Devlet Adamı
Platon (Eflatun)Yazar:
Platon (Eflatun)
Çevirmen:
Emre Karatekeli
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 44 dk.
Sayfa Sayısı:
132
Basım Tarihi:
1 Haziran 2023
İlk Yayın Tarihi:
1992
Yayınevi:
Doğu Batı Yayınları
ISBN:
9786258123456
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Devlet Adamı
270 okunmaSosyal Yayınları · Ekim 2001 · 104 s.
Devlet Adamı
206 okunmaSay Yayınları · 2014 · 120 s.
Devlet Adamı
88 okunmaCumhuriyet Yayınları · 1998 · 112 s.
Devlet Adamı
69 okunmaMilli Eğitim Bakanlığı Yayınları · 1992 · 128 s.
Devlet Adamı
8 okunmaDoğu Batı Yayınları · 1 Haziran 2023 · 132 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Devlet Adamı - Platon
Devlet Adamı, genç Sokrates ile Elealı bilge yabancı arasında geçiyor. Platon'un diyaloglarında Sokrates'in ilk kez gençliğiyle karşılaştım. Bu defa bilge rolünde Elealı yabancı var, Sokrates ise henüz bilge değil ve diyalogları Yabancı yönlendiriyor. Platon bu eserinde genel olarak iyi bir devletin nasıl yönetilmesi gerektiğini tartışıyor.
Kitapta farklı yönetim biçimlerinden krallık, aristokrasi, demokrasi, tiranlık karşılaştırılıyor ama Platon'un asıl vurguladığı, hangi yönetim sistemi olursa olsun başta “bilge bir yönetici”nin yani "Filozof Kral"ın olması gerektiğidir. Platon’a göre gerçek devlet adamı sadece yasaları uygulayan biri değil aynı zamanda bilgili, erdemli ve halkın iyiliğini önemseyen biridir. Sonuçta adaletli bir yönetimin sadece kurallarla değil, yöneticinin bilgisi, ölçülülüğü ve erdemiyle mümkün olacağını söylüyor.
Kitaba 8.0/10 puan veriyorum.
Devlet Adamı, genç Sokrates ile Elealı bilge yabancı arasında geçiyor. Platon'un diyaloglarında Sokrates'in ilk kez gençliğiyle karşılaştım. Bu defa bilge rolünde Elealı yabancı var, Sokrates ise henüz bilge değil ve diyalogları Yabancı yönlendiriyor. Platon bu eserinde genel olarak iyi bir devletin nasıl yönetilmesi gerektiğini tartışıyor.
Kitapta farklı yönetim biçimlerinden krallık, aristokrasi, demokrasi, tiranlık karşılaştırılıyor ama Platon'un asıl vurguladığı, hangi yönetim sistemi olursa olsun başta “bilge bir yönetici”nin yani "Filozof Kral"ın olması gerektiğidir. Platon’a göre gerçek devlet adamı sadece yasaları uygulayan biri değil aynı zamanda bilgili, erdemli ve halkın iyiliğini önemseyen biridir. Sonuçta adaletli bir yönetimin sadece kurallarla değil, yöneticinin bilgisi, ölçülülüğü ve erdemiyle mümkün olacağını söylüyor.
Kitaba 8.0/10 puan veriyorum.Devlet AdamıEdebiyat
Her ne kadar milattan önce yazılmış bir eser olsa da o zamanın gelişmişliğini göz önüne seren bir diyalog eseri. 5 farklı yönetim şeklini masaya yatırıp bunlara mantıklı açıklamalar getirmiş Platon. Esere "Yabancı" adlı bir karakter ekleyerek aslında kendi fikirlerini çürütme yoluyla mantık çerçevesinde kalmaya çalışmış. O zamanlar dile getirilen konuların çoğunun bugün için bile geçerli olduğunu anlayınca nasıl önemli bir yapıt olduğunun farkına varıyorsunuz.
Özellikle devlet adamı ve çoban karşılaştırması çok hoşuma gitti. Bu karşılaştırma her kesime hitap eden bir karşılaştırma türü. Zaten diyaloglar komple metaforlardan oluşuyor. Sonuç olarak hiçbir yönetim biçiminin kusursuz olamıyacağı sonucuna varıyor Platon
Platon'un metafor yoğunluğu had safhada olan kitabı. Sofist'ten sonra okunması daha doğru ve kronolojik olur.
