Yazar:
Namık Kemal
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 53 dk.
Sayfa Sayısı:
349
Basım Tarihi:
1 Ocak 2013
İlk Yayın Tarihi:
1880
Yayınevi:
Akvaryum Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789759088941
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
57 diğer baskı · Tümünü Göster
Cezmi
3.542 okunmaDorlion Yayınları · Kasım 2017 · 356 s.
Cezmi
286 okunmaRen Kitap · 2018 · 368 s.
Cezmi
265 okunmaBilge Kültür Sanat Yayınları · Eylül 2012 · 320 s.
Cezmi
141 okunmaKarbon Kitaplar · 2 Eylül 2016 · 325 s.
Cezmi
105 okunmaAnonim Yayınları · 1 Ocak 2016 · 382 s.
Cezmi
94 okunmaSis Yayınları · 2015 · 232 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Namık Kemal ve "Cezmi" Üzerine·367 syf.·Edebiyat
8/10
2019 54. kitabı
Namık Kemal, nam-ı diğer vatan ve hürriyet kahramanı. Tanzimat döneminin önemli aydını. Mustafa Kemal Atatürk'ün 'hislerinin babası' tanımını yaptığı bir isim. Yani "Namık Kemal" demek, fıkralarla anımsatmak, şuursuzca "Namık Kemal" adını kirletmek, Türkiye'ye ve geçmişe yapılan büyük hakarettir. Namık Kemal gibi büyük bir ismi, hele de hürriyet sevdalısı bir ismi küfür eder gibi bilip bilmeden "Namık Kemal" demek, onu fıkralarla anmak büyük yanlıştır. Öncelikli olarak bunu zihinlere kazımak gerekiyor.
Kitaba gelecek olursak; kitap, özellikle sonlara doğru film gibi akıp gidiyor. Tarihi bir roman olduğu için, tarih üzerinden göndermeler yaparak ilerleniyor. Burada da yazarın tarihi bilgisini görmüş oluyoruz. Bizi, geçmişe götürüyor, 16. yüzyıla, yani tam da Osmanlı-İran rekabetinin yaşandığı, Kırım Hanlığının elden çıkmadığı bir döneme. Kırım Hanlığı da, o dönemlerde Osmanlı Devleti'ne tabî bir devletti. Kitabın yazıldığı dönemlerde Rus Çarlığının elinde, Osmanlı Devleti de, İran da eski gücünde değil. O rekabeti de yok. İki devlet arasında zamanında öyle bir çatışma oluyordu ki; Tebriz vardı örneğin, bir Osmanlı Devleti'nin eline geçerdi, bir de İran'ın. Günümüzde Tebriz, malûm İran'ın elinde ve "Güney Azerbaycan" diye de geçmekte. Türk nüfusu çoğunlukta.
Kitap, dönemine göre oldukça iyi. Hatta günümüzdeki kitaplara da taş çıkarır. Geçmişteki karakter üzerinden, çarpık ilişkiler ağı kuruluyor, aşk ile vatan ikilemi üzerinde kalınıyor. Tarih olsun da, çarpık ilişkiler ağı olmasın, şaşılır. Koskoca üç padişah dönemi görmüş Sokullu Mehmet Paşa vardı, o bile saray içindeki entrikalara kurban gitmişti. Yani bu kitabın içerisinde geçen hikayedeki entrikalar ağı, koskoca bu paşanın suikaste kurban gitmesindeki entrika ağından daha acı değil. Koskoca devleti yönet, entrika
1578-1579 Osmanlı - Safevi savaşını anlatan Namık Kemal'in Türk edebiyatına kazandırdığı ilk tarihi romandır. Romantizm akımının etkisiyle yazılmış bir kitap. Zira esere baktığımızda aşk, ölüm, iyi ve kötü çatışmasını görürüz. Cezmi tamamen vatanseverlik duygularıyla hareket eden ve bu uğurda ölüme hiçe sayan karakterimizdir. Ancak romanın başlarında Cezmi'nin kahramanlıklarından falan bahsedilse de, romanın büyük bir kısmında Kırım hanı Adil Giray çıkar karşımıza. O yüzden kitabın adı Adil Giray olsa daha uygun olurmuş dedirten bir eser oldu benim için . Adil Giray'ın Safevi devletine tutsak olduktan sonra Şahın kız kardeşiyle olan aşkı ve yine Adil Giray'a aşık, kırk yaşında yani Adil Giray'dan tam on altı yaş büyük şahın Şehriyar adlı karısı... Kitabın sonunda Adil Giray ve Perihan'ın şehit edilmesi kitabın en hüzünlü yeriydi. Beğendim, güzel kitaptı. Yalnız tarihi roman okumaktan sıkılan biriyseniz okumayın derim zira bütüne baktığımızda tarihi konular sıkça konu edilmiş.
