Yazar:
Sait Faik Abasıyanık
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
2024
İlk Yayın Tarihi:
1951
Yayınevi:
İş Bankası Kültür Yayınları
ISBN:
9786254297694
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Kumpanya
1.709 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Kasım 2014 · 148 s.
Kumpanya
238 okunmaYapı Kredi Yayınları · Mart 2011 · 100 s.
Kumpanya
29 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · 2024 · 128 s.
Kumpanya
25 okunmaKapra Yayıncılık · 2 Ocak 2025 · 120 s.
Kumpanya
2 okunmaVarlık Yayınları · Kasım 1951 · 108 s.
Kumpanya
0 okunmaBilgi Yayınevi · 2025 · 160 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kumpanya Sait Faik Abasıyanık üç uzun öyküsünden oluşuyor. Kumpanya, Kriz, Gauthar Cambazhanesi.
Kumpanya aralarında en sevdiğim hikaye oldu. Bir tiyatro oyunu sergilemek için para bulamaya çalışan bir grup arkadaşın yaşadıkları hem komik hem üzücüydü. İnsanın hayallerinin peşinden koşmasının boş bir iş gibi görülmesi her dönem aynıymış. Ayrıca Sitare'nin ettiğini bulmasını umarım.
İkinci hikaye olan Kriz, yaşanan İspanya iç savaşına dair bir konuşma farklı düşüncede olan baba ve oğul arasında bir çatışmaya neden olur. Halihazırda bir arayış içinde olan oğul Necmi, aradığını somut olarak Leman'da bulur.
Son hikaye olan Gauthar Cambazhanesi'nde ise, Sait Faik Fransa'ya gittiği ilk yıl, yaşadığı yalnızlıktan arkadaşı İsviçreli olan Georges sayesinde kurtulmaktadır. Georges'un arkadaş grubuna giren yazar ve diğerleri sürekli bir sirke gitmektedirler. İki yakın arkadaşın arasına sirk güzeli Isolde girecektir.
Okuması çok keyifli bir kitaptı. Sait Faik kitapları benim için okumaktan sıkıldığım zaman sığındığım bir liman oluyor çoğu zaman. Okumanızı tavsiye ederim.
Kumpanyaİnceleme
Kirke’nin hayal dünyasından sonra Sait Faik’in hikâye kitabındaki ilk öykü Kumpanya, tam da onun hayata bakış açısının yansımasıydı. Sait Faik yine küçük insanlardan, küçük olaylardan yola çıkarak yaşamın sıcaklığını, insan sevgisini ve paylaşarak yaşamanın insanı nasıl mutlu edip insanlaştırdığını anlatmıyor; adeta yaşatıyordu.
Sanırım bu sevimli hikâyeyi yazarken bir gezici tiyatro kumpanyasına katılmıştır. Yoksa kumpanyadaki insanları bu kadar canlı anlatması mümkün olur muydu, bilemiyorum. Anadolu turnesine çıkmak için kumpanya çalışanlarının canla başla uğraşmaları, yoktan var etmeye çalışmaları, insanı güldürürken bir yandan da düşündürüyor.
Yol parasını temin etmek için tiyatro müdürünün yıllar önce verdiği parayı geri almaya çalışması; iki arkadaşın ceplerinde para olmadığını bilmeden lokantada yemek yiyip hesap gelince birinin üzerindeki şık pardösüyü satması; Suat’ın, kumpanyanın yolda kalmaması için annesinin kötü günler için sakladığı altınları getirip teslim etmesi… Kumpanyaya katılan kadın oyuncunun sahne planları ve herkesi şaşırtan oyunu… Bunların hepsi tiyatro insanlarının yaşayabileceği şeylerdi. Ne abartı vardı ne gösteriş; her şey olduğu gibiydi.
İkinci hikâye Kriz, oldukça anlamlı ve bizden bir öyküydü. Bu hikâyede “İnsan mı önemli, yoksa insanın yarattığı değerler mi?” sorusu soruluyor. Maddi değerler mi korunmalı, yoksa insan hayatı mı? Okuru düşündüren, vicdana dokunan başarılı bir anlatıydı.
