Yazar:
Anton Çehov
Çevirmen:
Mehmet Harmancı
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 45 dk.
Sayfa Sayısı:
238
Basım Tarihi:
16 Ağustos 2016
İlk Yayın Tarihi:
2006
Yayınevi:
Epsilon Yayınevi
Orijinal Adı:
Rasskazy
ISBN:
9786051731667
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Diğer Baskılar
66 diğer baskı · Tümünü Göster
Seçme Hikayeler
1.208 okunmaAntik Kitap · 2012 · 176 s.
Anton Çehov'dan Hikayeler
373 okunmaBilge Kültür Sanat · 2007 · 160 s.
Çehov’dan Seçme Öyküler
262 okunmaArkadaş Yayınları · Haziran 2016 · 104 s.
Hikayeler
170 okunmaElips Kitap · Ocak 2008 · 145 s.
Seçme Öyküler
140 okunmaBordo Siyah Yayınları · Ağustos 2013 · 175 s.
Öyküler
121 okunmaOkuryazar Yayınevi · Mart 2012 · 160 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
ÖykülerEdebiyat
Tanrısal olanla tanrısal olmayanın birer buluşması Çehov’un öyküleri. Yer yer kadın erkek karakterlerin karıştığı ama ruhu derinden etkileyici . Aşk, Tanrısal olan, rüya ve gerçeğin sınırları, sevginin gücü temaları var anlayabildiğim kadarıyla.Ben şu anda okuyorum keyifle. O yüzden size de tavsiye ederim.
Öykülerdeki kurgu oldukça başarılı, dili başta biraz karışık gelebilir ama sonrasında akıcılığını koruyor. Tolstoy'u da örnek almış bir kişi olarak,hayatını olabildiğince anlamlı yaşamış. Hayat felsefesini öykülerine yansıtarak samimiyeti de yakalamış. Bir çırpıda okuyabileceğiniz güzel öykülerden oluşuyor.
Fırtına
Puan vermedi·238 syf.·
2023 15. kitabı
beyin fırtınasıyla yaşamlar için okumanızı tavsiye ederim değişik bir dünya gerçekten uygun olarak da kabul edebilirsiniz akıcı bir içeriği var Karar sizin ben okumanızı tavsiye ediyorum
Bir kaç öykü gerçekten sürpriz sonlu oldu benim için. Etkileyici öykülerdi ve kısa olduğu için okuması da zevkliydi. En sevdiğim öykü Kar Fırtınası oldu.
8/10
2023 84. kitabı
Seçme Hikayeler Anton Çehov
Modern hikayeciliğin kurucularından biri ve "durum hikayesi"nin gelmiş geçmiş en büyük üstadı olan Çehov, eserlerinde 19. yy Çarlık Rusyası'nın değişen toplumsaI yapısını ustalıkla işler. Yazar, insanın evrensel sorunlannı günlük yaşamın kesitlerini resmederek ve bireyi toplumla ilişkilendirerek yansıtır. İçinde bulunduğu toplumun insanlarının, zamana veya mekâna göre, iyi veya kötü diye kategorize etmez. İnsanları ve durumları büyük bir ustalıkla, oldukları gibi anlatır. Dili bütün zenginliğiyle kullanır. Tolstoy'a "Ne kadar mükemmel bir dil! Hiçbirimiz, ne Dostoyevski ne Turgenyev ne de ben bu şekilde yazabiliriz." dedirten bu dil, alabildiğine sadedir.
Çehov'un en güzel hikayelerinin derlenmesiyle oluşan Seçme Hikayeleri okuduğunuzda "Çehov tarzı hikaye"nin ne olduğunu daha iyi anlayacaksınız.
Çehov için Rusların Sait Faik’i diyebilirim.
Okuduğum ‘Seçme Hikayeler’ kitabı beş farklı durum öykülerinden oluşuyor.
Çoğunlukla beğendiğim öyküler vitrin mantığı ile ilk sayfalarda değil son sayfalarda karşıladı beni.
En çok beğendiğim ‘Köylüler’ ve ‘Bektaşi Üzümleri’ isimli öykülerdi.
İncelemenin bundan sonrası spoiler içeriyor!
“Köylülere okuma yazma öğretmek, onlara ahlak kurallarına ilişkin broşür ve tıbbi yardım dağıtmak, ne cehaleti ne ölüm oranını azaltabilir; tıpkı pencerelerinizdeki ışığın bu koca bahçeyi aydınlatamayacağı gibi…”Bu insanların hayatlarına müdahale ederek onlara hiçbir şey kazandırmıyor, sadece yeni arzular, yeni ihtiyaçlar, yani çalışmak için yeni bir mecburiyet yaratıyorsun.
