Yazar:
Thomas More
Çevirmen:
Çiğdem Dürüşken
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
1 Nisan 2011
İlk Yayın Tarihi:
1516
Yayınevi:
Kabalcı Yayınevi
Orijinal Adı:
Utopia
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9789759971489
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
83 diğer baskı · Tümünü Göster
Utopia
16,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 29 Mart 2020 · 249 s.
Ütopya
948 okunmaLibrum Kitap · 16 Kasım 2017 · 214 s.
Utopia
654 okunmaÖteki Yayınevi · 2016 · 148 s.
Ütopya
622 okunmaPanama Yayıncılık · Şubat 2021 · 160 s.
Ütopya
490 okunmaCan Yayınları · Temmuz 2020 · 136 s.
Ütopya
448 okunmaOlympia Yayınları · Mart 2020 · 156 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Neden Olmasın?
Ütopya Thomas More tarafından 1516’da yazıldı. More’nin yazdığı bu kitapta da bahsedilen ülke gerçekte yok. More hayalindeki ideal ülkeyi bu eserinde var etti. Yaşadığı dönemdeki İngiltere ve benzer ülkelerin yönetim biçimlerini de eleştirel bir gönderme yaptı, aynı zamanda.
Adada yaşayan Ütopya halkının Yönetim biçimleri ve sosyal yaşantıları kusursuzdur. Ütopya , yarım ay şeklinde yerleşmiş, 54 şehirden oluşur. Her şehrin yöneticileri bulunur. Bu yöneticiler halk üzerinde baskı kuran zorba değil, aksine halk tarafından sevilen ve saygı duyulan kişilerdir. Yöneticiler halkın çıkarını gözetir. Kendi bencil duyguları ve hırsları yoktur.
Latince yazılan eser ilk kez Almanca dilini çevrildi. İngilizce çevirisi ise Ralhp Robinson tarafından 1551 yılında yapıldı. Okuduğum kitabın Latince aslından çevirisi, profesor Dr. Çiğdem Dürüşken tarafından 2009 yılında yapıldı. Kabalcı yayınevi tarafından yayınlanarak Türk edebiyatında yerini aldı
Ütopya ‘da her şey herkese aittir. Özel mülkiyet yoktur burada. Üretim herkesin ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik olduğundan halkın yaşam ve gelecek kaygısı yoktur.
Kızlar 18 yaşından , erkekler 25 yaşından önce evlenemez. Çocuklar daima büyük insanların gözetimindedir. Büyükler davranışları ile küçüklere örnek olur.
Örgütlenme her konuda Ütopya halkının yararı düşünülerek , sade ve öz olduğundan sayfalar dolusu, kafa karıştıran ve anlaşılmayan yasa kitapları yoktur.
Az sayıda yasalar vardır. Bu yasalarda açık ve anlaşılır olduğundan , avukatlara ihtiyaç yoktur. Gerektiği zaman herkes kendi savunmasını yapacak kapasitededir.
Dini inançlarda herkes özgür, isteyen istediği dine inanır. Hiç kimse başkasına zorla dini inançlarını telkin edemez. Bu suçtur.
Barış yanlısı olan Ütopya zorunlu olmadıkça savaşmaz. Savaşla
Var Bir Hayalimiz
"Şunu da saklamayacağım ki, Utopia devletinin birçok özelliklerini bizim kentlerimizde görmeyi isterdim: Bir umuttan çok bir dilektir bu."