Son hikâye ise beni açıkçası çok sarmadı. İki arkadaşın akrobatik hareketler yapan bir kıza duyduğu aşk anlatılıyordu. Sirkte geçen bu hikâye, ilk iki öykünün sıcaklığına göre bana daha uzak kaldı.
Sait Faik sokakta, balıkçıda, yoksul insanın yaşamında ve insani duyguları yansıtmakta son derece güçlü. Bu bilinçli gücünü okura aktarmayı ve yaşatmayı çok iyi
Türk öykücülüğünde insanı ve yaşamın sıradan anlarını en ince ayrıntısıyla gözlemleyen ustalardan biridir benim için Sait Faik. Öykülerinde büyük olaylar yerine gündelik yaşamın küçük kesitleri, denizin, adaların, İstanbul sokaklarının ve insanların sessiz duygularını ön plana çıkarmasını çok seviyorum. Mesela küçük bir çocuğun yarım kalmış bir gülüşünü öyle güzel anlatır ki karşınızda sanki öyle bir tablo varmış gibi hissedersiniz. Dolayısıyla onun öykücülüğü yalnızca bir anlatı değil, yaşamın içerisindeki sıradan anların aslında şiirsel bir dille edebi dünyaya kazandırılmasıdır kendi adıma.
Kumpanya yalnızca bir tiyatro sahnesi değil öncelikle ismiyle ilgili başlayan tartışmanın, insanın gizli saklı kalmış duygu ve eylemlerine dönük her şeyin birbirine nasıl dokunduğunu gösteren bir güzergaha dönüşmüş anlatısıdır. Diğer yandan insanların toplumsal olaylar karşısındaki tutumlarını ve küçük zaaflarını hatırlatır. Öyküdeki karakterler, insanın gündelik telaşı içinde kendi çıkarları, merakları ve endişeleri ile hareket ederken, gerçek yaşamdan ne kadar çok detay var diye düşünmeden alamıyorsunuz kendinizi.
Kriz öyküsünde mesela insanlığa dair çok hoşuma giden ve düşündüren bazı cümleler üzerine her seferinde düşünürüm. Ayakkabısı olmayan, önlüğü olmayan sonra annesinin yaptığı önlüğe yakasının beyazını bulamayan bir çocuğun okula gidememesi içinizi acıtıyor. Sadece o da değil yazarın anlattığı karakterin üzerinden her seferinde farklı bir Necmi belirir zihnimde, bir de Cibali Yokuşu…
Daha çok yaşasaydı kim bilir daha ne öyküler yazacaktı diye düşünüyorum her zaman. Yaşamın farklı dönemlerinde tekrar tekrar okuduğumda anlamı değişiyor benim için her seferinde öykülerin.
Hani bir parfümcüye girersiniz. Birbirinden farklı parfümler denerken burnunuz yorulur, tüm kokular birbirine karışmaya başlar. Tam o sırada tezgahın üstünde duran kahve kurtarıcı olur. O kahveyi kokladığınız anda tüm kokular silinir, yeni baştan başlayabilirsiniz denemeye. İşte, ne zaman üst üste tohumu nefret olan kitaplar okusam hemen Sait Faik'e koşarım. Bilirim ki o temizleyecektir benim içimde birikmesi kaçınılmaz olan nefret tozlarını. Daha önce okumuş olmanız da fark etmez. Hangi kitabı olduğu da önemli değil. İzin verin dokunsun ruhunuza. Tutup bir silkelesin ruhunuzu.
Kumpanya, diğer öykü kitaplarına oranla insan ve doğa sevgisinin daha az göründüğü üç öyküden oluşuyor gibi görünebilir. Oysaki öyle değil tam olarak. Canım Sait Faik, yine imzasını atıyor her türlü. "Şimdi rüzgar onu nereye götürürse götürsün, insanları bütün şefkat ve samimiyetiyle sevecektir." Diyor mesela sayfa 92'de Kriz isimli öyküde.
Ben de içimde Sait Faik ile yaşadığım sürece, arada tazelemek şartı ile, hangi nefret manifestosu öldürebilir içimdeki insan ve doğa sevgisini?!