Kısadır. Adıyla müsemma olup devlet adamının nasıl olması gerektiğini anlatıyor. Tabii envai çeşit metaforla. Platon'un daha olgun dönem eseridir. Artık Sokrates'i konuşturmadığı eserlerden. Genç Sokrates dinliyor, Yabancı anlatıyor.
Eser, Antikçağ’da siyasetin ve hukuk'un ne kadar gelişmiş ve ilerlemiş olduğunu anlamak isteyenler için vazgeçilmez bir değere sahiptir. 5 ayrı yönetim şekli ve ayrıca mantık konusuna dahil edilen bölme yöntemi eserde güzel bir şekilde aktarılmış ve aile ilişkilerinden, devlet yönetiminde yer alacakların karakterlerine kadar geniş bir skalada değerlendirmeler sunulmuştur. Devlet yönetiminde hem mütevazi hem de hırslı insanların bir arada olmasının dengeyi sağlayacağı ulaşılan sonuçlardan olmuştur.
Puan vermedi·120 syf.·
2020 7. kitabı
Yazarın olgunluk çağı eseri olarak da tanımlayabileceğimiz bir eserdir. Devlet adlı eserinde Yunan demokrasisinden ümidi kesen Platon, 5. y. y'ın ikinci yarısında patlak veren politik krize bir çözüm bulmak için filozof-kralların yönetimiyle farklılaşan ideal bir yönetim tarzı üzerinde yoğunlaşmış.Fakat "Devlet Adamı"nda - Sicilya seyahatinden sonra başına gelenlerden olacak ki- bu ütopyasından vazgeçmiş, 3 tür yönetim şeklinden bahsetmiş ve bunları birbirinden ayırmış: Birincisi; aydınlanmış iradesi yegane yasa olan ideal devlet adamının yönetimidir. Kendisini ne yönetilenlerin rızasıyla, ne de yasalarla sınırlayan bu ideal tiplemenin imkansızığını anlayarak bundan vazgeçmiştir. İkincisi ise kendisinin de savunduğu, rıza, liyakat ve hukuğa dayandırdığı, yasayı temele alan bir yönetim üzerinedir. Üçüncüsü de, eskiden şiddetle karşı çıktığı taklitçilerin, sofistlerin veya tahrikçilerin yönetimidir.
(Diptespit
YABANCI: Ölçülü davrananlar kendi karakterlerindeki insanları bulmaya çalışırlar. Eşlerini böyleleri arasından seçerler, kızlarını böyle ailelere verirler. Ayrıca enerjili insanlar da kendi doğalarına kavuşmak için benzeri şeyler yaparlar. Oysa ki her iki grubun da tam tersini yapması gerekirdi.)
Platon-Devlet Adamı, Diyaloğun Konusu ve Yapısı.Felsefe
Devlet adamı diyalogu Platon’un eserleri arasında özel bir yer tutar. Pek çok yönüyle oldukça önemli bir eser olan Devlet adamı , Platon’un siyaset ve hukuk felsefesini ortaya koyduğu üç temel diyalogdan birisidir. Devlet ve Yasalar diyalogları ile birlikte bir üçlü meydana getirir. Bu üçlünün tam ortasında bulunan Devlet Adamı aslında siyaset felsefesi açısından, “gökyüzünden yeryüzüne indirilmiş bir felsefe” anlayışını temsil eder. Eseri ilginç ve önemli kılan özelliklerden bir diğeri de Sokrates’in bu eserde diyalogun baş konuşmacısı veya tartışmacısı olma konumunu yitirip yerini, Platon’da metafiziksel ilgilerin bir süreden beri biraz daha baskın çıkmasına bağlı olarak, Elealı bir yabancıya bırakmasıdır.
Devlet Adamı'nı önemli kılan bir diğer husus, sadece üç diyalogda söz konusu olan temel ve yapısal bir özelliğin bir kez daha karşımıza çıkmasıdır. Söz konusu yapısal özellik, tüm zamanların en akılcı filozofu olarak değerlendirilen Platon’da mantık ya da diyalektik ile masal ya da efsanenin karşımıza birlikte çıkması veya mantığın ya da diyalektiğin tükendiği, yetmediği yerde efsanenin devreye girmesidir.
