An geliyor dünyanın tüm içeriğini eksiksizce bilmenin yorgunluğunu duyuyorum, an geliyor çevremde olup bitenlerden kesinlikle hiçbir şey anlamıyorum. Acı bir tat alıyor, ölüm sorununu bile gözüme yavan gösteren şeytanca, hayvanca bir acılık duyuyorum, ilk kez, bu acılığın tanımlanmasının ne kadar güç olduğunu anlıyorum.
1.
Yürüyor muyduk,
Yoksa bir doğa parçasının
Altını mı çizdiriyorlar bize?
2.
Ellerimizde küçük kağıt kutular
Yüzlerimiz asılsız.
3.
Bir yere geldik ki
Hiçbir sokağın adın yok.
4.
Binlerce çocuk,
Siyah-beyaz bir kuşak,
Ötelerden sessizce.
5.
Cebimde bir paket sigara
Bir tırnak makası
Bir mendil
Ve bir küçük yaratık
Ne olduğunu bilmediğim.
6.
Bir yere geldik ki
Güneş heyy!
Ay, ayy!
7.