• Denemelerindeki konudan çok anlatım şekline buyulendigim bir yazar. Sıradan şeyleri bile sayfalarca ve okuyucuyu sıkmadan aktarabiliyor. Kısa bir doğa betimlemesinde kendi ruh halinizi gorebiliyorsunuz.
    Kitapta beni en çok etkileyen hikaye Alpler'deki kariyer sahibi yorgun ve sıkılmış evli bir kadına ait. Kadin küçük bir köy lokantasinda gençlik yıllarındaki aşkıyla karşılaşır. Yıllar öncesinden borçlu hissettiği bu düşkün adama burada borcunu ödeme fırsatı bulur.
  • 4-Yanni-The Rain Must Fall - https://www.youtube.com/watch?v=Iq3zo432sAU

    SAT Komandosu’nun Günlüğü

    Günlerden cumartesi yada Pazar olmalıydı. Alışılmışın dışında bir eğitim ve görev verilmişti. Adı eğitim olarak kalmasını yeğlediğim bu görevin insanlık dışına çıkılacağı aklımın ucundan bile geçmiyordu. Öyle ki olan biten olaylarda da bir insanlık eksikliği zaten vardı. Görevimiz de bu insanlık dışı dünyada mazlum insanlara yapılan zalimlik dışı hareketlere bir nebze olsun dur diyebilmek veya en azından bir insanın hayatını kurtarabilmekti.

    Sayfa 6
    Irak'ta özel bir göreve gönderildik. Maksat (...) kişilerin orada yapmış olduğu zalimliğin önüne geçmek ve bir demokratın ve bir ajanımızın gizli tutulduğu bir metruk binanın içerisine tek parça girebilmek ve tutsak alınan iki vatanperver vatandaşımızın sağ salim tek parça halinde çıkartılmasını sağlamaktı.
    Sayfa 8
    Askeri uçakla incirlik üssüne indiğimiz de hareket halinde bir helikopter kalkışa hazır vaziyette bizi bekliyordu. Mangada 9 kişi görev aldık her zaman ki gibi. Fakat bu Manga özellikle farklı yerlerden seçilmiş olmalıydı. Takım arkadaşlarımdan veyahut birlikten tek bir adam bile göremedim. Arkadaşlarımın fiziksel ve ruhsal yapılarına baktığım da belki de en çömez benmişim gibi durmam açıkçası zoruma bile gitmiyordu. Öyle bir ruh hali bizlerde kesinlikle olmazdı. Öyle ki bu güne kadar da olmamıştı. Muhabereyi ben sağlıyordum ve yedek bir muhaberecimiz de halâ hazırda bulunmaktaydı.
    Sayfa 12
    Irak’ın kuzeyinde bir vadinin doğu tarafın da sığ dağlık ve dik yamaçların batıya bakan bir metruk bina diye tabir edeceğim bu mağaranın esasında bir üs diye belirtebileceğim inanılmaz bir gizlilikle korunan bir ülke konumunda olabileceğini kesinlikle ve de bir hayranlıkla belirtmek isterim. Bu bilgi kimden nasıl geldiğini bilmiyorum. Halâ hazır da bir emir verildi ve verilen emirler ne olursa olsun bir komando dahi kalsa içerden esirlerin çıkartılmasıydı. Bütün bilgim bundan ibaret.

    Sayfa 17
    Her bir takım arkadaşın belinde veyahut kaburga bölümünde bir veya iki adet 9mm tabanca, mpt76 serisinden 2 adet tüfek, iki adet mpt55, sanırım bordo bereli 4 veya 5 asker olduğunu tahmin edebildiğimin birinin elinde JMK Bora-12 (1000m) net beste beş yapılmış ve denenmiş bu mükemmel suikast silahının yanı sıra 5.8 mm özel optik ve elektronik özelliğe sahip üç silah, yine uzun namlulu silahlar el bombaları c4 patlayıcılarla tam bir savaş günüydü. İtiraf etmeliyim ki ilk defa heyecan yapmıştım. Korku yoktu cesur askerlerin yanında daha da göğüs kabartıyordum. Farklı bir duyguydu.
    Sayfa21
    Iki gün boyunca izlediğimiz ve aldığımız bir haftalık IHA bilgileri doğrultusunda neredeyse tüm bilgiler tamamdı. Bir farkla. Nöbetçi saatlerinde ya bir oynama ya bir terslik vardı.
    Bunun için kurtarma olayını iki gün daha geriye atmak zorunda kaldık. Bu bize ne kadar zaman kaybettirdi bilemiyorum.

