Yazar:
Emile Zola
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
512
Basım Tarihi:
1997
İlk Yayın Tarihi:
1877
Yayınevi:
Yeryüzü Yayınevi
Orijinal Adı:
L'Assommoir
Orijinal Dil:
Fransızca
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
35 diğer baskı · Tümünü Göster
Meyhane
2.443 okunmaİskele Yayıncılık · Mayıs 2020 · 304 s.
Meyhane
687 okunmaİletişim Yayıncılık · 2022 · 531 s.
Meyhane
255 okunmaKum Saati Yayınları · 2010 · 350 s.
Meyhane
182 okunmaOlympia Yayınları · 1 Mart 2020 · 304 s.
Meyhane
117 okunmaKent Yayınevi · · 352 s.
Meyhane
94 okunmaAltın Kitaplar Yayınevi · 1974 · 441 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·304 syf.·
2023 30. kitabı
Meyhane Emile Zola’nın romanı, 21 romanlık Rougon Macguart dizisinin yedinci cildidir. 1871-76 arasında bu seriden yayınladığı ilk kitabıdır.
Bu romanın yazıldığı 1877 yılında Emile Zola otuz yedi yaşındadır.
Meyhane yayımlandığı yıllarda Fransa’da büyük bir tartışma başlatır. Fransız yazarları birbirine düşüren roman, ülkenin edebiyat dünyasını da ikiye böler. Ama yazarını ne kadar olumsuz eleştirenler olursa olsun halk, romanı sahiplenir ve takip eden bir yıl içinde roman tam otuz sekiz baskı yapar.
Emile Zola eleştirilere karşı kendisini savunurken “Gerçekleri yazdım; romanın kahramanları kötü insanlar değil, sadece eğitimsiz ve yaşadıkları ortamın yıprattığı insanlardı,” demiştir. Ayrıca yazdığı romanın kendi kendisini savunacak güçte olduğunu belirtmiştir.
Roman karakterleri
Madam Jervez: Çalışkan ve güçlü bir kadındır. Yaşamış olduğu ilk evliliğinde aldatılır. İkinci evliliğinde ise yaşadığı sıkıntılarla mücadele etmekten yorulup meyhanelerde alkol almaya başlar ve yoksulluktan kendi bedenini bile satmayı düşünmüştür.
Kupo: Madam Jervez ile aynı binada oturan iyi bir adamdır, ve daha sonraları evlendiği kişidir. Geçirmiş olduğu bir kaza sonrası sakat kalır ve alkolik bir adam olmaya başlar ve bir hastanede ölür.
Nana: Jervez ve Kupo’nun kızları. Aile sorunlarının içinde kalmış ve kötü yollara düşmüştür. Ancak daha sonraları düzgün bir ilişki kurmuş ve bir dük ile evlenmiştir.
Çok severek okuduğum romanlardan oldu mutlaka okumalısınız iyi okumalar herkese…
Puan vermedi
İşçi, fakir, 3. Sınıf insanlar vs diye farklı kategorilere yerleştirilen insanların günlük hayatı, hayata tutunma çabaları, kavgaları, neşeleri kısacası dışarıya göre rutin ama kendi içinde hareketli yaşamlarının ayrıntılı olarak anlatıldığı güzel bir kitaptı. Uzun zaman önce okumuştum, bende bıraktığı etkiyi hala hissedebiliyorum. Tavsiye ederim.
Çünkü umut yavaş yavaş tükenir....“Maziden kalan okumalardan…”Edebiyat
MEYHANE
EMİLE ZOLA
(Mazide okuduğum eserlerden)
Roman, Paris’in yoksul bir mahallesinde yaşayan Gervaise Macquart’ın terk edilişiyle başlar. Lantier, Gervaise’i iki küçük çocuğuyla birlikte, hiçbir açıklama yapmadan terk eder, ortadan kaybolur. Bu terk ediliş, Gervaise’in hayatındaki ilk önemli olaydır, kırılma noktasıdır; hem maddi hem de duygusal olarak savunmasız, çaresiz, acı içinde kalır.Peki iyi kalpli, çalışkan bu kadın şimdi ne yapacak?
