Yazar:
Sabahattin Ali
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
2019
İlk Yayın Tarihi:
1937
Yayınevi:
Puslu Yayınları
ISBN:
9786059491938
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
15 diğer baskı · Tümünü Göster
Ses
3.349 okunmaRen Kitap · 18 Şubat 2019 · 78 s.
Ses
2.086 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2026 · 64 s.
Ses
1.161 okunmaCan Yayınları · Eylül 2019 · 72 s.
Ses
478 okunmaÇınar Yayınları · Kasım 2019 · 72 s.
Ses
141 okunmaMahzen Yayınları · 2019 · 80 s.
Ses
106 okunmaAnonim Yayıncılık · · 64 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabın adı:Ses
Yazarın adı: Sabahattin Ali
Okuyanın adı: Sıdıka Topal
Sayfa sayısı:67
Birgün birkaç kişi arabayla giderler. Yolda araba bozulur şoförle muavin yapmaya uğraşırlar biraz uzun sürer o birkaç kişi biraz kenarda beklerler ötelerden biryerlerden müzik sesi duyarlar yanlarına giderler genç birisaz çalıp söylüyordur hoşlarına gider adını memleketini sorarlar. Genç
-Adım Ali Sivaslıyım der bu arada şoför gelir arabanın yapıldığını söyler ve giderler
Ankara'da sorup soruştururlar müzik yarışması vardır Ali'yi bulup bu yarışmaya katarlar çok kalabalıktır Ali utanır pek rahat söyleyemez bu yüzden kazanamaz parası olmadığı için sazını satıp yol parası yapar geri memleketine döner....
Sessizliğin Sesi...Edebiyat
Sabahattin Ali'nin kendine has üslubuyla Anadolu insanini en saf hâliyle anlattığı ve okuru en tutkulu haliyle yakaladığı hikâyelerinden oluşan bir eser.
Sabahattin Ali gökyüzü gibidir kimine güneşli kimine bulutlu.
Ben Sabahattin Ali'yi her okuduğumda masmavi bir gökyüzü altında sonsuz huzura gider gibi oluyorum.
Sabahattin Ali asla hayal kırıklığına uğratmıyor. Bir akşam, bir pazar günü çayınızı kahvenizi alın.. Bu incecik kitapta bütün bir hayatı kucaklayın..
Kısa ve çok güzel hikayelerden oluşan, zevkle okuduğum bir kitap oldu.
Ben şimdi bu “okuduklarımla” nasıl yaşayacağım?!
Hep deriz: “Her kitap yeni bir hayat yaşamak,” diye. Her kitap yeni bir hayatsa aynı zamanda her kitap yeni bir “ölüm” aslında. Son zamanlarda şu cümleyi çok fazla kurmaya başladım, “Hiç böylesi güzel ölmemiştim.” Öyle sonları var ki kahramanların, böylesini tahayyül bile edememiştim! “Artık ölmekten başka yapılacak şey kalmamıştı.” Ölmek de bir olay, başlı başına bir tantana! Ne gerek var bunca telaşa… “... mümkün olduğu kadar sıkıntısız bir şekilde bu dünyayı bırakıp gitmek istiyordu.” Mümkün oldu mu? Ne büyük muamma!
“Hayatında yalnızlıktan başka bir şey görmediği için, müthiş yalnızlığının farkında bile değildi.”
Yaşadığım mahallede bir teyze vardı. Müthiş yalnızlığının farkındaydı! Yalnız başına evde ölmekten korktuğu için sabah akşam, sıcak soğuk demeden gelir çocuk parkına otururdu. Haber aldım, evinde ölmüş. Kaderinden kaçamıyorsun, tıpkı kederinden kaçamadığın gibi. “Ölüm adildir,” diyordu 
Nazım Hikmet Ran’ın “Ölüme Dair” şiirinde bir Acem şairi, “Ölümün âdil olması için, hayatın âdil olması lâzım.” Ah Nazım, bazen öyle dokunuyor ki bu zamanlı zamansız haklı oluşların. youtube.com/watch?v=yGXHwS_...
Hep “gitmek” “gitmek” diyoruz değil mi?
