Hayat, senin hayatın.
İzin verme itilmesine, kederli teslimiyetin içine.
Hazır ol beklediğine.
Çıkış yolu vardır elbet.
Işık var bir yerde.
Belki çok parlak değil ama def eder karanlığı.
Hazır ol beklediğine.
Tanrı sana fırsatlar sunacak.
Tanı onları… ve kullan.
Ölümü yenemezsin ama yok edebilirsin yaşarken ölmeyi…
Ve sen öğrendikçe bunu yapmayı, daha da aydınlık olacak.
Hayat, senin hayatın.
Tanı onu, ona hala sahipken…
Sen muhteşemsin.
Tanrı bekler mutlu etmek için seni.

Charles Bukowski

Elizabeth Gilbert
İnsanlaɾ ɾuh eşinin mükemmel uyum olduğunu düşünüɾ ve hemen hemen heɾkes onu bulmak isteɾ. Fakat, geɾçek ɾuh eşi; seni hayattan geɾi koyan şeyleɾi gösteɾen biɾ ayna, seni hayatını değiştiɾebileceğine daiɾ faɾkındalığa kavuştuɾan kişidiɾ. Geɾçek ɾuh eşi muhtemelen hayatın boyunca tanıyıp tanıyabileceğin en önemli kişidiɾ. Tüm duvaɾlaɾını yıkaɾ ve seni hayatın içinde uyanık tutaɾ. Ruh eşinin amacı; seni biɾ güzel saɾsmak, egonu biɾaz yıkmak, sana engelleɾini ve bağımlılıklaɾını gösteɾmektiɾ. İçeɾi yepyeni biɾ ışık sızabilsin diye kalbini biɾaz olsun kıɾmaktıɾ. Sana, hayatına daiɾ kontɾolünü öyle kaybettiɾiɾ ki değişimin kaçınılmazdıɾ.

Safderun, bir alıntı ekledi.
9 dk. · Kitabı okuyor

Olur ya, belki bir gün tam senin gibi hissederim , senin heyecanların benim heyecanlarım olur: o zaman seni bütünüyle yaşarım, kim bilir?

Tutunamayanlar, Oğuz Atay (Sayfa 375)Tutunamayanlar, Oğuz Atay (Sayfa 375)

Bu sesler nasıl sustu ?
Yüreğimin gürültüsünü duyuyorum.
Bu koku ! Gül kokusu duymak istiyorum.
Kan, barut kokusu genzimi yakıyor.

Toprak, ağaçlar, kuşlar susmayın kazandın deyin.
Kazandın, lakin yüzün asla gülmeyecek deyin.
Karanlığın içindesin, hakikati görmüyorsun deyin.
Nedir hakikat ?
O; tek bir Allah’dır.

Bu tependeki güneş değil Süleyman.
Yoksa ışıtmaz mıydı seni ? Isıtmaz mıydı ?

Bu soluduğun hava değil.
Yoksa can verirdi sana, atardı kalbin.

Şu bastığın toprak mı ?
Eğer öyleyse seni neden almaz içine ?
Ruhun alemde ızdırap çekerken, bedenin niye toprağa karışmaz ?

Alperen Tekin, bir alıntı ekledi.
14 dk. · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

12: 6 Gümüş tel kopmadan, altın tas kırılmadan, testi çeşmede parçalanmadan, kuyu makarası kırılmadan,
12: 7 Toprak geldiği yere dönmeden, ruh onu veren Tanrı'ya dönmeden, seni yaratanı anımsa.
12: 8 "Her şey boş" diyor Vaiz, "Bomboş!"

(Vaiz-The Book of Ecclesiastes)

Tevrat, Anonim (Ketuvimdedir.)Tevrat, Anonim (Ketuvimdedir.)
~Aysar~, bir alıntı ekledi.
15 dk. · Kitabı okuyor

"Geçmişte yaşadıkların geride kaldı. Seni, bilinçaltındaki gizemli dünyaya davet etmek için buradayım."

Paradokya, Cem Gülbent (Sayfa 38)Paradokya, Cem Gülbent (Sayfa 38)

Aynı kaderin farklı yaralarıydık onunla. Her şey bir cümleyle başladı. Bizi kelimeler buluşturdu. Bazen bir cümle hayatı baştan aşağı değiştirmeye yetiyor. Yaradan fışkıran bir cümle başka bir yaralıyı sana çekiyor. O da seni arıyor bilmeden. Ama yarasına bağlanıp öyle sırt çevirmiş ki aşka, bulduğunda bile inanmıyor.

Yaralı, Kahraman TazeoğluYaralı, Kahraman Tazeoğlu

Acılar olgunlaştırır, derler. Demek ki, insan aldığı yaralardan öğreniyor hayatı ve kendini. Aşk yarası taşımayan aşkı bilmez. İnsan yaralanınca, yarasını saracak birini arıyor. Aşkın ikinci acemilik evresi bu… Oysa aldığın yara seni hakiki aşka götürüyor, acı, yol gösteriyor. Yaran kapanmadan bunu bilemiyorsun.

Yaralı, Kahraman TazeoğluYaralı, Kahraman Tazeoğlu
Murat Mesut, bir alıntı ekledi.
17 dk. · 9/10 puan

Yalnız kaldınız sanırsınız,
Biliyorum.
Yalnız bırakılmışsınız,
Biliyorum.
Ötesi yok.

Ötesi var:
Yalnızlık
Müziğin bile seni dinlemesidir.
Yalnızlık
İnsanin kendine mektup yazması
Ve dönüp-dönüp onu okuması
Yalnızlığın da ötesidir.

Dokuza Kadar On, Özdemir Asaf (Sayfa 86)Dokuza Kadar On, Özdemir Asaf (Sayfa 86)

Kör müydü gözlerin, nasıl göremedin” diye sordular senden sonra. Kör değildim. Ve hayatımda en çok iki kere parlamıştı gözlerim. Birincisi seni ilk gördüğüm, ikincisi giderken ardından baktığım gün. İlkinde aşkın ışığından, ikincisinde gözyaşlarımdan… O iki anın arasındaysa hep kapalıydı gözlerim. Aşkına inandığımdan.
Kör değildim, sadece güvenmiştim!

Yaralı, Kahraman TazeoğluYaralı, Kahraman Tazeoğlu