Platon'un devlet isimli eserine hitaben More, Utopya'nin icerik olarak degil bicim olarak benzedigini soyler ortak nokta bulunduklari bi kac konu disinda. More eserinde devlet yonetimi, toplumsal alandaki esitlikler, insan iliskilerine kadar detayli bir sunumla anlatir dusuncelerini. Gercek olamicak kadar guzeldir..Evlilik iliskilerinde esler arasinda bosanmaya uygun gorsede bir kadini baska kadindan guzel buldugu icin bosanmak isteyen erkegin bu istegini kabul etmez. Askerlik durumlarinda herkes egitim alir fakat gonulu olanlar esleri cocuklariyla isterlerse savasa gidebilirler. Altin ,pirlanta gibi degerli esyalarin bi onemi olmadigi gibi kulanim yerlerinde basit yerler olarak secmislerdir. Komun bi yasam tarizna benzeyen anlatilari da mevcuttur. Din tercihinde saygili olmayi ,herkesin ozgur oldugunun altini cizer More.. Okurken keske detirten soylemlerin olmasi keyiflendirmesi ayrica guzel..Keyifle okudum
550 yıl öncesinden
Hayatın ta kendisinden
Toplum,devlet,din,savaş,ekonomi,sosyal hayat, eğitim, evlilik,boşanmak,doğa,insan,hayvan,tabiat....
siz ne aramıştınız ?
Siz hiç bağları ilmik ilmik işlenmiş büyük bir aile ile tanıştınız mı? Geçim sıkıntısı olmadan temel gereksinimin el birliği ile olduğu paranın burada hüküm süremediği bir aile, ki bu aileyi bir devlet olarak oturtulmuş başarılı bir sistem.
Bir devlet de neler eksik neler fazla farklı bir açıdan bakmanızı ve görebilme açınızı eminim etkileyecektir. İdeal devletin yazılı, planlı ve tartışmasız çok başarılı yapıtı.
Thomas more'dan rapheal'in ütopya adası;
Birlik beraberlik içinde çok çalışalım,dürüst ve adaletli kendi Ülkemiz için en iyi Ütopyayı oluşturalım,More'un Ütopyası çok şaşıracaksınız,çok iyi bir kitap..
Platon’un Devlet’inden sonra More’ın Ütopya’sı daha eğlenceli geldi diyebilirim. Hilal şeklindeki adada olup bitenlerle alakalı kurgulanan bu yok-yer gerçekten de kendimizi bulduğumuz bir ada oluveriyor. Bir çırpıda okuyacağınız bu eseri incelerken ara sıra metinden bağımsızlaşıp kendi ütopyanıza dalabiliyorsunuz ama olsun bazı yerleri tekrar etmek konuyu pekiştirmek açısından faydalıdır. :)
Ütopya
Semavi dinlerin vadettiği cenneti, bir adada yaşamak mümkün mü? Bu sorunun cevabını soruyor kitap. Toplumda yozlaşmanın önüne geçmek için konulan ağır ve aşağılayan kurallar yaşayanlar tarafından desteklenir ise ütopya gerçekleşebileceğini iddiasını destekleyen ara ara beyaz zambaklar ülkesinde kitabını çağrıştıran lüksün ayıplandığı bir yerin nasıl varolduğuna okudukça o imreneceksiniz.
Thomas More’un utopyası yeni bir toplum ve devlet düzenini arayışının içinde olan bir kitap ve bu konuda bir çok düşünceye savunamaya refarans olmuştur..Ütopia?nın anlamı ?hiçbir yerdir.? Bu herkes tarafından bilinmesine rağmen More öyle bir yer varmış gibi anlatır..Ütopia bir ada olarak tasvir ediliyor ve bu adanın nerde olduğu tam olarak anlatılmıyor. konu itibariye eşit bir toplumdan ve ülkenin içinde bulduğu zenginliğinin eşit dağıtılması gerektiği,savunur eğitimden sağlığa toplumdaki bütün insanların tüm ihtiyaçlarına eşit şekilde yararlanmasını öngörür..fazla yasa yoktur. Zaten yasaya da ihtiyaç yoktur. Varolan yasalara karşı koymak kimsenin aklından geçmez. Çünkü bu yasaların doğruluğunu herkes kabul eder.Ütopia tarıma önem verilir. Her kentin yakınlarında tarıma ayrılmış büyük alanlar vardır. Ütopia?lılar bu çiftliklerde dönüşümlü olarak çalışırlar. Böylece köye yerleşmiş bir köylü sınıfı ve şehirde yaşayan şehirli sınıfı yoktu.Ütopya?da herkes çalışmak zorundadır. Ancak hayvan gibi çalışmak yoktur. Üç saat sabah, üç saat öğleden sonra olmak üzere günde 6 saat çalışılır. Öğlen iki saat dinlenilir...