Gervaise, bir süre sonra tanıştığı dürüst, iyi niyetli Coupeau ile evlenerek düzenli, namuslu bir hayat kurmayı başarır. Kendi çamaşırhanesini açar; temizliğe, ölçülülüğe ve çalışmaya tutunur. Sessiz sakin mutlu giden bu düzenli hayat Coupeau’nun geçirdiği iş kazasıyla bozulur. Hayatının ikinci ve en önemli kırılma anı gerçekleşmiştir. Çalışamaz hale gelen Coupeau, meyhanelerin müdavimi olur ve içki bağımlılığı giderek şiddetlenir.
Bu küçük aile bebeklerinin doğumu ile kısa bir mutluluk yaşar. Nana, doğduğu andan itibaren yoksulluğun, düzensizliğin ve gürültülü bir evin içine düşer. Nana, şefkatten çok kargaşanın içinde büyür.
Coupeau’nun hezimeti, Gervaise’i de sürükler. Borçlar artar, çamaşırhane elden gider, ev dağılır. Bir zamanlar onurla ayakta duran Gervaise, alkolün ve yoksulluğun içine çekilir. Gervaise ahlaksızlığa sürüklenirken Lantier geri döner. Bu geri dönüş, çöküşü daha da hızlandırır ve evlilik bağını zedeler. Zola, alkolizmin ve sefaletin bir aileyi nasıl darmadağın ettiğini anlatırken dönemin Paris'ine ışık tutar.
Meyhane , sadece alkolün bir yuvayı yıkışını değil; Paris'in varoşlarında, acımasız çevre koşullarının insanı nasıl adım adım kaçınılmaz bir sona doğru sürüklediğini anlatır. Kitap bittiğinde, o karanlık sokakların kasveti ve insan ruhunun çöküşü yüreğimi sızlattı.
Meyhane Emile Zola
Meyhane Emile Zola
Emile Zola'm
Ve Asummm
İnsan, mutlu günler geçirdiği yerleri yeniden görmekten haz duyardı.
Fakirlik, sefalet, umut ve umutsuzluk iç içe geçmiş. Her sayfada insanın içini burkan bir gerçeklik var. Zola, sanki karakterleri değil, hayatın ta kendisini yazmış. Kitap boyunca Gervaise’in yaşadığı her duyguyu hissettim düşüşünü, çabasını, kırılganlığını...
Kısacası Meyhane okuduktan sonra akıldan çıkmayacak bir eser.
Bu kitap insanın yüreğine dokunan hayat hikayesi gibi... Yazar Gervaise'nin düşüsünü anlatırken aslında insanın yoksullukla toplumla ve kaderle şavasını anlatıyor. Her sayfada yaşamın ağırlığını hissettim. Okurken içim sızladı kitabın gerçekçiliğine hayran kaldım beni çok etkiledi fakirliği yoksuluğu iliklerime kadar hissettim. Kitap biter ama acısı içimde kalır...
@Asununkitaplari beraber okuduk ve çok sevdik iyikimmmm
Meyhane, Paris’in kenar mahallelerini yoksulluk ve yaşam kavgası, alkolizm ve sefalet üzerinden mercek altına alan natüralist bir başyapıt.
Zola’nın olgunluk dönemi yapıtlarından olan Meyhane, sevgilisi Lantier ile birlikte Paris’in kenar mahallelerinden birine yerleşen ve bir çamaşırhanede çalışmaya başlayan Gervaise Macquart’ın hikâyesini anlatır. Zola, bir işçi ailesinin kaçınılmaz düşüşünü içkinin ve aylaklığın sonu, aile bağlarının çözülüşü, dürüstlük duygusunun yitirilişi gibi temalarla tasvir ederken 19. yüzyıl Parisi’nin natüralist bir tablosunu sunar. Meyhane, otantik atmosferi ve ödünsüz gerçekçiliğiyle Fransız romanının köşetaşlarından biri.
“Meyhane, tasvir ettiği iç karartıcı atmosfere rağmen, muazzam pasajlar ve epizodlarla dolu. Romanın gücü, sahip olduğu sıradışı ağırlıktan ileri geliyor.”