    Sayfa 27
    Sabah saat 02:55 beş dakika sonra nöbetçi değişimi vardı fakat bu değişim gerçekleşmedi. Yarım saat sonra değişen bu gereksiz nöbet değişimi bizim sabrımızı fazlasıyla zorlamıştı. Hava soğuktu ve bulunduğumuz yer fazlasıyla rüzgar alıyordu. Daha fazla zaman kaybetmeden saatin 04:05 gibi harekete geçtik. Telsizden konuşmalarımız neredeyse bir bebek uykusu kadar sessizdi ve bir çıtırtı edebilecek lükse sahip değildik.

    Sayfa 32
    İlk bir kaç nöbetçiyi hakladığımızda geriye en zorlu görevlerden biri olan içeri sızma girişimi vardı fakat nöbetçi sayısı normalden fazla veyahut gözden kaçan sayılar veya gizlenme noktaları termal kameralardan görünmüyor engelleniyor olabilirdi.

    Sayfa 36
    Takım nöbetçilerinin yerini almıştı yeni nöbetçilerin yer değişme zamanı hızla kısalıyordu. Tahmini bir değişiklik olmaz ise eğer yirmi dört dakikamız vardı eğer sirenler çığlık atmaya başlamazlarsa.
    Sayfa 41
    Sirenleri susturmak için elektronik devreleri ortadan kaldırmak için bir takım arkadaşımızı gönüllü seçtik. Benim olmamam büyük talihsizlik oldu. Bu zevkten tamamıyla yoksun kaldım.
    Sayfa 47
    İçeriye beklendiğinden daha kısa zamanda ve sessizce sızdık. En büyük problem ise şu olmadı binanın yada mağara diyelim biz buna daha yerin kaç kat altında olduğu konusunda şüphelerimizdi.
    Sayfa 54
    İki kat aşağıya inerken 29 nöbetçiyi daha geçmemiz on dakikalık bir kayıp vermiştik yada on iki dakika. En azından burası dışarıya nazaran daha sıcaktı.
    Sayfa 57
    Esirleri iki ayrı odada tutuyorlardı. Neredeyse biri diğerine ters iki ayrı koridorda yer alıyordu ve durumları hiç iç açıcı değildi. Nöbet değişimine bir kaç dakika vardı. Nöbetçilerin 1500 metre ileride ki ayrı bir karargahtan geldiğini düşünüyorduk. Tabi ki böyle bir şey olmuyordu bu konuda çok yanılmıştık. Ya istihbarat yanlış bilgi verilmişti veyahut gözden bir şeyler kaçmıştı.
    Sayfa 61
    Bulunduğumuz yerde iki ayrı gizli geçit vardı. Ve bir bölümü nöbetçilerin bulunduğu alan bir bölümü gıda, revir, mühimmat olarak kullanılıyor. Eğer başka bir oda yok ise şuan ki bulunduğumuz nokta esir saklama, konuşturma ve işkence odaları olarak özel hazırlanmış mekanları barındırıyordu. Ve gerçekten çok ağır kokuyor diyebilirim. Bunun için iki defa midem kalktı ve kusmuğumu gerisin geri yutmak zorunda kaldım.
    Sayfa 66
    Harabeden çıkarken diplomatın durumu iyi değildi, kaçmaması için ayaklarının altları taşla derisi soyulmuş ve sanırım birde diz kapağına hasar verilmişti. Yedi numaralı asker çantasını bana verip adamı sırtlanması belki ona kolay gelmişti fakat benim yüküm iki katına çoktan çıkmıştı bile. Ama şikayet olsun diye söylemiyorum. O gün o yük benim kendimle gurur duyduğum anlardan biriydi. Bunu itiraf edebilirim.
    Sayfa 71
    Ajan olan Lili ki bana isminin bu olduğu söylendi. Rus bir hatundu ve isminin Lili olması bana biraz komikçe gelmişti o an, ve neden böyle bir isim kullanır ki bir insan diye merak etmedim değil. Lakin hakiki Türk vatandaşıydı, Sanırım ona verilen bir takma isimdi. Bir kadın olmasına rağmen güçlü bir fiziğe sahipti ince olmasına rağmen. Yalnız omuzları fazlaca genişti.
    Sayfa 77
    Lili konuşmamak için kendinden çok şey kaybetmişti bunun farkındaydım tamamen bitap düşmüş ve dizlerinde can kalmamıştı. Neredeyse ruhuna bile işkence yapılmıştı. Belki bir diplomat gibi ayakları yarılamamıştı kanımca bir kadına yapılacak en büyük acılar yaşatılmıştı belki de.
    Sayfa 79