Thomas more Utopya da anlatıkları ile bizlere başka bir dünyanın mümkün olabileceğini gösteriyor ve bununda biz insanlar tarafından sağlanacağını anlatıyor ..
Kendi Ütopyasının Şehidi
Utopia kelimesi hem “hiçbir yer” hem de “iyi yer” anlamına gelen bir kelime oyunu. Bu küçük ayrıntı, kitabın bütün ironisini taşıyor. Yazara baktığımızda bu oyun daha da anlam kazanıyor. Thomas More devletin tam içinde yer alan bir hukukçu, bir siyasetçi ve sonunda idam edilen bir adam. İktidarı içeriden tanıyan birinin böyle bir ada tasarlaması tesadüf gibi görünmüyor bana; bilinçli bir meydan okuma gibi duruyor.
Hiçbir yerde olan o memleket, ada, kıyılar elbette kurgu. Ama eleştirilen zihniyet son derece gerçek. Edebiyatın sevdiğim tarafı tam da bu: Harita sahte ama insan doğası fazlasıyla tanıdık.
Ütopya artık yalnızca bir kitap adı değil; bir yazın türünün adı. Thomas More’u değerli kılan şeylerden biri de bu kavramı literatüre kazandırmış olması.
Eğer Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları baskısını okursanız, kitap bittikten sonra 
Mina Urgan’ın kapsamlı incelemesiyle karşılaşıyorsunuz. More’dan sonra yazılan ütopyalar, daha önce 
Platon (Eflatun)’un 
Devlet eseriyle yapılan karşılaştırmalar ve ilginç anekdotlar metni genişletiyor. O noktada şunu fark ediyorsunuz: Thomas More kolay çözümlenebilecek bir karakter değil.
Ruhunda ve hayatında ütopyasını bir şekilde yaşamış bir adam. İnsanların inanmadıkları şeylere yalan yere yemin etmemeleri, vicdan özgürlüğü uğruna kendini feda etmiş biri.
Kitabın bir yerinde, Ütopyalıların savaş sistemlerini, dinlerini, törenlerini, yasalarını ve törelerini düşündüğünü; çoğunun gerçekleşmesi zor şeyler gibi göründüğünü söyler. Asıl şaşırtıcı olanın ise bu garip devletin parasız ve ortak yaşam düzeni olduğunu belirtir. Bu fikir daha sonra farklı düşünürler tarafından genişletildi. 
Karl Marx’ın sistematikleştirdiği kolektif mülkiyet anlayışının 20. yüzyıldaki uygulamalarına, örneğin Sovyet deneyimine baktığımızda, ideal ile pratiğin ne kadar
Utopia kelimesi hem “hiçbir yer” hem de “iyi yer” anlamına gelen bir kelime oyunu. Bu küçük ayrıntı, kitabın bütün ironisini taşıyor. Yazara baktığımızda bu oyun daha da anlam kazanıyor. Thomas More devletin tam içinde yer alan bir hukukçu, bir siyasetçi ve sonunda idam edilen bir adam. İktidarı içeriden tanıyan birinin böyle bir ada tasarlaması tesadüf gibi görünmüyor bana; bilinçli bir meydan okuma gibi duruyor.
Hiçbir yerde olan o memleket, ada, kıyılar elbette kurgu. Ama eleştirilen zihniyet son derece gerçek. Edebiyatın sevdiğim tarafı tam da bu: Harita sahte ama insan doğası fazlasıyla tanıdık.
