Yazar:
James Joyce
Çevirmen:
Fuat Sevimay
Tahmini Okuma Süresi:
25 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
888
Basım Tarihi:
Haziran 2023
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 1922
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Ulysses
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786052651841
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
15 diğer baskı · Tümünü Göster
Ulysses
662 okunmaNorgunk Yayıncılık · Aralık 2015 · 750 s.
Ulysses
545 okunmaYapı Kredi Yayınları · Şubat 2025 · 848 s.
Ulysses
151 okunmaKafka Kitap · Ağustos 2019 · 656 s.
Ulysses
27 okunmaİthaki Yayınları · Haziran 2023 · 888 s.
Ulysses
16 okunmaYaba Yayınları · Ağustos 2003 · 85 s.
Ulysses
11 okunmaNorgunk Yayıncılık · Eylül 2024 · 750 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Şişirilmiş bir balon. Yazarın hiçbir suçu, günahı yok. Joyce belli ki herkesle alay etmek için veya yeni bir şeyler denemek için yazmış bu romanı. Ama İçimizdeki İrlandalılar ayılıp bayılınca bu romana, yazık diyorum yazık. Bu kitap ki İngilizce yazılmış ve en büyük mahareti İngilizce dil oyunları. Oysa çeviride biz bu büyünün büyük bir kısmını anlamıyoruz. Ama İçimizdeki İrlandalılar zorluyorlar beğenmek için. Anladıkları bir şey de yok. Kitabın yegane övgüsü kitabı bitirebilmiş olmak. Kitaba değil kendilerine övgü esasında. Ben bu kitabı bitirdim maşallah bana ! O halde bu eziyeti boşuna çekmiş olmamalıyım. Diyorsa ki birileri bu kitap şöyle muhteşem böyle bilmece öyle bulmaca. E bize de beğenmek düşüyor değil mi ? Mecbur ! İtiraf edemiyor onca sayfadan sonra bir hiç uğruna günlerini gecelerini heba ettiğine. Ama ben ediyorum. Yazık oldu vaktime. Sağdan soldan yorumlarla bağdaştırmalarla bir romanı beğeneceksem ne anlamı var okumanın ? Kim iddia edebilir ki bu kitabı öylece okuyup anladı ve beğendi ? Yok mümkün mü ? Bir dünya kitap bitireceksin. Ne için? Sayfaların içine boca edilmiş göndermeleri anlayabilmek için. İyi de kitabın bir kurgusu bir hikayesi olmaz mı ? Olmuyormuş işte. Joyce yaparsa böyle yaparmış. Her bölümünde bir şeyler denemişmiş, yenilik getirmişmiş vs vs. Bana ne bunlardan ? Bana zevk veriyor mu okuduğum roman ? Bakıyorum adam 3 baskıyı da okumuş. Ama övgü dolu incelemelerinde her bölüm için çok zordu, bitirene helal olsun vs. Hadi elin adamı kendi dilinde maharetini konusturuyor ve elin İngilizi İrlandalısı benimsiyor beğeniyor, ama bir Türk, Türkçenin belki en güzel belki en Ulysses gibi bizim tarihimizden kültürümüzden simalara, eserlere, tarihi değerlere göndermelerle dolu ama çok çok daha anlaşılır ve bizden olan, bizi anlatan kitabı Huzur'u
Ben bu kitap hakkında bir inceleme yapmaktan çok, kendi deneyimimi ve hissettiklerimi paylaşmak istiyorum. Çünkü Ulysses, tek bir anlamla açıklanabilecek bir kitap değil. Aksine, her okunduğunda yeni bir katmanı açılan, her bakışta farklı bir anlam sunabilen çok katmanlı bir eser.
Bu kitabı gerçekten anlayabilmek için aslında ciddi bir hazırlık süreci gerektiğini düşünüyorum. Özellikle Odysseia gibi metinlere hâkim olmak (okudum), yapılan göndermeleri ve metaforları daha derin kavrayabilmek açısından önemli. Ben bu hazırlığı tamamen yapmış biri değilim, bu yüzden anlatacaklarım daha çok kitabın bende bıraktığı etkiyle sınırlı.
