Tembellik Hakkı
Paul LafargueYazar:
Paul Lafargue
Çevirmen:
Hasan İlhan
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
64
Basım Tarihi:
13 Mart 2019
İlk Yayın Tarihi:
1880
Yayınevi:
Alter Yayıncılık
Orijinal Adı:
Le Droit A La Paresse
ISBN:
9786055465186
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
41 diğer baskı · Tümünü Göster
Tembellik Hakkı
4.614 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2025 · 64 s.
Tembellik Hakkı
2.004 okunmaAyrıntı Yayınları · Kasım 2015 · 112 s.
Tembellik Hakkı
2.012 okunmaCan Yayınları · Aralık 2020 · 56 s.
Tembellik Hakkı
1.056 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2020 · 64 s.
Tembellik Hakkı
388 okunmaTelos Yayıncılık · 2000 · 60 s.
Tembellik Hakkı
372 okunmaKırmızı Kedi Yayınları · 18 Mayıs 2014 · 72 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Daha az çalışarak daha iyi bir hayat mümkün mü?Paul Lafargue’ın 
Tembellik Hakkı, çalışma kültürünü ve kapitalist üretim sistemini eleştiren, kışkırtıcı ve ironik bir manifesto niteliğindedir. 
Karl Marx ’ın damadı olan Paul Lafargue, klasik sosyalist fikirlerin ötesine geçerek "çalışmanın bir erdem değil, bir kölelik biçimi olduğunu" iddia eder ve bu çarpıcı düşüncesiyle alışılmış çalışma etiğini sorgulamaya davet eder.
Çalışma Kültürüne Karşı Cesur Bir Eleştiri: Paul Lafargue, kapitalizmin "çalışmanın kutsallığı" mitini nasıl yarattığını ve işçileri nasıl kendi sömürülerine razı ettiğini ironik bir dille anlatır. İnsanların sadece hayatta kalmak için değil, tüketim kültürüne hizmet etmek için gereğinden fazla çalıştığını savunur.
Tembellik Bir Hak mıdır ? : Paul Lafargue, insanların sürekli çalıştırılmak yerine, daha az çalışıp daha çok keyif alarak yaşamaları gerektiğini öne sürer. Ona göre sanayi devrimi sayesinde insanlığın daha az çalışarak rahat yaşaması mümkünken, kapitalist düzen insanları gereksiz yere uzun saatler çalıştırmaya devam etmiştir.
Sistemi Mizahi Bir Dille Sorgulayan Bir Metin: Paul Lafargue, son derece alaycı ve esprili bir üslupla, çalışmanın fazlasının insan doğasına aykırı olduğunu ve insanları mutsuzlaştırdığını anlatır. Çalışmayı kutsayan ahlak anlayışını ve özellikle burjuvazinin bu söylemi işçi sınıfına nasıl dayattığını inceler.
Günümüz İçin Hâlâ Güncel mi ?: Kitap 19. yüzyılda yazılmış olmasına rağmen, modern çalışma düzenine yönelik eleştirileri bugün de oldukça günceldir. Teknolojinin gelişmesine rağmen çalışma saatlerinin kısalmaması, iş yerinde verimlilik baskısı ve tükenmişlik sendromu gibi sorunlar, Paul Lafargue’ın görüşlerini daha da anlamlı kılmaktadır.
Sonuç olarak, Tembellik Hakkı, kapitalist çalışma etiğine karşı eleştirel düşünmek isteyen herkes için okunması gereken kışkırtıcı bir metin. Paul Lafargue’ın ironi ve zekâyla1000Kitap
Paul Lafargue’ın Tembellik Hakkı, çalışma kültürünü ve kapitalist üretim sistemini eleştiren, kışkırtıcı ve ironik bir manifesto niteliğindedir. Karl Marx ’ın damadı olan Paul Lafargue, klasik sosyalist fikirlerin ötesine geçerek "çalışmanın bir erdem değil, bir kölelik biçimi olduğunu" iddia eder ve bu çarpıcı düşüncesiyle alışılmış çalışma etiğini sorgulamaya davet eder.
