Tüneldeki Çocuk
Sait Faik AbasıyanıkYazar:
Sait Faik Abasıyanık
Derleyen:
Süleyman Kayhan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
108
Basım Tarihi:
Eylül 2025
İlk Yayın Tarihi:
1955
Yayınevi:
The Kitap Yayınları
ISBN:
9786255700186
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
Tüneldeki Çocuk
1.625 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Nisan 2021 · 101 s.
Tüneldeki Çocuk
83 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 104 s.
Tüneldeki Çocuk
56 okunmaThe Kitap Yayınları · Eylül 2025 · 108 s.
Tüneldeki Çocuk
43 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2021 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sait Faik denilince hemen öyküler aklıma geliyor. Yazarın çevre betimlemelerinde ve atmosfer oluşturmada usta olduğunu düşünüyorum. En çok da balıkçıları, kıyı kasabalarını, adaların sakinlerini ve İstanbul’un kenar sokaklarını, insanların sade gündelik eylemlerini anlatmasını seviyorum. Öykülerinde ayrıca doğa önemli bir yer tutuyor, çoğu metninde deniz, martılar, ağaçlar ya da sokaklar birer karaktere dönüşüyor. Ne kadar güzel bir gözlem gücü var. Her insanın, her mekânın içinde bir öykü saklı olduğuna inanan bir bakış açısıyla yazıyor diye düşünüyorum. Dolayısıyla Sait Faik’in öyküleri hem Türk edebiyatında modern öykücülüğün gelişimine öncülük etmiş hem de kendine özgü bir duyarlık yaratarak sonraki kuşaklara ilham vermiştir.
Sait Faik Abasıyanık’ın bu kitabı, yazarın insan sevgisini, gözlem gücünü ve yalın üslubunu en belirgin biçimde yansıtan eserlerinden biridir sanırım. Sıradan insanların gündelik yaşamları, küçük mutlulukları, kırgınlıkları ve yalnızlıkları sade ama etkileyici bir dille ele almış yazar. Büyük olayların değil, küçük ayrıntıların dünyasında karakterleri de çoğu zaman yaşamın kenarında duran ama iç dünyaları son derece zengin olan kişilerden oluşuyor. Diğer yandan çocukluk, gençlik ve toplum gözlemlerini harmanladığı bir atmosfer sunuyor. Öykülerde çocukların saf bakış açısı, sokakların hareketliliği ve insan ilişkilerindeki sıcaklığı göreceksiniz.
Yazar, özellikle yoksul insanların yaşamlarını anlatırken yargılayıcı değil, anlayışlı ve merhametli bir yaklaşımda olduğu için benim en sevdiğim tarafı da bu oluyor sanırım kendi adıma. Bu nedenle içindeki öyküler yalnızca bireysel hikâyelerden oluşan bir bütün değil, aynı zamanda insanların birbirine ve hayata nasıl tutunduğunu gösteren duygulu bir anlatıya dönüşüyor.
Özellikle kitaba ismini veren
Merhabalar değerli kitapseverler bugün sizlere Sait Faik Abasıyanık'ın kaleminden çıkan Tüneldeki Çocuk adlı kitabı tanıtmak istiyorum. Kitabımızın içerisinde on yedi farklı öykü yer almaktadır. Kitapta tünele ilk kez binen bir çocuğun yaşadığı sevinci ve yaşadığı utangaçlığı, bir keten helvacısının insanlar ile olan ilişkisini, 1315 senesinde Sultanahmet Nakilbent Mahallesi'nde doğup iki çocuk babası olan dişsiz Ferit Bey'in hiç dişleri olmadığı için diş ve diş ağrısı bilmediği olan yaşamını, sinema yıldızı hayali olan İnci Hanım'a yöneltilen soruları, bir gazeteci ile Uzun Ömer ismi ile anılan karakter ile yaşanan sohbetleri olmak üzere birçok öykü okuyoruz bu kitabın içerisinde. Tüm öyküler birbirinden güzel ve ilgi çekiciydi o yüzden aralarında ayrım yapmam zor ama Diş ve Diş Ağrısı Nedir Bilmeyen Adam isimli öykü daha bir farklı ve alışılmışın dışında geldi bana. Benim gibi öykü severlere keyifli okumalar dilerim.