Türk Edebiyatı'nın ilk tarihi romanı...
Namık Kemal ikinci romanı olan Cezmi'de o dönemin akımlarından olan romatizmin etkileri altında kalmıştır. Kitabın tarihi yönü olduğu kadar romantik, aşk yönü de var. Adil Giray ile Perihan'ın aşkı. Bir de Perihan'ın abisi İran Şahının karısı Şehriyar var. Adil Giray, Perihan
TÜRK EDEBİYATI İLK TARİHİ ROMAN "CEZMİ"Edebiyat
Türk Edebiyatı'nın ilk tarihi romanı olma özelliği taşıyan Cezmi, 1880'de ilk kez basılmıştır. Kitap iki cilt olarak düşünülse de ikinci cildi yazılmamıştır. Tarihi roman özelliği taşımakla birlikte sürükleyici bir aşk romanıdır.
Kitapta, II. Selim döneminde İranlılarla yapılan savaşta yer alan vatansever asker Cezmi'nin başından geçen olaylar anlatılmaktadır. Cezmi yiğit bir sipahi olduğu kadar, aynı zamanda bilgin bir şairdir. Ciritte, atlı sporda ustadır.
Namık Kemal Cezmi'yi genç, cesur, vatanını ve milletini her şeyden çok seven bir karakter olarak öne çıkarırken, topluma "herkes vatanı için elinden gelen her şeyi yapmalı, hatta canını bile seve seve vermeli" mesajı vermek ister.
Baş karakter nerede?Edebiyat
İlk tarihi roman diye yillarca hafizamizda yer eden bu eserin baya eski bir baskısı denk geldi. Yanilmiyorsam inkılap yayinlarinindi. Tarihi roman nasil olur diye kendime sorarak,merakla başladım kitaba. Öncelikle kitabın ismi olan Cezmi karakteri baş karakter değil. Okumam boyunca Cezmi ne zaman devreye girecek ,kitaba yön verecek diye baktım durdum. Bu konuda kendimce şöyle bir yorum getirdim. Kitabin sonunda kitabin devami planlanarak yazıldığını söylüyor fakat Namik Kemal'in ömrü vefa etmediğinden yazilamiyor. Bu kitapta adeta basrol olan Adil Giray karakterinin ölmesi, Cezmi'nin yarali olarak hayatta kalışı ikinci kitabin asıl Cezmi'yi daha çok göreceğimize işaret ediyor gibi. Her neyse, bu kitaba bakacak olursak başları her ne kadar tarih kitabı okuyor hissi uyandirsa da Osmanli-İran iliskileri eksenli başlayan kitap sonralari saray entrikalari anlatan kadin-erkek iliskisini anlatan bir kitap hâline dönüşüyor. Surukleyicilik yönünden bir sıkıntı yok fakat başıyla sonraki gelişen olaylari bağdastiramadim. İyi okumalar
Kitabın giriş kısmında yazar çok kıymetli ve 'böyle tarih anlatıldı da biz mi dinlemedik?' dedirtecek şekilde tarihten olaylar anlatıyor. Namık Kemal'in birçok türde eseri vardır. Eserlerinde vatan, millet kavramlarına çokça yer vermiştir.Cezmi daha çok onun koruyuculuğunu yaptığı Kırım şehzadesi Adil Giray ve İran şahının kızı Perihan'ın aşkı ve Perihan'ın ablası Şehriyar'ın da Adil Giray'a aşık olduğu için çevirdiği oyunları ve bu aşk üçgeni sonunda yaşanan trajediyi anlatıyor..
....İnsan insanı bilmekle günah mı işlemiş olur?
'' CEZMİ '' NAMIK KEMALTarihi Roman
Kitabın Adı: 
Cezmi
Kitabın Yazarı: Namık Kemal
Türü: İlk Tarihi Roman
CEZMİ, Şair, roman ve tiyatro yazarı, gazeteci olan Tanzimat Edebiyatı yazarlarından Namık Kemal tarafından yazılmıştır. 1880'de ilk kez basılmıştır.