Emile Zola'nın yazdığı Rougon- Macquart serisinin 7 no'lu kitabı. İnsan kitabı bitirdiğinde ''insaf artık Zola, bir okuyucuya bu kadar da darbe indirilmez ki ? ''diye isyan ediyor. Ama böyle bir soruya, Zola'nın vereceği cevabın da ''ben ne yapayım, hayatın gerçekleri böyle, ben sadece olabilecek gerçekleri yazıyorum,'' şeklinde olacağını biliyor.
Yazar maalesef serinin bu kitabında da okuyucunun yüreğini dağlamasını muhteşem bir şekilde başarıyor. Kitabı bitirdiğinizde titremekten kendinizi alamıyorsunuz. Kitabın konusu ise alkol yüzünden mahvolan hayatlar.
Kitapta yazar bu defa bize, Antoine Macquart'ın kızı Gervaise (Jervez) Macquart'ın hayatını anlatıyor. Jervez aynı zamanda, serinin 9 ve 13 no'lu kitapları ''NANA'' ve ''GERMİNAL'' in baş karakterleri olan Nana ve Etienne'nin anneleri olduğundan dolayı, Nana ve Etienne'nin çocukluk ve ilk gençlik dönemleri hakkında da bilgi sahibi oluyoruz.
Kitapta, harika bir akıcılık ve sürükleyicilik olduğundan dolayı, çok kolay ve büyük merak içerisinde okunuyor. Hele sonlara doğru artan dramın dozu, acıyla birlikte bu sürükleyiciliği daha da artırıyor.
Gervaise(Jervez), henüz 14 yaşındayken, Plassans'da baba dayağından bıktığından dolayı, önüne çıkan Lantier isimli gençle birlikte yaşamaya başlayarak Paris'e gelir. Çiftin Claude ve Etienne isminde iki çocuğu vardır. Ama bir gün Lantier, ansızın evi terkeder ve gider. İki çocuğuyla birlikte, çok güç şartlar altında ortada kalan Jervez'i çamaşır yıkayıcılığı yaparak sürdüreceği müthiş bir yaşam mücadelesi beklemektedir. İşte, bize kitapta anlatılan esas konu Jervez'in verdiği bu mücadeledir.
Artık alkolün bir aileyi nasıl darmadağın ettiğinin ibretlik muhteşem bir öyküsü bizi içine almaya hazırdır. Sadece bu aile değil, çevrelerindeki insanların da alkol ve
MEYHANE-EMİLE ZOLA,304 sayfa
19.yüzyıl Paris’i…sefillik,yoksulluk,işsizliğin,ahlâksızlığın tavan yaptığı yıllar.Emile Zola’nın tüm bunları ,gerçekleri tokat gibi insanların yüzüne vurduğu muhteşem bir klasik…
Kitap yayımlandığı yıllarda Fransa’da büyük bir tartışma başlatır.Fransız yazarları birbirine düşüren roman edebiyat dünyasını da birbirine katar.Yazar ne kadar eleştirilirse de halk romana sahip çıkar ve bir yıl içerisinde tam 38 baskı yapar.Zola,kitabında işçi ve emekçilerin güçlüklerle dolu yaşamını en çıplak haliyle ele alması nedeniyle eleştirilmiştir. Yazar ne kadar eleştirilse de kitaba olan ilgi zamanla onun bir klasik eser olmasını sağlar. Hatta Amerika’da işçi sınıfının yaşamının konu alındığı roman türünün doğmasına da neden olur.
Emile Zola kitabının eleştirisi karşısında savunmasını şu şekilde yapmıştır.
“Gerçekleri yazdım; romanın kahramanları kötü insanlar değil, sadece eğitimsiz ve yaşadıkları ortamın yıprattığı insanlardı,” demiştir. Ayrıca yazdığı romanın kendi kendisini savunacak güçte olduğunu belirtmiştir.