Devlet Adamı politik yöneticinin sanatını, devlet adamının işini tamamlamayı, onun gerçekte kim olduğunu ve nasıl bir misyon yüklendiğini ortaya koymak ister. Bu amaçla kaleme alınmış olan Devlet Adamı’nın, olgun bir Platonik diyalog olarak, mantıksal yapısı itibariyle beş ana bölüme ayrıldığı söylenebilir.
Bunlardan birincisi, devlet adamını ve sanatını toplama ve bölme yöntemi üzerinden tanımlamaya çalışan bölümdür.
İkinci bölüm, farklı tarihsel zamanlara ilişkin, ideal yönetici olarak Tanrı ile insanları yöneten devlet adamı arasında bir benzerlik tesis etmeyi amaçlayan, bir masal ya da efsanelerden meydana gelir.
Üçüncü bölüm, politik yöntemi bilgi ve
Platon'un yaşlılık döneminde yazdığı diyaloglardan biridir. Devlet kitabı gibi ütopik değil tam tersine gerçekçi bir bakış açısıyla yazılmış bir eser. Bir devlet adamının ideal bir kralın nasıl olması gerektiği üzerinde dururken aynı zamanda yönetim biçimleri üzerinde de durur. Yasaların öneminden ve gerekliliğinden söz eder. Tüm yönetim biçimlerinin iyi ve kötü yanlarını açıklar. Son olarak iyi bir devlet adamını dokumacıya benzetir. Homojen olmayan toplumda farklı kişilik özelliklerine uygun bir işleyişe sahip adil bir düzen kurmaya çalışır. Farklı insan özelliklerinden sağlıklı bir toplum nasıl oluşur onun araştırmasını yapar. Sofist diyaloğunda olduğu gibi bu diyalogda da Sokrates konuşmacı değil sadece dinleyicidir. Sokrates'ın yerine Elalı bir yabancı diyalektik yöntemi kullanır.
Platon, Devlet Adamı kitabında diyalektik yöntemi kullanarak; devlet adamının her türlü tanımını, nasıl olması gerektiğini çeşitli unsurları kendi içerisinde bölümleyerek, felsefi olarak irdelemiştir. Ona göre emreden, yasalara ve bütün devlet işlerine bakan, her şeyi çok güzel dokuyan bilime, devlet bilimi/sanatı denir. Devleti ayakta tutan yegane güç hiç şüphesiz yasalardır. Devlet adamları ise bilge olmak zorundadır, kendisinde yönetim sanatı olan bir kimse gerçek bir devlet adamıdır.
'İki ayaklı hayvanları gütme sanatı' diye tanımladığı devlet yönetimi hakkında, konunun incelikleri ve en iyi devlet rejiminin hangisi olduğuna dair tartışmalardan oluşan bir diyalog.
Devlet rejimlerini tek'in yönetimi ( iyisi krallık, kötüsü tiranlık) , bir grubun yönetimi (iyisi aristokrasi, kötüsü oligarşi) ve çoğunluğun yönetimi (demokrasi) olarak 3'e(aslında 5'e) ayırıyor.
Tüm bu rejim türlerinden insan için en iyisi hangisidir sorusuna, iyi bir kralllık yani, yani Kral'ın keyfi davranmadığı, önceden uzmanlar tarafından yazılmış yasalara uyarak, kendinden önce ülkesi ve halkını düşündüğü bir sistem diye cevaplıyor. O olmazsa Aristokrasi, o da olmaz ise, yani hiç bir insan evladının gücü ele geçirince sapıtmadan duramayacağına kanaat getirilmiş ise Demokrasi yeğdir diyor. Çok dolaylı yoldan demokrasinin insan için en iyi yönetim şekli olduğunu söylemiş oluyor aslında.
Yönetim şekli sorusunu hallettikten sonra, pratikte bu devlet için çalışacak insanların yani memurların nasıl seçilmesi sorusu çıkıyor karşımıza. İnsanları enerjik(aktif, atik) ve ölçülü diye ikiye ayırdıktan sonra iki grubun da ağırlıkta olduğu kadroların devletin kısa sürede çöküşe götüreceği açıklanıyor ve çözüm olarak sentez öneriliyor.