Cezmi’, Namık Kemal’in İntibah’tan sonra kaleme aldığı ikinci romanıdır.
Türk edebiyatında tarihi roman türünde yazılmış ilk eser kabul edilir
Namık Kemal Cezmi'yi genç, cesur, vatanını ve milletini herkes ve her şeyden çok seven bir vatansever olarak öne çıkarırken, topluma "herkes vatanı için elinden gelen her şeyi yapmalı, hatta canını bile seve seve vermeli" mesajı vermek ister.
Olayların döngüsü 16. yüzyılda gerçekleşir. Olaylar, İstanbul’da başlar; ancak büyük bir bölümü İran sarayında geçer. Vatanını ve milletini her şeyden daha çok seven bir vatan severin devleti için yaptıkları ve savaştaki kahramanlıkları anlatılmıştır. Romanında üç devletin tarihi hayatı vardır. Bunlar Osmanlı İmparatorluğu, İran şahlığı ve Kırım hanlığıdır.
Romanda II. Selim Dönemi’nde İranlılarla yapılan savaşta yer alan vatansever bir askerin, Cezmi’nin, başından geçenler anlatılır. Cezmi yiğit bir sipahi olduğu kadar, aynı zamanda bilgin bir şairdir. Ciritte, atlı sporda ustadır. Tarihî roman özelliği taşımakla birlikte sürükleyici bir aşk ve tutku romanıdır.
ŞAHIS KADROSU:
Cezmi: At binmede ve okçulukta son derece uzman olan yiğit bir delikanlıdır.
Adil Giray: Şairliğinin yanında asker yaratılışlı bir insandır. Vicdanı temiz, kültürlü ve dindardır.
Perihan: İran Safevi Devleti’nin hükümdarı Tahmasp’ın kızıdır. Cesur, son derece güzel ve ahlaklı bir kızdır.
Cezmi
Kitabın Yazarı: Namık Kemal
Türü: İlk Tarihi Roman
CEZMİ, Şair, roman ve tiyatro yazarı, gazeteci olan Tanzimat Edebiyatı yazarlarından Namık Kemal tarafından yazılmıştır. 1880'de ilk kez basılmıştır.
Cezmi’, Namık Kemal’in İntibah’tan sonra kaleme aldığı ikinci romanıdır.
Türk edebiyatında tarihi roman türünde yazılmış ilk eser kabul edilir
Namık Kemal Cezmi'yi genç, cesur, vatanını ve milletini herkes ve her şeyden çok seven bir vatansever olarak öne çıkarırken, topluma "herkes vatanı için elinden gelen her şeyi yapmalı, hatta canını bile seve seve vermeli" mesajı vermek ister.
Olayların döngüsü 16. yüzyılda gerçekleşir. Olaylar, İstanbul’da başlar; ancak büyük bir bölümü İran sarayında geçer. Vatanını ve milletini her şeyden daha çok seven bir vatan severin devleti için yaptıkları ve savaştaki kahramanlıkları anlatılmıştır. Romanında üç devletin tarihi hayatı vardır. Bunlar Osmanlı İmparatorluğu, İran şahlığı ve Kırım hanlığıdır.
Romanda II. Selim Dönemi’nde İranlılarla yapılan savaşta yer alan vatansever bir askerin, Cezmi’nin, başından geçenler anlatılır. Cezmi yiğit bir sipahi olduğu kadar, aynı zamanda bilgin bir şairdir. Ciritte, atlı sporda ustadır. Tarihî roman özelliği taşımakla birlikte sürükleyici bir aşk ve tutku romanıdır.
ŞAHIS KADROSU:
Cezmi: At binmede ve okçulukta son derece uzman olan yiğit bir delikanlıdır.
Adil Giray: Şairliğinin yanında asker yaratılışlı bir insandır. Vicdanı temiz, kültürlü ve dindardır.
Perihan: İran Safevi Devleti’nin hükümdarı Tahmasp’ın kızıdır. Cesur, son derece güzel ve ahlaklı bir kızdır.
Puan vermedi·352 syf.·
2020 21. kitabı
Kitap sadece Tarih romanı değildir, ayriyeten içinde saf ve temiz bir aşk hikayesi de vardır. Vatanseverliği, Milliyetçiliği ve temiz aşkı insana aşılayan bir roman. Namık Kemal kendini geliştirmek isteyenler için en büyük yazarlardandır.
