Yazar:
Nikolay Gogol
Çevirmen:
Cemal Süreya
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
118
Basım Tarihi:
2008
İlk Yayın Tarihi:
1842
Yayınevi:
İlke Kitap
Orijinal Adı:
Шинель
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789758069040
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
48 diğer baskı · Tümünü Göster
Palto
19,7bin okunmaTutku Yayınevi · Temmuz 2017 · 72 s.
Palto
4.868 okunmaCan Yayınları · Mart 2025 · 56 s.
Palto
4.134 okunmaAyrıntı Yayınları · 2015 · 96 s.
Palto
1.937 okunmaİnsan Kitap · Kasım 2017 · 91 s.
Palto
1.743 okunmaTurkuvaz Kitap · 2020 · 48 s.
Palto
1.689 okunmaKoridor Yayıncılık · 1 Ocak 2020 · 88 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Dostoyevski'nin deyişiyle;
"tüm Rus gerçekçilerinin onun paltosundan çıktığı" bilinen Nikolay GOGOL gene biz sevgili okuyucularına muntazam bir eser bırakmış.
Olanca özverisiyle edindiği paltosunu çaldıran bir küçük memurun üzüntüden ölmesini anlatan "palto"su, en önemli oyunlarından biridir. Yazarın küçük insanların dramını yansıtmaktaki başarısını gösteren "palto" yu zevkle okuyacağınıza inanıyorum.
Ruslar ve onların yaşamları sizi belkide 300 yıl öncesine götürecek bir kitap bir dönem rusyada nasıl bir yokluk çekildiğini anlamak için yeterli bir kitap binbir zorlukla palto diktiren adam ve onun onurlu hikâyesi..
Kitap, ayrı hikayeler barındıran üç ana bölümden oluşmaktadır. Nikolay Gogoy bu eserinde oldukça farklı, alışılmadık bir üslup kullanmakta. Betimlere çokça yer veren Gogol; sıradan insanların hissettiği duyguları, çektiği sıkıntıları, maruz kaldığı haksızlıkları, ezilen ve yüceltilen sınıfı okurlarına en güzel biçimde ulaştırmayı başarmıştır.
Adalet, dürüstlük, alçakgönüllülük gibi evrensel ve insanî değerleri olağanüstü olaylar aracılığı ile biz okurlara sunuyor. Farklı bir tat arayanlar için tavsiye edebileceğim bir kitap :)
"Cesaret şart"Edebiyat
Etik ilişki değerlerine önem veren ve varoluş kaygısı duyan insanların okuduklarında, bu konular hakkında önemli anlam ve mesajları çıkarabileceklerini düşündüğüm çok çok severek okuduklarım arasında yer alan bir roman olduğunu belirterek incelemeye başlıyorum :) Romanın ana karakteri olan Akakiy, bana göre kendi olanaklarını bilen ve kendini çok iyi tanıyan bir kişi çünkü kazandığı para onun ihtiyaçlarına yetmediği halde yeni bir palto diktirebilecek durumu kendi kendisine yaratıyor ve bunu tek başına başarabildiğini görmek ona varolma cesaretini de kazandırıyor.
Yeni paltosuna bakması veya giymesi ona yaşadığı dünya da varolabilme cesaretini hatırlatıyor. Sanki eski paltosu ile görünmezmiş ama yeni paltosu ile insanlar arasında görünür oluyormuş gibi. İşte bu yüzden yeni paltosunun onun için kağıtları temize çekmekten daha anlamlı hale geldiğini düşünüyorum. Paltosu çalınınca da varoluşu ve görünür olması anlamını yitirdi, kendince belirlenmişliği ve öz güveni bir anda yok oldu. Herkes için söylenemez belki ama bazı insanlar için de bu durum böyledir. İnandığımız, değer verdiğimiz ve çok büyük anlamlar yüklediğimiz şeyleri kaybettiğimiz an da yaşama olan inancımızı da kaybederiz hatta Tanrıya olan inancımız bile bundan nasibini alır. Belki Nietzsche gibi cesaret edip "Tanrı öldü" diyemeyiz. Ama her fırsatta suçlayacak birisi, birileri, bir şey olsun isteriz. Çünkü bizler kendini onaylama cesaretini bir türlü göstermeyi bilmeyiz.
Palto
Nikolay Gogol
Devlet dairesinde çalışan bir memur olan Akakiy Akakiyeviç, özel kalem memuruydu. İsmi ise şurdan geliyordu. Annesi, memur karısıydı ve bebeğinin vaftizi için tüm hazırlıkları yapmıştı. Takvimden üç isim : Mokkiy, Sossiy ve Hozdazata anneye önerildi. Ama anne hiçbirini beğenmedi. Takvimden sıradaki üç isim önerildi. Bunlar ise: Trifily, Dula ve Varakhasiy. Bunları da beğenmeyen anne, bir kez daha şansını denedi. Ama yine istediği olmamıştı. Bunun üzerine oğluna babasının ismini vermeye karar verdi. Akakiy ismi böylece babasından ona geçmiş oldu.
Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık.Dostoyevski'nin efsane sözü kitaptan daha çok bilinir sanırım.Kısa ama nesif bir eser.Yoksulluk içinde tek serveti paltosu olan bir adamın dramatik öyküsü.Palto aslında bizi,yoksulluğu temsil ediyor.
PaltoEdebiyat
Rus Edebiyatını merak edip, kalın ciltler içinde; olanca asaletiyle ben burdayım diyen serileri okumaya zaman bulamayan insanlara tavsiyemdir. Rus edebiyatı ile ilgili fikir vermesi açısından önemli bir eser.
Kişilik tahlili başarılı ; olay kurgusu etkileyici, en önemlisi edebi yönü öyle kuvvetli, olayın içinde empati yaparken buluyorsunuz kendinizi.
Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık.
Toplumsal ve ahlaki normların senteziyle "Akakiy Akakiyevic" adlı sıradan bir devlet memurunun trajik hayatını ele alıyor Gogol'un Palto'su. Kısaca özetlersek kitap toplumun sınıfsal sistemini ve karakterin ekonomik çöküşünü sadece bir "palto" üzerinden gözler önüne seriyor.
* "Başkalarının gözünde önemsiz olanı önemli sayan insanlar her zaman bulunur."
* "Çarpık bir buruna değil, sakat ve sahte ruha gülelim."
* "Yalnızlık, soğuktan daha soğuktur."
* "İnsanın her şeyden bezmesi modern bir hastalıktır."
Okumalı!
Kitapla kalın:)
“Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık!”2023 Okuma Raporları
Manidar hikayesi ve espriyle bezenmiş anlatım diliyle benzersiz bir eser.
Gogol'un okuduğum ilk kitabı bu eser oldu fakat sonuncusu olmadı, yazar her eserinde eşsizliği yaratmayı başarmış. Kendine özgü diyebileceğim güzel bir anlatım dili var hepsi de kesinlikle başlıktaki o ünlü sözün hakkını veren eserler.
PALTO
"Bir adam düşünün ismini zorunluluktan alıyor babasından"
Kitabın 2 ayrı hikayeden oluştuğunu "palto" hikayesini bitirince anladım ve şuan bitirdim kesinlikle okunmalı mı??? Yaani yazarın anlatımı güzel ve sade, beklemediğim bir son ile bitirdi...
"Burun" adlı hikayesinide merak ediyorum..
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
