Yazar:
Nikolay Gogol
Çevirmen:
Ahmet Uzun
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
56
Basım Tarihi:
20 Kasım 2017
İlk Yayın Tarihi:
1842
Yayınevi:
Palto Yayınevi
Orijinal Adı:
Шинель
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786058259898
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
48 diğer baskı · Tümünü Göster
Palto
19,7bin okunmaTutku Yayınevi · Temmuz 2017 · 72 s.
Palto
4.869 okunmaCan Yayınları · Mart 2025 · 56 s.
Palto
4.134 okunmaAyrıntı Yayınları · 2015 · 96 s.
Palto
1.937 okunmaİnsan Kitap · Kasım 2017 · 91 s.
Palto
1.743 okunmaTurkuvaz Kitap · 2020 · 48 s.
Palto
1.690 okunmaKoridor Yayıncılık · 1 Ocak 2020 · 88 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
! ESER MİKTARDA SPOİLER İÇERİR!
Önceki Rus Edebiyatına karşın realist bir şekilde dönemin sorunlarına ve halk tabakasından bir insana yer veren Gogol bir çığır açmışdır.Bunu halkdan bir insanın soğuktan korunmak gibi sıradan bir ihtiyaç ile somutlaştırmışdır.
Roman içerisinde Çar 1.Nikola'nın baskıcı rejimi eleştiriliyor, dönemin Rusya bürokrasisinde yaşanan sorunlara, amir-memur ilişkisine ve eşitsizliklere değiniyor.
Bazı yerkerde olayın akışını kesip bilgi vermesi ayrıntı gibi görünse bile dönemin şartlarını betimlemek açısından gereklidir.
Karakterlere gelince
AKAKİY AKAKİYEVİÇ :İşine düşkün,
Silik, dalgın, dalga geçilen, fakir, küçük şeylerle mutlu olabilen bir yapıda. Lakin romanın akışında ana karakterin yapısı değişiyor.
PETROVİÇ:Almanları sevmeyen, karısı ile tartışan, biraz sert mizaçlı, içince tamamıyla yumuşayan bir terzi.
Bekçi, Petroviç'in eşi, Akakiy' in iş arkadaşları vs yardımcı karakterlerdir.
HEPİMİZ GOGOL'UN PALTOSUNDAN ÇIKTIK sözünü anlamak için okumaya değer.
ANA FİKİR:Bence her insanın değerli olduğu mesajı verilmek isteniyor.
Son olarak Gogol'un bir sözüyle bitireyim:
Ölüm olmasa hayat bütün güzelliğini kaybederdi.
Bizler Palto dan çıktık dedi üstad ...betimlemeleri ruhsal durum analizleri , Rusya nın yoksul ve yoksun halk kesimi ile çaresizliği çok iyi veren bir eser olmuş , okurken paltoyu sırtınızda hissediyorsunuz
Aslında mühim olmayan adamların çevresinde, onların mühim adam olarak görülmesini sağlayan insanlar da her daim var olmaya devam edecektir paltonun ceplerini iyice karıştırırsak cebinden tüm Rus edebiyatının çıktığını görebiliriz.
"Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık."
Dostoyevski
Rus edebiyatının öncülerinden birisi olduğu söylenen Nikolay Gogol'un yazdığı bu uzun öykü, Rusya'nın Petersburg kentinde geçiyor.
Öykünün baş kahramanı Akakiy Akakiyeviç'in yalnızlığının, sosyal yaşamı ve ruh halinin analizi ile memur olarak çalıştığı devlet dairesindeki ortamın tasviri ile öykü başlıyor.
Sıradan ve olabildiğince tekdüze bir yaşantısı olan Akakiy Akakiyeviç'in, paltosunu değiştirmeye karar vermesi gibi hayatında yaptığı çok basit bir değişiklikle yaşadığı insani duyguların anlatılmasıyla öykü devam ediyor.
Dostoyevski'nin "Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık" dediği bu öykü, öykünün başkahramanı nezdinde devlet bürokrasisini, yazıldığı Rus dönemini ve insani zaafları konu almış.
Oldukça yalın, oldukça açık ve akıcı bir dille yazılmış olan öykü; yapılan tasvirlerle, sanki anlatılanların fotoğraf albümünü gözümüzün önüne koyar gibi, sanatsal bir dille yazılmış.
Çok değişik baskıları ve çok değişik kapak tasarımları olan bu uzun öykü, bir oturumda okunabilecek sayfa sayısına sahip.
Palto - Nikolay GogolEdebiyat
Rus Edebiyatı'nın Kaynağı: Gogol ve Palto'su
Nikolay Gogol’ü en iyi özetleyen büyük Rus edebiyatçı Dostoyevski’dir. Dostoyevski’nin “Hepimiz Gogol’ün Paltosu’ndan çıktık.” sözü Rus Edebiyatı açısından söylenmiş en iyi sözlerden birisidir belki de. Dostoyevski, mirasını tevarüs ettiği ve tabiri caizse zirveye taşıdığı öncülü edebiyatçılar üzerine düşünmüş ve yazmış bir yazar. Puşkin için de bir anma vesilesiyle yaptığı konuşma en iyi Rus Edebiyatı değerlendirmelerinden birisidir. Bu konuşma “Puşkin Konuşması” olarak da kitaplaştırılmış.