Çalışma Kültürüne Karşı Cesur Bir Eleştiri: Paul Lafargue, kapitalizmin "çalışmanın kutsallığı" mitini nasıl yarattığını ve işçileri nasıl kendi sömürülerine razı ettiğini ironik bir dille anlatır. İnsanların sadece hayatta kalmak için değil, tüketim kültürüne hizmet etmek için gereğinden fazla çalıştığını savunur.
Tembellik Bir Hak mıdır ? : Paul Lafargue, insanların sürekli çalıştırılmak yerine, daha az çalışıp daha çok keyif alarak yaşamaları gerektiğini öne sürer. Ona göre sanayi devrimi sayesinde insanlığın daha az çalışarak rahat yaşaması mümkünken, kapitalist düzen insanları gereksiz yere uzun saatler çalıştırmaya devam etmiştir.
Sistemi Mizahi Bir Dille Sorgulayan Bir Metin: Paul Lafargue, son derece alaycı ve esprili bir üslupla, çalışmanın fazlasının insan doğasına aykırı olduğunu ve insanları mutsuzlaştırdığını anlatır. Çalışmayı kutsayan ahlak anlayışını ve özellikle burjuvazinin bu söylemi işçi sınıfına nasıl dayattığını inceler.
Günümüz İçin Hâlâ Güncel mi ?: Kitap 19. yüzyılda yazılmış olmasına rağmen, modern çalışma düzenine yönelik eleştirileri bugün de oldukça günceldir. Teknolojinin gelişmesine rağmen çalışma saatlerinin kısalmaması, iş yerinde verimlilik baskısı ve tükenmişlik sendromu gibi sorunlar, Paul Lafargue’ın görüşlerini daha da anlamlı kılmaktadır.
Sonuç olarak, Tembellik Hakkı, kapitalist çalışma etiğine karşı eleştirel düşünmek isteyen herkes için okunması gereken kışkırtıcı bir metin. Paul Lafargue’ın ironi ve zekâyla
8/10
Paul Lafargue bu kitabında kapitalizmin emekçi halkı nasıl ezdiğini ve yaşama hakkını nasıl sınırlandırdığını sert bir dil ile eleştiriyor.
İnsanların günde 12-14 saat çalıştırılmaması gerektiğini ve işin özünde her insanın Tembellik Hakkı olduğunu savunuyor.
Kapitalizm ile ilgili fikir sahibi olmak için okunabilecek bir kitap
Okuma kültürü, ülkelerin gelişmişlik düzeyleri ile doğrudan ilintili önemli göstergelerden biridir.Türkiye, günde sadece 1 dakikasını kitap okumaya ayırırken, televizyon izlemeye 6 saatini, internete ise 3 saatini ayırıyor. Türkiye, okuma alışkanlığında da dünyada 86. sırada yer alıyor.
Ülkemizde yılda ortalama 7.2 kitap okunuyor.
Türkiye nüfusunun % 31’i hiç kitap okumuyor.
Türkiye’de her 4 kişiden sadece 1’inin kitap okuma alışkanlığı bulunuyor. Gerek bireysel gerekse toplumsal gelişimimiz için daha çok kitap okumalı ve dostlarımızı okumaya teşvik etmeliyiz. Bol kitaplı günler dilerim.
Küba asılı Fransız sosyalist eylemci ve düşünür "Paul lafargue"tembelik haki'nda sanayilesmeyle birlikte insanı baskı altına alan, onun basit bir çarşka dönüştürüp kölelik düzenine uymaya zorlayan kapitalist ahlaka ve sisteme keskin eleştiriler getirir. "Çalışma aşkı" diye tuhaf bir deliliğe tutulmuş insanın.aşiri çalışma sürelerinden dolayı düşünme aralığı bulunmadığı ve kendine dair bilinç gelistirmedigi için hem özüne hem doğaya yabancılaştığını, yaratıcılığını yitirdiğini ve yozlastığını söyler.