    Her şeyimizi alıp çıktıktan sonra içeriye 8 ya da 10 km kadar yürüdük tamamen bir fiziksel güç gerektiriyordu. Çıkarken bir asker omuzundan yaralanmıştı. Kurtarmış olduğumuz esirleri değişmeli olarak kilometrelerce taşıdık. Buluşma yerine kadar hiç bir problem yoktu. Helikopterlerin inmesine yakın şiddetli bir çatışmaya maruz kaldık. Halâ hazırda bekletilen F16ların 5-10 dakika içerisin müdahale etmesi bizim ölümden dönüşümüzün tek sebebiydi mutlak!. Ölmekten korktuğumuz için değil, görev başarısız kılınacağı aşîkardı. Şehit olmak bir onurdu ve Peygamber ocağın da bir mevki/mertebe bize koca bir mutluluk olurdu.
    Sayfa 81
    Belki de hayatım boyunca unutamayacağım en güzel ve sert operasyonlardan biriydi bu. Tabii Çin de ki gizli operasyon hariç. Hiç kayıp vermeden döndüğümüz bu yol benim ve takım arkadaşlarımın mutlu gülücükleri ve bir kaç türkü ile helikopteri şenlendirmesi hem yorgunluğumuzu hem de helikopterin o gürültülü sesini fazlasıyla bastırmıştı. Bu operasyonun bizde ki en büyük şansımızın nöbet değişimlerinde ki düzensizlikleri olmuştu.
    Kadim TATAROĞLU
    Sevgi ve saygılarımla...
  • Erdemli olamamak, öğrendiklerimi gözden geçirememek, yolu bilmeme rağmen doğruluğa ilerleyememek, hatalarımı düzeltememek... Bunlardır benim en derin üzüntüm.
  • İlk başlar kitabın türünü anlamaya çalıştım. Fantastik mi, distopya mı, bambaşka bir şey mi bunu çözmek için uğraşıyordum. Kararım bambaşka bir şey olduğu yönünde. Arkasında Binbir Gece Masalları ile Taht Oyunları karışımı bir yorum okudum. Sonuna kadar katılıyorum. Gerçi Taht Oyunları kısmı bence biraz muallakta ama neyse
    Şehrazad'ın Halid ve Şiva arasında gidip gelmeleri o kadar güzel anlatılmış ki. Yani damdan düşer gibi 'ben ona aşığım' tavırlarına girmedi. Ne için burada olduğunu, neden geldiğini unutmadan, hatırlayarak o şekilde ilerledi.
    Halid ise cidden burada üç nokta koymaktan başka diyebileceğim bir şey var mı bilmiyorum. Ben bu karaktere aşık oldum. Öyle aşık oldum ki, en güzel yere koydum. Göründüğünden farklı, kendini kapatmış ama içinde çok farklı diyarlar olan bir çocuk.
    Yan karakterin hepsi ayrı iyiydi zaten. Herkes karakterine uygun, kitabın mantığına uygun hareket ediyordu. Tabii bazı karakterleri sevemedim. Şimdi isim söylersem spoilera girer o yüzden susuyorum.
    Kitabın sonunda olan olay ise birdenbire oldu. Yani tamam buna hazırlanıyorduk da, vay canına. Bu kadar çabuk beklemiyordum. Zaten son otuz sayfa aktı gitti. Son sayfalar büyük bir acı içinde bıraktı beni. İkinci kitap için yalvarıyordum. En kısa zamanda da almak istiyorum çünkü dayanamam bu acıya.
  • ....
    Kırmızı bir at oluyor soluğum
    Yüzümün yanmasından anlıyorum
    Yoksuluz gecelerimiz çok kısa
    Dörtnala sevişmek lâzım
    ....
  • Kendin ol.
    Çünkü hayat, baskasi olmak için çok kısa...
  • “Kişi başına düşen GSYİH 20. yüzyılda ulusal başarıları değerlendirmek için kullanılan en önemli kıstas kabul edildi. Bu açıdan bakıldığında, her vatandaşı ortalama 56 bin doların üzerinde mal ve hizmet üreten Singapur, vatandaşları sadece 14 bin dolar üretebilen Kosta Rika’dan daha başarılı bir ülkedir. Ancak bugünün düşünürleri, siyasetçileri, hatta ekonomistleri bile GSYİH kıstasını GSYİM ile yani gayri safi yurtiçi mutlulukla desteklemek, hatta değiştirmek istiyorlar. Sonuçta insanlar üretmek değil mutlu olmak istiyorlar. Üretim, mutluluğun maddi temeli olduğu için önemlidir. Ancak üretim amaç değil sadece bir araçtır. Art arda gelen anketler Kosta Rikalıların hayat memnuniyetinin Singapurlulardan çok daha yüksek olduğunu ortaya koyuyor. Peki siz çok üreten mutsuz bir Singapurlu mu, yoksa az üreten mutlu bir Kosta Rikalı mı olmak istersiniz?”