Yazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Deniz Kaya
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
145
Basım Tarihi:
Aralık 2020
İlk Yayın Tarihi:
1991
Yayınevi:
Dekalog Yayınları
Orijinal Adı:
Der Kampf mit dem Dämon: Hölderlin, Kleist, Nietzsche
ISBN:
9786257818810
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Nietzsche
1.141 okunmaZeplin Kitap · Şubat 2018 · 170 s.
Nietzsche
390 okunmaZeplin Yayıncılık · Şubat 2017 · 140 s.
Nietzsche
30 okunmaRb Yayınevi · · 80 s.
Ruhları İyileştirenler - Nietzsche
28 okunmaTutku Yayınevi · Ekim 2019 · 112 s.
Nietzsche
26 okunmaDekalog Yayınları · Aralık 2020 · 145 s.
İblislə Savaşanlar
39 okunmaAlatoran Yayınları · 2012 · 80 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·145 syf.··
Beğendi
·2024 27. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 23 Ağustos 2024 14:24
İlk olarak şunu söylemeliyim ki, bir insanın üstelik zweig gibi bir insanın başka bir insana(bu kişi Nietzsche olsa bile) böyle anlayışlı ve onu bu kadar güzel anlatan bir kitap yazmasını KISKANDIM. İkincisi ise kitabı okurken acaba nasıl bu kadar iyi tanıyor, bu kadar ayrıntıyı nereden biliyor diye sordum kendime.
Kitap özel, özenli ve sağlam bir kaynak ve benim için en güzel yanı fakat tanımayanlar için ise en kötü yanı içerik sadece Nietzsche. Bu bir roman değil, biyografi değil, hikaye hiç değil. Kitap sadece Nietzsche hakkında ve hakkını da vermiş.
Gerçekten Nietzsche'yi Kendisi Bile Böyle Anlatamazdı
Zweig'ın Nietzche'yi ve yaşamındaki duygu fırtınalarını ustalıkla anlattığı bu mini kitapta yer yer Nietzsche adına üzüldüğünüz, yer yer hayranlıkla okuduğunuz parçalarla karşılacaksınız. Nietzsche'nin eserlerini okumaya niyetlenenlerin öncesinde bu kitabı okumasını ve duyguları ve düşüncelerinin zamanla evrimini anlayarak değerlendirmelerini şiddetle tavsiye ederim.
İyi okumalar...
Zweig'in usta kaleminden Nietzsche Analizi
Bu kitapta Stefan Zweig'in usta kaleminden tüm detaylarıyla 
Friedrich Nietzsche analizini okuyacaksanız. Nietzsche hakkında bir çok kitap okumama rağmen en doyurucu bilgileri 
Nietzsche kitabında buldum. Zweig'in popüler olan diğer kitapları kadar pek bilinmese de özellikle Nietzsche'yi tanımak isteyenlere ilk sırada bu kitabı öneririm. Nietzsche hakkında merak ettiğim bir çok sorunun cevabını bu kitapta buldum. Zweig'in Nietzsche'yi anlatması Matrix filminde Neo ve Morpheus'un kavgasını izlemek kadar heyecan verici :D
Friedrich Nietzsche'nin trajedisi tek kişilik bir oyundur. Friedrich Nietzsche'nin bu kahramanca trajedisinde ne bir insan, ne bir ortak, ne de bir dinleyici yer alıyor. Çiçeklerden, renklerden, hayvan ve insanlardan, hatta Tanrı'dan uzak bir yalnızlıktır bu. Tüm zamanların ötesinde yer alan ilkel bir dünyanın taş kesilmiş, soyu tükenmiş yalnızlığıdır.
Nietzsche'nin zihinsel yaşamında huzurla geçen hiçbir an yoktur, sürekli ızdırablar çekmiş ve en nihayetinde kendini yok edip sıfırdan yaratmıştır. Diğer filozofların varoluşları ise daha ziyade destansı bir huzur içinde geçiyor. O yüzden Nietzsche benim için her zaman diğer filozoflardan çok başka yerde olacak. Nietzsche kusursuz bir doğruculuk elde etmek için iradesinin kor gibi yanan demiriyle kendi kendini acımasızca tedavi ediyor. Nietzsche asla ve asla mutlu olmak istemiyor, o daima hakikate ulaşmak istiyor. O yüzden de "İnsan hakikatin ne kadarını kaldırabilir?" sözünü söylüyor.
