Ben seni hiç unutamıyorum
Sense beni hiç anımsamıyorsun
İşte bütün sorun bu!
O beni hiç unutamıyor
Bense onu hiç anımsamıyorum
İşte bütün sorun bu!
Artık konuşmuyor
Ne senin ne benim gözlerimiz
Seni yansıtmıyor gözbebeklerim
Ben yokum gözbebeklerinde
Varsın öyle olsun!
Sen gelmesen de!
Anımsamasan da beni
Hiç olmasan bile
Ben seni yine de beklerim
Bütün sorun işte bu!
Mutluluğun capcanlı anıtını gördüm geçen gün
Dimdik bir yokuştan çıkıyor
Çok yaşlı bir kadınla bir erkek
Kol kola elele
Dayanmışlar birbirine
Bakışları gülüşleri titrek titrek
Sanki yapışıp kaynaşmışlar
Buruşuk dudaklarıyla öpüşerek
Bakıyorlar gözbebeklerine
İlk günkü gibi ürkek
Kim görse onları inanırdı
Bu aşk sonsuza denk
İlk günkü gibi sürecek
Bir ayrılsalar birbirinden
Sanki ikisi birden
Düşüp birbirinin kucağına
Hemen oracıkta can verecek
Her ilk aşk böyle bitecek sanılır
Sonu düş kırıklığı olsa bile
Mutluluk anıtına inanılır
En güzel aldanıştır aşka inanmak
Şehrime gel sevgili.
Yarın çık gel.
Bırak her şeyi, bir bekleyenim var de gel.
Gel ki bu şehir adımlarınla anlamlansın.
Gel ki bu şehir nefretim olmaktan çıksın.
Gel ki nefes alayım.
Gel.