Ama şunu çok net söyleyebilirim. Bu eser, başlı başına bir yazım başarısı. Alıştığımız klasik anlatım biçimlerinin çok dışında, okuru zorlayan ama aynı zamanda geliştiren bir yapısı var. Okurken sadece bir hikâyeyi takip etmiyorsunuz; aynı zamanda düşünme biçiminiz değişiyor. Hatta bana göre, bu kitap insanı birkaç seviye yukarı taşıyabilecek bir etkiye sahip.
Okuma deneyimini de dönüştürüyor. Çünkü artık olaylara sadece “ne oluyor?” diye bakmıyorsunuz; “bu nasıl anlatılıyor, neden böyle anlatılıyor?” diye düşünmeye başlıyorsunuz.
Kitap, modern insanın sıradan bir gününü bile bir tür kahramanlık yolculuğu gibi ele alıyor. Günümüz dünyasında yaşamanın, bir günü tamamlamanın bile aslında ne kadar zor ve değerli olduğunu gösteriyor. Yani klasik anlamdaki kahramanlık anlayışını alıp, gündelik hayatın içine yerleştiriyor.
Yazar, insanın dış dünyasından çok iç dünyasına odaklanıyor. Görünen olaylardan ziyade, o olayların zihindeki yansımalarını, düşünceleri, bilinç akışını ön plana çıkarıyor. Günümüzde de aslında birçok insan, fiziksel olarak bir yerde olsa bile zihinsel olarak oraya ait hissetmiyor. Yani kitap, dışarıdan çok sıradan görünen bir
James Joyce’un Ulysses’i, sıradan bir roman değil; sabır isteyen, okuyucuyu zorlayan ama derinlemesine düşünüldüğünde büyük bir anlam dünyası açan bir eser. Kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey yalnızca bir romanı tamamlamak değil, uzun ve yorucu bir yolculuğun sonuna ulaşmak gibiydi.
Roman, tek bir gün içinde, Dublin sokaklarında geçiyor. Tek bir gün (16 Haziran 1904) anlatılır ama zihinsel zaman binlerce yıla yayılır.Yüzeyde sıradan görünen bir gün anlatılıyor gibi olsa da, aslında insan zihninin karmaşıklığı, yalnızlığı ve iç dünyası gözler önüne seriliyor. Olaylardan çok düşünceler ön planda olduğu için okurken çoğu zaman zorlandım, hatta bazı bölümlerde ilerlemek kolay olmadı. Ama kitabın gücünün yüzeyde değil, alt metninde saklı olduğunu fark ettikçe metnin değeri daha da belirginleşti.
Kitabın merkezinde yer alan üç karakter, aslında insanın farklı yönlerini temsil ediyor. Leopold Bloom, sıradan bir insanın dünyadaki yerini arayışını simgeliyor. Günlük hayatın küçük ayrıntıları içinde dolaşırken, hoşgörüyü, sabrı ve insan olmanın kırılganlığını temsil ediyor. Bloom’un yolculuğu, modern insanın yalnızlığını ama aynı zamanda insan kalabilme çabasını gösteriyor.
Stephen Dedalus ise zihinsel arayışı, kimlik sorgulamasını ve bireyin kendini bulma çabasını temsil ediyor. Onun düşünceleri daha karmaşık, daha sorgulayıcı ve zaman zaman kopuk bir yapı gösteriyor. Stephen, dünyayı anlamaya çalışan ama aynı zamanda onun içinde yerini bulmakta zorlanan insanın sembolü gibi duruyor.
Romanın sonunda söz alan Molly Bloom, insanın en doğal ve filtresiz iç sesini temsil ediyor. Onun kesintisiz düşünceleri, bastırılmamış duyguların ve arzuların açık bir ifadesi gibi. Molly’nin iç monoloğu, hayatın karmaşıklığına rağmen yaşama bağlılığını ve insanın iç dünyasının ne kadar güçlü
Dünya Edebiyatının En İyilerinden
Veeee… Ulysses. Tüm zamanların dünyadaki en iyi ve en zor kitaplarından birisi. Türk ve Dünya Edebiyatında bir çok esere ilham kaynağı olmuş, hatta Virginia Woolf’un dediği gibi “Bay Joyce’un Ulysses’teki münasebetsizliği bana öyle geliyor ki nefes almak için illa da camları kırması gereken çaresiz bir adamın bilinçli ve hesaplı münasebetsizliği. Yer yer camlar kırıldığında muhteşem, ama ne gerek vardı bu kadar enerji harcamaya!”