Tembellik Hakkı.insan emeğinin nasıl sömürüldüğünü cesurca ortaya koyan sindire sindire okumaya hak eden bir eserdir.
Kahrol kapitalizm al sana bombeİnceleme
Bir işçinin sabahın köründe yola çıkıp akşam karanlığında yorgun bir bedenle evine dönmesi sistemin gözünde bir başarı hikâyesidir. Ne ironiktir ki çalıştıkça yoksullaşırız… “Çalışmak erdemdir” sloganı kapitalizmin en büyük yalanıdır. Fakirlerin alın teriyle zenginlerin saraylarını ayakta tutan en ustaca kurulmuş sömürü düzenidir. Biz de satrançtaki piyonlarız işte…Bu sistemde emek, kutsal bir değer olarak görülmesi gerekirken ucuz bir metadır, satılabilir bir maldır.
İşçisin sen işçi kal
music.apple.com/tr/album/tamirc...
Tüketmek için üretmek, üretmek için daha çok tüketmek zorundayız. Reklamlar, markalar, statü savaşları hepsi birer zincir halkası. Modern kölelik maaş bordrolarıyla ölçülüyor. Biz hâlâ “daha çok çalış, başarırsın” masalıyla avutuluyoruz. Masala inanmaya devam mı? Oysa gerçek şu: Ne kadar çalışırsak çalışalım, sistem bizden hep bir şey eksiltir bazen uykumuzu, bazen sağlığımızı…
“Kapitalist ahlak; emekçinin bedenini aforoz ediyor, üreticiyi en asgari ihtiyaçlarına indirgemeyi sevinç ve tutkularını yok etmeyi, dur durak bilmeden çalışan bir makine rolüne mahkum etmeyi ideal olarak benimsiyor.” (s.3) yıldızlı alıntı ve kitabın anafikri diyebileceğim alıntısı.
“Tembellik Hakkı”, aslında yaşama hakkıdır. Günün üçte ikisini çalışarak, kalanını yorgunlukla geçirerek yaşamak, yaşamak değildir dostlar. :(
İspanyollar için çalışmak kölelikten beterdir. (s.4)
Türkler için ise “hayatta kalma mücadelesidir.” Sömürü, sadece biçim değiştirir. Bir zamanlar ağalar vardı, şimdi şirketler var. Emek, hâlâ aynı değersizlikle el değiştiriyor.
İncil’de Matta’da geçen “kır zambakları” ile ilgili bir ayet var. 
Soren Kierkegaard’ın 
Kırdaki Zambak ve Gökteki Kuş kitabında da geçiyor.
İnsan durgunluk içinde yaşamayı kuşlara ve çiçeklere
Soren Kierkegaard’ın Kırdaki Zambak ve Gökteki Kuş kitabında da geçiyor.
İnsan durgunluk içinde yaşamayı kuşlara ve çiçeklereKapitalizm nasıl sona erer?1000Kitap
Paul Lafargue, Fransız kökenli Marksist, iktisatçı ve yazardır. Tıp öğrenimi görmüştür; ama 3 çocuğunu da arka arkaya kaybettiği için tıptan soğumuş kendini sosyalist düşünceye adamıştır. Karl Marx'ın kızı ile evlenmiştir. Fransız Sosyalist Partisinin kurucuları arasında yer almış, işçinin hakkını savunmuş, işçilerin örgütlenmesine yazılarıyla katkıda bulunmuştur. Yaşlılığın bedenini ve zihnini körelttiğini görmek istemeyen yazar, 70 yaşını aşmayacağını belirtmiş ve 69 yaşında karısıyla beraber intihar etmiştir.
Kitaba geçecek olursak, tembellik hakkının tarih boyunca soylulara, burjuvazi kesimine verildiğini belirtmiştir. Gelişen makineleşme sürecinin işçi kesimine de bu hakkı tanıması gerektiğini düşünmüş ve sert bir şekilde kapitalist düzeni eleştirmiştir. Eleştirileri kapitalist sisteme olduğu kadar Fransa da metalaştırılan her şeye karşı sert bir şekilde karşılık vermiştir.
