Yazarın okuduğum ikinci kitabı ben kendim için çok faydalı buluyorum yazdıklarını. Pozitif bir bakış açısı ve teslimiyet var kelimelerinde. Kişisel gelişim kitabı olarak düşünmek bence yazara haksızlık olur daha zıyade hayata dair bir yol haritası. Bence okunması iyi olur.
Geçenlerde bir kitap incelemesi okudum aslında okuyan kişi beğenmemiş ve demişki bu kitapta bolca alıntı yapılıp yayınlayacak cümle var. Kimiside alıntı yapılacak cümleler yok diye eleştiriyor başka etkenler yanında. Bir kitabın değeri size ne kattığı, ne hissettirdiğidir alıntı yapmak yada yapmamak okurken aklına geliyorsa ne için okuduğunu tekrar sorgulamalısın.
Kitap iki kız kardeş arasında yazılan mektupları anlatıyor. Bir nevi kişinin yaptıgı hataları olmak istediği insanla olduğu insan arasında gidip gelen eserikli ruh halini çok güzel anlatmış. Hepimizin pişmanlıkları keşke olmasaydı yaşanmasaydı dediğimiz kötü anıları ve bugünümüze etkileri vardır. İste Suat da malesef bu keşkeler arasında kaybolup gitmiş kendini bulamamış bir kadın. Suat ve Behiyenin arasında yazılanları merakla okurken kitabın sonu beklemediğimiz veya anlayıpta konduramadığınız bir şekilde oluyor. Kesinlikle okunmasını tavsiye ederim.