Ütopya artık yalnızca bir kitap adı değil; bir yazın türünün adı. Thomas More’u değerli kılan şeylerden biri de bu kavramı literatüre kazandırmış olması.
Eğer Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları baskısını okursanız, kitap bittikten sonra Mina Urgan’ın kapsamlı incelemesiyle karşılaşıyorsunuz. More’dan sonra yazılan ütopyalar, daha önce Platon (Eflatun)’un Devlet eseriyle yapılan karşılaştırmalar ve ilginç anekdotlar metni genişletiyor. O noktada şunu fark ediyorsunuz: Thomas More kolay çözümlenebilecek bir karakter değil.
Ruhunda ve hayatında ütopyasını bir şekilde yaşamış bir adam. İnsanların inanmadıkları şeylere yalan yere yemin etmemeleri, vicdan özgürlüğü uğruna kendini feda etmiş biri.
Kitabın bir yerinde, Ütopyalıların savaş sistemlerini, dinlerini, törenlerini, yasalarını ve törelerini düşündüğünü; çoğunun gerçekleşmesi zor şeyler gibi göründüğünü söyler. Asıl şaşırtıcı olanın ise bu garip devletin parasız ve ortak yaşam düzeni olduğunu belirtir. Bu fikir daha sonra farklı düşünürler tarafından genişletildi. Karl Marx’ın sistematikleştirdiği kolektif mülkiyet anlayışının 20. yüzyıldaki uygulamalarına, örneğin Sovyet deneyimine baktığımızda, ideal ile pratiğin ne kadarHayal Gücünün Sınırlarını Zorlamak Ütopya ile Yeni Dünyalar Kurmak
Sayfalar arasında kaybolurken, yazarın ustalıklı kaleminden dökülen kelimelerle hayallerimizin sınırı olmayan bir dünyasına adım atıyoruz. Bu dünyada, ideal bir toplumun nasıl olması gerektiği üzerine düşünmeye ve var olan düzeni sorgulamaya davet ediliyoruz.
Yazar, kusursuz bir toplum tasviri sunmak yerine, ideal bir toplum inşa etmenin ne kadar zor ve karmaşık bir süreç olduğunu gösteriyor. Ütopyalıların bazı geleneklerini ve inançlarını da eleştiriyor ve ideal bir toplumda bile bazı çelişkilerin ve kusurların olabileceğini vurguluyor.
"Ütopya", sadece siyasi ve sosyal bir eleştiriden ibaret değil. Aynı zamanda, etik, felsefe ve din gibi konularda da derin tartışmalar barındırıyor. Yazar, din ve vicdan özgürlüğü, ötenazi, eutanazi gibi günümüzde de geçerliliğini koruyan etik problemlere değiniyor.
Bu eser, yüzyıllar boyunca siyasetçileri, filozofları ve yazarları etkilemeye devam eden bir klasik olmuştur. Günümüzde de ideal toplum arayışlarına ışık tutan ve tartışmaları besleyen önemli bir eser olarak kabul edilmektedir.
"Ütopya"yı okumanız için 5 neden
* Hayal gücünüzü zorlayacak ve sizi yeni fikirlere yönlendirecek bir eser.
* 16. yüzyıl Avrupa'sına dair eşsiz bir bakış açısı sunuyor.
* Etik, felsefe ve din gibi konularda derin tartışmalara imkan tanıyor.
* Günümüzde de geçerliliğini koruyan birçok sosyopolitik soruyu ele alıyor.
* Klasik edebiyatın en önemli eserlerinden biri.
Ütopya ideal bir toplum tasviri sunan kusursuz bir eser olmasa da, okurlarını düşünmeye ve sorgulamaya teşvik eden, ufuk açıcı bir klasiktir.
Bu eseri okurken, yazarın ütopyacı vizyonunu sadece eleştirel bir bakış açısıyla değil, aynı zamanda hayal gücünüzü kullanarak da değerlendirmeniz önemlidir.
