç bilirim :) youtu.be/IgAJ-mvB7QE
Keyifli okumalar diler, böyle güzel bir mecrayı bizlere sunduğu için 1K ekibine teşekkür ederim.
Puan vermedi
Son Kuşlar, okurken büyük olaylar beklemediğim ama küçük şeylerin aslında ne kadar büyük olabildiğini fark ettiğim bir kitap oldu. Sait Faik’in anlatımında bir sakinlik var; acele etmiyor, bağırmıyor ama yine de insanın içine dokunuyor.
Kitaptaki hikâyelerde genelde sıradan insanlar var. Balıkçılar, işsizler, yalnızlar… Ama bu “sıradanlık” hiç basit gelmiyor. Aksine, her karakterin içinde ayrı bir hayat, ayrı bir yalnızlık var. Sait Faik bu insanları anlatırken ne acındırıyor ne de yüceltiyor; sadece olduğu gibi gösteriyor.
En çok dikkatimi çeken şey, doğayla insan arasındaki bağ oldu. Kuşlar, deniz, sokaklar… Hepsi hikâyenin bir parçası gibi. Ama “son kuşlar” ifadesi bana biraz da kaybolan bir şeyleri hatırlattı. Sanki hem doğa hem de insanlık yavaş yavaş eksiliyor gibi bir his bıraktı.
Kitabı okurken sürekli bir hüzün vardı ama bu ağır bir hüzün değil. Daha çok içe çöken, sessiz bir duygu. Bazı hikâyeler bittiğinde “bu kadar mıydı?” dedim ama sonra düşündükçe aslında o kısalığın bile bir anlamı olduğunu fark ettim.
Son Kuşlar, bana hayatın büyük anlardan çok küçük anlardan oluştuğunu hatırlattı. Çok gösterişli değil ama içten. Okuyup bitirdikten sonra bile insanın içinde kalmaya devam eden, sakin ama etkili bir kitap.
Okudum!!!
Okudum da, gel birde bana sor nasıl okudum???
Arkadaşlar bu benim kendi tercihim, ben beğenmedim. Bir daha her hangi bir eserini okur muyum bilmem? Bana göre zamanın o şartlarına göre iyi bir yazar olabilir ama bu öyküler bana uygun değil. Pek akıcı ve sürükleyici olmadığı için sevmedim. Lütfen linç girişiminizi kendinize saklayınız.
Kitapla kalın...
Sait Faik'in 2. Öykü kitabınıda bitirmiş bulunmaktayım. İster linçleyin ister başka bir şey deyin ne derseniz deyin fakat birkaç yani parmakla gösterilicek birkaç hikaye dışında hikayaleri çok sıkıcı geldi bana, Lüzümsuz Adam da da öyle. 1-2 hikaye iyi diğerleri bir türlü oturmayan bir şeyler var. Ya da ben öykü insanı değilim. Karar veremiyorum.
Okurken öylesine sıkıldım ki, neyse bu da böyle bir inceleme oldu.
Sait Faik'e saygımız sonsuzdur.
Her okur her kitabı sevecek diye bir kaide de yoltur
Ee napalım bu kitabın alıcısıda bende yoktur
Buna içerleyenlerede karnım toktur
Bu da benden size manzumumdur...
Ahhahaah herkese iyi okumalar...
Bazı şeyler ilerlemiyorsa bırak gitsin belkide ihtiyacın olan şey onda değildir. :)))
Yazar Hakkında
Sait Faik AbasıyanıkYazar · 40 kitap
Sait Faik Abasıyanık ya da Sait Faik, Türk öykü, roman ve şiir yazarıdır. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından sayılan Abasıyanık, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılarla Türk edebiyatında bir dönüm noktası sayılır. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yeniliklerle "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir.
Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, hem iyi hem kötü taraflarıyla oldukları gibi fakat şiirsel ve usta bir dille anlatmıştır. Bunu yaparken diğer çoğu Cumhuriyet sonrası sanatçısı gibi Batı'daki gelişmelere bağlı kalmamış, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmemiş ve belli bir tarzın takipçisi olmamıştır. Toplumun problemlerine değil bireyin toplum içindeki sorunlarına yönelen yazar, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkıp bireyler hakkında yazarak insan gerçeğini anlamaya çalışır. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını yazan Abasıyanık, balıkçı, işsiz, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlatır. İnsanların yaşama biçimlerini, isteklerini, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek, toplum meselelerinden çok "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer alır.
1930'larda başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Abasıyanık'ın tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içermektedir. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırmıştır. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir. Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont, Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Abasıyanık, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu, Demir Özlü gibi pek çok yazara da öncülük etmiştir. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene öykü ödülü de verilmektedir.