"Derisini değiştirmeyen yılanlar ölmeye mahkumdur. Bu durum fikirlerini değiştirmeyen zihinler için de geçerlidir." bu söz tam da Nietzsche'nin yaşamını anlatan bir söz. Dün incelemesini yaptığım
Stefan Zweig'in usta kaleminden tüm detaylarıyla Friedrich Nietzsche analizini okuyacaksanız. Nietzsche hakkında bir çok kitap okumama rağmen en doyurucu bilgileri Nietzsche kitabında buldum. Zweig'in popüler olan diğer kitapları kadar pek bilinmese de özellikle Nietzsche'yi tanımak isteyenlere ilk sırada bu kitabı öneririm. Nietzsche hakkında merak ettiğim bir çok sorunun cevabını bu kitapta buldum. Zweig'in Nietzsche'yi anlatması Matrix filminde Neo ve Morpheus'un kavgasını izlemek kadar heyecan verici :D
Friedrich Nietzsche'nin trajedisi tek kişilik bir oyundur. Friedrich Nietzsche'nin bu kahramanca trajedisinde ne bir insan, ne bir ortak, ne de bir dinleyici yer alıyor. Çiçeklerden, renklerden, hayvan ve insanlardan, hatta Tanrı'dan uzak bir yalnızlıktır bu. Tüm zamanların ötesinde yer alan ilkel bir dünyanın taş kesilmiş, soyu tükenmiş yalnızlığıdır.
Nietzsche'nin zihinsel yaşamında huzurla geçen hiçbir an yoktur, sürekli ızdırablar çekmiş ve en nihayetinde kendini yok edip sıfırdan yaratmıştır. Diğer filozofların varoluşları ise daha ziyade destansı bir huzur içinde geçiyor. O yüzden Nietzsche benim için her zaman diğer filozoflardan çok başka yerde olacak. Nietzsche kusursuz bir doğruculuk elde etmek için iradesinin kor gibi yanan demiriyle kendi kendini acımasızca tedavi ediyor. Nietzsche asla ve asla mutlu olmak istemiyor, o daima hakikate ulaşmak istiyor. O yüzden de "İnsan hakikatin ne kadarını kaldırabilir?" sözünü söylüyor.
"Derisini değiştirmeyen yılanlar ölmeye mahkumdur. Bu durum fikirlerini değiştirmeyen zihinler için de geçerlidir." bu söz tam da Nietzsche'nin yaşamını anlatan bir söz. Dün incelemesini yaptığımYaralı Ruhların Şifacısı
Puan vermedi·170 syf.·
2025 12. kitabı
DİPÇE :
Zweig’in kaleminde Nietzsche, yalnızca bir filozof değil bir kırılganlık bestesi. Her satırında, düşüncenin yüküyle kamburlaşmış bir adamın, yeryüzüne sığmayan yalnızlığı var.
Nietzsche’nin ruhuna dokunurken, Zweig aslında tüm yaralı ruhlara bir kapı aralıyor. Çünkü onun Nietzsche’si ne bir sistemin kurucusu ne de bir kibrin temsilcisi. O, acıdan düşünce doğuran, hastalıkla hakikati birlikte taşıyan
olağan/üstü biri. Sessiz çığlıklarını felsefeye dönüştüren bir şifacı.
Kitap boyunca çatışmalı bağlarına hem hayran hem düşman hem bitap hem ulaşılmaz birinin peşine düşmekten yorgun kalakalıyoruz. Zweig de okurunu bu potada görmeyi arzuluyor gibi.
Zweig’in satır aralarında dolaşırken, Nietzsche’nin zihninden çok kalbine yaklaşıyoruz. Çünkü bu kitap, akılla değil, içsel titreşimle okunuyor. Her cümlede bir düşüş, her paragrafta bir yükseliş saklı. Bir zamanlar Tanrı'yı öldüren adamın, aslında en çok kendi içine gömüldüğünü görmek, sessiz bir tokat gibi çarpıyor.
“Uçmayı öğretemediklerine çabuk düşmeyi öğret,” diyen bir adamın kanatlarını kim tamir edebilirdi, düşüncesi de kitabın hediyelerinden biri.
Zweig’in zarif anlatımı, Nietzsche’nin çığlığıyla birleşince ortaya çıkan şey sadece bir biyografi değil bir varoluşun şiiri olmuş adeta.
Bir yanda eserlerini okumayı hep olgun yaşlarıma ertelediğim Nietzsche var, diğer yanda modern klasiklere ve düzenli kitap okumaya beni teşvik eden Zweig var.
Yakın zamanda Nietzsche okumak istiyordum. Okumaya başlamadan önce onu biraz tanımaya karar verdim. İnternetten basit bir araştırma ile hayatını öğrenebilirdim, yaşadığı zorlukları öğrenebilirdim ama tabii ki de bir biyografi tadı vermeyecekti. Hele ki bu biyografiyi Stefan Zweig yazdıysa asla o tadı alamayacaktım.
Kitapta kimi yerlerde Nietzsche'nin söylediği bazı sözlerin derinine inilirken; yani bunu ne yaşayıp ne düşünüp söylediğini anlatırken, diğer yandan hayatı anlatılıyor.