Çalışma dogmasıyla sürekli ezilen proleteryayı da yeren Lafargue zorunlu çalışmanın toplumun bozulmasının sebebi olarak görmüştür(Tüm bireysel ve toplumsal sefaletler proletaryanın çalışma tutkusundan doğdu). Bir çok veriye ve söyleme dayanarak yazdığı kitapta insanların daha az çalışması gerektiğini ve bu çalışma şeklinin de gündelik hayatta bir sorun oluşturmayacağını belirtmiştir.
Kitap 1883 yılında yazılmıştır. ''Kör, ahlaksız ve canice çalışma tutkusu, özgürleştirici makineleri özgür insanları köleleştirme aracına dönüştürüyor; makinelerin üretkenliği insanları yoksullaştırıyor''. Yazar o kadar haklı çıkmıştır ki, bugün sanayi devrimi ve teknolojik devrim büyük bir yol almıştır. Buharlı makinelerden, 6.0 devrimi ile insan zekasının kodlanması yani yapay zekalar ortaya çıkmıştır. Peki tüm bunlar, bu gelişmeler insanlığa hizmet etmesi gerektiği noktada neden yaşam koşullarını daha
Peki sizce ileride yok olacak meslekler neler?·64 syf.·İnsan ve Toplum
10/10
2021 29. kitabı
Fark ettiniz mi bazı kadınlar, bilhassa ömrünü ev hanımlığına adamış olanlar, makinelerden ve makineleşmekten hoşlanmazlar. Mutfağa aldığınız en küçük bir alete bile karşı çıkarlar. Çünkü onların hayatları boyunca öğrendikleri tek şey ev işleridir. Gelişen teknoloji ve icat edilen makineler, bu kadınların yaptıkları işleri daha kısa sürede, daha az hatalı ve daha az emek harcayarak yapmaya başlayınca, bu kadınlar hayatlarını bir hiç uğruna harcamış gibi hissediyorlar ve makineleri hayatlarına dahil etmekte zorlanıyorlar. Örneğin hamur yoğurmak, hamur açmak, sarma sarmak vs. öğrenmesi zor ve meşakkatli işlerken ve ev hanımlarınca bir üstünlük göstergesiyken birkaç liraya alınan bir makinenin de aynı işi yapabileceği fikri hoşlarına gitmiyor ve kabul etmeyi reddediyorlar.
Makineleşmek, ev hanımlığı gibi (bunu bir meslek olarak adlandırmak doğru mu bilmiyorum) çoğu meslek kolunun işini kolaylaştırırken çoğu meslek kolunu da ortadan kaldırdı ve kaldırmaya da devam ediyor. Gelişen teknolojiyle birlikte son bulan mesleklere dair bir araştırma yaparken “Gerçekten mi, böyle bir meslek mi varmış?” derken buldum kendimi sürekli. Ama sanırım o kadar eskilere gitmeye gerek yok çünkü günümüzde de birçok meslek kaybolmaya yüz tuttu. Örneğin bankacılık. Bütün işlerimizi telefon bankacılığı ve ATM’lerden halledebiliyorken banka çalışanlarının ömrünün çok da uzun olmadığını kestirmek zor değil. Ya da esnaflık. Artık tüm dünyanın daha çok tercih ettiği bir alışveriş türü var ki o da online alışveriş. Market malzemeleri, kıyafetler, çantalar, ayakkabılar ve kitaplar… Bunları satan insanlar da ileride işsiz kalacaklar arasında başı çekiyorlar. Hele ki büfeler… Bir otomat da pekala bir büfecinin yerini tutabilecekken bu mesleğin daha ne kadar devam edeceği meçhul…
Kitabın bir bölümünde
Tembellik Hakkı – Paul Lafargue
Bu kitap gerçekten bana çalışma ve üretkenlik üzerine öğretilen her şeyi sorgulattı. Lafargue, adeta “çalışmak için yaşamak zorunda değilsiniz” diye haykırıyor. İlk başta biraz kışkırtıcı geliyor çünkü hepimize küçüklükten beri çalışmanın kutsal olduğu öğretildi. Ama kitabı okudukça onun derdinin insanları tembelliğe özendirmek değil, insanın kendine ve hayatına daha fazla zaman ayırabilmesi gerektiğini anlatmak olduğunu fark ettim.