Okumaya niyetlenirseniz eğer bir sahaftan eski basım olanlardan almaya özen gösterin kitap kokusu ve içendeki anlatımların uyumunu yaşamanız gerekli.
Erişir menzil - i maksuduna aheste giden,
Tiz - i reftar olanın payine damen dolaşır.
(Yavaş giden amacına ulaşır, hızlı gidenin eteği ayağına dolaşır.)
İlk basımı 1880 yılında olan roman, Türk Edebiyatının ilk tarihi roman olma niteliği taşır.
Kitapta bilgili, becerikli ve şair olan Osmanlı sipahisi Cezmi nin başından geçen maceralar anlatılmaktadır.
" Basit bir insan olarak kalma..! "
Kitap Türk edebiyatının “ İlk Tarihsel Romanı” olarak kabul ediliyor. Zaten karekterler, bilgiler ve hikaye tarihi olaylar üzerine; Sultan 2’nci Selim ve Osamanlının en önemli devlet adamlarından Sokullu Mehmet Paşa döneminde ki Osmanlı- İran savaşları üzerine kurulu.İyi ile kötünün, güzel ile çirkinin kahramanlık ile ihanetin içi içe geçtiği olayların sonu sizi oldukça şaşırtacak ama şiirlere beyitlere hatta, Namık Kemal’in yazarlığının yanında şairliğine hayran kalacaksınız.. Kitapla kalın
Yazar Hakkında
Namık KemalYazar · 58 kitap
Namık Kemal (d. 21 Aralık 1840, Tekirdağ, ö. 2 Aralık 1888, Sakız Adası) Türk milliyetçiliğinin öncülerinden, Genç Osmanlı hareketi mensubu, ünlü Türk yazar, gazeteci, devlet adamı, şairdir.
Yurtseverlik, hürriyet, millet kavramlarına bağlı bir Tanzimat Devri aydınıdır. Bu kavramları Türk fikir hayatına ve edebiyatına sokan kişi kabul edilir. Heyecanlı, kavgacı kişiliği, akıcı, parlak üslubu nedeniyle devrinin diğer yazarlarından daha fazla tanındı. “Vatan Şairi” ve “Hürriyet Şairi” olarak anılan Namık Kemal, şiirin yanı sıra tenkit, biyografi, tiyatro, roman, tarih ve makale türlerinde eserler verdi. Özellikle "İntibah" isimli romanı ve "Vatan Yahut Silistre" isimli tiyatro oyunu ünlüdür. Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ü eserleri ve fikirleriyle etkiledi.
21 Aralık 1840 tarihinde Tekirdağ’da dünyaya geldi. Babası Yenişehirli Mustafa Asım Bey, annesi Fatma Zehra Hanım’dır.
Tekirdağ’daki evlerinin civarında bulunan tekkenin şeyhi Tokatlı Hafız Ali Rıza Efendi kendisine “Mehmet Kemal” adını verdi. Çocukluğu annesinin babası Abdülatif Paşa’nın yanında geçti. Abdülatif Paşa, Tekirdağ (Tekfurdağ) sancağında vali yardımcısı idi ; Afyonkarahisar sancağına tayin edildiğinde ailece Afyon’a taşındılar. 1848 yılında annesi Fatma Zehra Hanım’ı Afyon’da kaybetti. Mehmet Kemal, yaşamını büyükbabasının yanında sürdürdü.
Abdülatif Paşa’nın değişik kentlerde görev yapması nedeniyle düzenli bir eğitime devam edemedi. Özel dersler aldı ve kendi kendini yetiştirmeye çalıştı. Arapça ve Farsça öğrendi. Dedesi Afyon’daki vali yardımcılığı görevinin ardından ailesiyle İstanbul’a gelmişti. Orada, 3 ay Bayezid Rüştiyesine ve ardından 9 ay Valide Mektebi’ne devam etme fırsatı buldu. Dedesinin Kars’a mutasarrıf olarak atanması sebebiyle 1,5 yıl Kars’ta yaşadı. Karslı şair ve müderris Vaizzade Seyid Mehmet Hamid Efendiden divan edebiyatını öğrendi. Avcılık, atıcılık, cirit dersleri aldı. Kars’ta görevi sona eren dedesi ile 1854’te İstanbul’a döndü.