Sıfırdan başlayıp zirveye çıkan ama yaşam tarzı ve içkiye olan düşkünlüğü ile çöküşe geçen bir kadın ve ailesinin öyküsü…
Meyhane'de Zola, kenar semtlerin ahlâk duygusundan kopmuş,alkolün esiri olmuş,su yerine alkolün tüketildiği,meyhanelerden geçilmeyen bir ortamda yaşayan bir işçi ailesinin kaçınılmaz sonunu anlatır.İçkinin ve aylaklığın sonu, aile bağlarının kopması,fuhuşun pisliklerine, dürüstlük duygusunun gün geçtikçe yitirilmesine, bunun sonucu olarak da yüzkarası bir rezilliğe ve ölüme varan sonuç.
Meyhane, sevgilisi Lantier ile birlikte Paris’in kenar mahallelerinden birine yerleşen ve bir çamaşırhanede çalışmaya başlayan iki çocuklu Jervez’in hikâyesini anlatır. Hırsı ve çalışkanlığı ile sıfırdan zirveye çıkan ve bu
Emile Zola'nın Meyhane romanı, 21 romanlık Rougon-Macquart dizisinin yedinci cildidir. 1877'de yayımlanan eser tartışmasız Emile Zola'nın başyapıtlarından biridir. Roman yayımlandığı dönemde büyük fırtınalar koparır, edebiyat dünyasını adeta ikiye böler. Kentin gözden ırak köşelerinde yaşayan işçilerin yoksullukla, aylaklıkla, alkolle çürüyen yaşamlarını, ahlaklarını yitirişlerini çamaşırcı Gervaise (Jervez) başkarakterinin hikayesi üzerinden natüralist bir üslupla anlatır bize yazar.
Eserin önemine değindikten sonra bu kitapla ilgili kötü deneyimimi paylaşmak istiyorum:
Bu ay Émile Zola okumaya karar vermiştim ve ilk Thérèse Raquin eserini yani yazarın doğalcı (naturalist) edebiyat anlayışını sergileyen ilk büyük romanını okudum. Sonra Meyhane ve Nana ile devam etmeyi planladığımdan bu kitapları kütüphaneden ödünç alarak okumaya karar verdim. Kütüphanede Meyhane’nin Kum Saati Yayınlarına ait nüshasını buldum ve okumaya başladım. İlk sayfadan itibaren imla hatalarıyla dolu bir kitap olması beni çok şaşırttı. Bu kadar hatanın olduğu bir çeviriyle ilk kez karşılaşmıştım. Hemen gidip başka bir yayınevi basımı var mı diye merak ettim. Sadece Klas Yayınları çevirisi vardı. Açıkçası onu da beğenmedim. Kum Saati Yayınlarından çıkan kitapta özel isimlerin orijinal dilindeki okunuşlarıyla yazılmış olması bu olumsuzluklar yanında hoşuma giden bir taraf olduğundan ve başka bir yayınevi seçeneği de kalmadığından bu çeviriden okumaya devam ederek kitabı bitirdim.
Kitap okumanın yararlarından biri de dil bilgisi kurallarının doğal öğrenimi olduğundan bu imla hatalarının böyle önemli bir eserin çevirisinde yer alması hiç hoşuma gitmedi. Türkçe konusunda çok iyi olduğumu iddia etmiyorum ama bilinmesi gereken başlangıç kurallarının bile bilinmediğini, önemsenmediğini gösteren vasat
Sosa 'mmmmm iyiki okuduk
Émile Zola ~ Meyhane
Bu kitap… hayatın en acı, en gerçek yüzünü bir kadının hikâyesiyle anlatıyor. Zola, kaleminin keskinliğiyle insanın içini kazıyor adeta. Kirli sokakların, yoksulluğun, çaresizliğin ortasında bile insan kalbinin nasıl çırpındığını öyle bir anlatıyor ki... okurken hem sarsılıyorsun hem de düşünüyorsun.
Gervaise’in hikâyesi yalnızca bir kadının düşüşü değil; toplumun, yoksulluğun ve umudun da hikâyesi aslında. Zola, hiçbir şeyi süslemeden, olduğu gibi yazıyor. Ama o kadar incelikli bir dille yapıyor ki bunu, her cümlesi insanın içine işliyor.