En çok hoşuma giden şey, yazarın mizahi dili oldu. Yer yer çok sert eleştiriler yapsa da gülümseyerek okudum. Fabrika sisteminin insanı nasıl köleleştirdiğini, “çalışma ahlakı”nın aslında kapitalizmin bir dayatması olduğunu o kadar net anlatıyor ki, günümüz dünyasında bile geçerliliğini koruyor.
Beni en çok düşündüren kısım, insanların aslında keyif aldıkları şeylere zaman ayırabilmek için çalıştıkları halde bütün zamanlarını işte harcadıkları gerçeği oldu. Lafargue, daha kısa çalışıp daha çok dinlenmenin insanı daha mutlu ve yaratıcı yapacağını savunuyor. Buna çok katıldım.
Genel olarak kitap bana, “çalışmak zorundayım” düşüncesini sorgulatıp “nasıl yaşamak istiyorum?” sorusunu sordurdu. Küçük ama etkili bir manifesto gibi.
Daha önce bilmediğim Paul Lafargue'i bu kitapla tanımak güzel oldu. Fransız kökenli Marksist, iktisatçı ve yazardır. Tıp öğrenimi görmüştür; ama 3 çocuğunu da sağlık problemlerinden kaybettiği için tıptan soğumuş kendini sosyalist düşünceye adamıştır. Karl Marx'ın kızı ile evlenmiştir. Fransız Sosyalist Partisinin kurucuları arasında yer almış, işçinin hakkını savunmuş, işçilerin örgütlenmesine yazılarıyla katkıda bulunmuştur. Yaşlılığın bedenini ve zihnini körelttiğini görmek istemeyen yazar, 70 yaşını aşmayacağını belirtmiş ve 69 yaşında karısıyla beraber intihar etmiştir.
Kitapta sanayi devrimi ile ortaya çıkan işçi sınıfının ve işçi sınıfının üstünden keyif çatan soylu sınıfın birbirleri üzerindeki etkisinden bahsediliyor. Günde 12-14 saat çalışmanın insanı insanlıktan çıkardığı, burjuvazinin “çalışmadan” daha çok zenginleşirken yoksulun açlıkla kırbaçlandığı modern kölelik konusunu ele alıyor. Kısaca toplumun her kesimi tembellik yapma hakkına sahip olmalı diyor. Bu hakka sadece üst kesim, din adamları ve yöneticilerin sahip olmasını haksız bulur. Üstelik bu düzeni savunan herkesi suçlu bulur...
Tembellik hakkını sadece burjuvaziye değil, gelişen makineleşme sürecinin işçi kesimine de bu hakkı tanıması gerektiğini düşünmüş ve sert bir şekilde kapitalist düzeni eleştirmiştir. Makineleşmenin insana kolaylık sağlaması, insanın kendine ayıracağı zamanı arttırması gerekirken insanı makinayla yarıştırmanın korkunç olduğu, aşırı üretimin aşırı tüketim doğurduğu ve bir çok kötülüğün burdan başlayarak devam ettiğini anlatıyor.