Tüm dünyada beğenilerek okunmuş olsa da çoğu kişi tarafından da eleştirilmiş bir eserdir. Hatta bazı ülkelerde zamanında yasaklanmış bir kitap.
Öncelikle bu kitabı Türkçeye büyük azim ve gayretle çeviren Fuat Sevimay’a da sonsuz teşekkürlerimizi sunarız. Böylesi zor bir kitabı böyle güzel bir şekilde çevirimi yapan ve tüm Joyce kitaplarında çevirmen olarak imzasını atmıştır.
Özellikle sadece 8 dile çevrilmiş olan sadece, ses, ritimle olan konunun ikinci plana aktarıldığı Finnegan Uyanması’nın da çevirmenidir.
Kitabın telif hakkı olmadığı halde ülkemizde 4 yayınevi bu kitabı yayınlama cesareti bulmuştur.
İlk Yapı Kredi Yayınlarından, Nevzat Erkmen çevirisi ile okuyucu ile buluşmuştur, daha sonra Norgung Yayınlarından, Armağan Ekici çevirisi ile ve son olarak da Kafka ve İthaki Yayınlarınlardan da Fuat Sevimay çevirisi ile okurları ile buluşmuştur.
Kitap 16 Haziran 1904 tarihinde İrlanda’nın başkenti Dublin’de geçer. Ve kitabın geçtiği gün her sene Bloomdays günü olarak İrlanda’da kutlanır. Peki bu kitabın konusu ne diye soracak olursanız: Sadece 18 saatin anlatıldığı bir kitaptır. Ne yani sadece 18 saati anlatan bir kitap nasıl oluyorda dünyanın en iyi ve en zor romanı oluyor? Gelin anlatayım. Üç tane önemli karakter üstünden kitap gelişir aslında: Stephen Dedalus, Leopold Bloom, Molly Bloom. Kitabı her sayfada bilinç akışı vardır, yer yer
OKUDUĞUM EN İYİ KİTAP
Ne desem ki, nasıl anlatsam ki bu kitabı? Dünya edebiyatının zirve kitabını. Dünya edebiyatının en zor romanı olarak nitelendirilen roman. Belki üstüne bir daha bir eser yazılamayacak, bir daha bunun gibi bir eser gelmeyecek dünyaya. Türk edebiyatına bile ilham olmuş bir eser. Yani 
Tutunamayanlar'a . Bu kitap okuduğum en iyi romandır: 
Ulysses
Ama tabii bu kadar büyük bir kitap zamanında anlaşılmayıp eleştirildi bile. İngiliz edebiyatının en önemli kalemlerinden biri olan Virginia Woolf, Ulysses için şu cümleleri sarf etti: “Bay Joyce’un Ulysses’teki münasebetsizliği bana öyle geliyor ki nefes almak için illa da camları kırması gereken çaresiz bir adamın bilinçli ve hesaplı münasebetsizliği. Yer yer camlar kırıldığında muhteşem, ama ne gerek vardı bu kadar enerji harcamaya!” diyerek kitabı eleştirdi. Sadece 200 sayfa okuyarak 9. bölümün sonunda kitabı yarım bıraktığı söylenir. Bazen Woolf'e hak verdiğim yerlerde olmadı değil ama yine de severek okudum.
Şimdi sorabilirsiniz bu kitabı neden çok sevdin, ne anlattı da bu kitap hayran oldun? Bir şey diyeyim mi aslında çok normal şeyler anlattı bu kitap. Yani dışarı baktığınızda herkesin normal yaptığı şeyler anlattı. Bloom, Stephen, Molly ve diğer bir çok karakter o kadar hayatın içinden, sıradan kişiler ki ve yaptıkları o kadar sıradan ki. Peki o kadar sıradan şey varsa nasıl hayran kaldın ki? Gelin anlatayım.