"Tartışmaya girmedim ,neme lazım!Kadın, mahalle müdürüyle senlibenli konuşur.Erkeklere fikir,kadınlara nasihat verir."
"Basık bir burun,açık hayretle açılmış sulu bir ağız, büyük, köyü kahvrengi,insanı denemeyecek kadar masum gözler ;gözlerin beyazlarında da hayret.Saçları karmakarışık ,üstlerinde sigara külü var."
Sait Faik Abasıyanık’ın Tüneldeki Çocuk kitabını okurken, onun dünyasına bir kez daha hayran kaldığımı söylemeliyim. Kitap bir hikâye kitabı olmasına rağmen, içindeki her öykü ayrı bir duygu bırakıyor. Sokaklar, balıkçılar, yoksul insanlar, çocuklar ve İstanbul’un gizli kalmış köşeleri… Hepsi bir araya gelerek hem içimizi ısıtan hem de ince bir hüzün bırakan bir atmosfer yaratıyor.
Kitaba adını veren “Tüneldeki Çocuk” hikâyesi beni özellikle etkiledi. Karanlık bir tünelde karşıma çıkan o yalnız ve içine kapanık çocuğun hâli, içimde derin bir merhamet duygusu uyandırdı. Kısacık bir karşılaşmanın bile insanın iç dünyasında nasıl iz bıraktığını hissettiren bir hikâyeydi.
Diğer öykülerde de Sait Faik’in o klasik temalarını görmek mümkün: balıkçıların ağır yaşam mücadelesi, sokak çocuklarının masumiyeti, insanların birbirine görünmez bağlarla tutunması ve İstanbul’un şiir gibi semtleri… Yazar, sıradan insanların hayatını anlatırken aslında “insan olmanın özünü” anlatıyor: merhamet, yalnızlık, umut, adalet arayışı, dostluk…
Benim için bu kitabı değerli kılan şey ise Sait Faik’in olaylardan çok duyguyu anlatması. Dili sade ama bir o kadar büyüleyici. İnsanları yargılamadan, oldukları gibi kabul ederek yazması beni her zaman etkiliyor. Okurken bazen bir çocuğun gözünden, bazen bir balıkçının ellerinden, bazen de İstanbul’un arka sokaklarında dolaşan bir ruh gibi hissettim. Hüzün var ama karanlık değil; her öykünün içinde küçük bir umut ışığı saklı.
Öykü severlerin karşısına Sait Faik Abasıyanık ile geldim. Onun öykülerinde, farkında olmadan kendi hayatınızdan bir parçaya rastlamanız neredeyse kaçınılmazdır. Büyük anlatılar kurmaz; küçük anların, sıradan insanların içinden konuşur ve bu yüzden okura bu kadar yakın gelir.
"Tüneldeki Çocuk" da Sait Faik’ten okuduklarım arasında sevdiğim kitaplardan biri oldu.
Bu kitap, toplam 17 öyküden oluşur ve okuru baştan sona belirli bir atmosferin içine alır. Öyküler birbirinden bağımsız görünse de ortak bir duygu hâli etrafında birleşir; yoksulluk, kırılganlık ve küçük sevinçler metnin tamamına yayılır.
Kitaba adını veren “Tüneldeki Çocuk” öyküsü, kitap boyunca karşılaştığımız hayatların ortak hâlini temsil eder. Yoksulluğun içinden doğan kısa sevinçler, görünmez insanların küçük mutlulukları ve hayata tutunma çabası bu başlık altında toplanır. Sait Faik, büyük anlatılar yerine küçük ama gerçek anlara bakmayı önerir.
