Gizem
@Gizemden
Kitap 100 tane mektuptan oluşuyor. Bize yaşamı anlamak için yazılmış mektuplar, güzel öğretilerde bulunuyor olsa da bir süre sonra tekrara düşüyor ve benzer mesajları almak okuyucuyu sıkabiliyor. Bir yıl boyunca ara ara açıp okumak için belki iyi bir kitap ama ben bir günde bazen on mektup okudum ve haliyle benzer şeyleri okumak beni sıktı. Tekrar kitaba dönmek bazen bir ayımı aldı. Ama nihayetinde bugün bitti. Günde bir iki mektup okumak gibi bir düzene uyum sağlayabilecekseniz siz keyif alabilirsiniz.
Toprak Ana... Okuyucusunu kendine bir anda çeken bir eser. Başlarken böyle bir etki beklemiyordum ama sayfaları araladıkça sanki kitabın bir parçası oldum. Kitap konu itibari ile belli acılar içerecekti bunlara hazırdım. Fakat bu konular yani savaş, ayrılık, kıtlık, ölüm o kadar samimi işlenmişti ki okurken bütün bunlara tanık olmuştum.
Kitabın sevdiğim bir yanı da anlatıcısı Tolganay'ın neredeyse tüm bir yaşamına tanık olmaktı. Tolganay'ın Toprak Ana ile dertleşmesini, ona anlattıklarını okuyoruz ve belki de kitabın dilini samimi yapan bu. Şimdi bu satırları yazarken okuduklarımı bir daha düşündüm ve yeniden içimde hissettim yaşananları, yaşanamayanları...
Ben kitabı severek okudum. Merak edenlerine öneriyorum aynı zamanda eğer Cengiz Aytmatov hiç okumamışsanız Toprak Ana bence doğru bir başlangıç olur.
Orijinali "Yanılgılar Komedyası" olarak geçen kitabımız bir felaket ile başlıyor ve adından da anlaşılacağı gibi birtakım yanılgılar ile sürüyor. Bu yanılgılar bize bir güldürü sunuyor. Bakalım yanılgılar son buluyor mu? Onu da okuyunca göreceksiniz
Shakespeare okumak o kadar keyifli ki umarım mahrum kalmıyorsunuzdur. Eğer hiç Shakespeare okumadıysanız ilk eserlerinden olan bu komedya tavsiyemdir. Keyifli okumalar..
Kapak Kızı...
Bir üçlemenin ilk kitabı Kapak Kızı. Kapak Kızı'nda Ayfer Tunç'un alışkın olduğumuz o insan ruhuna eğilişini yeniden görüyoruz. Bir kapak fotoğrafıyla kendi hayatlarına bakan ve iç çeken insanlar... O fotoğraf yüzlerine çarpmadan önce kendilerine hiç eğilmemiş insanlar, hayatlarına hiçbir şeye cesaret etmeden devam etmiş insanlar...
Ayfer Tunç kitaplarında gördüğüm insanları ikiye ayırabiliyorum: hayatı yaşamayı göze alanlar ve cesaret etmeden, eksik yaşamış olanlar. Ve sevgili yazarın en sevdiğim yönüyse tutkulu diyebileceğim karakterleri, risk almadan yaşamış olan insanların gözünden okuyucuya aktarması.
Ayfer Tunç'tan okuduğum ilk kitap olan Suzan Defter benim için çok özeldir. Suzan Defter'de, Suzan'ı hep anlatılanlar ile tanıdık ve ben onu çok sevdim. Yazar bu kitapta da asıl karakterimizi hiç konuşturmuyor fakat başkalarının gözünden onu farklı detaylarla tanıyoruz ama asla anlamaya yeter değil. Şebnem hakkında çok fazla merak unsuru var. Bunu da ancak onu dinleyince öğrenebiliriz yani Yeşil Peri Gecesi'nde.
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git
Kitabımız yaşlı bir kadının torununa yazdığı mektuplardan oluşuyor. Satırlarda bir iç döküş var. Yaşanmışlıklar ve pişmanlıklar var. 157 sayfaya pek çok duygu sığmış. Hayatın içinde olan bu duygular sizi içine çekiyor. Kitabın sıcak diliyle de buluşunca sayfalar birbiri ardına çevriliyor.
Kütüphanede rastlaştığım bu güzel kitabı iyi ki okudum.