Kitap sıradan insanların, sıradan olaylarını, sıradan olmayan tarzdan anlatan bir eser. Nasıl yani? Üç ana bölüm ve 18 alt bölümden oluşur. Ve sadece 18 saati anlatır. 16 Haziran 1904 gününü ve her sene Dublin'de kutlanır. Sadece kitap adına kutlanan gündür bu eser. Peki neden bu gün? Eşi Nora Barnacle ile Dublin'de yürüdüğü ve ona aşık olduğu gündür bu gün. Aşka bak be. Bu 18 saatte, ciğer alırız, okula gideriz,
Tutunamayanlar'a . Bu kitap okuduğum en iyi romandır: Ulysses
Ama tabii bu kadar büyük bir kitap zamanında anlaşılmayıp eleştirildi bile. İngiliz edebiyatının en önemli kalemlerinden biri olan Virginia Woolf, Ulysses için şu cümleleri sarf etti: “Bay Joyce’un Ulysses’teki münasebetsizliği bana öyle geliyor ki nefes almak için illa da camları kırması gereken çaresiz bir adamın bilinçli ve hesaplı münasebetsizliği. Yer yer camlar kırıldığında muhteşem, ama ne gerek vardı bu kadar enerji harcamaya!” diyerek kitabı eleştirdi. Sadece 200 sayfa okuyarak 9. bölümün sonunda kitabı yarım bıraktığı söylenir. Bazen Woolf'e hak verdiğim yerlerde olmadı değil ama yine de severek okudum.
Şimdi sorabilirsiniz bu kitabı neden çok sevdin, ne anlattı da bu kitap hayran oldun? Bir şey diyeyim mi aslında çok normal şeyler anlattı bu kitap. Yani dışarı baktığınızda herkesin normal yaptığı şeyler anlattı. Bloom, Stephen, Molly ve diğer bir çok karakter o kadar hayatın içinden, sıradan kişiler ki ve yaptıkları o kadar sıradan ki. Peki o kadar sıradan şey varsa nasıl hayran kaldın ki? Gelin anlatayım.
Kitap sıradan insanların, sıradan olaylarını, sıradan olmayan tarzdan anlatan bir eser. Nasıl yani? Üç ana bölüm ve 18 alt bölümden oluşur. Ve sadece 18 saati anlatır. 16 Haziran 1904 gününü ve her sene Dublin'de kutlanır. Sadece kitap adına kutlanan gündür bu eser. Peki neden bu gün? Eşi Nora Barnacle ile Dublin'de yürüdüğü ve ona aşık olduğu gündür bu gün. Aşka bak be. Bu 18 saatte, ciğer alırız, okula gideriz,
Ulysses üzerine bir şeyler yazdım,
Tek ağaç sitesi için. Buradan da paylasmak istedim.
İtirazı olan, degerlendirmeye katılmayan varsa şimdi itiraz etsin.
tekagac.org/ulysses-uzerine
Ulysses Hakkında Bir Çok ŞeyEdebiyat
Puan vermedi·653 syf.··
Beğendi
·2020 10. kitabı
·120 günde okudu
·Okunma: 12 Mayıs 2020 16:10
Demek Ulysses’i okumak istiyorsun sorusuna verilen cevap genelde kolay gelsin oluyor. Zor bir kitap Ulysses edebiyatla hafiften haşır neşir olan herkesin bildiği gibi. Eleştirmenler, okuyucular ya da bloglarında kitabı inceleyenler demiyor sadece bunu. Joyce’un kendisi profesörlerin yüzyıllarca ne demek istediğini tartışacaklarını iddia ediyor olanca ukalalığıyla. Evet, adam çalışmış, yazmış, birçok şey denemiş, bir çok farklı yola girmiş, insanları kızdırmış. Hipster’larla karşılaştıranlar bile var. Evet, akademisyenler hala tartışıyor tıpkı tahmin ettiği gibi. Ve evet, Ulysses, üzerinde binlerce kitap, makale, araştırma vb. yazılan bu kitap, modernizmin bir (belki de en önemli) klasiği olmuş ve birçok otorite tarafından yazılmış en önemli romanlar arasında tanımlanıyor.
Zor bir kitap ve 1996’da Nevzat Erkmen’in yaptığı çevirinin de okumayı kolaylaştırmadığı bir gerçek. Bu yüzden ilk önce kitaba başlamadan önce birkaç ipucu paylaşayım dedim. Daha önce yazdığım ve kitap hakkında bir ön bilgi içeren yazıya ( sacmaninbagladiklari.wordpress.com/2020/01/12/sacm... ) adresinden ulaşabilirsiniz.