Hiçbir gidiş “Sivaslı Ali”nin gidişi kadar acıtmadı canımı. İlk hikayemizin kahramanı, “Hüzünlü gidişler ustası” koydum adını. Hepimiz Anadolu’nun bağrından kopup geldik ama çok azımız kaldık Anadolulu. “Ertesi sabah, aramızda topladığımız birkaç lirayı kendisine vermek ve onu Konya otobüslerine bindirip selametlemek için Haymana Han’ına giden arkadaşıma hancı, Sivaslı Ali’nin, sazını iki liraya satıp yol parası yaptığını ve şafakla kalkan kamyona binip Konya yolunu tuttuğunu söylemiş.” Her toprakta açmayan çiçek, ehline düşmeyip ziyan olan adam… Sesini hiç duymasam da her türküsünü onun sesinden dinedim sanki… __Ayın
Nazım Hikmet Ran’ın “Ölüme Dair” şiirinde bir Acem şairi, “Ölümün âdil olması için, hayatın âdil olması lâzım.” Ah Nazım, bazen öyle dokunuyor ki bu zamanlı zamansız haklı oluşların. youtube.com/watch?v=yGXHwS_...
Hep “gitmek” “gitmek” diyoruz değil mi?
Hiçbir gidiş “Sivaslı Ali”nin gidişi kadar acıtmadı canımı. İlk hikayemizin kahramanı, “Hüzünlü gidişler ustası” koydum adını. Hepimiz Anadolu’nun bağrından kopup geldik ama çok azımız kaldık Anadolulu. “Ertesi sabah, aramızda topladığımız birkaç lirayı kendisine vermek ve onu Konya otobüslerine bindirip selametlemek için Haymana Han’ına giden arkadaşıma hancı, Sivaslı Ali’nin, sazını iki liraya satıp yol parası yaptığını ve şafakla kalkan kamyona binip Konya yolunu tuttuğunu söylemiş.” Her toprakta açmayan çiçek, ehline düşmeyip ziyan olan adam… Sesini hiç duymasam da her türküsünü onun sesinden dinedim sanki… __Ayın
Sabahattin Ali’nin kalemiyle ne zaman karşılaşsam, içimde tuhaf bir huzursuzlukla beraber bir sıcaklık da beliriyor. Ses adlı bu kısa hikâyeyi okurken de yine aynı duygular peşimi bırakmadı. Aslında sayfa sayısı olarak oldukça ince ama içeriği, duygusu o kadar yoğun ki, bir solukta okuyup uzun uzun düşündüğüm kitaplardan biri oldu.
Hikâye basit gibi görünüyor: Bir adam, tesadüfen tanıştığı genç bir kadının şarkı söyleyişine hayran kalıyor. Ama Sabahattin Ali’nin derdi “şarkı söyleyen bir kadın” hikâyesi anlatmak değil. O sesi duyan adamın iç dünyasını, arayışını, boşluğunu, kadının hayatındaki yorgunluğu, yoksunluğu o kadar ince bir yerden anlatıyor ki, birkaç sayfalık bir metnin nasıl bu kadar dolu olabildiğine hayret ediyorsunuz.
Bir yerden sonra hikâyeden çok kendi içime döndüm. Hepimizin hayatında böyle “sesler” olmamış mıdır? Tam tutunacak gibi olup kayıp giden insanlar… Ya da bir anlığına bir umut gibi belirip, sonrasında kendi karanlığına çekilen hikâyeler…
Sabahattin Ali’nin o sade ama delip geçen dili burada da tüm gücüyle çalışıyor. Özellikle sonlara doğru karakterin iç çatışması beni gerçekten etkiledi. Her şey çok gerçekçiydi. Belki de en çok bu yüzden çarptı beni.
Eğer henüz okumadıysanız, Ses’i bir çay molasında okuyabilirsiniz ama etkisi çay bittiğinde geçmeyecek. Benim için öyle oldu. keyifli okumalar.
Kendisini çok erken kaybettiğimiz S. Ali'nin 1936 ve 1937 yılları arasında yazdığı bu öykü kitabında beş kısa hikaye karşımıza çıkıyor. Genellikle dramatik olayların yaşandığı öykülerde toplumsal hayatın gerçekleri de okuyucuya yansıtılıyor. Keyifli okumalar..
5 kısa hikâyeden oluşan bir eser “Ses”. Sabahattin Ali’nin elinden ustaca çıkmış akıcı hikayeler içeriyor. İçerisinde hemen herkesin kendinden bir parça bulabileceği kimi zaman hayal kırıklarından kimi zaman bencillikten ve hayat şartlarından bahseden içten samimi bir eser.