Kitapta yoksulluk, görünmezlik ve kenarda kalmışlık öne çıkan temalardandır; bunlara insanların birbirine karşı duyarsızlaşması, adaletsizlik, acının sıradanlaşması ve kalabalıklar içinde insanın yalnız kalışı da eşlik eder. Ancak yazar, bu temaları karamsarlığa yaslanmadan, küçük hayatların içindeki sessiz direnci görünür kılar.
Bu atmosferde eski ile yeni, emek ile para arasındaki dönüşüm arka planda hissedilir; değişim, insan ilişkilerindeki küçük kırılmalar üzerinden sezdirilir.
Bütün bunlar, Sait Faik’in öykülerini neden sevdiğimi de açıklıyor. Tüneldeki Çocuk, kış akşamlarında battaniyenin altında, elinizde sıcak bir içecekle yavaş yavaş okunacak; atmosferiyle insanı içine alan bir kitap. Herkese okuması için gönül rahatlığıyla tavsiye ederim
"TÜNELDEKİ ÇOCUK"
"Belki her şey hakikattir. Belki her kavgada bir hak, bir haklı ve bir haksız vardır. Fakat aşkta ne hak, ne haklı, ne haksız, hatta ne de bir hakikat vardır. Onda yalnız bütün bunların yokluğundan var olan bir şey, güzellik vardır."
Sait Faik denince aklımıza ne geliyor? Kimileri için bir İstanbul yazarıdır o. Kimileri için sokakları anlatan, balıkçıları, simitçileri, kahvedeki sakinleri, boğazın rüzgârını, haliçin pusunu kelimelerine sindiren bir gözlemci. Ama Sait Faik bundan çok daha fazlası. O, gözlemlediği her şeyi bir sevgi süzgecinden geçirir; insana, hayata ve hatta acıya bile büyük bir şefkatle yaklaşır. Tüneldeki Çocuk da işte tam bu yüzden, onun külliyatının belki de en saf, en dokunaklı örneklerinden biri.
Sait Faik’in öykülerini okurken, gündelik hayatın o görünmez kıvrımlarında saklanan insani sıcaklığa dokunuruz. Onun kaleminde büyük dramlar yoktur; fakat küçük anların içindeki büyük anlamlar saklıdır. Bir balıkçının bakışı, bir kahvehanedeki sessizlik, sokaktan geçen bir çocuğun adımı… Tüm bu ayrıntılar onun dünyasında birer öyküye dönüşür.
Kitaba adını veren o unutulmaz öykü, “Tüneldeki Çocuk”, içimdeki en derin yankıyı uyandırdı. Karanlık bir tünelde, ışığa sırtını dönmüş, yalnız bir çocuk… Sait Faik, bu kısacık, sessiz karşılaşmayı, insan ilişkilerinin bütün karmaşasını ve yalnızlığın evrenselliğini anlatan bir şiire dönüştürmüş. O çocuğun bakışında, kendi yalnızlığımızı, terk edilmişliğimizi ve bazen de umuda olan inancımızı buluyoruz. Bu öykü, bir anın bile hayatımızda nasıl bir iz bırakabileceğinin, sessiz bir merhametin ne kadar güçlü olabileceğinin kanıtı.
Kitabın diğer öykülerinde de Sait Faik’in imzası olan o tanıdık ve sıcak temalar karşılıyor bizi:
· Balıkçıların tuzlu, yorucu, ama bir o kadar da özgür dünyası,
· Sokak
Puan vermedi
Bugün sizlere Sait Faik Abasıyanık’ın Tüneldeki Çocuk kitabından söz etmek istiyorum.
Kitap 
The Kitap Yayınları etiketiyle yeniden okurla buluştu.
Tüneldeki Çocuk ilk kez 1955 yılında yayımlanmış ve içinde toplam 17 öykü yer alıyor.