Kitapta bana mantıksız gelen bir nokta olmadı. En çok inanamadığım anekdot ise bu kitabın 2500 yıl önce yazılması. Dünyanın çoğunluğu kabile hayatı yaşarken bu coğrafyada konuşulan konulara hayret ediyor insan.
5/10
Devlet Adamı Platon (Eflatun)
Eser latince de Politucus olarak bilinir. Platon tarafından yazılmış sokratik bir diyalogdur. Genç Sokrates, Theodorus ve Yabancı olarak anılan Elea Filozofu arasında bir konuşma tasvir edilir.
Konuşma devlet adamının doğası üzerine diyalektik bir tartışmayla başlar. Sofis'te kullanılan bölme yöntemi, diyalektik yöntemler ve devlet adamı hakkında karmaşık bir açıklama sunarlar.
Yazar Hakkında
Platon (Eflatun)Yazar · 59 kitap
Antik/klasik Yunan Filozofu, Matematikçi, Felsefi Diyaloglar Yazarı ve Batı Dünyasındaki İlk Yüksek Öğretim Kurumu Olan Atina Akademisinin Kurucusu
Eski Yunan filozofu (Atina İ.Ö. 428-ay.y.İ.Ö. 348/347). Soylu bir ailenin oğlu olan Eflatun (ya da Platon), parlak bir Öğrenim görerek, sanatın her dalında kendini gösterdi (çok genç yaşta şiirler, trajediler yazdı); Kratilos'tan bilim dersleri aldı. Sokrates'le tanışınca (İ.Ö. 407) felsefeye yönelip, gerek beden, gerek kafa yapısı bakımından siyasete yatkın olmadığından, o karışık yıllarda siyasetten uzak kaldı. Demokrasiyi küçümserken, Otuzlar Meclisi'yle iktidara gelen dostlarının yönetimini daha da beter buldu. Sokrates'in Ölümünden sonra Megara'da Eukleides'in yanına çekildi; sonra yolculuklar yaparak Kyrene'de matematikçi Theodoros'la tanıştı. Mısır'a bir yolculuk yapıp, İtalya'ya giderek Tarento ve Lokroi'deki pyhthagorasçı çevrelerle ilişki kurdu. İ.Ö. 388'e doğru Dionysos'un kaynı Dion tarafından, Syrasos'u pek etkileyemedi. Atina'ya dönerek, Akademi Gymnasionu'nda Yunanistan'ın dört bir yanından gelen Öğrencilere ders verdi. İ.Ö. 367 ve İ.Ö. 361'de iki kez daha Sicilya'ya gittiyse de, Genç Dionysos'u da etkilemeyi başaramadı ve felsefe ile tiranlığı bağdaştırmaktan vazgeçti. Atina'ya dönüp, Akademi'de ders vermeyi sürdürerek, söylentiye göre bir şölen sırasında öldürüldü.
Eflatun'un bütün yapıtları günümüze kalmıştır: Felsefe ve felsefeyle bağlantılı konularda yazılmış 26 diyalog. Karşılıklı konuşmalar biçiminde yazıldıkları için bunlara "diyalog" denirse de, tümünü diyalog diye adlandırmak belki doğru olmaz; çünkü, sözgelimi Sokrates'in mahkemede yaptığı konuşmayı içeren Savunma ve daha birkaç yapıtı, temelde monologdur. Gene de, tarihsel kişilere dayansın ya da dayanmasın, bütün yapıtlarını kişilerin ağzından yapılan konuşmalar biçiminde yazdığı için, tümü bu anlamda tiyatrovaridir. Birkaçı dışında, diyalogların tümünde, Sokrates odak kişidir.
Platon olan isminin neden Türkçede "Eflatun" olduğu:
- Arapçada [p] sesi yoktur. Yabancı dillerden alınan [p] Arapçada daima [f] oluyor.
- Arapçada [o] sesi de yok. Bu da daima [u]ya dönüşüyor.
- Arapçada kelime başında çift sessizi telaffuz etmek imkânsız. Türkçe ispor veya siteyşın gibi, ya başına ya arasına mutlaka bir sesli katıyorlar. Dolayısıyla filozofun Arapça adı "Felâtûn" veya "Eflâtûn". Türkçeye Arapçadan Eflatun olarak aktarılmış.