Merhabalar sevgili okurlar. Sabahattin Ali`nin okumuş olduğum 4. Eseri ve gerçekten her eserini okurken farklı duygular içerisine giriyorum. Ses eseri benim için yeri ayrı oldu artık.
5 hikayeden oluşan bu eserimiz her bir öyküsünde bizlere farklı farklı hayat dersleri veriyor.
1) Ses
2) Köpek
3) Sıcak su
4) Mehtaplı bir gece
5) Köstence güzellik kraliçesi
Bu 5 hikayemizden en beğendiklerim ses, köpek ve mehtaplı bir gece oldu. Kitabın daha 5. Sayfasında Sabahattin Ali`nin yazmış olduğu daha sonra ise Zülfü Livaneli`nin bu hikayeyi okuyup sözlerinden çok etkilenmesi üzerine türkü haline çevirdiği ve bestesi 1975 yılında "Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz" albümünde yer almıştır. Bizler bugün Leylim Ley olarak biliyoruz. Kitabı Leylim ley türküsü eşliğinde açıp okuduğumu söyleyebilirim :)
youtu.be/vGiwu-6gYzw
youtu.be/Q9ey6GFR-DQ
Tercihinize göre 2 farklı link bırakıyorum :)
68 sayfalık bu kısa eseri okumaktan memnun olacağınızı düşünüyorum. Kahvenizi veya çayınızı yanınızda bulundurmayı unutmayın :)
Keyifli okumalar
Kitapla kalın...
5 kısa hikayeden oluşan, sabahattin ali'nin yine o buram buram duygu, samimiyet yüklemesiyle etkilenip bir süre kendime gelemediğim şu an bile gözlerimi dolduran bir kitaptır. her hikayesini ayrı ayrı o kadar çok sevdim ki yazarımızın tek küçük bir olayla bu kadar fazla duygu aktarımını nasıl başardığına hala aklım ermiyor. örnek vermek gerekirse bir kuzu sürüsünün köpeğin etrafında toplanması çok naif, duygusal bir ayrıntıydı. o noktada kitaba bakarak donup kalmıştım. okuduğunuzda bana hak vereceğinize eminim. hikayelerin içeriklerinden ise bahsetmek istemiyorum bizzat kendiniz görün isterim o vakit daha manalı olur gibi geliyor.
Sabahattin Ali / SesHikaye-Öykü
Sabahattin Ali’nin kalemini çok seviyorum gerçekten. Romanlarının yanı sıra öyküleri de beni büyülüyor. Ses kitabında toplamda beş tane öykü yer alıyor. Kitap zaten 57 sayfacık. Bir oturuşta bitiveriyor ki ben de 1,5 saatte falan bitirdim..
Anlatımı o kadar güzel ki öykülerinde yer alan karakterlerin neler hissettiklerini çok güzel aktarıyor Sabahattin Ali.
Kitapta yer alan öykülerin isimleri şu şekilde: Ses, Köpek, Sıcak Su, Mehtaplı Bir Gece ve Köstence Güzellik Kraliçesi.
Benim içlerinde en sevdiklerim Sıcak Su ve Köstence Güzellik Kraliçesi oldu.
Özellikle Sıcak Su öyküsünde ağlamamak için zor durdum diyebilirim..
Çok hoş, çok tatlı, çok duygulu kısacık bir öykü kitabı işte… Kafa dağıtmalık bir oturuşta bitirilebilecek kitaplardan biri, üstelik Sabahattin Ali…
Tabii ki okumanızı tavsiye ediyorum..
Yazar Hakkında
Sabahattin AliYazar · 103 kitap
Sabahattin Ali, 25 Şubat 1907'de Edirne Vilayeti'nin Gümülcine Sancağı'na bağlı Eğridere kazasında doğmuştur.
Babası piyade yüzbaşısı (Cihangirli) Selahattin Ali Bey'in görev yerlerinin sık sık değişmesi dolayısiyla, ilköğrenimini İstanbul, Çanakkale ve Edremit'in çeşitli okullarında tamamlamıştır.
Edremit'e göçtüklerinde bölge Yunan işgalinde olduğu için emekli olan babası aylığını alamamış ve aile çok zor günler geçirmiştir. İlkokulu bitirdikten sonra parasız yatılı olarak Balıkesir Öğretmen Okulu'na giren Sabahattin Ali, beş yıl burada okumuş, daha sonra İstanbul Öğretmen Okulu'nda mezun olmuştur (1926). Bir yıl kadar Yozgat'ta ilkokul öğretmenliği yapmış, Millî Eğitim Bakanlığı'nın açtığı sınavı kazanarak Almanya'ya giderek iki yıl orada okumuştur (1928 - 1930).