Çok sade bir dille yazılmış, herkesin anlayabileceği ve herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum. Kapitalist düzene, tükenmez alışveriş arzusuna, emeğin sömürüsüne, çalışmaya evet paranın insanları köleleştirdiğini düşündüğü bu sisteme
Paul Lafargue’ın Tembellik Hakkı, yüzeyde kışkırtıcı bir başlıkla başlar ama asıl gücünü, çalışmayı ahlaki bir erdem olarak kutsayan modern zihniyeti yerinden etmesinden alır. Lafargue, çalışmayı özgürleşmenin değil, itaatin bir aracı olarak konumlandırır; insanın yaşamını zenginleştiren yaratıcılık ve düşünme alanlarının “fazla çalışma” adına nasıl budandığını gösterir. Metnin temel hamlesi, çalışmaya duyulan saygının doğal değil, tarihsel ve ideolojik olarak inşa edilmiş bir refleks olduğunu açığa çıkarmasıdır.
Kapitalist sistem üretimi artırma sıkıntısı değil tüketimi canlı tutma sıkıntısı çeker. Bu yüzden ihtiyaçlar doğal olarak doğmaz, bilinçli olarak kışkırtılır. İnsanlar gerçekten ihtiyaç duydukları için değil, arzulamaları öğretildiği için tüketir. Çalışma burada tüketimi sürdürebilmek için zorunlu bir döngüye dönüşür. Aynı mantık ürünlerin niteliğinde de görülür. Üretilen şeylerin uzun ömürlü olması değil, hızla eskimesi ve yeniden talep yaratması esastır. Dayanıklılık değil, yenilenme zorunluluğu teşvik edilir. Böylece hem emek hem zaman hem de nesneler bilinçli bir geçiciliğe mahkûm edilir. Lafargue’ın eleştirisi tam da burada keskinleşir: Sorun üretimin kendisi değil, onu yöneten aklın insan hayatına karşı kayıtsızlığıdır.
Kitap, kapitalizmin yalnızca emeği değil, insanın hayata dair beklentilerini de sömürdüğünü ima eder. Kişi, kendisini sömüren düzeni gönüllü olarak sürdürmeye başlar. İnsanlar daha çok çalıştıkça daha az yaşar; üretim artar ama hayat daralır. Lafargue daha az çalışmanın üretkenliği düşürmek bir yana, onu niteliksel olarak artıracağını savunur. Aşırı çalışma, verim değil, tekrar ve israf üretir. Lafargue’ın tembellik kavramı, miskinlikten ziyade zamanın geri kazanılmasıdır: düşünmeye, sevmeye, sanata ayrılan zaman. Bu açıdan metin,
Yazar Hakkında
Paul LafargueYazar · 7 kitap
Paul Lafargue (15 Ocak 1842-26 Kasım 1911); Fransız uyruklu düşünür ve eylem adamı. Küba'nın Santiago kentinde doğdu. Dokuz yaşındayken ailesiyle birlikte göçtüğü Fransa'da Tıp Akademisi'ne yazıldı. Üniversitede, kralcı hükümete karşı giderek genişleyen gençlik devinimine katıldı. Yine aynı dönemde yoğun bir okuma uğraşına daldı. Hegel'den Feuerbach'a, Fourier'den Comte'a kadar pek çok düşünürün yapıtlarını okumasına karşın, özellikle Proudhon'dan etkilendi.
1865'te Marx'la tanışmasının, üzerindeki Proudhon etkisinin kırılmasında büyük rolü oldu. Marx "yakışıklı, zeki, enerjik ve sportif" bulduğu bu gencin, kızı Laura'yla evlenerek aileye katılmasına da izin verdi.
Siyasal etkinlikleri nedeniyle Akademi'den uzaklaştırılınca, öğrenimini Londra'da tamamladı ve karısı Laura'yla birlikte yeniden Paris'e döndü. Art arda üç çocuğunu da yitirmesi üzerine tıptan soğudu; kendini tümüyle sosyalist düşünce ve eyleme adamaya karar verdi. Fransız Sosyalist Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı, işçi devinimlerinin örgütlenmesine yazılarıyla katkıda bulundu.
1911 yılında karısıyla birlikte kendini öldürdü. Yaşlılığın, beden ve zihin güçlerini azar azar kemirdiğini görmek istemeyen Lafargue, yetmiş yaşını aşmamak üzere kendine verdiği sözü tutmuş oluyordu.