Ben bu kitabı sevdim çünkü Zola, hayatı tüm çıplaklığıyla gösterirken bile insan ruhunun kırılgan yanını unutmuyor. Gerçek, hüzünlü ama bir o kadar da etkileyici.
Bu kitap okunmayı çok hak ediyor. O kadar haklı bir kitap ki!. Emile Zola'nın okuduğum ikinci kitabı ama ben bunu asıl kitabı olarak görüyorum.
Bir kitap bu kadar haklı olamaz. Paris'in kenar mahalleleri, yoksulluk, işçi sınıfı tamamen alt tabaka işlenmiş. İşlemiş yazarımız. Hem de ne işlemek resmen yaşadım okurken. Çoğu yerde içim ezildi, yutkundum, yoksulluk bu kadar mı batırır insanları, namuslu ve alın teri ile çalışmak ve kalabilmek o kadar imkansız ki. O günkü şartlarda! Güzel iseniz zaten belli yeriniz, kesin kuyruk sallamış oluyorsunuz. Ve insanlar çok acımasız. Çünkü yaşam çok acımasız, sınıflar ve mensup olduğunuz sınıf eğer işçi sınıfıysa durum daha da fena.
Her yol bu kitapta "Meyhane" ye çıkıyor. :)
En sevdiğim Gervaise karakteri için bile hatta. İki evlilik yapmış ama iki evliliğinde yaşadığı tek şey yoksulluk. Durmadan çalıştığı halde hem de.
Yine haklı bir alıntı kitapta geçen;" Eski idealini anımsıyordu: Rahat yaşamak, her zaman ekmek yemek, uyumak için temizce bir kovuk bulmak, çocuklarını iyi yetiştirmek, DAYAK yememek, yatağında ölmek. Yo, gerçekten gülünçtü, tüm bunlar nasıl da gerçekleşiyordu ya!"
Rahat yaşamak ve bunun için durmadan çalışan bir kadın. Yanında 2 tane çocuğu varken, temiz yaşamak için elinden geleni yapıyor. Çocukları onun için yük değil ve onları da hesaba katarak yaşıyor. Anne olduğunun farkında ve çok güçlü bir kadın. Tüm yoksulluğuna rağmen. Umudu var! En azından başlarda. Kocası umurunda değil. Onun bir faydası yok çünkü. Dışarıdan içeriye gelmiyor bile. O sırada deli gibi çocuklarının karnına bir şey girsin diye çalışıp didinen bir kadın var. KADIN hep düzeltir, evini, kocasını, çocuklarını, evini, işini.. hiçbir şeyi atlamadan yapar bunu. Gervaise gibi.
Ah Lalie...!
İnsan, ailesini seçemiyor
Yazar Hakkında
Emile ZolaYazar · 56 kitap
Émile François Zola (2 Nisan 1840 – 29 Eylül 1902), Fransada natüralizm akımının öncüsü olan ünlü bir yazardır. Zolanın edebiyat dışındaki şöhreti ise, Dreyfus Davasında takındığı aydın tavrından kaynaklanmaktadır. 1897 yılında Fransız ordusunda Yahudi olması nedeniyle askeri yargının duyarsızlığına kurban giden yüzbaşı Dreyfus’u hükümetin bütün baskılarına rağmen savunan ve Fransa devlet başkanına hitaben “İtham Ediyorum” makalesini yayınlayan Zola, baskılardan dolayı Fransayı terkedip bir süre Londrada yaşamak zorunda kaldı. Çabaları sonucunda Dreyfus Davasının yeniden görülüp adaletin yerini bulması sonucu yurduna döndü. Émile Zola, 1902 sonbaharında,kaldığı otelin yatak odasında duman zehirlenmesinden öldü. “Nana”, “Germinal” ve “Meyhane” en tanınmış romanlarıdır.Tüm romanlarında,doğal ve gerçekçi bir tarzla,hayatın zorluklarından bahsedilir.Örneğin Nana adlı romanda yokluktan dolayı batağa sürüklenen bir genç kızın dramı,büyük bir gerçekçilik ve dramla anlatılır.
