İnce Memed serisine çok benzettiğim bir seri oldu. Sanki o seride anlatılmayanlar anlatılmış gibi geldi. Serinin ilk kitabına göre daha bütün geldi. Olaylar daha sıralıydı ve olaylar arasında kopukluk yoktu. Daha akıcı ilerledi.
Kitaba gelecek olursa burda gene Derviş bey ön planda. Diğer kitaptaki gibi akkoyunlu Mustafa bey le çekişme halinde değil. Burda beylerin tarımda makineleşmeyle mücadelesi anlatılmış. Fabrikalaşma ovaya yavaş yavaş yayılmaya başlıyor. Bu düzenin beyleri artık paranın kölesi, geleneği unutmuş, onurdan habersiz insanlar. Para gözlerini o kadar bürümüş ki köylülerin yoksulluklarını görmezden gelip onları eziyorlar. Toprağın yoksa küçücük bir toprak parçası için mücadele edemiyorsun umut etmeye bile hakkın yok.
Bu kitapta daha çok beylerin konaklarının içşnde yaşananlar ön planda. Beylerle oğulları arasındaki kuşak çatışmaları, parasal durumlar anlatılmış. Beylij düzenin çöküşünü iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Ağalara birşey olmuyor olan masum insanlara oluyor. Tıpkı günümüzdeki gibi.
Çukurova insanının duygularını o kadar güzel aktarıyor ki yazar her kitabında hayran olmamak elde değil.
Yusufla insan öldürdüğündeki psikolojiyi, bu durumun ağırlığını hissediyorsunuz. Derviş Bey in geleneklere tutunmak için çabası. Geleneklere tutunması güzel ama bu kadar tutucu olmamakta lazım. Gelenekleri unutmadan bunlar üstüne yeni geleceği inia etmeliyiz. Zamana da ayak uydurmalıyız. Yoksa yok olmak muhtemel sonumuz.
En sinir olduğum karakter Mahir Kabakçıoğlu oldu. Yanar döner olması, her oratama göre şekil değiştirmesi, oara için çıkarları içşn elinden gelen herşeyi yapması aşırı sinirimi bozdu. Keşke sonunda Derviş bey ile Mahir bey yüzleşseydi de şu Mahir zarar görüp dersini alsaydı.
Yusufun öldürdükten sonraki hallerini anlatan kısımlar bazı yerlerde
Yusufçuk Yusuf Bitti. Akçasazın Ağaları ikilemesi. 
Demirciler Çarşısı Cinayeti devamı. 
Yaşar Kemal kitapları okumak, Yaşar Kemal’i anlamak..Gerçekten ayrı bir mutluluk ayrı bir heyecan ayrı bir duygu yoğunluğu. Kendinizi iyi bir okur olarak tanımlıyorsanız Yaşar Kemal’in tüm kitapları kütüphanenizde olmalı..(bu benim düşüncem.)
Romanımıza gelirsek. Çukurovada Osmanlı dan kalan derebeylerin Cumhuriyete geçiştede varlıklarını sürdürmeye çalışmaları. Bu kezde çıkarları için bazen particilerle işbirliği yapmaları, bunun yanında kurnaz ve açgözlü siyasetçilerin de, derebeylerin elinden toprakları parti kanalıyla bürokrasi ve kolluk kuvvetini ve yargıyı kullanarak ellerinden almaya çalışmaları anlatılıyor.
Olan her zamanki gibi, fakir, cahil, ama kurnaz köylüye, gariban fukaraya oluyor.
Roman ana omurgasında Derviş Bey adlı geleneğine bağlı bir Türkmen derebeyi ağasının., çıkarı için çiftliğinde yetişen Yusuf adlı bir delikanlıyı zamanında babasını harcadığı gibi Yusufu’da nasıl harcadığı anlatılır.
Yusufçuk Yusuf veda ederken kendimce tüm romanı kapsayan anafikir alıntıyı paylaşıyorum.
“Derebey döküntüleri, kendilerini insandan sayıyorlar. Cahil köpekler dünyayı babalarının yarattığını sanıyorlar. Boş tenekeler. Bir azamet, bir gurur yanlarına yaklaşılmıyor.”
Yusufçuk Yusuf Yaşar Kemal sayfa 54 Yapı Kredi Yayınları..
Tavsiye eder miyim? Yaşar Kemal'in tüm kitaplarını tavsiye ederim…
Saygılarımla…..
Dünyanın en bereketli, en renkli ovalarındandır Çukurova. Bir efsane bin verir burada. Toprağı emekle bezenmiş, kanla yoğrulmuş, insan etiyle karışmıştır. Çukurova canlıdır; taşıyla, toprağıyla, atıyla, kuşuyla, arısıyla… Bereketiyle, dikeniyle koca bir dünyadır.