Yazar Hakkında
Thomas MoreYazar · 4 kitap
Thomas More, (7 Şubat 1478 - 6 Temmuz 1535) İngiliz yazar, devlet adamı ve hukukçu. Yaşamında önde gelen bir hümanist bilgin ünvanına kavuşup bir çok kamu görevi üstlendi. Eseri Ütopya ile edebiyatta yeni bir nesil yarattı. 1516'da yazdığı Ütopya'da ideal hayali bir ada ülkenin siyasi sistemini tarif ediyordu. More'un Kral Henry VIII'in İngiliz kilisesinin başına geçme niyetine ilke olarak karşı çıkması, kendi siyasi kariyerinin sonunu hazırlayıp hain olarak idam edilmesine sebep oldu. Ölümünden 400 yıl sonra, 1935'de Papa Pius XI tarafından aziz ilan edildi.
7 Şubat 1478'de, Londra'da doğmuştur. Babası dönemin önemli bir yargıcı olan Sir John More'dur. Eğitim için Oxford Üniversitesi'ne girdi. Oxford'da geçirdiği 2 yılda yazmaya başladı. Antik Yunan ve Latin edebiyatına ilgisi de bu dönemde oldu. Daha sonra Londra'ya geri döndü ve 1496 yılında hukuk öğrenimi görmeye başladı. 1501 yılında avukat oldu. Hukuk öğrenimi gördüğü yıllarda manastır yaşamı yaşamakta ve bir rahip olmak isteğiyle yanıp tutuşmaktaydı. Yine de zamanla bu duygusu söndü ve ruhu ülkesine hizmet etmek isteğiyle doldu. Bunun üzerine 1504 yılında parlementoya girdi. Bu sıralarda ünlü Hollandalı yazar Erasmus ile olan arkadaşlığı iyice gelişti ve Erasmus 1509'da basılan ünlü eseri Encomium Moriae`yi (Deliliğe Övgü) Thomas More'a adadı. 1517'de Kral'ın hizmetine girdi. Giriştiği başarılı bir diplomatik görev ardından şövalye unvanı verildi ve yardımcı veznedar ilan edildi. Kralın kişisel danışmanı olarak kariyeri parlamaya devam etti. 1525'de Lancaster Düklüğü'nün bakanı oldu. Kral Henry VIII'in evlilikleriyle ilgili konularda ona yeterince yardım edemeyen Lordlar Kamarası başkanı Kardinal Wolsey'i istifaya zorladıktan sonra yerine Thomas More'u Lordlar Kamarası başkanı ilan etti. Başlarda Kralın düşüncelerini paylaşan More, zamanla Kralın protestanlığa olan artan ilgisi ve kiliseye olan negatif düşüncelerinden rahatsız oldu. Kişisel olarak protestanlığı sevmiyor ve doğru bulmuyor, dönemin katolik kilisesini benimsiyor ve önemsiyordu. Protestanlığı eleştiren kitaplarıyla Kral ile olan ilişkisini gerdikten sonra 1531'de Krala bağlılık yemini etmeyi reddetti. Daha sonra hastalığı bahane ederek 1532'de görevlerinden ayrıldı. 1533'de Anne Boleyn'in İngiltere Kraliçesi olarak ilan edildiği taç giydirme törenine katılmayı reddedince şimşekleri üzerine çekti. Yalan davalar ve dedikodular başladı.
Parlementonun Anne Boleyn'i İngiltere'nin kraliçesi olarak ilan edebileceğini kabul etmesine rağmen, bağlılık yemini etmeyi reddetti zira bu Papa'ya karşı bir davranış olurdu. Bu yüzden tutuklandı. Daha sonraları Kralı kilisenin başı olarak görmediği için ölüm cezasına çarptırıldı. 6 Temmuz 1535'de idam edildi.