Her öyküde farklı bir sessizlik var. Kitaba adını veren Tüneldeki Çocuk karanlığın içinden hayata bakan bir çocuğun dünyasını açıyor. Yoksulluk,yalnızlık ve hayata tutunma hali büyük cümlelerle değil küçük,fark edilmesi zor ayrıntılarla anlatılıyor.
Diğer öykülerde ise çocukluk,insan ilişkileri, toplumun kenarında kalmış hayatlar ve gündelik yaşamın sessiz anları hissediliyor.
Sait Faik’in yalın anlatımı sıradan görünen hayatların içindeki o görünmez duyguları usulca ortaya çıkarıyor…
Bir tünelin ucunda bir sokak lambasının altında ya da bir akşamüstü sessizliğinde
Sait Faik’e rastlamak isteyenlere…
The Kitap Yayınları etiketiyle yeniden okurla buluştu.
Tüneldeki Çocuk ilk kez 1955 yılında yayımlanmış ve içinde toplam 17 öykü yer alıyor.
Her öyküde farklı bir sessizlik var. Kitaba adını veren Tüneldeki Çocuk karanlığın içinden hayata bakan bir çocuğun dünyasını açıyor. Yoksulluk,yalnızlık ve hayata tutunma hali büyük cümlelerle değil küçük,fark edilmesi zor ayrıntılarla anlatılıyor.
Diğer öykülerde ise çocukluk,insan ilişkileri, toplumun kenarında kalmış hayatlar ve gündelik yaşamın sessiz anları hissediliyor.
Sait Faik’in yalın anlatımı sıradan görünen hayatların içindeki o görünmez duyguları usulca ortaya çıkarıyor…
Bir tünelin ucunda bir sokak lambasının altında ya da bir akşamüstü sessizliğinde
Sait Faik’e rastlamak isteyenlere…
#okudumbitti
YAZAR: SAİT FAİK ABASIYANIK
YAYIN: THE KİTAP YAYINLARI
Herkese selam bugün sizlere Sait Faik Abasıyanık kaleminden çıkan tüneldeki çocuk kitabıyla geldim. Yine içerik olarak dopdoluydu birbirinden güzel öyküleriyle. Ama ben ismini taşıyan tüneldeki çocuktan söz edeceğim haydi gelin bakalım konusuna.
Sait Faik Abasıyanık’ın kaleminin o sıcak, insanı içine çeken sesi Tüneldeki Çocuk hikâyesinde bir kez daha kendini gösteriyor.
Şehrin koşturmacasında kimsenin farkına varmadığı küçük bir çocuğun karanlık bir tünelde başlayan hikâyesi…
Sait Faik, bu çocuk üzerinden aslında hepimizin görmezden geldiği bir gerçeği anlatıyor:
Şehrin ortasında, kalabalığın tam içinde bile insanlar bazen yapayalnızdır.
Hikâyenin en etkileyici yanı ise Sait Faik’in kısacık bir sahneden bile koca bir dünya yaratabilmesi. Basit bir karşılaşma, bir bakış ya da bir an; onun kaleminde derin bir insanlık hikâyesine dönüşüyor.
Okurken hem çocuğun yalnızlığını hissediyor hem de kendi içimizdeki karanlık köşelere bir anlığına bakıyoruz. Çünkü tünelin karanlığı bazen dışarıda değil; insanların birbirine karşı duyarsızlığında gizli…
Hikâye bittiğinde kalbinde ince bir sızı, aklında ise “Biz kimleri görmeden geçip gidiyoruz?” sorusu kalıyor.
Sait Faik yine az sözle çok şey anlatmayı başarıyor…
#ALINTILAR
Dünyanın öyle müthiş günlerinde yaşıyoruz ki...
Hani öyle bir laf vardır. Seninle de sensiz de yapamıyorum gibi. Ben seninle de sensiz de yapamıyorum
Puan vermedi
Merhaba gönül heybemin güzel dostları
Bugün sizlere Sait Faik Abasıyanık'ın Tüneldeki Çocuk kitabı ile geldim.