1855’te babasının Bulgaristan Filibe mal müdürü, dedesinin Sofya kaymakamı oluşu ile Sofya'ya gitti. Sofya’da evlerine ziyarete gelen dedesinin arkadaşı şair Binbaşı Eşref Bey, şiirlerini okuduktan sonra Mehmet Kemal’e yazıcı, kâtip anlamlarındaki “Namık” adını verdi. O günden sonra Namık Kemal olarak anılmaya başladı. 18 yaşına kadar kaldığı Sofya’da komşuları Niş Kadısı Mustafa Ragıp Efendi’nin kızı Nesime Hanım ile evlendi. Bu evlilikten Feride ve Ulviye adında iki kızı ve Ali Ekrem adında bir oğlu dünyaya geldi.
1857’de İstanbul’a döndü ve Bab-ı Ali Tercüme Odasında stajyer olarak memurluğa başladı. 1858’de büyükannesi Mahmude Hanım’ı, 1859’da büyükbabası Abdülatif Paşa’yı kaybetti. Babasının ikinci evliliğini yaptığı Dürrüye Hanım’ın Kocamustafapaşa’daki evinde yaşadı. Babasının bu evliliğinden Naşit adında bir kardeşi oldu. 1859’da Gümrük Kalemi’nde çalışmaya başladı.
İlk şiirlerini Sofya’da yazan Namık Kemal, İstanbul’a geldiğinde kısa sürede şairler arasında tanınmıştı. Henüz Batı edebiyatı ile bir teması yoktu. İstanbul’da divan edebiyatı geleneğini takip ettiren şairlerle tanıştı. Arap ve Fars edebiyatlarını öğrenmeye çalıştı. Leskofçalı Galip Bey adlı şair ile yakın dostluk kurdu. Bu şairin başkanlığında kurulan Encümen-i Şuara adlı şairler topluluğuna katıldı.
1863’ten itibaren dört yıl yeniden Tercüme Odası’nda görev aldı. Bu yeni görevi sırasında Batı’yı tanıyan kimselerle tanışma imkânı buldu ve gözlerini batı kültürüne çevirdi. Edebiyatta batılılaşmanın ilk adımlarını atan İbrahim Şinasi ile tanışması hayatını değiştirdi. Sanat ve hayat görüşü değişti. Batı edebiyatını öğrenmeye başladı, ilgisi nesire yöneldi. Tarih ve hukuk alanında kendini geliştirmeye çalıştı. Tercüme odasının bir kâtibinden Fransızca dersleri aldı. Tasvir-i Efkar’da fıkra ve tercüme yazılar kaleme aldı. İlk defa Şinasi’de gördüğü “hak, millet, vatan, hürriyet, millet meclisi” gibi kelimeleri yaygınlaştırdı.
1865’te Şinasi, Tasvir-i Efkar Gazetesi’ni kendisine bırakarak Fransa’ya gidince Namık Kemal, tek başına gazeteyi çıkardı. Aynı dönemde İttifak-i Hakimiyet adlı (daha sonra Yeni Osmanlılar Cemiyeti adını alacak) gizli derneğin kurucuları arasına girdi (Sağırahmetbeyzâde Mehmet Beyin öncülüğündeki derneğin diğer kurucuları Menâpirzâde Nuri Bey, Kayazade Reşat Bey, Mir’at Mecmuası sahibi Mustafa Refik Bey, Suphipaşazade Ayetullah Bey ve Ziya Beydir). Derneğin amacı bir anayasa hazırlanmasını ve parlamenter bir yönetim sistemi kurulmasını sağlamaktı. Namık Kemal gazetesinde, bu görüşler doğrultusunda ve hükümet aleyhine şiddetli makaleler yayınladı. “Şark Meselesi” üzerine yazdığı bir makale, gazetenin 1867’de kapatılmasına ve kendisinin Erzurum vali muavini olarak atanmasına yol açtı.