…
“Gerekli olan, bu insanları ağır işten, esaretten kurtarmak, onlara dinlenmeleri için zaman vermek…
Hayvani işlerinden biraz olsun kurtarıp, kendilerini özgür hissetmelerini sağlayın…
İnsan bir kez asıl görevinin bilincine varınca; bu gibi saçmalıklara değil, artık yalnızca dinle, ibadetle, sanatla tatmin olabilir.”(96. syf.- Köylüler)
Keşke öğleye kadar iş ve eğitimin, öğleden sonra sanatın, sporun zorunlu olduğu bir sistem mevcut olsa dedim okurken vee kitaplar ücretsiz olsa.
Sigara kullanımını azaltma uğraşı kadar kitap okuma, enstrüman öğrenmeye de ağırlık verilse. Bu yapılanlar veri kaygısı ve reklam için değil sadece insana faydası olduğu için olsa.
***
Son öyküde de altını çizdiğim birçok satır oldu. Genel olarak mutluluktan bahsederken kısa ve öz bulduğum en içten cümleyi paylaşmak istiyorum.
…”hiçbir şey bir masanın etrafında oturmuş çay içen, mutlu bir aile manzarasını görmekten daha korkunç olamaz.” (134 syf.)
Çünküü parayla satın alınamayacaklar arasındadır;
'' ANTON ÇEHOV’DAN HİKAYELER ''Hikaye-Öykü
Kitabın Adı: 
Anton Çehov'dan Hikayeler
Kitabın Yazarı: Anton Çehov
Tür: Hikayeler
Rus yazar Anton Çehov'un 
Vişne Bahçesi ve 
Altıncı Koğuş kitaplarından sonra okuduğum 3. kitabı. Çehov ve hikayeleri okumak gerçekten ilginç bir deneyim. Hikayelerinin çoğu etkileyici ve kaliteli. Yazarın hayatına baktığımızda dünya edebiyatında kısa öykü türünde en büyük yazar olarak gösterilmesini fazlasıyla hakediyor.
Anton Çehov'dan Hikayeler
Kitabın Yazarı: Anton Çehov
Tür: Hikayeler
Rus yazar Anton Çehov'un Vişne Bahçesi ve Altıncı Koğuş kitaplarından sonra okuduğum 3. kitabı. Çehov ve hikayeleri okumak gerçekten ilginç bir deneyim. Hikayelerinin çoğu etkileyici ve kaliteli. Yazarın hayatına baktığımızda dünya edebiyatında kısa öykü türünde en büyük yazar olarak gösterilmesini fazlasıyla hakediyor.
Rus Edebiyatının nadide bir parçası olarak görüyorum Çehov'u. Klasik müzik dinleyerek okuyunca bir nehrin kıyısında çay içerken bulabilirsiniz kendinizi. :)
Öykülerinde tipik rus karakterlerine rastlıyoruz.
Okurken keşke çevirilerde biraz daha gelişmiş olsaydık diye üzülmedim değil tabiki..
Dili yalın fakat şu fiilimsilerden, bağlaçlardan, edatlardan sonra noktalama gelmediğini artık bir masaya yatıralım bence.
Kısa hikâyelerden oluşan güzel bir kitap. Hikâyelerden her biri farklı bir olayı anlatıyor. Bazıları öğretici amaçlar içeriyor gibi. Rus toplumuna yönelik eleştirilerini yazar, hikâyelerdeki kahramanlar üzerinden dile getirmiş. Okunmaya değer.
Çehov Anton için Rusların Saik Faik ‘i diyorlar .Kitabımız seçme beş öyküden oluşmaktadır.
Çehov’un kalemi hem ülkesini,hem bürokrasiyi yoksulların ezilmesini,eşitsizlikleri kınayan,bunları eleştiren,dalga geçen öykülerle bir kaç sayfaya sığdırabildiği etkileyici, can alıcı cümleler anlamlar yüklüyor karakterlerlere.Yıllar önce yazılmış olmasına rağmen günümüz ile örtüşmektedir.
Öykülerini, kitapları oldukça sevdim Çehov’u asıl mesleğinin doktor olduğunu öğrendiğimde sevdim daha da arttı. Gözlemlerimden oluşan kesitler sade ,temiz bir dille aktarmış.Sokakta ,dışarda ,köyde ,sokağımız da şahit olduğumuz bir olayı anlatır gibi üslubu ,tasvirleri yerinde; öykülerin sonunu okuyucunun hayal gücüne bırakmış ama yarım kalmış hissi de uyandırmıyor.
Hikaye severlere önerimdir.
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