Türk edebiyatının usta kalemi Sait Faik Abasıyanık'in kaleminden çıkmış, duygusal derinliği ve çarpıcı karakterleriyle dikkat çeken bir kitap "Kumpanya" adlı eseri. Bu kitap, sadece bir tiyatro gezici grubunun hikayesini anlatmıyor, aynı zamanda insan ilişkilerini, hayatın içsel zorluklarını ve duygusal karmaşıklıkları işleyerek okuyucuya gerçek bir yaşam tablosu sunuyor.
Hikayenin merkezinde, Kör Halit, Moruk Salih, Saffet Ferit ve diğer renkli karakterler, bir kahvede toplanır ve hayallerini gerçekleştirmek için bir tiyatro kumpanyası kurmaya karar verirler. Ancak sadece isim bulma ve bütçe sorunları değil, aynı zamanda geçmişin izleri ve içsel çatışmalar da kumpanyanın önünde duran engeller arasında yer alır.
Sait Faik'in eşsiz üslubu, her karakterin derinliklerine inmesini sağlayarak, okuyucuyu duygusal bir keşfe çıkarıyor. Kumpanya'nın iç dünyasını keşfederken, aynı zamanda hayatın karmaşıklıklarını ve insan ilişkilerinin karmaşıklığını da gözler önüne seriyor.
Kitap, tiyatro dünyasının yanı sıra, aşkın, dostluğun ve insanın kendi iç dünyasıyla yüzleşmesinin de öyküsünü anlatıyor. "Kumpanya," sadece bir tiyatro hikayesi değil, aynı zamanda insanın varoluş mücadelesini ve duygusal serüvenini işleyen bir başyapıt.
Eğer sıra dışı karakterler, derin düşüncelerle işlenmiş hikayeler ve yaşamın içsel yönlerine dair keşiflerle dolu bir kitap arıyorsan, "Kumpanya" senin için mükemmel bir tercih olabilir.
Keyifli okumalar dilerim!
Süzgecimden..Alıntı
Sait Faik Abasıyanık, Kumpanya kitabını 1951 yılında yazmış. Tarihi özellikle belirterek başlamak istedim. Çünkü kitabı okumaya başladığımda Yeşilçam'dan bir film izliyor gibi hissettim. Kurgusu, yazı üslubu vb. aklımı oraya götürdü sürekli.
Konusu: Kör Hasan ve Saffet Ferit'in ekibiyle birlikte Kumpanya düzenlemek için bütçe arayışı içinde olması, Kumpanya'ya isim bulmak için çeşitli fikirleşmeleri ile başlayan bir kitap. Satır aralarında yer yer değerler eğitimi veren konularla ve diyaloglarla geçiyor.
Kitapta yer alan diğer öyküler: Kriz ve Gauthar Cambazhanesi.
Öğrendiğim bir Arapça deyimi aktarmak isterim sizlere :)
"Kellim kellim layenfa" deyimi geçiyordu kitapta.
Anlamı: "konuş konuş, bir faydası yok ". Önceden kullanılan, artık küflenen deyimler arasında yer alıyormuş. E ben kullanırım arada ;)
Sait Faik Abasıyanık’ın Kumpanya adlı kitabı, üç güçlü öyküden oluşan, insan doğasını ve toplumsal dinamikleri işliyor. Kitapta beni en çok etkileyen ikinci öykü Kriz olsa da, kitaba adını veren Kumpanya da sanat ve toplum ilişkisini başarılı bir şekilde işliyor.
İlk öykü Kumpanya, Anadolu’da bir tiyatro topluluğunun yaşadığı maddi sıkıntıları, sanatın toplum içindeki yerini ve sanatçıların var olma mücadelesini anlatıyor. Abasıyanık, sanatın sadece sahnede değil, hayatın içinde de ne denli zorlu bir süreç olduğunu gösterirken, sanatçının toplumla kurduğu karmaşık ilişkiye de çok başarılı dokunuyor.
İkinci öykü Kriz, Abasıyanık’ın anlatım gücünü ve derinlikli gözlem yeteneğini en iyi yansıtan öykü olarak kitapta ayrı bir yer tutuyor. Öyküde kendini bulma arayışında olan bir adamın hayatına konuk oluyoruz. Karakterimiz sorgulamaları, sorularıyla bizi de insan hayatının mı, yoksa toplumsal mirasa ait eserlerin mi daha değerli olduğu üzerine derin bir etik tartışmanın içinde bırakıyor. Otoritenin baskısı altında kalan bireyin, ahlaki seçimleriyle yüzleşirken, vicdan, güç ve insanlık kavramları sorguluyoruz. Bu öykü, kitabın en sarsıcı ve düşündürücü öyküsü kuşkusuz.