İlk önce Ulysses’i neden okumak istediğimizi kendimize sorabiliriz belki. Gerçekten gerekli mi, ya da bir katkısı olacak mı bana Ulysses’i okumanın? Bu soruyu, kitap neden okumalı, ya da klasiklerin bana ne faydası var gibi sorularla karşılaştırabilir ve benzer cevaplar verebiliriz elbette. Ulysses’i okumak isteyen kalabalık da genelde kitabı aşılması gereken bir zirve olarak görür ve bitirdiği gün o tamamlamış/tamamlanmış olma hissini, o tatmini arar. Ne yazık ki o duyguya ulaşamayacaksınız Ulysses bitince. Çünkü yazarımız, o kötü adam James Joyce, kitabın içerisine bağımlılık yapıcı bir madde bırakmış, bitirdikten sonra bölümleri tekrar tekrar
Zekâ ve Yanılgı
İçine o kadar çok bilmece-bulmaca ve zekâ oyunu koydum ki, profesörler yüzyıllarca ne demek istediğimi tartışacaklar, insanın ölümsüzlüğü garantilemesinin tek yolu da budur .— James Joyce
Joyce: zekâsını bıçak gibi kullanan, dili eğip büken, okuru rahat bırakmayan soğuk ve keskin bir yazar.
Ulysses, Latincedir. 
Odysseia’nın Roma’daki adıdır. O yüzden bu kitabı okumakta fayda var o da 
İlyada'nın devamı okuyamayanlar hikâyenin bütünlüğü için fikir sahibi olunması önemli. Bu kitabı anlamak için destanları okumak şart değil. Bilmek derinlik katar, bilmemek kapıyı kapatmaz. Çünkü roman aslında modern bir Odysseia hikâyesi; eve dönmeye çalışan bir adam . Destansı yolculuğu gündelik hayata indiriyor savaş yok canavar yok ama: zihin var yalnızlık var aldatılma var kimlik arayışı var
“Ulysses” demek: yolculuk yapan adam Joyce’un kitabında: bu yolculuk dışarıda değil insanın kendi içinde.
Kitabın daha başında Stephen Dedalus’la yeniden karşılaşmak insanı doğrudan içine çekiyor. Bu yüzden bu metne klasik bir “inceleme” gibi yaklaşmak eksik kalır; aslında bu kitap için en doğru yaklaşım bir okuma rehberi hazırlamak olur. Çünkü Joyce’u anlamak, doğrudan bu kitapla başlamıyor. Stephen Dedalus’u tanımadan bu metne girmek, daha en başta bir çok şeyi eksik kalmasına neden olur.
Bu yüzden okuma sırası neredeyse kendini dayatıyor: önce 
Kahraman Stephen ardından 
Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ve İrlanda insanını anlamak için 
Dublinliler ancak ondan sonra bu kitap. Daha olaylar tam başlamadan bile bunu hissediyorsun. Joyce sana bir hikâye anlatmıyor; parçaları birbirine bağlayarak bir bütünlük kuruyor.
Herkes bu kitabı “anlaşılmaz” diye etiketliyor ama mesele anlaşılmaz olması değil. Mesele, ona nasıl yaklaşılacağını kimsenin doğru düzgün anlatmaması. Asıl ihtiyaç olan şey, bu kitabın ne anlattığını değil, nasıl
James Joyce
Joyce: zekâsını bıçak gibi kullanan, dili eğip büken, okuru rahat bırakmayan soğuk ve keskin bir yazar.
Ulysses, Latincedir. Odysseia’nın Roma’daki adıdır. O yüzden bu kitabı okumakta fayda var o da İlyada'nın devamı okuyamayanlar hikâyenin bütünlüğü için fikir sahibi olunması önemli. Bu kitabı anlamak için destanları okumak şart değil. Bilmek derinlik katar, bilmemek kapıyı kapatmaz. Çünkü roman aslında modern bir Odysseia hikâyesi; eve dönmeye çalışan bir adam . Destansı yolculuğu gündelik hayata indiriyor savaş yok canavar yok ama: zihin var yalnızlık var aldatılma var kimlik arayışı var
“Ulysses” demek: yolculuk yapan adam Joyce’un kitabında: bu yolculuk dışarıda değil insanın kendi içinde.
Kitabın daha başında Stephen Dedalus’la yeniden karşılaşmak insanı doğrudan içine çekiyor. Bu yüzden bu metne klasik bir “inceleme” gibi yaklaşmak eksik kalır; aslında bu kitap için en doğru yaklaşım bir okuma rehberi hazırlamak olur. Çünkü Joyce’u anlamak, doğrudan bu kitapla başlamıyor. Stephen Dedalus’u tanımadan bu metne girmek, daha en başta bir çok şeyi eksik kalmasına neden olur.