Ben anlatıda pek kalamadım birçoğu gözlerimin önünden geçti izledim. Nietzsche'nin okul yıllarını izledim, kitap yazışını, hastalığını, yalnızlığını izledim. Yazan Zweig olunca okurken izliyorsunuz işte.
Kitabın türü biyografi olduğu için içeriği anlatmaya gerek yok. Ben akıcı buldum, ilgi çekiciydi. Nietzsche'nin hayatını bilenler bile bu esere şans verebilmeli bence.
Verdiği hissiyat çok yüksekti. Zweig'ın yazdığı bir biyografi de olsa, duygulara dokunmadan bırakmıyor. Bu yazarın birçok öyküsünü okudum ama bu ilk biyografiydi. Kesinlikle son olmayacak. Bayıldım
Dürüstlüğümün bittiği noktada körüm.
Puan vermedi·170 syf.·
2024 55. kitabı
Stefan Zweigdan okuduğum ilk biyografi eseri.
"İnsan hakikatin ne kadarını kaldırabilir?"
Nietzsche kimdir sorusuna yerinde cevaplar bulabileceğiniz, kısa ve öz bilgiler içeren bir kitap.
Bilime kendini adamış bir insanın, zekanın sınırlarındaki serüveni...
Aşırı hassas ve gergin sinir ağının ve ışık hızına çıkan yoğun düşünce faaliyetleri...
Nietzsche'nin deha/delilik sınırlarında dolaştığını, dolayısıyla yalnızlığa, terk edilmişliğe ve toplumsal tecrite mahkum edildiğini gösteren kitap Nietzscheyi tanıma yolunda güzel bir başlangıç.
Daha önce 
Nietzsche Ağladığında kitabını okuyup hayran kalmış ve etkisinden uzun süre çıkamamıştım. Bu kitapla daha da anlamlı hale geldi.
Kısacası ben çok beğendim, tavsiye ederim.
"Derisini değiştirmeyen yılan, telef olur. Görüşlerinin değişmesine engel olunan zihinler de öyle: Zihin olmayı bırakırlar."
Nietzsche Ağladığında kitabını okuyup hayran kalmış ve etkisinden uzun süre çıkamamıştım. Bu kitapla daha da anlamlı hale geldi.
Kısacası ben çok beğendim, tavsiye ederim.
"Derisini değiştirmeyen yılan, telef olur. Görüşlerinin değişmesine engel olunan zihinler de öyle: Zihin olmayı bırakırlar."Ah yalnızlık... Vatanım olan yalnızlık....Felsefe
Bu Friedrich Nietzsche 'nin trajedisidir.
Evet bu onun yaşam trajedisi, kendine göre yaşam gayesi ama biz onu yüzyıl sonra tanıyan güruh olarak trajedi olarak adlandırıyoruz belki de ...
Nietzsche... Uçların filozofu ve Stefan Zweig manasıyla bir anlatım ... Eserde bu yüzden fazlaca keyif veriyor. Zweig'in duygulara bakış açısını okuduysanız bilirsiniz. Zweig yazdığı duyguları yaşatır. Fazlaca okuduğunuz karakter gibi hissedersiniz. Burada da benim çok sevdiğim Nietzsche 'yi gözlemliyor. Ve kesinlikle enfes bir felsefi , edebi eser çıkıyor ortaya...
Bu dahiyane filozofun iç dünyasını, bedensel zihinsel yapısını Zweig ustalığıyla en ince ayrıntısına kadar okuyorsunuz eserde... Soğuk , kapalı , nemli bir hava insana ne yapabilir ? En fazla huzursuz ve mutsuz hisseder insan değil mi ? Değil , Nietzsche ağır migren ataklarını , ağır mide spazmlarını bu havalarda geçiriyor. Herşeyi aşırı hissetme ve aşırı duyarlılıkta tavan yapmış bir insan kendisi...w
Kitapta en can alıcı nokta sanırım Zweig 'in Nietzsche felsefesini anladığı yerler. Hep düşündüğüm ve benim de inandığım tarzda açıklıyor Nietzsche felsefesini. Nietzsche, bilinen tüm filozoflardan ; sivri dili , keskin zekası , yalnızlığı ve yaptığı felsefeyi büyütmeden, tam ucunu yakalamışken, onu orda bırakıp bir diğer soruna yöneliyor. Yani çözümler buldukça felsefesinde tamam buldum demiyor. Daha fazlasını istiyor, daha daha fazla ... Ve bu noktada sadece bir felsefeci olmaktan çıkıyor. Bir insan , bir felsefeci olmuyor artık , fazlaca hisseden oluyor, ve hissettiği korkunç bir acı... Varoluş acısı....