Yurda döndükten sonra Sabahattin Ali, Orhaneli’nde ilkokul öğretmenliğine atandı. Aydın ve sonra Konya ortaokullarında Almanca öğretmenliği yapmıştır.
Konya'da bulunduğu sırada, bir arkadaş toplantısında Atatürk'ü yeren bir şiir okuduğu iddiasıyla tutuklanmış (1932), bir yıla mahkûm olarak Konya ve Sinop cezaevlerinde yatmış, Cumhuriyetin onuncu yıldönümü dolayısıyla çıkarılan af yasasıyla özgürlüğüne kavuşmuştur (1933). Cezaevinden çıktıktan sonra Ankara'ya giden Sabahattin Ali Millî Eğitim Bakanlığı'na başvurarak yeniden göreve alınmasını istemiştir. Dönemin bakanı Hikmet Bayur'un "eski düşüncelerinden vazgeçtiğini ispat etmesini" istemesi üzerine Varlık dergisinde "Benim Aşkım" adlı şiirini yayımlayarak (15 Ocak 1934) Atatürk'e bağlılığını göstermeye çalışmıştır. Aynı yıl Bakanlık Neşriyat Müdürlüğü'ne alınmış, Ankara II. Ortaokul'da öğretmenlik yapmıştır.
16 Mayıs 1935 günü Aliye Hanım ile evlenmiş, 1936'da askere alınmış, 1937 Eylülünde kızı Filiz Ali dünyaya gelmiştir.
Yedek Subay olarak askerliğini Eskişehir'de tamamlamış, 10 Aralık 1938 de Musiki Muallim Mektebi'nde Türkçe öğretmeni olarak göreve başlamıştır.
1940 yılında tekrar askere alınmış, askerliğini yaptıktan sonra Ankara Devlet Konservatuarı'nda Almanca öğretmenliği yapmıştır (1941 - 1945).
"İçimizdeki Şeytan" romanı milliyetçi kesimde büyük tepki toplamıştır. Nihal Atsız'ın hakkında yazdığı hakaret dolu bir yazıya karşılık dava açmış, dava sırasında çok sıkıntı çekmiştir. 1944 yılında davayı kazanmasına rağmen tepkilerden kurtulamamıştır. Olaylı duruşmalar sonunda bakanlıkça görevinden alınmış, İstanbul'a giderek gazetecilik yapmaya başlamıştır (1945). Ancak fıkra yazdığı La Turquie ve Yeni Dünya gazeteleri, Tan olayları sırasında tahrip edilince işsiz kalmış, Aziz Nesin ve Rıfat Ilgaz'la Marko Paşa, Malum Paşa, Merhum Paşa, Öküz Paşa gibi siyasal mizah dergilerini çıkarmıştır (1946 - 1947). Ancak, bu gazeteler tek parti iktidarının baskılarıyla karşılaşmış, dergilerin isimlerindeki Paşa ifadesiyle "Milli Şef" İsmet Paşa ile alay edildiği iddiası ile kapatılmış, yazılar ve yazarları hakkında kovuşturmalar açılmıştır.
Sabahattin Ali dergilerde çıkan yazılarından dolayı üç ay hapis yatmış, karşılaştığı baskılardan bunalmıştır. Ali Baba dergisinde yayımladığı "Ne Zor Şeymiş" başlıklı yazıda, içinde bulunduğu durumu şöyle anlatmaktadır: "Çalmadan, çırpmadan bize ekmeğimizi verenleri aç, bizi giydirenleri donsuz bırakmadan yaşamak istemek bu kadar güç, bu kadar mihnetli, hatta bu kadar tehlikeli mi olmalı idi?"
Bir başka dava nedeni ile 1948'de Paşakapısı cezaevinde üç ay yatmıştır. Çıktıktan sonra zor günler geçirmeye başlamış, işsiz kalıp, yazacak yer bulamamıştır. Yurt dışına gidebilmek için pasaport almak istemiş, alamamıştır. Yasal yollardan yurt dışına çıkma olanağı da bulamayınca Bulgaristan'a kaçmaya karar vermiş fakat para karşılığı anlaştığı Ali Ertekin adlı kaçakçı tarafından Jandarma karakolunda katledilmiş daha sonra da cesedi 2 Nisan 1948 tarihinde Bulgaristan sınırında şaibeli bir şekilde bulunmuştur.
