Lord Henry güldü. "insan hayatı da sanat yerine koyuyorsa, kalbi beynidir," diyerek koltuğa gömüldü.
Dorian Gray başını salladı, sonra piyanoda birkaç yumuşak nota çaldı. "Bir hüznün resmi gibi," diye yineledi. "Kalbi olmayan bir yüz."
Bana bir oyunda duyduğum tuhaf dizeleri anımsatırdı. Hamlet'teydi sanırım,
Bir hüznün resmi gibi,
kalbi olmayan bir yüz.
evet, portre tıpkı böyleydi işte.