Namık Kemal, hükümet tarafından gönderildiği Erzurum’a gitmek yerine Ziya Paşa ile birlikte Paris’e kaçtı. O ve arkadaşlarını Paris’te yaşayan Mısırlı prens Mustafa Fazıl Paşa davet etmiş ve maddi himayesine almıştı. Mısır valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa’nın torunu olan ancak Sultan Abdülaziz’in bir fermanıyla Mısır yönetimindeki haklarından mahrum edilen Mustafa Fazıl Paşa, kendisini Yeni Osmanlılar Cemiyeti’nin reisi ilan etmiş ve Avrupa’ya davet ettiği örgüt üyelerinin finansörlüğünü üstlenmiş birisiydi. M. Fazıl Paşa’nın desteğiyle Londra’da "Muhbir" adlı gazeteyi çıkardılar ancak Namık Kemal, Ali Suavi ile yaşadığı anlaşmazlık üzerine Muhbirden ayrıldı. Aynı yıl Sultan Abdülaziz Uluslararası Paris Sergisi’ni görmek üzere şehre gelince Fransız hükümeti Genç Osmanlılar’ı ülkeyi terk etmeye davet etti. Namık Kemal, bazı arkadaşlarıyla birlikte Londra’ya gitti ve orada "Hürriyet Gazetesi"’ni çıkardılar. Bu arada Mustafa Fazıl Paşa, Paris’e gelen Abdülaziz’le ilişkilerini düzeltmiş ve onunla İstanbul’a dönmüştü. Giderken gazeteyi çıkarmaya devam etmelerini, desteğinin süreceğini söylediyse de İstanbul’a döndükten sonra fikrini değiştirdi ve geçici olarak Hürriyet’i kapatmalarını istedi. Bunun üzerine Namık Kemal ile Ziya Paşa gazeteyi kendi imkânları ile çıkarmayı denediler. Bir süre sonra arkadaşları ile arası bozulan Namık Kemal vazgeçti ve 1870’te Sadrazam Âli Paşa ile barışıp yurda döndü.
Siyasetten uzak durmak, yazı yazmamak koşuluyla affedilmiş olan Namık Kemal, İstanbul’a döndükten sonra "Diyojen" adlı mizah dergisinde imzasız fıkralar yazdı; Sadrazam Ali Paşa’nın ölümünden sonra 1872’de "İbret Gazetesi"’ni çıkararak yeniden muhalefete başladı. Gazete sık sık kapatıldı ve sonunda sadrazam Mahmut Nedim Paşa’yı eleştiren yazılar yüzünden Namık Kemal, İstanbul’dan uzaklaşması için mutasarrıf olarak Gelibolu’ya atandı.
Birkaç ay kaldığı Gelibolu’da "Vatan yahut Silistre" adlı oyunu ile "Evrâk-ı Perişan" adlı eserini tamamladı. Gelibolu’nun bazı sorunları ile ilgilendi ve su davasını halletti. Rumeli fatihi Gazi Süleyman Paşanın Bolayır’daki kabrini ziyaret etti. Ebüzziya Tevfik Beye burada gömülmeyi vasiyet etti.
Namık Kemal, bir yandan da "İbret Gazetesi"’ne “BM” (Baş muharrir) ve Ebuzziya’nın çıkardığı "Hadika" Gazetesine “N.K” imzası ile yazı göndermeye de devam ediyordu. Gelibolu’da salgın haline gelen kuduz hastalığını önlemek için köpekleri sürgün etmesi bahane edilerek Gelibolu mutasarrıflığı görevinden alındı.
Osmanlı hükümeti tarafından açığa alınan Namık Kemal 1872’nin son günlerinde Gelibolu’dan İstanbul’a döndü, İbret’in başına geçti. Çok geçmeden bir makalesi nedeniyle hakkında soruşturma açılıp gazetesi tekrar kapatılınca tiyatro ile ilgilenmeye başladı. Vatan yahut Silistre oyunu, 1 Nisan 1873 gecesi İstanbul’da Güllü Agop’un Gedikpaşa’daki tiyatrosunda sahnelendi. Oyunun sahnelenmesi halkı coşturup olaylar çıkmasına neden olmuştu. Bu konuda İbret’te yayımlanan yazılardan sonra gazete bir daha çıkmamak üzere kapatıldı; Namık Kemal ve dört arkadaşı yargılanmadan sürgüne gönderildiler. Namık Kemal Mağusa'ya, Ahmet Mithat ile Ebüzziya Tevfik Bey Rodos'a, Menapirzade Nuri ve Bereketzade Hakkı Beyler de Akka'ya sürüldü.