İnsanın içindeki boşlukları usulca dolduran,bir çocuğun sessiz yürüyüşünde yaşamı yeniden sorgulatan bir hikaye.
Tünel, sadece bir geçit değil, kalbin görmekten kaçtığı gerçeklerin mekanı gibi.
"İyilik hiç bir zaman kaybolmaz"
Sait Faik’in öykülerini okumak gerçekten keyifli. Dili çok sade ve akıcı, hiç zorlanmadan bir çırpıda okunuyor. Kitapta 17 kısa öykü var, her biri hayatın içinden, tanıdık insanlarla dolu. Sanki sokakta görüp yanından geçtiğimiz kişilerin hikâyelerini anlatıyor.
Okurken hem İstanbul’un havasını hissediyorsunuz hem de yazarın insanlara olan sevgisini. Karakterler öyle doğal ki, bazen tanıdık bir yüz gibi geliyor. Kitap bitince de insanda tatlı bir iz bırakıyor.
Kısacası, samimi ve sürükleyici bir kitap. Okuduğuma memnun oldum.
Puan vermedi·101 syf.·
2025 106. kitabı
“ Sait Faik Abasıyanık yolda, sinema önünde, otobüste, köprü üstünde, vapurda, Gülhane Parkı’nda, ne bileyim bir dükkânda ya da İstanbul’un en kıyıda köşede kalmış bir yerinde rastladığı insanları kollarından tutup öykülerine sokuşturur.”
Farklı hayatlara ve yaşanmışlıklara değinen 17 kısa öyküden oluşan okurken sıkılmayacağınız bir kitap. Günlük hayattan kısa hikayeler barındıran, herkesin kendinden bir parça bulabileceği harika bir eser. Ayrıca ince ve tek oturuşta okunabilir, beğendim, tavsiye ederim:)
Sait Faik Abasıyanık yolda, sinema önünde, otobüste, köprü üstünde, vapurda, Gülhane Parkı’nda, ne bileyim bir dükkânda ya da İstanbul’un en kıyıda köşede kalmış bir yerinde rastladığı insanları kollarından tutup öykülerine sokuşturur.”
Farklı hayatlara ve yaşanmışlıklara değinen 17 kısa öyküden oluşan okurken sıkılmayacağınız bir kitap. Günlük hayattan kısa hikayeler barındıran, herkesin kendinden bir parça bulabileceği harika bir eser. Ayrıca ince ve tek oturuşta okunabilir, beğendim, tavsiye ederim:)Yazar Hakkında
Sait Faik AbasıyanıkYazar · 40 kitap
Sait Faik Abasıyanık ya da Sait Faik, Türk öykü, roman ve şiir yazarıdır. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından sayılan Abasıyanık, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılarla Türk edebiyatında bir dönüm noktası sayılır. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yeniliklerle "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir.
Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, hem iyi hem kötü taraflarıyla oldukları gibi fakat şiirsel ve usta bir dille anlatmıştır. Bunu yaparken diğer çoğu Cumhuriyet sonrası sanatçısı gibi Batı'daki gelişmelere bağlı kalmamış, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmemiş ve belli bir tarzın takipçisi olmamıştır. Toplumun problemlerine değil bireyin toplum içindeki sorunlarına yönelen yazar, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkıp bireyler hakkında yazarak insan gerçeğini anlamaya çalışır. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını yazan Abasıyanık, balıkçı, işsiz, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlatır. İnsanların yaşama biçimlerini, isteklerini, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek, toplum meselelerinden çok "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer alır.
1930'larda başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Abasıyanık'ın tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içermektedir. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırmıştır. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir. Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont, Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Abasıyanık, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu, Demir Özlü gibi pek çok yazara da öncülük etmiştir. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene öykü ödülü de verilmektedir.