Bu savaşım dolu dünyanın ortasında, Sarıoğlu konağının gölgesinde Derviş Bey yaşar. Çukurova’da eski gelenekleri yaşatmaya, soyunu korumaya ant içmiş bir eski zaman insanıdır o. Ne var ki dünya değişmiştir artık; Derviş Bey eski bir çağın adamı olsa da zaman yeni bir yüz taşımaktadır.
Feodal düzen yavaş yavaş çözülürken, yerini kapitalizmin sert eli almaya başlar. Tarımda makineleşme, fabrikalaşma ovaya doğru sessizce sokulur. Yeni düzenin “beyleri” türemiştir; paranın kölesi, geleneği bilmeyen, onurdan habersiz insanlar… Eskiyle yeni, Çukurova’nın sabahında birbirine kan kusturur adeta.
Ağalık düzeni sökülürken köylüler ezilir. Kanlar dökülür, toprağın tarihine yeni bir satır daha kanla yazılır. Kapital düzenin sırtlan yüzlü adamları, ovayı parça parça kaparken toprağın bereketini talan eder. Gelecek, insanların üzerinden bir fırtına gibi geçer.
Ve doğa…
O koca yürekli Çukurova bile dayanamaz bu yağmaya. Rüzgâr, talanın çığlığını taşır; ağaçlar devrilir, gökyüzü kızarır. Toprağına, ekmeğine, onuruna sarılıp yaşamaya çalışanların sesi, Anavarza düzünde sonsuz bir ağıda dönüşür. Yaşar Kemal Yusufçuk Yusuf
Yaşar Kemal Yusufçuk Yusuf
Bu kitap Gazzali’nin İhya adlı eserinden alınmış müstakil bir bölümün tercümesini içermektedir. Ayrıca Gazzali’nin İhyau Ulumi’d-Din eserini de toplu bir şekilde okumakta fayda olacağını düşünüyor ve bundan sonra bu doğrultuda çalışmalara yöneliyoruz. Bu eserde açıklanan ve tanımlanan iki şehvet, mide ve cinselliktir. İnsanoğlunun özelliklerine bakıldığında bu iki şehvete düşmeye pek meyilli olduğu görülebilmektedir. Bu arzulara karşı çıkmak sağlam bir irade gerektirmektedir.
Gazzali’nin bu kitabı yaklaşık bin yıl (1095-1105) önce yazdığı düşünüldüğünde öne çıkan bazı noktalar olmaktadır. Gıda bolluğunun ve çeşitliliği ile cinsel uyaranların o zamandan bu yana geçirdiği değişim öne çıkan noktalardan bir tanesidir. Bunca insan arzularından bu ikisini öne çıkarmak ve bunların dizginlenmesini öğütlemek insanın fıtratını iyi bilmek anlamına gelmektedir. Bin sonra da insanları tehlikeye götürebilecek şehvetlerin başında bu ikisi gelmektedir. Sadece dini bir insiyakla değil dünyevi yaşamın kalitesi bakımından da aynısı geçerlidir. Bu iki arzu birbirini tetiklediği için birini kesmek diğerinin de kesilmesine vesile olur. Önce mide şehvetini kesttikten sonra cinsellik şehvetine yönelik de bir istek kalmaz.
Dikkatimizi çeken nokta hadislerde ve o dönemlerde yaşamış ilim sahibi insanların genellikle açlığı övmeleridir. Kitapta geçen menkıbelerde ve verilen diğer bazı örneklerde açlığa karşı koyan kişilerin bunu nasıl yaptığı ve bunu yapmalarındaki sebepleri anlatmaktadır. Bundan sonra, mide üzerine anlatılan şehvetlerin cinselliği tetiklediği düşünülürse sadece yeme şehveti üzerinden gidilecektir. Zor durumda insanın yaşamını devam ettirebilmesi için yemek şart ama cinsellik olmadığı için önde gelmesi muhtemeldir. Açlığı övmeleri yanında açlıktan dolayı insanın kendi vucuduna
Demirciler Çarşısı Cinayeti birbirini yok etmek için tüm hünerlerini, olanaklarını, güçlerini, bundan da öte akıllarını, nefretlerini ve kinlerini kullanan iki derebeyinin ayakları altında ezilen toprağın, toprağın insanlarının ve yeşerttiği doğanın büyük efsanesidir Yusufçuk Yusuf Demirciler Çarşısı Cinayeti Yaşar Kemal
Yusufçuk Yusuf Demirciler Çarşısı Cinayeti Yaşar Kemal