Namık Kemalin Mağusa (Kıbrıs) sürgünlüğü 38 ay sürdü. Mağusa'da son derece olumsuz koşullar altında yaşamak zorunda kaldı, pek çok kez sıtmaya ve başka hastalıklara yakalandı. Edebiyatçı Namık Kemal, birkaçı dışında eserlerinin tamamını bu dönemde Kıbrısta vermişti.
Sürgün dönüşü İstanbul’da bir kahraman gibi karşılandı. Tahta çıkışından 93 gün sonra akıl bozukluğu gerekçesiyle indirilen V. Murat’ın yerine Osmanlı tahtına oturan II. Abdülhamit, ilk Osmanlı Anayasası’nı oluşturmak için bir komisyon kurdu. Namık Kemal, bu komisyonun bir üyesi oldu. Ancak şair, padişahın aleyhine bir tehdit beyiti yazıp bunu mecliste okuyunca mahkemede yargılandı. Söylediği Arapça beyit, ”Bir şey, ikilendi mi, muhakkak üçlenir de” anlamındaydı ve tıpkı Abdülaziz ve V. Murat gibi Abdülhamit’in de tahttan indirilebileceğini ima ediyordu. Namık Kemal, asayişi bozduğu gerekçesiyle suçlu bulunup 6 ay hapis cezasına çarptırıldıysa da sonradan beraat etti. Girit Adası’nda ikamete mecbur edildi. Kendi isteği üzerine ikameti Midilli Adası’na çevrildi. 2,5 yıl sonra Midilli mutasarrıfı olarak görevlendirildi. Midilli'de tanıdığı genç yaştaki Hüseyin Hilmi Paşayı ömrü boyunca koruyup destekledi. Hüseyin Hilmi Paşa, yıllar sonra 1909'da sadrazamlığa kadar yükselmiştir.
1879'dan itibaren 5 yıl süren Midilli’deki görevi sırasında kaçakçılıkları önledi; hazine gelirini arttırdı. 20 Türk ilkokulu açtı. Türklerin hayat seviyesini yükseltti. Adalarda yaşayan Türk ahalisinin sorunlarını dile getiren bir rapor hazırlayıp Bâb-ı Âli'ye sundu. 1882’de Nişan-i Osmanlı madalyası ile ödüllendirildi. "Vaveyla", "Murabba", "Vatan Mersiyesi" gibi şiirlerini burada yazdı. Mağusa’da yazmaya başladığı Celaleddin Herzemşah adlı eserini tamamladı. Bu eser, okunmak için yazılmış 15 perdelik tarihi bir oyundur. Harzemşahlar Devleti’nin son hükümdarı Celaleddin Harzemşah etrafında gelişen oyunda İslam birliği düşüncesini işledi. Abdülhamit, bu eserinden ötürü onu bâlâ rütbesi ile ödüllendirdi.
Namık Kemal’in Midilli’de kaçakçılıkla mücadelesinden çıkarları zarar görenlerin şikâyetinden sonra 1884’te Rodos mutasarrıfı oldu. Rodos adasındaki çalışmaları da padişahın imtiyaz madalyası ile ödüllendirildi. Rodos’ta, Osmanlı tarihi hakkında eser yazmaya başladı. İngiliz ve Yunanların şikayeti üzerine 1887’de Rodos’taki görevi sona erdi. Sakız Adası mutasarrıfı oldu.
Sakız Adası’nın kuru havası nedeniyle rahatsızlanan Namık Kemal, 2 Aralık 1888 günü 47 yaşında hayatını kaybetti. Adada bir caminin haziresine defnedildi. Arkadaşı Ebüziyya Tevfik, şairin Bolayır’da gömülme arzusunu Padişah II. Abdülhamit’e iletince naaşı Gelibolu’ya nakledildi. Bolayır’da Orhan Gazi’nin oğlu Şehzade Gazi Süleyman Paşa’nın türbesinin yanına gömüldü. Birkaç yıl sonra Sultan Abdülhamit bir türbe yaptırdı. Türbenin planını Tevfik Fikret çizdi. 1912 Mürefte-Şarköy depreminde sütunlar zedelendiği için hâlen mermer kaplı bir kabirde bulunmaktadır..
Namık Kemal’in ölümünden sonra II. Abdülhamit, şairin oğlu Ali Ekrem’i sarayda görevlendirdi, babası Mustafa Asım’ı ise saraya müneccimbaşı tayin etti.