Gogol’ün Palto hikayesi, Rus Edebiyatı’na karakterini veren hikayelerden birisidir. Sıradan bir memurun, bir palto ile olan bağı, dönemin Rusya’sını resmeder, paltonun peşinde yozlaşmış bir yönetimin yozlaşmış bürokrasisinde, dargelirli bir memurun tükenişinin, birçok eleştirmene göre Çarlık Rusya’sının çöküşünün en iyi resmidir.
Rus Edebiyatını kronolojik okumak çok ufuk açıcı oluyor, edebiyatın emekleme aşamasından nasıl bir şahikaya dönüştüğüne tanıklık ediyorsunuz. İkinci en önemli gözlemim ise, bir dehanın, yaşadığı çağı gözlemleyerek nasıl ileriye dönük ürünler verebildiği oldu. Puşkin’de, Gogol’de, şimdi Tolstoy’da bunu gözlemliyorum, bu isimlerin her biri bir deha kuşkusuz.
Palto hikayesinde Gogol Akakiy Akakiyeviç isimli bir memurun hayatından gözlemlerle dönemini müthiş tasvir ediyor ve edebiyatın ancak yüz yıl içinde keşfedip sistematikleştireceği akımların adeta nüvelerini ortaya koyuyor. Palto’da Gogol kadim edebiyat kurallarını uyguluyor.
Aristoteles’in Poetika’sı genel olarak şiir üzerine yoğunlaşmış olsa da, tahkiye yöntemi olarak, hikaye anlatmanın unsurları açısından tüm edebiyat dallarını, hatta sinemayı derinden etkilemiş bir kitaptır. Gogol de Palto’da Akakiy Akakiyeviç’in hayatını anlatırken üstün bir hikaye
Palto... Bütün olay kendini deli gibi işine verip çalıştığı halde yeni bir palto alacak kadar bile parası olmayan Akakiy Akakiyeviç'in hayatı ele alınmış.
İçimi burkan ise hayatta yaşam adına hiçbir beklentisi olmayan Akakiy Akakiyeviç palto siparişi için gidip gelmeyi bile hayatında bir değişim olarak görüp buna aslında içten içe seviniyor, başka bir uğraşı çıktığı için aslında mutlu oluyor olması.
Palto binbir zorlukla dikilmiş ve Akakiy sadece bir gün bunun keyfini sürebilmişti. Çalınan paltosuna tekrar kavuşmak için yardım ister ama karşılaştığı muamele karşısında hasta düşer...
""Akakiy Akakiyeviç'i gömdüler. Petersburg,onsuz kaldı. Sanki bu kentte hiç yaşamamıştı. Kimsenin koruyup gözetmediği, yakını saymadığı, yabancı bir sineği bile iğneleyip mikroskopla incelemeyi savsaklamayan bir doğa bilgininin bile ilgilenmediği bir varlık, yitip gitmişti......"""
Franz Kafka'nın 
Dönüşüm kitabı sanki bu kitaptan uyarlanmış duygusu uyandırdı. Yok sayılan bir insanın yok olması veya hiç olmaması, görmek lazım insanları değer vermek lazım çünkü herkes görünmek değer görmek ister
Sayfaca az ama damakta bıraktı tat bakımından çok yükü bir kitap
"Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık. Palto'yu okuyunca Dostoyevski'nin bunu niçin söylediğini çok iyi anladım. Zaten kısa bir öykü olduğu için içeriğine değinmek istemiyorum ama bu Gogol'dan bahsetmeyeceğimiz anlamına gelmiyor.
Palto'nun baş kahramanı akaki akakiyeviç'te bir zamanlar Gogol'un da olduğu gibi bir memurdur. Bürokrasi ve memuriyetin içinde bulunan Gogol burada gözlemlediği sistemi Palto'da eleştirdiğiniz görebiliyoruz.
Gogol hayatı boyunca distimi yani kronik depresyonla mücadele etmiştir. Hatta ölümü de bu distimiyle alakalıdır. Palto'yu okuyunca aklıma ilk gelen Gogol kendi ölümünü neredeyse tahmin etmiş olabilir mi sorusu geldi.
"Aslında benim gibi basit bir okurun bu öyküyü incelemesini şu an bir saygısızlık olarak görmeye başladığım için incelemeyi bırakıyor ve okumanızı tavsiye ediyorum." demiştim. Şimdi bu söylemimi değiştiriyorum. Çünkü basit bir okur değilim. Bunu söylerken asıl kastettiğim yazar olmanın çok zor ve zahmetli bir iş olmasıydı. Özellikle Gogol gibi hayran olduğum bir yazara olumsuz bir eleştiri yapmanın bana göre olmadığıydı. Gerçi olumsuz eleştiri alacak bir yazar olduğunu düşünmesem de bazen zevkler tartışılabiliyor. Kendi adıma Gogol'a saygı duyuyorum ve olumsuz eleştirilerimin onun yazı hayatını değiştirmeyeceğini biliyorum.