Varoluş acısının içinde , yavaş yavaş kendini yiyen , yok eden bir deha ... Yalnızlaşarak yok olan bir insan ....
Zweig'den adamımı okumak çok büyük bir keyifti. Siz sevgili okuyuculara bütün ictenligimle
Merhaba arkadaşlar. 6 kitaplık çok özel serimize devam ediyoruz. Daha kitabın ilk sayfasını açmadan bizleri çok güzel bir söz karşıladı. Birinin gözümüzdeki değerini, onun ne kadar örnek biri olduğuyla ölçmemiz gerektiğine dair. Nereye çekersek oraya gidecek bir sözdü ve daha başlamadan böyle olunca beklentiler de arttı haliyle. Zweig’in biyografi temalı eserlerini her okuduğumda şu ve benzer cümleleri yeniliyorum aslında. Keşke bir imkanım olsaydı da beni ben bile anlatmasaydım da Zweig anlatsaydı diye. Bir insan bir insanı bu kadar mı iyi anlatır, bir insan hayatını anlattığı her insanı bu kadar mı iyi anlatır. İnsan imrenmiyor dersek yalan söylemiş oluruz.
Diğer yandan Nietz Bey ile aslında yakınmışız da haberimiz yokmuş dediğim çok oldu kitap içinde. Trajik bir yaşamdan ziyade yalnızlık içinde mücadele etmesinden tutun da her zaman tek olması ve ona kimsenin destek olmaması epey dikkatimi çekti zaten. Gerçekten de öyle değil mi? Kimileri vardır düşünecek zamanı bile yoktur. Bunlardan bir kısmı yalnızlık edebiyatını da çok sever ama 5 dakika sakince oturup yalnız kalmayı dahi beceremez. Aramalar, mesajlar, buluşmalar derken sözde yalnızdır. Kimileri de vardır, çığlıkları bile sessizdir, kimsenin umurunda olmadığı, tek başına pek çok şeyle mücadele etmeye çalışan, kimsesi olmayan insanlar... Hayat işte böyle, garipliklerle dolu. Yazar yalnızlıkla müzik dinleyerek başa çıkmış, bizler de kitap okuyarak başa çıkıyoruz en azından bu sitedekiler için çoğu kez durum bu. Herkesin bir kaçış yolu var.
Sadece yalnızlık mı? Hayır. Yazarın büyük bir uyku sorunu da var. Her zaman hem hayret etmiş hem de imrenmişimdir istediği anda uyuyabilen insanlara. Öyle ben de yatıyorum bir süre sonra uyuyorum gibi değil. Bu tarz insanlar oturduğu yerde de uyuyor, sallanan eskilerin
10/10
2020 155. kitabı
Benim için çok ayrıcalıklı bir filozof olan Nietzsche 'nin yaşamını, hastalıklarını, zaaflarını, hayata bakışını, yalnızlığını, düşüncelerini, müziğe olan tutkusunu, yaşadığı zorluklara ıstırap veren ağrılarına rağmen düşüncelerine nasıl güçlü sarıldığını , dostlukları, hayal kırıklıklarını çok güzel anlatmış Zweig zaten Stefan Zweig, 'de çok sevdiğim bir yazar akıcı bir dille anlatmış ben çok beğendim herkese tavsiye ederim.
"Amor Fati!"Felsefe
Zweig'dan bir biyografi hem de Nietzsche'nin.. Genelde biyografik eserler sıkıcı olur, pek de okunmazlar. Ama bu farklı bir tarz. Biyografiyi Zweig normal seyirinden ve tekdüzelikten çıkartarak akademik dili ortadan kaldırmış ve roman akıcılığında, kurgusal, dopdolu bir anlatım ortaya koymuştur. Nietzsche anlamak isteyen biri için bulunmaz bir eser diyebilirim. Nietzcshe'nin derin anlam arayışına ince ince dokunmuş, mecburiyetten yalnızlaşmasının üzerinde durmuş, varoluşsal kaygılarının derinliklerine inerek hayatının en değerli anlarını okuyucusunun önüne sunmuşmuştur.
Nietzsche’nin hayat hikâyesi değil okuduğumuz. Yani falanca yerde doğdu, filanca okulu okudu gibi bilgiler bulamıyoruz. Gerek de yok zaten, internetten bir iki saniye içinde bulmak mümkün bunları. Nietzsche’nin felsefi düşüncelerini de anlatmıyor Zweig. Onun yerine Nietzsche’nin ruh hallerinin, arka kapakta da dediği üzere “…zaaflarının, alışkanlıklarının, tutkularının ve saplantılarının peşine düşüyor…” ve onun “…varoluş acısına, insanlardan uzaklaşmasına ve mecburi inziva hayatına…” ışık tutuyor.
Nietzsche
Stefan Zweig
Nietzsche
Stefan ZweigYazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