Sabahattin Ali'yi öldürdüğünü itiraf eden ve Milli Emniyet mensubu olduğu iddia edilen Ali Ertekin, dört yıla hüküm giymiş; fakat birkaç hafta sonra çıkartılan aftan yararlanarak serbest kalmıştır.
Bulgaristan’ın Eğridere (Ardino) kentinde, Sabahattin Ali’nin 100. doğum yılı kutlandı. 31 Mart 2007 günü gerçekleşen toplantıya, başta Bulgaristan Yazarlar Birliği Başkanı olmak üzere Sofya ve Bulgaristan’ın çeşitli kentlerinden Türk ve Bulgar yazarlar, şairler, okurlar ve Sabahattin Ali’nin kızı Filiz Ali katıldı. Bütün eserleri 1950’li yıllardan beri Bulgaristan’daki tüm okullarda okutulduğundan, Sabahattin Ali bu ülkede çok tanınan bir yazardır.
Sabahattin Ali yazı yaşamına şiirle başlamış, hece vezniyle yazdığı ve halk şiirinin açık izleri görülen bu ürünlerini Balıkesir'de çıkan ve Orhan Şaik Gökyay tarafından yönetilen Çağlayan dergisinde yayımlamıştır (1926).
Servet-i Fünun, Güneş, Hayat, Meşale gibi dergilerde de yazan (1926 - 1928) Sabahattin Ali, bu arada öykü de yazmaya başlamış, ilk öyküsü "Bir Orman Hikayesi" Resimli Ay'da yayımlanmıştır (30 Eylül 1930).
Toplumsal eğilimli bu öyküyü Nazım Hikmet, şu sözlerle okurlara sunmuştur: "Bu yazı bizde örneğine az tesadüf edilen cinsten bir eserdir. Köylü ruhiyatının bütün muhafazekâr ve ileri taraflarını, iptidaî sermaye terakümünü yapan sermayedarlığın inkişaf yolunda köylülüğü nasıl dağıttığını ve en nihayet, tabiatın deniz kadar muazzam bir unsuru olan ormanın muğlak, ihtiraslı hayatını, kımıldanışların zeki bir aydınlık içinde görüyoruz".
Sabahattin Ali, af yasasından yararlanarak hapisten çıktıktan sonra, özellikle Varlık dergisinde yayımladığı "Kanal", "Kırlangıçlar", "Arap Hayri", "Pazarcı", "Kağnı" (1934 - 1936) gibi öyküleriyle dikkati çekmiştir.
Sabahattin Ali Anadolu insanına yaklaşımıyla edebiyata yeni bir boyut kazandırmıştır. Ezilen insanların acılarını, sömürülmelerini dile getirmiş, aydınlar ve kentlilerin Anadolu insanına karşı takındıkları küçümseyici tavrı eleştirmiştir.
1937'de yayınlanan Kuyucaklı Yusuf romanı, gerçekçi Türk romanının en özgün örneklerinden biridir.
Sabahattin Ali'nin halk şiirinden esinlenerek yazılmış şiirlerini içeren Dağlar ve Rüzgâr (1934) adlı kitabı yazın çevrelerinde ilgi uyandırmış, örneğin Yaşar Nabi, Hakimiyeti Milliye'de şu övücü satırları yazmıştır: "Bu kitabın mümeyyiz vasfı halk edebiyatı tarzında bir deneme teşkil etmesidir. Sabahattin Ali'nin tecrübeli muvaffak neticeler vermiş. Ve bize, şiirleri doğrudan doğruya bir halk şairi elinden çıkmamış olduklarını hissetirmekle beraber, o tanıdığımız ve sevdiğimiz samimi edayı tattırabiliyor. Komplike imajlardan kaçınılmış olması, bu şiirlere büyük bir sadelik vermiş." Ancak, Sabahattin Ali, bu kitabından sonra şiirle ilgilenmemiş, sadece öykü ve roman yazmıştır.
'Leylim Ley', 'Aldırma Gönül' gibi halk dilinden yararlanarak yazdığı şiirler herkes tarafından bilinir.
Sabahattin Ali, Varlık'ta Esirler adlı üç perdelik bir oyun da yazmış (1936), ancak bu türü de bir daha denememiştir.