Bu yüzden okuma sırası neredeyse kendini dayatıyor: önce Kahraman Stephen ardından Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ve İrlanda insanını anlamak için Dublinliler ancak ondan sonra bu kitap. Daha olaylar tam başlamadan bile bunu hissediyorsun. Joyce sana bir hikâye anlatmıyor; parçaları birbirine bağlayarak bir bütünlük kuruyor.
Herkes bu kitabı “anlaşılmaz” diye etiketliyor ama mesele anlaşılmaz olması değil. Mesele, ona nasıl yaklaşılacağını kimsenin doğru düzgün anlatmaması. Asıl ihtiyaç olan şey, bu kitabın ne anlattığını değil, nasıl
Dünya edebiyatı için küçük, kendi edebiyat ve okuma serüvenim içinse kocaman bir adım olan Ulysses'i okumanın mutluluğu ile bu satırları yazıyorum. :))
Ulysses herkesin korkulu rüyası bir kitap. Sadece bizde değil dünyanın her yerinde okunması ve anlaşılması güç olan kitap damgasını okurdan ziyade "edebiyatın büyük abileri" tarafından yemiş, bu nedenle de ister istemez okur üzerinde bir önyargı ve korku oluşturulmuş kitaba karşı. Benim gibi kendi çapında okuyan, okumaya meraklı okurların daha kitabı okumadan korktuğu ve kitaptan uzak durmalarına neden olan söylemler ve insanlarda oluşturulan önyargı nedeniyle de basımının 100. yılında bile hâlâ insanların üzerine konuştuğu, anlamaya çalıştığı, adeta bir bilmece çözer gibi okuma yaptığı bir kitap olmaya devam ediyor. Oysa ki James Joyce bu kitabı herkes okusun diye yazdığını söylemiş zamanında.
Benim tabii ki, yıllardır üzerine bir çok edebiyatçının çalıştığı, pek çok dile çevrilen, onun için kitaplar hatta okuma rehberleri ve sözlükler hazırlanan Ulysses hakkında bir inceleme yapmak ve ahkam kesmek gibi bir niyetim yok burada, olamaz da. Ben sadece biraz Ulyses'ten biraz Joyce'dan biraz da okuyacaklar ya da okumaktan çekinenler için kendi izlediğim yoldan Ulysses'i okuma serüvenimden bahsetmek istiyorum.
Başta hemen söylemeliyim ki Ulysses'i okumak hatta James Joyce'u okumak asla aklımda olmayan bir şeydi. Okunması ve anlaşılması güç kitap söylemleri bende de bir önyargı oluşturmuştu. Taa ki Fuat Sevimay'ın 
Benden'iz James Joyce kitabını okuyana dek. Benden'iz James Joyce 'la benim de Ulysses ve Joyce maceram başlamış oldu.
Bu arada sırası gelmişken Fuat Sevimay Ulysses'i ve James Joyce'un bütün kitaplarını en son Türkçeye kazandıran çevirmen ama biz onu yazar kimliğiyle de tanıyoruz, çok güzel kitaplara da imzasını atan bir yazar
Fuat Sevimay'ın Benden'iz James Joyce kitabını okuyana dek. Benden'iz James Joyce 'la benim de Ulysses ve Joyce maceram başlamış oldu.
Bu arada sırası gelmişken Fuat Sevimay Ulysses'i ve James Joyce'un bütün kitaplarını en son Türkçeye kazandıran çevirmen ama biz onu yazar kimliğiyle de tanıyoruz, çok güzel kitaplara da imzasını atan bir yazarUly'pess'1000Kitap
NOT : Oğuz Atay'ın etkilendiği ve özellikle Tutunamayanlar'da kullandığı yazı tipleri vardır.
NOT : Hayatımızda onlarca insana şans verip, tahammül edebiliyorken bir kitaba neden bu ayrıcalıkları tanımayalım?
Ulysses... Aslında bu kitap hakkında oldukça fazla inceleme, makale, deneme vs tarzında yazılar mevcut. Çoğunluğu kitabın zor olduğundan bahsediyor. Kalın bir kitap olması da cabası. Birkaç püf nokta buldum ve dedim ki şu Ulysses'i bir de ben okuyayım ve belamı buldum :) ancak güzel bir bela... Tutunamayanları gördüm okurken, detaylıca baktıkça... Kitapta dikkat edilmesi gereken çok husus var :
¶ @Hzr_suz bana Ulysses konusunda güzel bir yardımda bulundu ve bu linki attı, okumadan önce dikkate alınması gereken bir link olduğunu düşünüyorum. sacmaninbagladiklari.com/category/incele...
