Sıkça sosyalizm eleştirisi zannedilen kitap aslında değil. Sınıf farklarının genel yapısı ile ilgili bazı tespitleri güzeldi. İnsanların duyguları ile ilgili bazı tespitleri güzeldi ama genel olarak çok beğenmedim ve çok etkilenmedim.
Yazarın anlattığı devlet düzeni çok gerçekçi değil böyle bir düzenin olması, tek bir bireyden devletin böyle korkması, basit bir kişiyi de böyle takip etmesi mümkün değil, gerekli de değil. Bu yüzden anlattıkları hikayelerin çoğu aslında olmamış.
Kitap geleceği aydınlatan kült bir kitap sayılamaz. Ancak distopik olduğu, can sıkıcı olduğu, moral bozucu olduğu kesin.
Zaten 1948 yılında muhtemelen 36 yıl sonra olmasını istemediği gelecekten korkarak yazılmış. Etkileyiciliği artırmak için işkence hikayesi artırılmış gibi izlenimim oldu.
İnsanların düşünmesi engellenerek ilerleyemeyeceğini böyle bir düzenin uzun yıllar sürmeyeceğini diğer insanlar gibi George Orwell'ın da öngörmesini beklerdim. Oysa kitaba göre baskıcı, insanların her an takip edildiği, tezahürat yapmayanların bile çoğu zaman idam edildiği veya garip bir şekilde yıllarca esir edilip işkenceyle fikirlerinin değiştirildiği, aptallaştırıldığı düzen var. Bu sistem baş kahraman Winston'ın hatıralarını ele alırsak en az 30 yıl sürüyor.
Yazarın ısrarla vurguladığı bu düzendeki öngörüler, bir nevi vaatler de zaten tutmamış.
Orantısız bir şekilde abartılmış bir kitap. Yine de 1940'larda -ikinci dünya savaşı sonrasında- bir yazarın gelecek hakkındaki öngörülerini merak edenler okuyabilir.