Genel olarak, Kumpanya güçlü temalar barındıran, düşündüren ve insan doğasını ustalıkla işleyen bir eser. Ancak birinci ve üçüncü öykünün nispeten zayıf kaldığını düşündüğüm için kitaba puanım 8/10.
Üç hikayeden oluşan eser Sait Faik ‘in yine sade ve akıcı kimliği ile bizi samimi havasına alıp olayları yakından görüyor hissi ile okumamızı sağlıyor.Tavsiye..
Sait Faik’in Abasıyanık kitabı
Sait Faik bence güzel hikaye yazarı betimlemeleri güzel ve insana romanın içerisindeymiş hissi veriyor hikayelerinde. Bu kitabı 3 hikayeden oluşuyor; Kumpanya, Kriz ve Gauthar Cambazhanesi.
Kumpanya adlı öyküsünde 5-6 arkadaşın bir kumpanya yani tiyatro hazırlığı var ancak bu kumpanya için ad ve para arayışındalar, tabi ad ararken de bir gün tiyatrolarında olan Sitare adlı kıza aşık olurlar Halit ve Saffet Ferit bu yüzden de işler biraz karışır onlar için.
Kriz adlı hikayemizde ise Necmi adlı kişinin hayatın anlamını ve anlam arayışının içerisinde olduğu yine sonu aşk ile biten bir hikayeyi okuyoruz.
Gauthar Cambazhanesi ise yine aynı kadına aşık 2 arkadaşın birbiriyle olan sürtüşmesini ancak dostluklarını da bitirip tamamen düşman olamamalarını okuyoruz.
3 hikaye de güzeldi sadece 1. Hikaye de çok fazla gereksiz ayrıntı verilmiş ve biraz yavaş yazılmıştı onun dışında güzeldi kitap beğendim.
Puan vermedi·148 syf.··
Beğendi
·2021 29. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 26 Haziran 2021 20:54
Sait faik Abasıyanık. Kumpanya
Yazarımız yine hayatın içinde olanların insanların hikayesini bizlere çok güzel bir dille anlatmış .
Kitap üç hikayeden oluşuyor hepsi birbirinden güzel .
kitapta eksik basım var maalesef sayfa 104 geliyorum 89 a düşüyor tekrarlıyor aynı hikayeyi tekrar geliyorum sayfa 104 e sayfayı 121 e atıyor aynı hikayeyi tekrar okuyorum.
Bilmiyorum bütün hepsi mi böyle yoksa benim şanşıma mı böyle denk geldi.
Cambazhane hikayesi eksik maalesef.
Keyifli okumalar dilerim
Yazar Hakkında
Sait Faik AbasıyanıkYazar · 40 kitap
Sait Faik Abasıyanık ya da Sait Faik, Türk öykü, roman ve şiir yazarıdır. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından sayılan Abasıyanık, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılarla Türk edebiyatında bir dönüm noktası sayılır. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yeniliklerle "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir.
Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, hem iyi hem kötü taraflarıyla oldukları gibi fakat şiirsel ve usta bir dille anlatmıştır. Bunu yaparken diğer çoğu Cumhuriyet sonrası sanatçısı gibi Batı'daki gelişmelere bağlı kalmamış, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmemiş ve belli bir tarzın takipçisi olmamıştır. Toplumun problemlerine değil bireyin toplum içindeki sorunlarına yönelen yazar, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkıp bireyler hakkında yazarak insan gerçeğini anlamaya çalışır. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını yazan Abasıyanık, balıkçı, işsiz, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlatır. İnsanların yaşama biçimlerini, isteklerini, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek, toplum meselelerinden çok "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer alır.
1930'larda başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Abasıyanık'ın tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içermektedir. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırmıştır. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir. Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont, Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Abasıyanık, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu, Demir Özlü gibi pek çok yazara da öncülük etmiştir. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene öykü ödülü de verilmektedir.