¶ Yazarı tanımak için şu eserleri de okuyabilirsiniz :
Benden'iz James Joyce ( ciddi yararı var)
Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ( otobiyografi tarzında ele alınmış bir roman)
Dublinliler ( ve tabi ki Dublin olmadan olmaz)
¶ Konuşma çizgisi olmayan bölümlerin Dedalus'un, Mr. Blomm'un veya başka karakterlerin iç sesleri olduğunu bilmek. Buna çok dikkat edilmeli. Yoksa çok karışıyor.
¶ Stephen Dedalus karakteri, konuşmalarda Kinch İsmiyle de anılmaktadır. Sonra okurken kim bu Kinch demeyin lütfen (:
¶. Kitapta bahsi geçen olayların sıradan bir gün olduğunu unutmayalım. Olayların akışı yavaş olduğu için başka bir tarihte olanları anlattığını düşünebilirsiniz ama okudukça aynı gün de olduğunuzu göreceksiniz.
¶ Ve çokça karakter var, bunların işi gücü yok havadan sudan konuşuyor mu böyle? diyebilirsiniz ama evet konuşuyorlar. :')
¶ Üçüncü, beşinci
Benden'iz James Joyce ( ciddi yararı var)
Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ( otobiyografi tarzında ele alınmış bir roman)
Dublinliler ( ve tabi ki Dublin olmadan olmaz)
¶ Konuşma çizgisi olmayan bölümlerin Dedalus'un, Mr. Blomm'un veya başka karakterlerin iç sesleri olduğunu bilmek. Buna çok dikkat edilmeli. Yoksa çok karışıyor.
¶ Stephen Dedalus karakteri, konuşmalarda Kinch İsmiyle de anılmaktadır. Sonra okurken kim bu Kinch demeyin lütfen (:
¶. Kitapta bahsi geçen olayların sıradan bir gün olduğunu unutmayalım. Olayların akışı yavaş olduğu için başka bir tarihte olanları anlattığını düşünebilirsiniz ama okudukça aynı gün de olduğunuzu göreceksiniz.
¶ Ve çokça karakter var, bunların işi gücü yok havadan sudan konuşuyor mu böyle? diyebilirsiniz ama evet konuşuyorlar. :')
¶ Üçüncü, beşinciYazar Hakkında
James JoyceYazar · 25 kitap
James Augustine Aloysius Joyce (1882 - 1941) İrlandalı yazar.
Katolik bir ailedendi. Dublin Üniversitesinde çağdaş dilleri öğrendi (1902). Özellikle karşılaştırmalı dil bilgisiyle ilgilenerek sağlam bir kültüre sahip oldu. Tıp öğrenimi için Paris'e gitti, bir yıl sonra Dublin'e döndü. Bir müddet ders verdi. 1904'te tekrar Avrupa'ya geçti. Bir süre Paris'te kaldıktan sonra İtalya'nın Trieste şehrine yerleşti (1906). Trieste'de İngilizce dersleri vererek geçimini sağladı. 1907'de şiirleri yayınlandı: Chamber Music (Oda müziği). 1914'da hikayelerini topladığı Dublinliler'i Londra'da çıkardı. Asıl ününü romanlarıyla sağladı. Şair Ezra Paund'un yardımıyla ilk romanı Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi, The Egoist dergisinde tefrika edildi, 1916'da da kitaplaştırıldı. Ulysses'i de tefrika edilmeye başladıktan sonra 1922'de tamamladı. Joyce'un bu eseri dizgi yanlışlarıyla doluydu. Aslına uygun yeni baskısı ancak 1984'te yapıldı.
Hemen bütün eserlerinde doğup büyüdüğü Dublin'i merkez alır. Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi'inde kendi hayatını konu edinen yazar, altmış kadar dilden aldığı unsurları birleştirerek yazdığı son romanı Finnegan Akşamları'nda (1939) aile fertlerinin bir gecede gördükleri rüyaları anlatır. Joyce, zor anlaşılan bir yazar olarak bilinir.
