e
@0zas1an
25. infj.
Instragram: k.o.k.jurnalEdebiyat
Sophokles • Elektra #kitapyorumu
İsmi beni cezbeden ve oldukça merak ederek aldığım Elektra, babası öldüren ve adalet sağlanması için tek başına mücadele eden bir kadının öyküsünün tiyatro şeklinde anlatılmış hâli. Kısa ancak sürükleyici bir olay örgüsü vardı. Diyaloglar ise yer yer uzun ancak sade bir dille ifade edilmişti. Sophokles'in MÖ 495-406 yıllarında yaşadığını düşünürsek, o zaman bir kadının adalet mücadelesini anlatmak ve onu oldukça güçlü bir karakter olarak ele almak oldukça etkileyici ve yenilikçi olsa gerek. Tiyatro/trajedi okumayı seviyorsanız seveceğinizi düşündüğüm bir eser. Şimdiden iyi okumalar!
Instagram: k.o.k.jurnalEdebiyat
Amy Harmon • Tersyüz #kitapyorumu
İlk yüz sayfada Tersyüz'ü klişe bir Amerikan lise temalı aşk romanı sansam da okumaya devam ettikçe derinliğini, duygusallığını ve anlatmak istenen her şeyi keşfettim. Aşk, dostluk, fedakarlık, gençlik, kasaba hayatı, komşuluk, aile gibi konular, olabildiğince duygusal ve yürek ısıtan öykülerle ele alınmıştı ve okurken etkilenmemek, duygulanmamak ve ağlamamak elde değildi.
Kısaca konusuna değinmem gerekirse, lise sona giden ve dış görünüşüyle ilgili sorunlar yaşayan, fedakar, sevecen ve aşk romanlarının evreninde yaşayan hayalperest Fern, okulun güreşçi, popüler, yakışıklı, iri yarı ve gizemli çocuğu Ambrose'a çocukluğundan beri aşık olmasına rağmen, kendini onun tarafından sevilebilecek kadar güzel bulmaması sebebiyle içine kapanıp duygularını saklamakta; öte yandan Ambrose yenilmez bir güreşçi olmanın ve Herkül'e benzetilmenin yükünü taşımakta diye başlayabilirim. İlk başta her şey klişe gibi gözükse de 11 Eylül Saldırıları'na şahit olan bu lise arkadaşlarının hayatı, özellikle Ambrose'unki değişiyor ve Ambrose orduya katılmaya karar veriyor, beraberinde okul ve güreş arkadaşlarını da onunla gelmeye ikna ediyor. Ancak daha sonra roller değişiyor ve Ambrose kendini en dipte, kalbi kırık, incinmiş, yalnız ve yaralı bir halde buluyor.
Aynı zamanda en sevdiğim karakter olan Bailey'in hikayesi kitap içinde devam ediyor. Bailey tekerli sandalyeye bağlı, vücudunu hareket ettiremeyen bir genç olsa da hayata ve diğer insanlara bakışı, olayları yorumlayışı, her zaman en iyisini görmeye çalışması ve kendine acımadan her daim iyi ve güzel yaşamak için çaba göstermesi ve çevresindeki insanların da hayatlarını güzel ve capcanlı hale getirmesi ve verdiği tavsiyeler ile kitaba en hoş ve güzel rengi katan karakterdi bence.
İçinizi ısıtacak, biraz
Instagram: k.o.k.jurnalEdebiyat
Tolstoy • İtiraflarım #kitapyorumu
İtiraflarım'ı merakla okudum. Yalnızca fikirlerin ve düşüncelerin yazıldığı bir günce gibi olmasına rağmen oldukça akıcı bir kitaptı. Kitabı Tolstoy'un manevi otobiyografisi olarak değerlendirebilirim.