Son olarak Gogol'u Okuyunuz ve Okutunuz..
Bir palto bir adamın hayatını ne kadar değiştirebilir ki?
Kahramanımız Akaki Akakiyeviç görevli bir memurken ev ve iş yeri arasında mekik dokuyan, yılda dört yüz rublelik geliri olan, huzurlu bir hayata sahip olan sıradan bir insan. Bundan sonra hayatına giren kitabın da adının verildiği Palto tüm bu yaşantısını değiştiriyor.
Akaki, iş yerinde onursal danışman olarak görevini ifa ettiği sıralarda göstermiş olduğu titizlik ve sıkı çalışmadan dolayı kendisine memuriyet dairesinde başka bir teklif verilmesi üzerine teklifi kabul etmiş ancak yeni işinde çalıştığı sıralarda daha ilk günden yaşadığı iş yoğunluğu sebebi dolayısıyla eski işine dönmek için adeta yalvarırcasına istemlerde bulunmuştur.
Fiziki durumu ile dikkat çekmeyen Akaki, giyim ve kuşamıyla yamalı bir palto ile silik bir karakter olarak karşımıza çıkmaktadır. Yazar’ın bu duruma değinirken Rusya’nın soğuk kış şartlarında yaptığı betimlemeler bize hava sıcaklığının ne kadar düşük olduğunu hissettirmektedir.
Bir iş çıkısı evine gelen Akakiç, sırtından çıkarttığı yamalı paltosuna baktığı esnada ne kadar eski ve yırtılmış vaziyette olduğunu fark eder. Yama yapması için onu terziye götürür ve yama yapmasını ister. Terzi ona cevaben yeni bir palto almasını ya da yaptırmasını teklif eder. Maddi açılardan yeni bir paltoyu hayal bile edemeyen Akakiç’in başka çaresi kalmayınca yılsonunda aldığı çifte ikramiye ile yeni bir palto yaptırır. Artık onu sıcak tutan yeni bir paltoya sahiptir.
Değerli okuyucu, devamında bir paltonun bir insan hayatına nasıl tesir ettiğini okumayı sizlerin sayfaları çevirmesine bıraktım. Kitabı bitirdiğiniz de "nasıl ya böyle basit son olmamalı" dediğinizde yazar anlatmaya kaldığı yerden devam etmektedir.
Keyifli okumalar dilerim…
Kitabın tadı damağımda kaldı.1000Kitap
Birçok kişi insanlardan nefret ettiğini ve insanlardan çok çektiğini söyler. Peki, soruyorum: Bu insanlar kim? Biz değil miyiz zaten? Hani bazen diyoruz ya, “Neden bunlar bana böyle davranıyor?” Hiç kendinize sordunuz mu, acaba ben de onların bana davrandığı gibi başkalarına mı davranıyorum diye? Acaba ben de birine karşı acımasız olabiliyor muyum?
Hiç fark ettiniz mi, ezilenler hep özgüveni düşük olanlardır? Onlar da özgüveni düşük olmak istemezlerdi ki! Çoğunun hayatına derinlemesine bakarsak, “Bu kadarına bile nasıl dayandı?” deriz, inanın. Ama biz, hiçbirini düşünmeden insanları ezmeye devam ediyoruz. Öyle ya da böyle, bu durumu biliyoruz zaten. Velhasıl, keşke ezilen herkes bu kitapta olduğu gibi bir gün hayaletleşip öçlerini alsa. :)
Spoiler içerir, lütfen kitabı okuyacaksanız burayı okumayın. :)
Bir adam düşünün; evinden işine, işinden evine giden, işini elinden geldiğince iyi yapan, kimseye karışmayan bir adam. Bu bizim baş karakterimiz. Öyle bir baş karakter ki, yıllardır gece gündüz çalışıp işini en iyi şekilde yapmasına rağmen yırtık bir palto giyen, kendi halinde bir çalışan. Ancak, hayır deme yeteneği olmayanlardan. İsteyen ona istediği işi yaptırıyor, adam saf gibi her şeyi yapıyor. Etrafındaki iş arkadaşları tarafından sürekli alay konusu oluyor; paltosunun eskiliğinden tut, yaptığı iyiliklere kadar her şeyle dalga geçiyorlar. Normal insanlar, savunmasız birini görünce genelde böyle davranırlar. İşte bu adam, yıllardır aynı paltoyu kullanıyor. Sonra palto yırtılıyor ve terziye gidiyor. Terzi, “Bu kumaş çürümüş, yırtıkları dikemem, yeni bir palto dikmelisin,” diyor. Adam yemiyor içmiyor, aylarca para biriktiriyor ve sonunda yeni bir palto diktiriyor. Paltosunu giydiği ilk gün, alaycı iş arkadaşlarının zoruyla bir doğum günü partisine davet
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