Tolstoy okuyucuya sohbet havası içinde inanç yolcuğunu, önce Tanrı'dan vazgeçişini sonra ona geri dönüşünü, gençliğinde yaptığı hataları, kendini nasıl kandırdığını, hayatın anlamını arayışında başından geçenleri ve hayatın anlamını nerelerde bulduğunu, nelerin aslında koca yalanlar olduğunu anlatıyor. Tolstoy'un manevi hislerini kendi kaleminden okumak etkileyiciydi ve böylesine bir yazar ve kişinin iç dünyasını tanımak gerçekten ilginçti.
Rus edebiyatına, Tolstoy'a veya değindiğim konulara ilgiliyseniz, okumanızı tavsiye edebilirim. Şimdiden iyi okumalar!
Instagram: k.o.k.jurnalEdebiyat
Nikolay Gogol • Palto #kitapyorumu
Dostoyevski “Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık.” sözünü işittikten sonra merakla alıp okuduğum bir kitap Palto. Daha önce yazarın Bir Delinin Hatıra Defteri kitabını da okudum ve farklı ve ilginç bulmakla beraber beğenmiştim. Palto ve ikinci öykü olan Burun da aynı şekilde, farklı, beklenmedik, ilginç ve yer yer komikti, çok da beğendim.
Gogol toplumdaki olayları, sosyal statü farklarını, toplumun bazı görüşlerini fantastik bazı olaylarla birleştirip eleştirmeyi ve eleştirirken de düşündürtmeyi çok iyi başarıyor. Aynı zamanda halkın fakirliğinin ve bunun etkilerinin üzerine de başarıyla eğiliyor.
Okurken oldukça keyif aldığım bu iki öyküyü size de tavsiye eder, iyi okumalar dilerim!
Instagram: k.o.k.jurnalEdebiyat
L. M. Montgomery • Yeşilin Kızı Anne • Rüzgarlı Kavaklar #kitapyorumu
Heyecanla beklediğim Rüzgarlı Kavaklar'ı birkaç gün içerisinde okuyup bitirdim ve bir kez daha içim Anne'in eşsiz dünyasının renkleriyle doldu.
Bu kitap yazılış biçimi olarak diğerlerinden farklıydı çünkü çoğu olay Anne'in kaleminden, Gilbert'a yazdığı mektuplarla anlatılmıştı. Bu biçim, Anne'in dünyasına ve Gilbert ile aralarındaki ilişkiye daha yakından bakmaya olanak sağladığından benim çok hoşuma gitti.
Bu kitapta da birçok yeni karakter ile tanıştık ve Anne pozitifliğiyle, eşsiz düşünme biçimiyle, iyi ve saf kalbiyle, bilgeliğiyle birçok arkadaş edindi. Benim yeni karakterler arasından en sevdiklerim Küçük Elizabeth, Rebecca Dew, Katherine ve Teddy Armstrong oldu.
Küçük Elizabeth ve Teddy'de çocukların sevgiye olan ihtiyaçlarını, çocuk masumiyetini ve çocuk zihnini, beraberinde tatlı hüzünleri deneyimlemiş oldum.
Rebecca Dew ve Katherine ise bambaşka bakış açılarına sahip iki karakterdi ve kitaba ve Anne'in hayatına çok şey kattılar, aynı zamanda bana da.
Anne'in sorunlar karşısında yılmadan sevgi, saygı ve aklı ile onların üstünden gelmesini okumak, Anne'in dahil olduğu her hayata neşe, hayal gücü, mutluluk ve macera getirişine şahit olmak ve Anne ile beraber üç sene boyunca öğretmenlik yapmak çok zevkli ve gerçekten ilham vericiydi.
Montgomery'nin harika doğa, manzara, yiyecek, insan betimlemeleri ve kendine has mizahı ile birleşince de yine harika ve iç ısıtan bir kitap ortaya çıkmış.
Hala Anne ile tanışmamış olan herkese bir an önce Anne'i okumalarını tavsiye ederim! Şimdiden iyi okumalar! ✧*.♡˖｡*♡